PG 114, col. 1303
sanctum oravit. dicens : Serve Dei altissimi,cre-
dimus in Crucifixum, quem tu praedicas, et ipse,
et omnes qui sunt mecum, si veneris, et uxorem
vivam, et lilium illinc eduxeris. llle autem, Ac—
cipite, inquit, prius Christi signaculum, et tunc
veniam vobiscum, et dabitur vobis cordis vestri
desiderium. Protinus itaque Demetrius cum om-
nibus qui cum ipso erant, cum rursus dixisssent,
Magnus est Deus Christianorum, baptismum sus-
cipiunt.
X.Deinde cum eos assumpsisset Cornelius,stetit
super habitaculum,etad orientem oculos tollensin
castum, inquit : Domine Deus virtutum, qui res-
picis super terrani,et facis eam tremere;quiaspec—
tutuo montes liquefacis,et visitatione tua exsiccas
abyssos; ipse es, Domine : ipse exaudi gemitum
vinctorum, et educ e terra Evanthiam, et ne aver—
tasfaciem tuam a filio ejus : sed attende animae
eorum, et libera eos propter nomen tuum. Haec
cum precatus esset Cornelius, et qui circumsta-
bant dixissent,Amen,continuo terra divisa,incolu-
mem matrem emittit cum tilio. Et illico clamarunt
cum circumstantibus: Magnus es,Deus Christiano-
rum,qui nos a deceptione, et ab hac acerba morte
liberasti per tuum famulum Cornelium, et tuam
potentiam et brachium nobis notum retldidisti.Si-
muique ducenti et septem Christo accesserunt.
Exhinc autem ad Cornelium sedentem in quodam
loco,qui vocatur Stadium,et docentem eos qui σοι
cedebant, Demetrius et Evanthia ventitabant cum
filio. Sed et reliqui quoque gentiles non jam am-
plius gentiles,quippe spinis incredulitatis a corde
suo expurgatis, ut terra bona, susceperunt semen
pietatis, et baptismo fuerunt obsignati.
ἀπιστίας ἀπὸ τῆς ἐαυτῶν καρδίας καθάραντες, ὣσπερ τις γῆ ἀγαθὴ τὸν τῆς εὐσεϐείας ὑπεδέξαντο σπόρον, καὶ
τῷ βαπτίσματι ἐσφραγίσθησαν.
XI.Atque ille quidem,postquam Christo univer-
sam obtulisset civitatem,et errorem expulisset,el
verbum pietatis in ea seminasset, effectus plenus
dierum spiritualium, ferventius vocabat orationi,
et totusin ea versabatur,ad nihil ex iis, quibusin
presenti vita studetur,suos attollens oculos.Dein-
ceps autem ei quoque suos revelatur excessus,ad
quem toto animae oculo spectabat,ct erat paratus :
et de superis vocem audit dicentem: Corneli.veni
ad me.Ecce enim est tibi parata corona justitire.
Quid deinde? Cum omnes,quos obtulerat, Chris-
tianos convocasset, et eos perfectius pietatem do-
cuisset,et firmiter doctrinm ad haerere praecepisset,
et se postremo totum ad precandum collegisset,
flectit'genu.et: Domine Deus noster, inquit, qui
me dignum fecisti,ut {idem conservarem,et ut cer-
tamen peragerem, et vincerem adversarium, ago
tibi gratias: sed ad tuos servos e coelo aspice, et
eos suscipe a sancta tua altitudine,et eos tua con-
dimus in Crucifixum, quem tu praedicas, et ipse,
et omnes qui sunt mecum, si veneris, et uxorem
vivam, et lilium illinc eduxeris. llle autem, Ac—
cipite, inquit, prius Christi signaculum, et tunc
veniam vobiscum, et dabitur vobis cordis vestri
desiderium. Protinus itaque Demetrius cum om-
nibus qui cum ipso erant, cum rursus dixisssent,
Magnus est Deus Christianorum, baptismum sus-
cipiunt.
X.Deinde cum eos assumpsisset Cornelius,stetit
super habitaculum,etad orientem oculos tollensin
castum, inquit : Domine Deus virtutum, qui res-
picis super terrani,et facis eam tremere;quiaspec—
tutuo montes liquefacis,et visitatione tua exsiccas
abyssos; ipse es, Domine : ipse exaudi gemitum
vinctorum, et educ e terra Evanthiam, et ne aver—
tasfaciem tuam a filio ejus : sed attende animae
eorum, et libera eos propter nomen tuum. Haec
cum precatus esset Cornelius, et qui circumsta-
bant dixissent,Amen,continuo terra divisa,incolu-
mem matrem emittit cum tilio. Et illico clamarunt
cum circumstantibus: Magnus es,Deus Christiano-
rum,qui nos a deceptione, et ab hac acerba morte
liberasti per tuum famulum Cornelium, et tuam
potentiam et brachium nobis notum retldidisti.Si-
muique ducenti et septem Christo accesserunt.
Exhinc autem ad Cornelium sedentem in quodam
loco,qui vocatur Stadium,et docentem eos qui σοι
cedebant, Demetrius et Evanthia ventitabant cum
filio. Sed et reliqui quoque gentiles non jam am-
plius gentiles,quippe spinis incredulitatis a corde
suo expurgatis, ut terra bona, susceperunt semen
pietatis, et baptismo fuerunt obsignati.
ἀπιστίας ἀπὸ τῆς ἐαυτῶν καρδίας καθάραντες, ὣσπερ τις γῆ ἀγαθὴ τὸν τῆς εὐσεϐείας ὑπεδέξαντο σπόρον, καὶ
τῷ βαπτίσματι ἐσφραγίσθησαν.
XI.Atque ille quidem,postquam Christo univer-
sam obtulisset civitatem,et errorem expulisset,el
verbum pietatis in ea seminasset, effectus plenus
dierum spiritualium, ferventius vocabat orationi,
et totusin ea versabatur,ad nihil ex iis, quibusin
presenti vita studetur,suos attollens oculos.Dein-
ceps autem ei quoque suos revelatur excessus,ad
quem toto animae oculo spectabat,ct erat paratus :
et de superis vocem audit dicentem: Corneli.veni
ad me.Ecce enim est tibi parata corona justitire.
Quid deinde? Cum omnes,quos obtulerat, Chris-
tianos convocasset, et eos perfectius pietatem do-
cuisset,et firmiter doctrinm ad haerere praecepisset,
et se postremo totum ad precandum collegisset,
flectit'genu.et: Domine Deus noster, inquit, qui
me dignum fecisti,ut {idem conservarem,et ut cer-
tamen peragerem, et vincerem adversarium, ago
tibi gratias: sed ad tuos servos e coelo aspice, et
eos suscipe a sancta tua altitudine,et eos tua con-