PG 11, col. 580
τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς· Εἴ τις θέλει ὀπί-
σω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καί ἀρά-
τω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὃς ν
γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν σῶσαι, ἀπολέσειαύ-
τήν · ὃς δ’ ἀν ἀπολέσῃ ἕνεκεν τοῦ Εύαγγελίου, σώσει
αὑτήν. Τί δὲ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπον, ὲάν κερδήσῃ
τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦς Τί
γὰρ δώσει ἄνο ρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὑτοῦ ;›
Πάλαι τοίνυν ὀφείλομεν ἀρνεῖσθαι ἑαυτοὺς, καὶ λέ-
γειν· «Ζῶ οὐκέτι ἐγώ· ι καὶ νῦν δὲ φανείτω, εί,
ἄραντες ἑαυτῶν τὸν σταυρὸν, τῷ Ἰησοῦ ἠκολουθή-
σαμεν· ὅπερ γέγονεν, εἰ ζῇ ἐν ἡμῖν ὁ Χριστός. Εἰ
θέλομεν ἡμῶν σῶσαι τὴν ψυχὴν, ἵνα αὐτὴν ἀπολά-
ϐωμεν κρείττονα ψυχῆς (78), μαρτυρίῳ ἀπολέσω-
μεν αύτήν. Ἐὰν γὰρ ἀπολέσωμεν αὐτὴν ἕνεκεν Χρι-
στοῦ, αὑτῷ ἐπιρριπτοῦντες αὐτὴν ὲν τῷ δι’ αὑτὸν
θανάτῳ, τὴν ἀληθῆ σωτηρίαν περιποιήσομεν αὐτῇ.
Ἐὰν δὲ τὸ ἐναντίον, ἁκούσομεν, ὅτι οὐδὲν ὠφελεῖται
ὁ τὸν ὅλον κερδήσας αἰσθητὸν κόσμον διά τῆς ἰδίας
ἀπωλείας ° ἅπαξ δὲ ἀπολέσας τις τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν,
ἢ ζημιωθεὶς αὐτὴν, κᾶν τὸν ὅλον κερδήσῃ κόσμον,
ού δυνήσεται αὐτὸν δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ἀπολλυ-
μένης ψυχῆς. 'il γὰρ κατ’ εἰκόνα (θεοῦ δεδημιουργη-
μένη τιμιωτέρα ἐστὶ πάντων. Εἷς μόνος δεδύνηται
δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ἀπολλυμένης πρότερον ψυχῆς
ἡμῶν, ὁ ὠνησάμενος ἡμᾶς τῷ ἑαυτοῦ ι τιμίῳ αἶ-
ματι. ι
Ἐὰν οὖν φιλομαθοῦντες ἐν Χριστῷ, καὶ ἤδη ποτὲ
τὸ ι δι’ ἐσόπτρου καὶ ἐν αἰνίγματι ι μανθάνειν
ὑπερϐαίνειν θέλοντες, σπεύδητε πρὸς τὸν καλέσαν-
τα, ὅσον οὐδέπω, ι πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ι εἷσε-
σθε, ὡς φίλοι τοῦ ἐν οὐρανοῖς Πατρός· οἱ γὰρ φίλοι
ὲν εἴδει, κα)⁸ οὐ δι’ αἰνιγμάτων μανθάνουσιν, ἦ γυμ-
νῇ σοφίᾳ φωνῶν, καὶ λέξεων, καὶ συμϐόλων, καὶ τύ-
πων, προσϐάλλοντες τῇ τῶν νοητῶν φύσει καὶτῷ τῆς
ἀληθείας κάλλει. Εἴπερ πιστεύεται, ὅτι Παῦλος ήρ- ι
πάγη ι εἰς τρίτον οὐρανὸν, ι καὶ ἥκουσεν «ἄρρητα
ῥήματα, ἀ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι, ι ἀκολούθως
εἴσεσθε (79) ὅτι τῶν τότε Παύλῳ ἀποκαλυφθέντων
ῥημὰτων ἀρρήτων, μεθ’ ἃ καταϐέϐηκεν ἀπὸ τοῦ
τρίτου οὐρανοῦ, πλείονα καὶ¹ μείζονα εὐθέως γνώ-
σεσθε, μετὰ τὴν γνῶσιν ού καταϐησόμενοι, ὲάν αἴ-
“ 1 Pet. ι, 9. ’³ lCor. xm,12.
²⁰ Galat. it, '20.
(ere, anima mea, in requiem tuam (Psal. σειν, 7).
Ex quibus omnibus illud videtur ostendi, quod
mens de statu suo ac dignitatedeclinans, effecta
vel [nuncupata est anima, quze si reparata .fuerit
et correcta, rerlit__ in hoc, ut sit__ mens.) (ξι-σερε
verba ibidem exhibentur, ex quibus satis liquet
quo pacto anima fiat Qu-igeui auium melior :__per
martvrium netnpe redit iu_hoc __ut sit meus. νιιιθ
lih. ti Origeuian.,_quaast. 6,_ ιι. 5.
(79) ΜΞ] ἀκολούθως εἴσεσθαι.
σω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καί ἀρά-
τω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὃς ν
γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν σῶσαι, ἀπολέσειαύ-
τήν · ὃς δ’ ἀν ἀπολέσῃ ἕνεκεν τοῦ Εύαγγελίου, σώσει
αὑτήν. Τί δὲ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπον, ὲάν κερδήσῃ
τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦς Τί
γὰρ δώσει ἄνο ρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὑτοῦ ;›
Πάλαι τοίνυν ὀφείλομεν ἀρνεῖσθαι ἑαυτοὺς, καὶ λέ-
γειν· «Ζῶ οὐκέτι ἐγώ· ι καὶ νῦν δὲ φανείτω, εί,
ἄραντες ἑαυτῶν τὸν σταυρὸν, τῷ Ἰησοῦ ἠκολουθή-
σαμεν· ὅπερ γέγονεν, εἰ ζῇ ἐν ἡμῖν ὁ Χριστός. Εἰ
θέλομεν ἡμῶν σῶσαι τὴν ψυχὴν, ἵνα αὐτὴν ἀπολά-
ϐωμεν κρείττονα ψυχῆς (78), μαρτυρίῳ ἀπολέσω-
μεν αύτήν. Ἐὰν γὰρ ἀπολέσωμεν αὐτὴν ἕνεκεν Χρι-
στοῦ, αὑτῷ ἐπιρριπτοῦντες αὐτὴν ὲν τῷ δι’ αὑτὸν
θανάτῳ, τὴν ἀληθῆ σωτηρίαν περιποιήσομεν αὐτῇ.
Ἐὰν δὲ τὸ ἐναντίον, ἁκούσομεν, ὅτι οὐδὲν ὠφελεῖται
ὁ τὸν ὅλον κερδήσας αἰσθητὸν κόσμον διά τῆς ἰδίας
ἀπωλείας ° ἅπαξ δὲ ἀπολέσας τις τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν,
ἢ ζημιωθεὶς αὐτὴν, κᾶν τὸν ὅλον κερδήσῃ κόσμον,
ού δυνήσεται αὐτὸν δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ἀπολλυ-
μένης ψυχῆς. 'il γὰρ κατ’ εἰκόνα (θεοῦ δεδημιουργη-
μένη τιμιωτέρα ἐστὶ πάντων. Εἷς μόνος δεδύνηται
δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ἀπολλυμένης πρότερον ψυχῆς
ἡμῶν, ὁ ὠνησάμενος ἡμᾶς τῷ ἑαυτοῦ ι τιμίῳ αἶ-
ματι. ι
Ἐὰν οὖν φιλομαθοῦντες ἐν Χριστῷ, καὶ ἤδη ποτὲ
τὸ ι δι’ ἐσόπτρου καὶ ἐν αἰνίγματι ι μανθάνειν
ὑπερϐαίνειν θέλοντες, σπεύδητε πρὸς τὸν καλέσαν-
τα, ὅσον οὐδέπω, ι πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ι εἷσε-
σθε, ὡς φίλοι τοῦ ἐν οὐρανοῖς Πατρός· οἱ γὰρ φίλοι
ὲν εἴδει, κα)⁸ οὐ δι’ αἰνιγμάτων μανθάνουσιν, ἦ γυμ-
νῇ σοφίᾳ φωνῶν, καὶ λέξεων, καὶ συμϐόλων, καὶ τύ-
πων, προσϐάλλοντες τῇ τῶν νοητῶν φύσει καὶτῷ τῆς
ἀληθείας κάλλει. Εἴπερ πιστεύεται, ὅτι Παῦλος ήρ- ι
πάγη ι εἰς τρίτον οὐρανὸν, ι καὶ ἥκουσεν «ἄρρητα
ῥήματα, ἀ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι, ι ἀκολούθως
εἴσεσθε (79) ὅτι τῶν τότε Παύλῳ ἀποκαλυφθέντων
ῥημὰτων ἀρρήτων, μεθ’ ἃ καταϐέϐηκεν ἀπὸ τοῦ
τρίτου οὐρανοῦ, πλείονα καὶ¹ μείζονα εὐθέως γνώ-
σεσθε, μετὰ τὴν γνῶσιν ού καταϐησόμενοι, ὲάν αἴ-
“ 1 Pet. ι, 9. ’³ lCor. xm,12.
²⁰ Galat. it, '20.
(ere, anima mea, in requiem tuam (Psal. σειν, 7).
Ex quibus omnibus illud videtur ostendi, quod
mens de statu suo ac dignitatedeclinans, effecta
vel [nuncupata est anima, quze si reparata .fuerit
et correcta, rerlit__ in hoc, ut sit__ mens.) (ξι-σερε
verba ibidem exhibentur, ex quibus satis liquet
quo pacto anima fiat Qu-igeui auium melior :__per
martvrium netnpe redit iu_hoc __ut sit meus. νιιιθ
lih. ti Origeuian.,_quaast. 6,_ ιι. 5.
(79) ΜΞ] ἀκολούθως εἴσεσθαι.