PG 111, col. 628
imitandi institutum viri hujus, quam Deum. Vere
mirabilem in sanctis suis, laudandi causa id faciant.
Certe Andreas ipse famulum quemdam Epiphauii,
aut botius parentis ejus, qui multa divinitus de
\‘iro sancto ejusque instituto cOgtwverat, deterruit
ab imitatione sui ; significans istiusmodi vitam. man
nisi peculiari Dei instinctu, amplectendam esse.
Quatuvisautem id rerum sit, poterunt lnlt‘tctt pe-
culiares quaedam virtutes cuique imitanda: decerpi,
ac praecipue humilitas atque contemptus stui'
uetera tere eunt episcopo Montis-Pessulani admi-
eadem epistola prtedicttts Combetis sic loquitur τ
t lllttstriss. ac revercndiss. Montis-Pessttlanicpi-
scapus, vir singularis eum pietate eruditionis ac
scriptis notus, aneiscus Doscliettts. et ipse cum
aliis sant-torum Vitis allectus, tanta vitae Andreus
prodigia tesque adeo singttlates. cum eius ei co-
piam fecissem , vehementius adtttiratus σει..
Lege, et similia senties.
α’. Βὶον τινὸς ἐναριτου ἀνδρὸς. ὦ ςιὶτατω, μέλην
τός μου διηγήσασθαι, συντείνατε ἑαυτοὺς παρακαλῶ,
si; τὴν ἀκρὰιοιν. Ἐστι γὰρ τὸ πρᾶγμα μιλλίρρψ
τον εὐωῖιιν ἀποστάζον καὶ γλυκύτητα abavi}; παρ
>.υθαύμαστον. Ὅθεν, ὦ τέκνα, ἑτοιμάσθητε μεγαλο·
ψύχως πρὸς τὴν τοιαύτην ἀπόλαυσὶν τε καὶ γετήο
οησιυ (l), δυσωπῶ, ἵνα πλειόνως καὶ αὐτὸς ἔγωγε
limitant?) πρὺς τὴν δγχεῑρησιν τοῦ πράγματος. καὶ
πειρατιθῶ ὑμῖν τὰ πνευματικὰ τοῦ ἀνδρὸς optate-J-
ματα. Ἔχει δὲ οὕτω πῶς ὁ λόγος τὴν δήγῃσιν
τῆς ὶνάρξεως τοῦ θαυμασίου ἀνδρός.
facias? Si tollas redublitfationem. explicari possit
gaudium it verbo γηθέω, ltt'tor, gaudeo.
mirabilem in sanctis suis, laudandi causa id faciant.
Certe Andreas ipse famulum quemdam Epiphauii,
aut botius parentis ejus, qui multa divinitus de
\‘iro sancto ejusque instituto cOgtwverat, deterruit
ab imitatione sui ; significans istiusmodi vitam. man
nisi peculiari Dei instinctu, amplectendam esse.
Quatuvisautem id rerum sit, poterunt lnlt‘tctt pe-
culiares quaedam virtutes cuique imitanda: decerpi,
ac praecipue humilitas atque contemptus stui'
uetera tere eunt episcopo Montis-Pessulani admi-
eadem epistola prtedicttts Combetis sic loquitur τ
t lllttstriss. ac revercndiss. Montis-Pessttlanicpi-
scapus, vir singularis eum pietate eruditionis ac
scriptis notus, aneiscus Doscliettts. et ipse cum
aliis sant-torum Vitis allectus, tanta vitae Andreus
prodigia tesque adeo singttlates. cum eius ei co-
piam fecissem , vehementius adtttiratus σει..
Lege, et similia senties.
α’. Βὶον τινὸς ἐναριτου ἀνδρὸς. ὦ ςιὶτατω, μέλην
τός μου διηγήσασθαι, συντείνατε ἑαυτοὺς παρακαλῶ,
si; τὴν ἀκρὰιοιν. Ἐστι γὰρ τὸ πρᾶγμα μιλλίρρψ
τον εὐωῖιιν ἀποστάζον καὶ γλυκύτητα abavi}; παρ
>.υθαύμαστον. Ὅθεν, ὦ τέκνα, ἑτοιμάσθητε μεγαλο·
ψύχως πρὸς τὴν τοιαύτην ἀπόλαυσὶν τε καὶ γετήο
οησιυ (l), δυσωπῶ, ἵνα πλειόνως καὶ αὐτὸς ἔγωγε
limitant?) πρὺς τὴν δγχεῑρησιν τοῦ πράγματος. καὶ
πειρατιθῶ ὑμῖν τὰ πνευματικὰ τοῦ ἀνδρὸς optate-J-
ματα. Ἔχει δὲ οὕτω πῶς ὁ λόγος τὴν δήγῃσιν
τῆς ὶνάρξεως τοῦ θαυμασίου ἀνδρός.
facias? Si tollas redublitfationem. explicari possit
gaudium it verbo γηθέω, ltt'tor, gaudeo.