PG 114, col. 182
scriptum est enim: ι Petitc,et dabitur vobis. ι Sed
eo haec dicente, et quae sunt his similia, non audi-
vit saevus ct durus amicus: nec flexus est sodalis
asperrimus, nec fuit mollitus, totus inflexibilis. Non
enim audivit illud : Diliges Dominum Deum tuum
ex toto corde tuo , et proximum tuum sicut teipsum.
Sed clausit aures cordis sui et corporis, ut aspis sur-
da et clauda, qua: non exaudivit vocem incantan-
tium. Propterea qui personam non respicit et verax
est Dominus,quidixit ε Si non remiseritis hominibus
delicta eorum, neque. Pater vester caelestis remittet
vobis delicta vestra;et .· In qua mensura metieris fra-
tri tno, in ea remetietur tibi.
Dominus cuni vidisset cum nulla tangi proximi
misericordia, jure cum privavit regno suo ccelesti :
imo vero, ille seipsum alienavit a gratia coalesti
et ab aeternis Dei bonis, propter injuriae a fratre
accepta: recordationem : et maxime quod in germa-
num et veterem amicum fuisset animo crudeli, im-
mani et irreconciliabili. Tunc dicunt lictores Sa-
pricio : Flecte genua tua, ut caput tibi amputetur.
Dicit autem eis Sapricius : Quare? Dicunt ei licto-
res : Quoniam noluisti diis sacrificare, sed contem-
psisti edictum imperatoris, prepter hominem qui
dicitur Christus. Hinc cum audisset miser Sapricius,
respondit lictoribus hanc miseram et tristem vocem,
imperatores, et diis sacrifico. Sic eum excwcavit
odium, et ab eo abduxit Dei gratiam. Qui enim per
ejusmodi tormenta non negavit Dominum nostrum
Jesum Christum, cum venisset ad linem mortis, et
esset accepturus praemium et coronam gloriae et
spei, negavit vitam mternam, et fuit apostata.
ΙΙωο cum audisset sanctus Nicephorus , rogavit
Sapricium, cum lacrymis, dicens: Noli, ο frater,
noli transgredi et negare Dominum nostrum Jesum
Christum. Noli omnino, rogo te, ab eo deficere, et
perdere cmlestem coronam . quam per multa ac-
quisisti tormenta et alliictiones. Ille autem noluit
eum omnino audire, sed contendit abire ad interi-
tum et tenebras ultimae mortis, et ad ignem, qui non
unius hora: ictus gladii perdidit, revera fuit miser,
exraicatus ab odio.
Non enim audivit Dominum nostrum Jesum Chri-
stum, dicentem in sancto Evangelio: ι Si afferas
munus tuum ad altare, et recorderis quod frater tuus
habet aliquid adversus te, dimitte munus tuum ante
altare, et vade primum te reconciliare fratri tuo, et
tunc veniens oll‘cr munus tuum. ι Et rursus, Petro
principi apostolorum, cum rogasset Dominum :
‹ Quoties, si peccaverit in me lrater meus, dimittam
ei“? Septies? ι Respondit Dominus : «Nondico tibi sc-
pties, sed septuagies septies. ι llle autem miser ne
sctucl quidem voluit condonare fratri suo, et ma-
xime petenti veniam et roganti. Et Dominus quidtm
eo haec dicente, et quae sunt his similia, non audi-
vit saevus ct durus amicus: nec flexus est sodalis
asperrimus, nec fuit mollitus, totus inflexibilis. Non
enim audivit illud : Diliges Dominum Deum tuum
ex toto corde tuo , et proximum tuum sicut teipsum.
Sed clausit aures cordis sui et corporis, ut aspis sur-
da et clauda, qua: non exaudivit vocem incantan-
tium. Propterea qui personam non respicit et verax
est Dominus,quidixit ε Si non remiseritis hominibus
delicta eorum, neque. Pater vester caelestis remittet
vobis delicta vestra;et .· In qua mensura metieris fra-
tri tno, in ea remetietur tibi.
Dominus cuni vidisset cum nulla tangi proximi
misericordia, jure cum privavit regno suo ccelesti :
imo vero, ille seipsum alienavit a gratia coalesti
et ab aeternis Dei bonis, propter injuriae a fratre
accepta: recordationem : et maxime quod in germa-
num et veterem amicum fuisset animo crudeli, im-
mani et irreconciliabili. Tunc dicunt lictores Sa-
pricio : Flecte genua tua, ut caput tibi amputetur.
Dicit autem eis Sapricius : Quare? Dicunt ei licto-
res : Quoniam noluisti diis sacrificare, sed contem-
psisti edictum imperatoris, prepter hominem qui
dicitur Christus. Hinc cum audisset miser Sapricius,
respondit lictoribus hanc miseram et tristem vocem,
imperatores, et diis sacrifico. Sic eum excwcavit
odium, et ab eo abduxit Dei gratiam. Qui enim per
ejusmodi tormenta non negavit Dominum nostrum
Jesum Christum, cum venisset ad linem mortis, et
esset accepturus praemium et coronam gloriae et
spei, negavit vitam mternam, et fuit apostata.
ΙΙωο cum audisset sanctus Nicephorus , rogavit
Sapricium, cum lacrymis, dicens: Noli, ο frater,
noli transgredi et negare Dominum nostrum Jesum
Christum. Noli omnino, rogo te, ab eo deficere, et
perdere cmlestem coronam . quam per multa ac-
quisisti tormenta et alliictiones. Ille autem noluit
eum omnino audire, sed contendit abire ad interi-
tum et tenebras ultimae mortis, et ad ignem, qui non
unius hora: ictus gladii perdidit, revera fuit miser,
exraicatus ab odio.
Non enim audivit Dominum nostrum Jesum Chri-
stum, dicentem in sancto Evangelio: ι Si afferas
munus tuum ad altare, et recorderis quod frater tuus
habet aliquid adversus te, dimitte munus tuum ante
altare, et vade primum te reconciliare fratri tuo, et
tunc veniens oll‘cr munus tuum. ι Et rursus, Petro
principi apostolorum, cum rogasset Dominum :
‹ Quoties, si peccaverit in me lrater meus, dimittam
ei“? Septies? ι Respondit Dominus : «Nondico tibi sc-
pties, sed septuagies septies. ι llle autem miser ne
sctucl quidem voluit condonare fratri suo, et ma-
xime petenti veniam et roganti. Et Dominus quidtm