PG 116, col. 666
libertas vellet. Ille autem et significat patriam, et
suum ex Palzestina adventum renuntiat, nec sibi
liberum potavisse, ut vel imperatoris metu a di-
cendi libertate discederet. cum Regem qui in
caelis est, injuria violari conspiceret. Deinde, qua
doctrina: sunt, aperit; ducet divinarum cultqu
imaginum. Et cum alia dixisset. etadjecissct:
Ecce hoc indicium nostri in Christum amoris, et
confessionem ab co suscepta: carnis ; postremo
illius objecta, Christi fide, sermonisque virtute ac
spiritus, evertit. Postquam autem, hinc inde multis
collatis sermonibus. Theodorus diSputatiuue victor
exstiterat. primum miratur imperator, deinde etiam
blanditiis aggreditur . virum tantum addicere sat-
agens, per quem multos esset devicturus. l‘bi
autem vidit ejus abs se constantiam nulla vi posse
expugnari; nam et ejusmodi quidpiam ad eum ad-
jecerat : Oblitus es, ο imperator, qua: cum Deo
pacta inieras ; quorum sequester magnus antistes
fuit. tum, cum tuo capiti imperialem coronam
imposuit? Parce animae tum, ac priorem ornatum
Ecclesiae restitue; nolique cum Deo, qui judex
justus ac petens est' , etsi non quotidie iram in-
fligit (qua: ejus bonitatis abundantia est). pugna
etintendere.
XV. Hac ille quidem sic apud cum libere locutus
Γ. C est : imperator autem lenitatis praetextu soluto, in
irain furoremque erupit, ac rogat, num aliquis
ejusdem cum Theodoro animi, ejusdemque, ad
fidem quod attinet. cum eo sentcntiae Τ Postquam
vero intellexit de ejus etiam fratre Tneophanc,
quodque isnon minus quain natura, dogmatis quo-
que obnixe affinis germanusque Consistit, ambos
diu flagris czesos, ad l’enti ostia exsilio relegandos
decernit, iubetque neminem cibum ullum aut
potum, aut vestimentum illis impertiri ι quo sic
mali male exterantur, inquit.
XVI. Verum tyrannum quidem hoc sc modo
gerere docebat improbitas; nihil enim sceleris est,
quod non prepensc vir injustus arripiat. Quod
ι, υ tamen is qui justa judii-at, Deus, non diu iram
diil’erat, nou multum temporis intercessit, cum
iste, cui et nomen eum bestiis commune ct ipsa
agendi ratio, una cum tyrannide vitam finit. De
medio enim a Micliaele Balbo sublatus : Male malo,
.aiunt, adhibitum remedium. Christi dies Natalis
erat, ejusque sanguis effunditur ; non ut alicujus
exinfautibus, qui Deo pro nobis natu oflerretur,
sed potius ut Herodis, ad multarunt sanctarum
animarum, quas ille per vim Oppriinebat, cluen-
dam penam. Suscipitque locus sanctus piaculum,
et (ο divina judicia ι) ipsa, inquam, ara, in quam
ille mentitus erat, pollicitus nihil sc ex sacris
suum ex Palzestina adventum renuntiat, nec sibi
liberum potavisse, ut vel imperatoris metu a di-
cendi libertate discederet. cum Regem qui in
caelis est, injuria violari conspiceret. Deinde, qua
doctrina: sunt, aperit; ducet divinarum cultqu
imaginum. Et cum alia dixisset. etadjecissct:
Ecce hoc indicium nostri in Christum amoris, et
confessionem ab co suscepta: carnis ; postremo
illius objecta, Christi fide, sermonisque virtute ac
spiritus, evertit. Postquam autem, hinc inde multis
collatis sermonibus. Theodorus diSputatiuue victor
exstiterat. primum miratur imperator, deinde etiam
blanditiis aggreditur . virum tantum addicere sat-
agens, per quem multos esset devicturus. l‘bi
autem vidit ejus abs se constantiam nulla vi posse
expugnari; nam et ejusmodi quidpiam ad eum ad-
jecerat : Oblitus es, ο imperator, qua: cum Deo
pacta inieras ; quorum sequester magnus antistes
fuit. tum, cum tuo capiti imperialem coronam
imposuit? Parce animae tum, ac priorem ornatum
Ecclesiae restitue; nolique cum Deo, qui judex
justus ac petens est' , etsi non quotidie iram in-
fligit (qua: ejus bonitatis abundantia est). pugna
etintendere.
XV. Hac ille quidem sic apud cum libere locutus
Γ. C est : imperator autem lenitatis praetextu soluto, in
irain furoremque erupit, ac rogat, num aliquis
ejusdem cum Theodoro animi, ejusdemque, ad
fidem quod attinet. cum eo sentcntiae Τ Postquam
vero intellexit de ejus etiam fratre Tneophanc,
quodque isnon minus quain natura, dogmatis quo-
que obnixe affinis germanusque Consistit, ambos
diu flagris czesos, ad l’enti ostia exsilio relegandos
decernit, iubetque neminem cibum ullum aut
potum, aut vestimentum illis impertiri ι quo sic
mali male exterantur, inquit.
XVI. Verum tyrannum quidem hoc sc modo
gerere docebat improbitas; nihil enim sceleris est,
quod non prepensc vir injustus arripiat. Quod
ι, υ tamen is qui justa judii-at, Deus, non diu iram
diil’erat, nou multum temporis intercessit, cum
iste, cui et nomen eum bestiis commune ct ipsa
agendi ratio, una cum tyrannide vitam finit. De
medio enim a Micliaele Balbo sublatus : Male malo,
.aiunt, adhibitum remedium. Christi dies Natalis
erat, ejusque sanguis effunditur ; non ut alicujus
exinfautibus, qui Deo pro nobis natu oflerretur,
sed potius ut Herodis, ad multarunt sanctarum
animarum, quas ille per vim Oppriinebat, cluen-
dam penam. Suscipitque locus sanctus piaculum,
et (ο divina judicia ι) ipsa, inquam, ara, in quam
ille mentitus erat, pollicitus nihil sc ex sacris