PG 114, col. 484
ὡς αὐτὸν ἤδη τῶν φιλαρέτων τινὲς, καὶ σὺν αὐτῷ
μᾶλλον τὴν ἔρημίαιι, ἢ τὰς λαμπρὰς πόλεις μετά
βασιλέων οἰκεῖν ἠσπάζοντο* οἳ καὶ βιασάμενοι μόλις
μὲν πείθουσι δ’ ὅμως μὴ τὰ ἑαυτοῦ μόνον σκοπεῖν,
ἀλλὰ δὴ καὶ τὰ τῶν πέλας, καὶ οἶα παιδοτρίϐην αὖ·
τὸν τοῦ κατὰ Θεὸν ’βίου παραλαμϐάνουσι· καὶ τέως
μὲν ἕξ που καὶ ἐπτὰ τὸν ἀριθμὸν ὁ περὶ αὗτὸν χορὸς
‘l'
ην.
ις’. Εἰδὼς δὲ 6 μέγας ὅτι τοῖς κατὰ Θεὸν ζῇν
ἑλομένοις οόδὲν οὕτως ἀτεχνῶς πρὸς τὸ καὶ κτήσα-
σθαι ἀρετὴν, καί φυλάξαι κτησθεῖσαν, ὡς μνήμην
θανάτου συνεργεῖν δύναται, ἢ κᾶὶ ἀληθὴς φιλοσοφία
λέγεται καὶ πιστεύεται, τί ποιεῖς τάφον ἤδη κατα-
σκευάσαι τοῖς οἰκείοις τούτοις μαθηταῖς ἐπιτρέπει,
ἅμα μὲν ’ἕνα μνημεῖον αὐτοῖς, ὥσπερ δη καὶ καλεῖ-
ται, τοῦ τέλους γίνηται, καὶ οὕτω μᾶλλον αὐτοὺς
ἐναγωνίους ποιῇ, καὶ κεντρίζη πρὸς ἀρετὴν ἐμπο-
νώτερον, ἅμα δὲ καὶ θνήσκοντας ὑποδέχοιτο· πλὴν
ἀλλὰ καὶ προϐλέπων τι τῶν μελλόντων ἐκεῖνος, καὶ
προνοούμενος, ἤδη γὰρ καὶ χαρισμάτων τοιούτων
καὶ βαθμῶν ἥπτετο, ἐν φωτὶ τῆς γνώσεως φῶς ὁρῶν,
Καὶ ὅπέρ ἄρα τὸ μνηθὲν ἦν, ὁ λόγος ἤδη δηλοῦν ἕρ-
χεται, Ηῦτρεπίζετο γὰρ 6 τάφος, καὶ παρίστατο
μὲν αὒτὸς ἄνωθεν, οἱ μαθηναὶ δὲ αὐτὸν περιίσταντο,
Καὶ ὃς ὀξυτέρῳ τῆς διανοίας ὄμματι τὸ ὲκὸησόμενον
καθορῶν, χαριέντως οὕτω πως φησί πρὸς αὐτοὺς
ἰδών· Ὀ μὲν τάφρος ἤδη ἕτοιμος, τίς δὲ ἂν εἴη ὅ γε
τοῦτον ἐξ ὑμῶν ἒγκαινίσων ; καὶ 6 μὲν οὕτω πως τῷ
χαρίεντι τοῦ λόγου καί σπουδὴν ἐπιμίσγων· ἔθος
γὰρ μετὰ τῶν ἄλλων αὐτῷ καὶ καιρὸν εἰδέναι, καἱ
τὸ σύντονον ἔστιν ὅτε καὶ σκυθρωπὸν ἐμμετρίαις
λύει δ ταῖς χάρισι.
ιζ’. Βασίλειος δέ τις, τὸ μὲν ἀξίωμα ἱερεὺς, τῷ δὲ .
περί τὰ κατὰ ζήλῳ διαφανεῖς σώζων τοὺς πατρικοὺς
χαρακτῆρας, καὶ τὸν γεγεννηκότα πνευματικῶς οὗ·
δὲν ἧττον ὑποφαίνων ἀπὸ τῶν τῆς ἀρετῆς ὁμοιώσεων,
ἢ τοὺς σαρκικοὺς πατέρας οἳ ὑπ’ αὐτῶν οὕτω τικτό-
μενοι, ἄλλως τε καὶ εἰδὼς μὴ είς κενὸν εἰρῆσθαι τῷ
διδασκάλῳ τῷ πρόϐλημα, πρῶτος τὸν λόγον ἁρπάσας,
ἕτοίμος περὶ τὴν τοῦ θανάτου α’ίρεσιν καὶ πρόθυμος
ἡν, ὥσπερ οὒκ ἂϐουλήτου τινὸς προκειμένου, ἀλλ’
ὲπικερδοῧς λίαν καὶ ὡιρελίμου. Αὐτίκα γοῦν εἷς γόνυ
κλιθεὶς καὶ πρὸς γῆν ἐρείσας τὸ πρόσωπον, Εὔλόγη-
σίν δὴ μὲ, Πάτερ, φησὶν, Equi) δέ σοι τοῦ τάφου τοῦδε
πρῶτος ἐγκαινιστος ἔσομαι. Ὀ μὲν οὖν ἧτει, ὁ δὲ
ἐδίδοω καὶ δ μὲν ταφος εἶχεν αὐτόν, Ἐκὲλευε δέ
5 Πατὴρ πάντα ἐπ’ αὐτῷ ποιεῖν ὅσα νόμος ὲν τεθνεῶ-
νίν ἐστι· τρὶτα, ιρημὶ, καὶ ἒννατα, καὶ ἀκολούθως
ῗὴ τεσσαρακοστα, ’Ὁδη δὲ τῶν τεσσπρακοστῶν πέρας
ἑχοὺσῶν (ὣ πῶς ἂν 6 λόγος δηλώσει τὸ καὶ λίαν μὲν
ἀληθὲς, λίαν δὲ πιστευθῆναι διὰ τὴν ὑπερϐολὴν
δυσχερές ς) 6 Βασίλειος μήτε πυρετῷ ληφθεὶς, μήτε
κεφαλὴν ἢ ἄλλο τι τῶν τοῦ σώματος μερῶν ἀλγήσας
μηδὲν, ὥσπερ ὕπνον τινὰ μαλακὴν καὶ ἣδιστον ἀφυ-
πνώσας, πρὸς Κύριον ἐξεδῆμει, ἆθλον τῆς ἀρετῆς
μᾶλλον τὴν ἔρημίαιι, ἢ τὰς λαμπρὰς πόλεις μετά
βασιλέων οἰκεῖν ἠσπάζοντο* οἳ καὶ βιασάμενοι μόλις
μὲν πείθουσι δ’ ὅμως μὴ τὰ ἑαυτοῦ μόνον σκοπεῖν,
ἀλλὰ δὴ καὶ τὰ τῶν πέλας, καὶ οἶα παιδοτρίϐην αὖ·
τὸν τοῦ κατὰ Θεὸν ’βίου παραλαμϐάνουσι· καὶ τέως
μὲν ἕξ που καὶ ἐπτὰ τὸν ἀριθμὸν ὁ περὶ αὗτὸν χορὸς
‘l'
ην.
ις’. Εἰδὼς δὲ 6 μέγας ὅτι τοῖς κατὰ Θεὸν ζῇν
ἑλομένοις οόδὲν οὕτως ἀτεχνῶς πρὸς τὸ καὶ κτήσα-
σθαι ἀρετὴν, καί φυλάξαι κτησθεῖσαν, ὡς μνήμην
θανάτου συνεργεῖν δύναται, ἢ κᾶὶ ἀληθὴς φιλοσοφία
λέγεται καὶ πιστεύεται, τί ποιεῖς τάφον ἤδη κατα-
σκευάσαι τοῖς οἰκείοις τούτοις μαθηταῖς ἐπιτρέπει,
ἅμα μὲν ’ἕνα μνημεῖον αὐτοῖς, ὥσπερ δη καὶ καλεῖ-
ται, τοῦ τέλους γίνηται, καὶ οὕτω μᾶλλον αὐτοὺς
ἐναγωνίους ποιῇ, καὶ κεντρίζη πρὸς ἀρετὴν ἐμπο-
νώτερον, ἅμα δὲ καὶ θνήσκοντας ὑποδέχοιτο· πλὴν
ἀλλὰ καὶ προϐλέπων τι τῶν μελλόντων ἐκεῖνος, καὶ
προνοούμενος, ἤδη γὰρ καὶ χαρισμάτων τοιούτων
καὶ βαθμῶν ἥπτετο, ἐν φωτὶ τῆς γνώσεως φῶς ὁρῶν,
Καὶ ὅπέρ ἄρα τὸ μνηθὲν ἦν, ὁ λόγος ἤδη δηλοῦν ἕρ-
χεται, Ηῦτρεπίζετο γὰρ 6 τάφος, καὶ παρίστατο
μὲν αὒτὸς ἄνωθεν, οἱ μαθηναὶ δὲ αὐτὸν περιίσταντο,
Καὶ ὃς ὀξυτέρῳ τῆς διανοίας ὄμματι τὸ ὲκὸησόμενον
καθορῶν, χαριέντως οὕτω πως φησί πρὸς αὐτοὺς
ἰδών· Ὀ μὲν τάφρος ἤδη ἕτοιμος, τίς δὲ ἂν εἴη ὅ γε
τοῦτον ἐξ ὑμῶν ἒγκαινίσων ; καὶ 6 μὲν οὕτω πως τῷ
χαρίεντι τοῦ λόγου καί σπουδὴν ἐπιμίσγων· ἔθος
γὰρ μετὰ τῶν ἄλλων αὐτῷ καὶ καιρὸν εἰδέναι, καἱ
τὸ σύντονον ἔστιν ὅτε καὶ σκυθρωπὸν ἐμμετρίαις
λύει δ ταῖς χάρισι.
ιζ’. Βασίλειος δέ τις, τὸ μὲν ἀξίωμα ἱερεὺς, τῷ δὲ .
περί τὰ κατὰ ζήλῳ διαφανεῖς σώζων τοὺς πατρικοὺς
χαρακτῆρας, καὶ τὸν γεγεννηκότα πνευματικῶς οὗ·
δὲν ἧττον ὑποφαίνων ἀπὸ τῶν τῆς ἀρετῆς ὁμοιώσεων,
ἢ τοὺς σαρκικοὺς πατέρας οἳ ὑπ’ αὐτῶν οὕτω τικτό-
μενοι, ἄλλως τε καὶ εἰδὼς μὴ είς κενὸν εἰρῆσθαι τῷ
διδασκάλῳ τῷ πρόϐλημα, πρῶτος τὸν λόγον ἁρπάσας,
ἕτοίμος περὶ τὴν τοῦ θανάτου α’ίρεσιν καὶ πρόθυμος
ἡν, ὥσπερ οὒκ ἂϐουλήτου τινὸς προκειμένου, ἀλλ’
ὲπικερδοῧς λίαν καὶ ὡιρελίμου. Αὐτίκα γοῦν εἷς γόνυ
κλιθεὶς καὶ πρὸς γῆν ἐρείσας τὸ πρόσωπον, Εὔλόγη-
σίν δὴ μὲ, Πάτερ, φησὶν, Equi) δέ σοι τοῦ τάφου τοῦδε
πρῶτος ἐγκαινιστος ἔσομαι. Ὀ μὲν οὖν ἧτει, ὁ δὲ
ἐδίδοω καὶ δ μὲν ταφος εἶχεν αὐτόν, Ἐκὲλευε δέ
5 Πατὴρ πάντα ἐπ’ αὐτῷ ποιεῖν ὅσα νόμος ὲν τεθνεῶ-
νίν ἐστι· τρὶτα, ιρημὶ, καὶ ἒννατα, καὶ ἀκολούθως
ῗὴ τεσσαρακοστα, ’Ὁδη δὲ τῶν τεσσπρακοστῶν πέρας
ἑχοὺσῶν (ὣ πῶς ἂν 6 λόγος δηλώσει τὸ καὶ λίαν μὲν
ἀληθὲς, λίαν δὲ πιστευθῆναι διὰ τὴν ὑπερϐολὴν
δυσχερές ς) 6 Βασίλειος μήτε πυρετῷ ληφθεὶς, μήτε
κεφαλὴν ἢ ἄλλο τι τῶν τοῦ σώματος μερῶν ἀλγήσας
μηδὲν, ὥσπερ ὕπνον τινὰ μαλακὴν καὶ ἣδιστον ἀφυ-
πνώσας, πρὸς Κύριον ἐξεδῆμει, ἆθλον τῆς ἀρετῆς