PG 111, col. 460
δήγματος παθὼν πονη ρον.
Πέμπεταί τιςιβασιλικδς πρός γε τὰ μέρη τῆς
Ἀφρικῆς, παρὰ τοῦ τὰ βασίλεια διέποντος σκῆπτρα.
Ἐπεὶ οὖν ἤδη τὴν Κόρινθον εἷλε, τὸ χρυσίον δ ἐπή-
γετο βασιλικῶν χάριν λειτουργιιῖιν κλέπτεται. Παρὰ
too κατὰ πολλὴν νύκτα καὶ ἁδηλίαν τοῦ κακουργή-
ματος. ὥσπερ οὖν ὲν τοῖς τοιούτοις φίλον, ἡρῑυ-
νῶντο ἄμφοδον ἡρευνῶντο πλατεῖαι* οῖ ιν ὑποψίᾳ
πάντες ὲτασμοῖς lla. λείπ. Μεδάλλοντο· ἢ. ἐν ιτασμ.].
Ὦς δὲ. ἀνήνυτα ἠλέγχετο πάντα, καὶ ὴ εὕρεσις
ἀνέλπιστος ἦν, ἀθυμία τὸν ἄνθρωπον εἷχε βαρεῖα ·
Μετ’ ἄλλα ἱκανά. Ὧς γὰρ ἤδη καὶ τροφῆςίκανῶς
μετεῖχον, καὶ μνήμῃ Gemini} τοῖς βρώμασιν ἑν-
τρυφᾷν ἔσπευδον· διάρας ὸ μέγας ἄφνω τοὺς ὀ-
φθαλμοὺς, καὶ προσιών τινι τῶν παρισταμένων,
ὶκάλει τε αὐτὸν ιξ ὀιὸματος, καὶ μετεκαλεὴο πρὸς
ἑαυτόν. Τὸν δ’ ἐπεὶ παρέστη πλησίον ι ἵνα τί, φησὶ,
πρὸς αὑτὸν δ βλέπων, σεαυτῷ θάνατον, καλ. τῷ σῷ
κυρίῳ κίνδυνον ἔμελλες προξενεῖν, χρημάτων καταρ
τολμήσας βασιλικῶν, ἀλλὰ σύ γε πρὸς, τάχος ἀπελ-
θὼν, δ κατώρυεας χρυσίον ὡς ἡμᾶς ἔνεγκε, εῖ σοι
μέλει καὶ οῖκτου καὶ συγγνώμης τυχεῖν. ι Ἤκουσεν
ἐκεῖνος, καὶ οἶα πέδῃ τὴν γλῶτταν δεθεὶς, καὶ μηδ’
ἀντειπεῖν ὅλως δυνηθεὶς, ita καὶ τὸ συνειδὸς αὐτῷ
συμμαρτυροῦν ἔχων καὶ συμφθεγγόμενον , τὸ τοῦ
σκότους ἔργον φωτὶ μετανοίας διορθοῦν ετπευδι·
καὶ πεσὼν εὐθὺς, ποδῶν ἥπτετο τῶν ἁγίων, χεῖρας
οἱονεὶ καθαίρων κλοπῇ μολυνθείσαςο καὶ τὸ κακῶς
πραχθὲν ἐξωμολογεῖτο, καὶ συγγνώμην θερμῶς
ᾐτεῖτο· ἧς καὶ τυχών τοῦτο γὰρ τῆς ικείνου ψυχῆς,
ἵνα μὴ τὴν πληγὴν δείξῃ μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν θερα-
πεὶαν ὡς τάχος ὀρέξῃ· ἄπεισιν εὐθέως καὶ τὸ χρυ·
οἱον ὑπὸ πᾶσιν ὀφθαλμοῖς ὁρῶσι , σῶον μετακομίζει.
Πολλὰς δὲ τὰς ἑν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ φέρων ὀχλήσεις,
διὰ τὸ καὶ πολλοὺς εἶναι τοὺς ὁσημέραι φοιτῶντας,
καὶ τὸ φιλήσυχον αὐτῷ καὶ γαληνὸν ὑπαφθγπείρθνταὅ .
ἐϐούλετο μὶν ἑκείθεν ἀναχωρεῖν, aut πρὸς Aprum.
κωτέρους μεταϐῆναι τόπους ού μὴν πειθόμενον
ἑαυτὸν παρεῖχε τοῖς λογισμοῖς. ἅτε τῷ οίχείῳ θελη-
ματι ἀντιπίπτειν είόὼς, καὶ συμϐαίνειν ἁπλῶς οὖν
δέποτε. Ταύτῃ τοι καὶ τὸν διακονούμενον αὐτῷ
μοναχὸν Γερμανὸν ῖονομα, είς Κόρινθον ἔγνω πέμ-
πειν πρὸς τὸν τότε τὴν ἀρετὴν περιϐόητον Θεοφύ.
λακτος οὗτος ἦν dueum, ὃς τῆς θύραθεν σοφίας
διδασκαλος ὢν, οὐδὲν ἧττον ἀπὸ τῶν ἔργων καὶ τοῖς
δρασταῖς τῶν καλῶν τὴν ἀρετὴν παρεδίδου. Πρὸς
τοῦτον τοιγαροῦν ἐκπέμψας, τί ποιητέον ἐζήτει μαρ
θεῖν· πότερον ἐνταῦθα μένειν καὶ οὕτω φέρειν ὑπὸ
πολλῶν ὀχλούμενον· fita-22.; ἁσάτους τοῖς πολλοῖς,
καὶ ἀνθρώπων σπανίζοντας ἀνθελέσθαι τόπους. 't)
δὲ. ι Τὸ τοῦ θείου, ἔλεγεν, Ἀρσαίου, ἄριστα ιχον,
Fr. Combelisii nom.
tioni pecuniae praei-ia, ac‘virisancti vacatio . qua:
malui brumalis studio, haud ita necessaria, am-
νη are.
Πέμπεταί τιςιβασιλικδς πρός γε τὰ μέρη τῆς
Ἀφρικῆς, παρὰ τοῦ τὰ βασίλεια διέποντος σκῆπτρα.
Ἐπεὶ οὖν ἤδη τὴν Κόρινθον εἷλε, τὸ χρυσίον δ ἐπή-
γετο βασιλικῶν χάριν λειτουργιιῖιν κλέπτεται. Παρὰ
too κατὰ πολλὴν νύκτα καὶ ἁδηλίαν τοῦ κακουργή-
ματος. ὥσπερ οὖν ὲν τοῖς τοιούτοις φίλον, ἡρῑυ-
νῶντο ἄμφοδον ἡρευνῶντο πλατεῖαι* οῖ ιν ὑποψίᾳ
πάντες ὲτασμοῖς lla. λείπ. Μεδάλλοντο· ἢ. ἐν ιτασμ.].
Ὦς δὲ. ἀνήνυτα ἠλέγχετο πάντα, καὶ ὴ εὕρεσις
ἀνέλπιστος ἦν, ἀθυμία τὸν ἄνθρωπον εἷχε βαρεῖα ·
Μετ’ ἄλλα ἱκανά. Ὧς γὰρ ἤδη καὶ τροφῆςίκανῶς
μετεῖχον, καὶ μνήμῃ Gemini} τοῖς βρώμασιν ἑν-
τρυφᾷν ἔσπευδον· διάρας ὸ μέγας ἄφνω τοὺς ὀ-
φθαλμοὺς, καὶ προσιών τινι τῶν παρισταμένων,
ὶκάλει τε αὐτὸν ιξ ὀιὸματος, καὶ μετεκαλεὴο πρὸς
ἑαυτόν. Τὸν δ’ ἐπεὶ παρέστη πλησίον ι ἵνα τί, φησὶ,
πρὸς αὑτὸν δ βλέπων, σεαυτῷ θάνατον, καλ. τῷ σῷ
κυρίῳ κίνδυνον ἔμελλες προξενεῖν, χρημάτων καταρ
τολμήσας βασιλικῶν, ἀλλὰ σύ γε πρὸς, τάχος ἀπελ-
θὼν, δ κατώρυεας χρυσίον ὡς ἡμᾶς ἔνεγκε, εῖ σοι
μέλει καὶ οῖκτου καὶ συγγνώμης τυχεῖν. ι Ἤκουσεν
ἐκεῖνος, καὶ οἶα πέδῃ τὴν γλῶτταν δεθεὶς, καὶ μηδ’
ἀντειπεῖν ὅλως δυνηθεὶς, ita καὶ τὸ συνειδὸς αὐτῷ
συμμαρτυροῦν ἔχων καὶ συμφθεγγόμενον , τὸ τοῦ
σκότους ἔργον φωτὶ μετανοίας διορθοῦν ετπευδι·
καὶ πεσὼν εὐθὺς, ποδῶν ἥπτετο τῶν ἁγίων, χεῖρας
οἱονεὶ καθαίρων κλοπῇ μολυνθείσαςο καὶ τὸ κακῶς
πραχθὲν ἐξωμολογεῖτο, καὶ συγγνώμην θερμῶς
ᾐτεῖτο· ἧς καὶ τυχών τοῦτο γὰρ τῆς ικείνου ψυχῆς,
ἵνα μὴ τὴν πληγὴν δείξῃ μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν θερα-
πεὶαν ὡς τάχος ὀρέξῃ· ἄπεισιν εὐθέως καὶ τὸ χρυ·
οἱον ὑπὸ πᾶσιν ὀφθαλμοῖς ὁρῶσι , σῶον μετακομίζει.
Πολλὰς δὲ τὰς ἑν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ φέρων ὀχλήσεις,
διὰ τὸ καὶ πολλοὺς εἶναι τοὺς ὁσημέραι φοιτῶντας,
καὶ τὸ φιλήσυχον αὐτῷ καὶ γαληνὸν ὑπαφθγπείρθνταὅ .
ἐϐούλετο μὶν ἑκείθεν ἀναχωρεῖν, aut πρὸς Aprum.
κωτέρους μεταϐῆναι τόπους ού μὴν πειθόμενον
ἑαυτὸν παρεῖχε τοῖς λογισμοῖς. ἅτε τῷ οίχείῳ θελη-
ματι ἀντιπίπτειν είόὼς, καὶ συμϐαίνειν ἁπλῶς οὖν
δέποτε. Ταύτῃ τοι καὶ τὸν διακονούμενον αὐτῷ
μοναχὸν Γερμανὸν ῖονομα, είς Κόρινθον ἔγνω πέμ-
πειν πρὸς τὸν τότε τὴν ἀρετὴν περιϐόητον Θεοφύ.
λακτος οὗτος ἦν dueum, ὃς τῆς θύραθεν σοφίας
διδασκαλος ὢν, οὐδὲν ἧττον ἀπὸ τῶν ἔργων καὶ τοῖς
δρασταῖς τῶν καλῶν τὴν ἀρετὴν παρεδίδου. Πρὸς
τοῦτον τοιγαροῦν ἐκπέμψας, τί ποιητέον ἐζήτει μαρ
θεῖν· πότερον ἐνταῦθα μένειν καὶ οὕτω φέρειν ὑπὸ
πολλῶν ὀχλούμενον· fita-22.; ἁσάτους τοῖς πολλοῖς,
καὶ ἀνθρώπων σπανίζοντας ἀνθελέσθαι τόπους. 't)
δὲ. ι Τὸ τοῦ θείου, ἔλεγεν, Ἀρσαίου, ἄριστα ιχον,
Fr. Combelisii nom.
tioni pecuniae praei-ia, ac‘virisancti vacatio . qua:
malui brumalis studio, haud ita necessaria, am-
νη are.