PG 11, col. 576
ήμῶν εἴπωμεν· ι Ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον,
καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ* καὶ
ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων. ι Καλὴ γὰρ ἠ
πρὸς τοὺς ἀσεϐεῖς λόγους κώφωσις, ὲπάν ἀπογινώο ’
σκωμεν τὴν τῶν τὰ χείρονα λεγόντων ἐπανόρ-
θωσιν.
Χρήσιμον δὲ ἡμᾶς ἐννοεῖν ὲν τοῖς καιροῖς τῶν ἐπὶ
τὰ ἐναντία προκαλουμένων, τί διδάξαι βουλόμενοςό
Θεός φησι 1:6- ι Ἐγώ είμι Κύριος 6 Θεός σου ζηλω-
τής. ι Καὶ οἶμαί γε, ὅτι ὃν τρόπον νυμφίος ἐπιστρέ-
φων τὴν νύμφην πρὸς τὺ σεμνῶς βιοῦν, συνάγουσαν
μὲν πᾶσαν ἑαυτὴν πρὸς τὸν νυμφίον, παντὶ δὲ τρόπῳ
φυλαττομένην (73) ὲκχείσθαι πρὸς ἕτερόν τινα παρά
τὸν νυμφίον· κᾶν σοφὸς ᾖ, ὲμφαίνοι ἂν ζῆλον, ὡς
φαρμάκῳ τῇ τοιαύτῃ ὲμφάσει πρὸς τὴν νύμφην χρὼα
μενος· οὕτως 6 χρηματίζων, καὶ μάλιστα ἐὰν φαίνη-
ται ι 6 πρωτότοκος ι εἶναι ι πάσης κτίσεως, ι φησὶ
πρὸς τὴν νύμφην ψυχὴν Θεὸς εἶναι ζηλωτὴς, πάσης
τῆς πρὸς τὰ δαιμόνια πορνείας καὶ τοὺς νομιζομένους
εἶναι θεοὺς ἀφιστὰς τοὺς ἀκροωμένους. Καὶ ὡς Θεὸς
οὓτω ζηλωτής φησι περὶ τῶν ὅπως ποτὲ ὀπίσω
θεῶν ἑτέρων ἐκπεπορνευκότωνο ι Αύτοί. παρεζήλωσάν
με ἐπ’ ού θεῷ’ κάγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ’ οὐκ ἔθνει·
ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ πα ροργιῶ αὐτοὺς ,ὅτι πῦ ρ ἐκκέκαυται
ὲκ τοῦ θυμοῦ μου· καυθήσεται ἕως ᾅδου κατωτάτου. ι
Κᾶν μὴ δι’ ἑαυτὸν δὲ ὼς σοφὸς ὀνυμφίος καὶ dm-
θὴς ἀποστρέφῃ παντὸς μολυσμοῦ τὴν μεμνηστευμσέ·
νην, ἀλλά γε δι’ ὲκείνην,ὁρῶν αὐτῆς τὸν μολυσμὸν
καὶ τὸν βδελυγμὸν, πάντα τὰ ἰάσασθαι καὶ ἐπιστρέψαι
αὐτὴν δυνάμενα ποιήσει, ὡς αὐτεξουσίῳ φύσει προσά-
γων λόγους ἀποτρεπτικοὺς τοῦ πορνεύειν. Ποῖον ἂν
οὖν μιασμὸν νοήσαις χείρονα γίνεσθαι ψυχῇ ὅπως
ποτὲ ἄλλον ἀγορευούσῃ Θεὸν, καὶ μὴ ὁμολογούσῃ τὸν
ἀληθῶς ἕνα καὶ μόνον Κύριον; Καὶ οἶμαί γε, δῖε,
ὥσπερ 6 ι κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ι ἐστιν, ou-
τως 6 μὲν ὁμολογῶν τινα, καὶ μάλιστα. ἐν καιρῷ βα·
σὰνου καὶ ἐξετάσεως τῆς πίστεως, ἀνακιρνᾶται Tal
ἑνοῦται τῷ ἁμολογουμένῳ (74)' 6 δὲ ἀρνούμενος, ὑπ
αὐτῆς τῆς ἀρνήσεως τρόπον μαχαίρας διακοπτούσηςν
ἀπ’ ἐκείνου, ὃν ἀρνεῖται, πάσχει τὴν διαίρεσιν, χωρί’
ζὸμενος ἐκείνου, ὃν ἠρνήσατο. Διόπερ ἐπίστησον, μή-
ποτε, ὡς ἀκόλουθον καὶ ἀναγκαῖον συμϐῆναι τῷ ὀμο-
λογοῢντι τὸ ὁμολογηθῆναι, καὶ τῷ ἀρνουμένῳ τὸ ἀρῇ
νηθῆναι, εἴρηται Ὃς ὲάννὸμολογησῃ έν
ἔμπροσθεν τῶνάνθρώπων, κάγὼ ὁμολογήσω ὲν
ἔξλπροσθεν τοῦ Πατρός μου τόδ έθ οὐθαλθοῖς· ³ ,Καὶ
είποι δ’ ἂν ὁ αὐτολόγος καὶὴ αὐτοαλήθεια τῷ τε by? ε
λογήσαντι καὶ¹ τῷ ἀρνησαμένῳ· ι ’ᾯ μέτρῳ μετρεῖτε,
ἀντι-μετρηθήσεται σὺ μὲν οὖν 6 μετρήσας
5. ¹² Coloss. ι, 15. ¹² Deut. xxx", filfifi. "1W.
κ, ct inf ra ζωλωτής pro ζηλωτής.
καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ* καὶ
ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων. ι Καλὴ γὰρ ἠ
πρὸς τοὺς ἀσεϐεῖς λόγους κώφωσις, ὲπάν ἀπογινώο ’
σκωμεν τὴν τῶν τὰ χείρονα λεγόντων ἐπανόρ-
θωσιν.
Χρήσιμον δὲ ἡμᾶς ἐννοεῖν ὲν τοῖς καιροῖς τῶν ἐπὶ
τὰ ἐναντία προκαλουμένων, τί διδάξαι βουλόμενοςό
Θεός φησι 1:6- ι Ἐγώ είμι Κύριος 6 Θεός σου ζηλω-
τής. ι Καὶ οἶμαί γε, ὅτι ὃν τρόπον νυμφίος ἐπιστρέ-
φων τὴν νύμφην πρὸς τὺ σεμνῶς βιοῦν, συνάγουσαν
μὲν πᾶσαν ἑαυτὴν πρὸς τὸν νυμφίον, παντὶ δὲ τρόπῳ
φυλαττομένην (73) ὲκχείσθαι πρὸς ἕτερόν τινα παρά
τὸν νυμφίον· κᾶν σοφὸς ᾖ, ὲμφαίνοι ἂν ζῆλον, ὡς
φαρμάκῳ τῇ τοιαύτῃ ὲμφάσει πρὸς τὴν νύμφην χρὼα
μενος· οὕτως 6 χρηματίζων, καὶ μάλιστα ἐὰν φαίνη-
ται ι 6 πρωτότοκος ι εἶναι ι πάσης κτίσεως, ι φησὶ
πρὸς τὴν νύμφην ψυχὴν Θεὸς εἶναι ζηλωτὴς, πάσης
τῆς πρὸς τὰ δαιμόνια πορνείας καὶ τοὺς νομιζομένους
εἶναι θεοὺς ἀφιστὰς τοὺς ἀκροωμένους. Καὶ ὡς Θεὸς
οὓτω ζηλωτής φησι περὶ τῶν ὅπως ποτὲ ὀπίσω
θεῶν ἑτέρων ἐκπεπορνευκότωνο ι Αύτοί. παρεζήλωσάν
με ἐπ’ ού θεῷ’ κάγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ’ οὐκ ἔθνει·
ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ πα ροργιῶ αὐτοὺς ,ὅτι πῦ ρ ἐκκέκαυται
ὲκ τοῦ θυμοῦ μου· καυθήσεται ἕως ᾅδου κατωτάτου. ι
Κᾶν μὴ δι’ ἑαυτὸν δὲ ὼς σοφὸς ὀνυμφίος καὶ dm-
θὴς ἀποστρέφῃ παντὸς μολυσμοῦ τὴν μεμνηστευμσέ·
νην, ἀλλά γε δι’ ὲκείνην,ὁρῶν αὐτῆς τὸν μολυσμὸν
καὶ τὸν βδελυγμὸν, πάντα τὰ ἰάσασθαι καὶ ἐπιστρέψαι
αὐτὴν δυνάμενα ποιήσει, ὡς αὐτεξουσίῳ φύσει προσά-
γων λόγους ἀποτρεπτικοὺς τοῦ πορνεύειν. Ποῖον ἂν
οὖν μιασμὸν νοήσαις χείρονα γίνεσθαι ψυχῇ ὅπως
ποτὲ ἄλλον ἀγορευούσῃ Θεὸν, καὶ μὴ ὁμολογούσῃ τὸν
ἀληθῶς ἕνα καὶ μόνον Κύριον; Καὶ οἶμαί γε, δῖε,
ὥσπερ 6 ι κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ι ἐστιν, ou-
τως 6 μὲν ὁμολογῶν τινα, καὶ μάλιστα. ἐν καιρῷ βα·
σὰνου καὶ ἐξετάσεως τῆς πίστεως, ἀνακιρνᾶται Tal
ἑνοῦται τῷ ἁμολογουμένῳ (74)' 6 δὲ ἀρνούμενος, ὑπ
αὐτῆς τῆς ἀρνήσεως τρόπον μαχαίρας διακοπτούσηςν
ἀπ’ ἐκείνου, ὃν ἀρνεῖται, πάσχει τὴν διαίρεσιν, χωρί’
ζὸμενος ἐκείνου, ὃν ἠρνήσατο. Διόπερ ἐπίστησον, μή-
ποτε, ὡς ἀκόλουθον καὶ ἀναγκαῖον συμϐῆναι τῷ ὀμο-
λογοῢντι τὸ ὁμολογηθῆναι, καὶ τῷ ἀρνουμένῳ τὸ ἀρῇ
νηθῆναι, εἴρηται Ὃς ὲάννὸμολογησῃ έν
ἔμπροσθεν τῶνάνθρώπων, κάγὼ ὁμολογήσω ὲν
ἔξλπροσθεν τοῦ Πατρός μου τόδ έθ οὐθαλθοῖς· ³ ,Καὶ
είποι δ’ ἂν ὁ αὐτολόγος καὶὴ αὐτοαλήθεια τῷ τε by? ε
λογήσαντι καὶ¹ τῷ ἀρνησαμένῳ· ι ’ᾯ μέτρῳ μετρεῖτε,
ἀντι-μετρηθήσεται σὺ μὲν οὖν 6 μετρήσας
5. ¹² Coloss. ι, 15. ¹² Deut. xxx", filfifi. "1W.
κ, ct inf ra ζωλωτής pro ζηλωτής.