PG 111, col. 467
itaque jam circa Thebas esset, statim mittens.
illum accersivit. Ille porro sine mora missum fac
mulum secutus, hominem menszc discumbentetn
invenit. Nam erat prandii tempus. Tum illo au-
diente ac iubente, ipse quoque ingreditur, ac unus
iit convivarum, surgitque cum aliis, ac reverti
incipit, cum ita casu ferente, ne minimum quid
collocutus esset, qui t-uto ardore vocasset. Ea res
sanctum moleste habuit. non propter ipsum; quis
enim eo amplius ingloria: amans? sed propter
illum, ac vulnerabilem monachorum habitum ac
nomen, sic in eo contemptum. Egressus ergo ad
unum quemdam praetorisilamulum : ι Ita, inquit.
vita juvet ac salus; nihil penitus subtrahens ac
celans ha‘cee annumin praetori: Ut quid relicta
mea cellula, huc me venire iecisti? Ut quid frustra
tot mihi laborum auctor exstitisti ? Cur vero soli-
ιιιιιῑιιίε amantem, urbem ingredi coegisti? Non es
dignatus me alloqui; non osculum dedisti; nihil
prorsus eurum pra-stilisti qua: viro studioso, ac
tantillum pietatem colenti, [tt-testantia videbantur.»
Haec magnus ille dicens. jnbensque iterum cuncta
praetori explicari, exit ad monasterium quod in
suburbio crat ad Antonium monachum. Ubi itaque
universa hate annuntinta essent, quod revera vir
modestus ac humilis esset, seque male cilicio de-
functum intelligeret, multa se negligentia in iis usum
agnoscit, quae studio curanda habuisset. Festinat
ergo celeri paenitentia sanare quod per incuriam
peccatum fuisset, ntoxquo conscenso equo, ad
sanctum se confert. Ac primum quidem, fervore
ac diligenter excusans, cito quoque veniam obtinet.
Tum verojubens astantes recedere, solus cum solo
rolloqoebantur , protracto ad usque vesperam ser-
mone.
Quid porro inde cflicitur? Tanto dilectionis fer-
vore, sancto jungitur. ut ejus anima post eum con-
glutinata esset, ut illud David usurpem ', nec om-
ltitm ad modicum quoque tempus ejus libens ab-
sentiam ferret. Denique, ad eius omnes necessarios
usus ac obsequia promptissime inserviebat. ac
conlercbat sumptus, uti plane potissima contulit,
excitando insignis victoria martyris Barbara: sacro
delubro.
Quia vero etiam Byzantium redire oportebat,
utpute jam fere provincia defunctum, sanctum
adiens, ejus preces vise comites accipere rogabat,
ac ne is past recessum oblivioni traderet, obse-
crabat. Ad quem ille: ι Enimvero, inquit, Itaud-
quaquam modo urbem regiam \itleliis. Adhuc enim
te Deus llesperiorum cupit. ι lin fatus est. Ille
autem arrepto itinere, eum jam Larissam venisset,
reflectens iter. tidem dictis haud dubiam fecit.
Statim enim veniens imperiale scitum, militia:
⁸ Ill Reg. svnt, l.
illum accersivit. Ille porro sine mora missum fac
mulum secutus, hominem menszc discumbentetn
invenit. Nam erat prandii tempus. Tum illo au-
diente ac iubente, ipse quoque ingreditur, ac unus
iit convivarum, surgitque cum aliis, ac reverti
incipit, cum ita casu ferente, ne minimum quid
collocutus esset, qui t-uto ardore vocasset. Ea res
sanctum moleste habuit. non propter ipsum; quis
enim eo amplius ingloria: amans? sed propter
illum, ac vulnerabilem monachorum habitum ac
nomen, sic in eo contemptum. Egressus ergo ad
unum quemdam praetorisilamulum : ι Ita, inquit.
vita juvet ac salus; nihil penitus subtrahens ac
celans ha‘cee annumin praetori: Ut quid relicta
mea cellula, huc me venire iecisti? Ut quid frustra
tot mihi laborum auctor exstitisti ? Cur vero soli-
ιιιιιῑιιίε amantem, urbem ingredi coegisti? Non es
dignatus me alloqui; non osculum dedisti; nihil
prorsus eurum pra-stilisti qua: viro studioso, ac
tantillum pietatem colenti, [tt-testantia videbantur.»
Haec magnus ille dicens. jnbensque iterum cuncta
praetori explicari, exit ad monasterium quod in
suburbio crat ad Antonium monachum. Ubi itaque
universa hate annuntinta essent, quod revera vir
modestus ac humilis esset, seque male cilicio de-
functum intelligeret, multa se negligentia in iis usum
agnoscit, quae studio curanda habuisset. Festinat
ergo celeri paenitentia sanare quod per incuriam
peccatum fuisset, ntoxquo conscenso equo, ad
sanctum se confert. Ac primum quidem, fervore
ac diligenter excusans, cito quoque veniam obtinet.
Tum verojubens astantes recedere, solus cum solo
rolloqoebantur , protracto ad usque vesperam ser-
mone.
Quid porro inde cflicitur? Tanto dilectionis fer-
vore, sancto jungitur. ut ejus anima post eum con-
glutinata esset, ut illud David usurpem ', nec om-
ltitm ad modicum quoque tempus ejus libens ab-
sentiam ferret. Denique, ad eius omnes necessarios
usus ac obsequia promptissime inserviebat. ac
conlercbat sumptus, uti plane potissima contulit,
excitando insignis victoria martyris Barbara: sacro
delubro.
Quia vero etiam Byzantium redire oportebat,
utpute jam fere provincia defunctum, sanctum
adiens, ejus preces vise comites accipere rogabat,
ac ne is past recessum oblivioni traderet, obse-
crabat. Ad quem ille: ι Enimvero, inquit, Itaud-
quaquam modo urbem regiam \itleliis. Adhuc enim
te Deus llesperiorum cupit. ι lin fatus est. Ille
autem arrepto itinere, eum jam Larissam venisset,
reflectens iter. tidem dictis haud dubiam fecit.
Statim enim veniens imperiale scitum, militia:
⁸ Ill Reg. svnt, l.