PG 111, col. 644
σιν καὶ ἀπολυομένοις. ελεγον ἐν). καθενὶ. Ὕπαγε,
δίδαξον ταῦτα τῷ tta-mi σου τῷ Σατινᾷ, ει ἀρι-
σκιταιο
ιβ’.”οτε οὖν πάντες ὗπεξῆλθον, oi μιν λευσχήμονες
ἐκεῖνοι ἀφανεῖς τῶν ἐκεῖ εγένοντο, 6 δὲ ὡραῖος iub
νος γέρων ἔρχεται πρὸς τὸν μακάριον, καὶ τὴν μὲν
ἅλυσιν τὸ αὐτὸ πάλιν ιφόρησεν, λέγει δὲ ὡς χαριενα
τιζὸμενος ο Βλέπεις πῶς ἐτάχυνα εις τὸ βοηθῆσαί
σοι ; ινα γὰρ εἰδέναι ἔχῃς ὅτι καὶ πάνυ μοι μέλει
περί ιιουδ ἐμοὶ γὰρ ὥρισεν κελεύσας ὀΔεσπύτης,
ἵνα σου τῆς σωτηρίας ’πρὸς τὰ ὄντα πρόσφορα καὶ
εὖθειὼτατα μεριμνῶν ἑκάστοτε, ἔπεόραϐεύσω σοι.
Ύπόμεινον οὖν, ἵνα δόκιμος εις πάντα γενήσῃ · οὗ
μακρὰν γὰρ καὶ ἀπολυθήσῃ τοῦ Κυρίου σου τῷ
ἰδίῳ θελήματι, πορεύεσθαι ὅπου δ’ ἂν τοῖς ὀφθαλ-
μοῖς σού ἐστιν εὐάρεστον. Λέγει οὖν 6 ’Δωρέας ·
Κύριέ μου. τίς γὰρ εἷ σὺ. ὅτι ξὰγνοῶς '0 δέ φησιν οι
Ἐγώ εξμι 6 ἀναπεσὼν ὲν τῷ ἁχράντῳ καὶ ζωοποιῷ
στήθει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ τοῦτο
εἰπὼν. ὥσπερ εις -ἀστραπὴν μεταποιηθεὶς , ἐξ
ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἐπορεύετο. Ὅ δὲ μακάριος Ἀνδρέας
ἐθαύμαζεν τοῦ Θεοῦ τὴν ἀνεκδιὴγητον ἁγαθότητα.
καὶ ιδόξιξεν αὐτὸν μεγάλως, δτι οὕτως ὲν παντὶ
ῥήματι καὶ πράγματι βοηθὸς αὐτοῦ’ἑτένιτσ, καὶ
ἐκ τῶν ἐπανισταμένων abte}: ζοφερῶν πνευμάτων
ἐν τάχει ἑλυτριτισατο, καὶ ἔλεγε λανθανόντωςο
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ. μεγάλη σού εστιν καὶ ἁνεί-
moto: ὴ asiam, ὑπὲρ φύσιν sicin δεδοξασμένα τὰ
σπλάγχνα σου, καθ’ ὅτι ἐμὲ τὸν ταπεινὸν ἐλεεῖς,
καὶ ὅτι μέλει σοι περὶ ἐμοῦ ο ξενον τοῦτο ἡγοῦμαι
καὶ πολυθαύμαστονο φύλαξὸν με οὖν, Κύριε, ἔτι καὶ
ἐτι ἐν τῇ ἀληθεία σου, καὶ ἁξίωτόν με εὑρεῖν χάριν
πάρὰ σοι, ὦ Cadme, πολυδῠναμε, φοσερδ, καὶ ἀκι-
τάληπτε.
ιγ’. Ταῦτα αὑτοῦ προσευχομένου, ἐπέστη ἡ νὺξ, καὶ
μικρὸν αὑτοῦ τι ὑπνήσαντος. βλέπει ιν ὁράματι, ὃτι
ἦν εις παλάτια βασιλικὰ , καὶ κέκληκεν αὐτὸν 6
βασιλεὺς τῶν παλατιων enim, καὶ ἑν ὅσῳ παρ-
ἐστη αὐτῷ, λέγει πρὸς αὐτδνθ βασιλεὺς helvo: ο
Θέλεις μοι δουλεῦσαι ὀλοψύχως, καὶ ποιήσω ea ινα
τῶν ἐνδόξων τοῦ θαλαττίου pou; ’ἔφη 6 Ἀνδρίας σ
καὶ τίς ἐκεῖνος, 6 τὸ ἀγαθῶν παραιτούμενος, ἐγὼ
δι πάνυ τούτου τοῦ πράγματος ὀρέγομαι. Ἔγρηό
βασιλεύς ο Οὐκοῦν ει ὀρέγει δέξαι τῆς δουλείας τῆς
ἐμῆς τὴν αἴσθησιν. Καὶ συν τῷ λόγῳ δίδωσιν αὖτῷ
τι ὡσεὶ χ όνα ⁶ καὶ λαϐὼν, “impleam τοῦτο’ ἦν
6i γλυκὺ οἷον νοῦς ἀνθρώπου ἀπεικάσαι οὐ δύναται.
Ὀλιγον δι ἦν, καὶ φαγὼν αὐτὸ. ἐδόκουν ὃτιεις
μύρον θιῖκδν τῇ ἡδονῇ μετατρέπεται. Πάλιν οὖν ει.
δωσιν αὐτῴ 6 βασιλεὺς linive; ὀλίγον sub; εἶδος
κυδωνιάτου (‘25), καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν, Λάϐε καὶ
historia Byzantina (regnantes.
9.5) tta‘ ex Meursii Glossario colligo, licet ms.
δίδαξον ταῦτα τῷ tta-mi σου τῷ Σατινᾷ, ει ἀρι-
σκιταιο
ιβ’.”οτε οὖν πάντες ὗπεξῆλθον, oi μιν λευσχήμονες
ἐκεῖνοι ἀφανεῖς τῶν ἐκεῖ εγένοντο, 6 δὲ ὡραῖος iub
νος γέρων ἔρχεται πρὸς τὸν μακάριον, καὶ τὴν μὲν
ἅλυσιν τὸ αὐτὸ πάλιν ιφόρησεν, λέγει δὲ ὡς χαριενα
τιζὸμενος ο Βλέπεις πῶς ἐτάχυνα εις τὸ βοηθῆσαί
σοι ; ινα γὰρ εἰδέναι ἔχῃς ὅτι καὶ πάνυ μοι μέλει
περί ιιουδ ἐμοὶ γὰρ ὥρισεν κελεύσας ὀΔεσπύτης,
ἵνα σου τῆς σωτηρίας ’πρὸς τὰ ὄντα πρόσφορα καὶ
εὖθειὼτατα μεριμνῶν ἑκάστοτε, ἔπεόραϐεύσω σοι.
Ύπόμεινον οὖν, ἵνα δόκιμος εις πάντα γενήσῃ · οὗ
μακρὰν γὰρ καὶ ἀπολυθήσῃ τοῦ Κυρίου σου τῷ
ἰδίῳ θελήματι, πορεύεσθαι ὅπου δ’ ἂν τοῖς ὀφθαλ-
μοῖς σού ἐστιν εὐάρεστον. Λέγει οὖν 6 ’Δωρέας ·
Κύριέ μου. τίς γὰρ εἷ σὺ. ὅτι ξὰγνοῶς '0 δέ φησιν οι
Ἐγώ εξμι 6 ἀναπεσὼν ὲν τῷ ἁχράντῳ καὶ ζωοποιῷ
στήθει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ τοῦτο
εἰπὼν. ὥσπερ εις -ἀστραπὴν μεταποιηθεὶς , ἐξ
ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἐπορεύετο. Ὅ δὲ μακάριος Ἀνδρέας
ἐθαύμαζεν τοῦ Θεοῦ τὴν ἀνεκδιὴγητον ἁγαθότητα.
καὶ ιδόξιξεν αὐτὸν μεγάλως, δτι οὕτως ὲν παντὶ
ῥήματι καὶ πράγματι βοηθὸς αὐτοῦ’ἑτένιτσ, καὶ
ἐκ τῶν ἐπανισταμένων abte}: ζοφερῶν πνευμάτων
ἐν τάχει ἑλυτριτισατο, καὶ ἔλεγε λανθανόντωςο
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ. μεγάλη σού εστιν καὶ ἁνεί-
moto: ὴ asiam, ὑπὲρ φύσιν sicin δεδοξασμένα τὰ
σπλάγχνα σου, καθ’ ὅτι ἐμὲ τὸν ταπεινὸν ἐλεεῖς,
καὶ ὅτι μέλει σοι περὶ ἐμοῦ ο ξενον τοῦτο ἡγοῦμαι
καὶ πολυθαύμαστονο φύλαξὸν με οὖν, Κύριε, ἔτι καὶ
ἐτι ἐν τῇ ἀληθεία σου, καὶ ἁξίωτόν με εὑρεῖν χάριν
πάρὰ σοι, ὦ Cadme, πολυδῠναμε, φοσερδ, καὶ ἀκι-
τάληπτε.
ιγ’. Ταῦτα αὑτοῦ προσευχομένου, ἐπέστη ἡ νὺξ, καὶ
μικρὸν αὑτοῦ τι ὑπνήσαντος. βλέπει ιν ὁράματι, ὃτι
ἦν εις παλάτια βασιλικὰ , καὶ κέκληκεν αὐτὸν 6
βασιλεὺς τῶν παλατιων enim, καὶ ἑν ὅσῳ παρ-
ἐστη αὐτῷ, λέγει πρὸς αὐτδνθ βασιλεὺς helvo: ο
Θέλεις μοι δουλεῦσαι ὀλοψύχως, καὶ ποιήσω ea ινα
τῶν ἐνδόξων τοῦ θαλαττίου pou; ’ἔφη 6 Ἀνδρίας σ
καὶ τίς ἐκεῖνος, 6 τὸ ἀγαθῶν παραιτούμενος, ἐγὼ
δι πάνυ τούτου τοῦ πράγματος ὀρέγομαι. Ἔγρηό
βασιλεύς ο Οὐκοῦν ει ὀρέγει δέξαι τῆς δουλείας τῆς
ἐμῆς τὴν αἴσθησιν. Καὶ συν τῷ λόγῳ δίδωσιν αὖτῷ
τι ὡσεὶ χ όνα ⁶ καὶ λαϐὼν, “impleam τοῦτο’ ἦν
6i γλυκὺ οἷον νοῦς ἀνθρώπου ἀπεικάσαι οὐ δύναται.
Ὀλιγον δι ἦν, καὶ φαγὼν αὐτὸ. ἐδόκουν ὃτιεις
μύρον θιῖκδν τῇ ἡδονῇ μετατρέπεται. Πάλιν οὖν ει.
δωσιν αὐτῴ 6 βασιλεὺς linive; ὀλίγον sub; εἶδος
κυδωνιάτου (‘25), καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν, Λάϐε καὶ
historia Byzantina (regnantes.
9.5) tta‘ ex Meursii Glossario colligo, licet ms.