PG 116, col. 680
ι AB'. ’Δλλὲι μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπάνθρωπον κατ,
- καινὴν τιμωρίαν, ἢν διὰ τὴν τῶν θείων clad-.0?
t προσκύνησιν οί μακάριοι οὗτοι ὑπέστησαν , {tt τῷ
- λύθρῳ τοῦ αἵματος σταζομι-ων αὐτοῖς τῶν προσώ-
, πων, τῇ φρουρᾷ παραδίδονται. Εἶτα ταῖς τοῦ Ἰαννῆ
- πονηραῖς εἰσηγήσεσιν, ὃς τηνικαῦτα, σύμφρων ὢν
ι τῷ παρανόμῳ βασιλετ, τῆς Ἐκκλησίας ἐκράτει. τὴν.
ὑπερορίαν καταδικάζονται. Δέχεται τοίνυν αὐτοὺς
ἠ τῆς Βιθυνίας Ἀπάμεια. Οὐδὲ ἀξιωθῆναι sup-‘5
τὰ τούτων σώματα μετὰ θάνατον ἐπιτεταγμέ-.ον ἐκ
pasam;- τοῦτο μὲν τίς ἐκείνους ὐσρίζοντοςι
τοῦτο δὲ καὶ κοινῇ φθονοῦντος τοῖς ὀρθοδόξοις ἀγα-
θοῦ .τοιούτου καὶ ποθεινοῦ κτήματος. Διῆγεν οὖν
ἐκεῖσεή γενναία αετη τῆς ἀδελφότητος ξυνωρῖς.
τό τε ὀρθιὶδοξον ἐκπαιὸεὐουσα, καὶπρὸς τὴν τῆς
ἀρετῆς ἐργασίαν παρακαλοῦσα.Ἐπειθον δὲ ἰσχυρῶς.
ἅτε μὴ ἐκ τῶν λόγων, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἔργων palam
τὴν προτροπὴν ποιούμενοιΠῐσαν γὰρ αὐτοῖς ἀκίνη-
τοι πίστεις, τοῦ μιν ὁρθοδόξου ατ τε ὑπὲρ αὐτῆς
ἐκκεντήσεις καὶ αι χαλεπαὶ μάστιγες, τῆς δέ ἀρα
τῆς αὐτος ὁ βίος καὶ ἡ ἐγκράτεια, μικροῦ καὶ
πρὸς τὴν τῶν οὔλων φύσιν ἁμιλλωμένη.
ΛΓ. Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ καιρῖς ἐκάλει τῆς ἁ· αὶύσεως,
καὶ τῆς πρὸς ὃν ἐπόθουν autenm“, Θεόδωρος μὲν,
ι καὶ γήρᾳ καὶ νόσῳ. πρὸς δέ καὶ κακοπαθείᾳ τῇ ἐν.
.c τῆς φρουρᾶς πιεζόμινος, ἐν αὐτῇ τῇ φρουρᾷ χεροὶ
ι τοῦ διδημιουρτηκότος Θεοῦ τὴν ἐαυτοῦ ψυχὴν.
παρατίθησιν, ἄμωμον μέν τῇ πράξει τὶν βίον,
ἄπταιστον δέ τῇ εὐσεϐείᾳ τὸν λόγον διατηρήαας.
ἁνεπίληστον τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας μνήμην 2am):-
πών · ἅτε δὴ καὶ ταύτην τὴν ἡμέραν τὸ τοῦ βίον
τέλος δεξάμενος, καθ’ ἠν καὶ ὁ πρῶτος τῶν μαρτᾷ-
ρων Στέφανος τῷ [etp ζήλῳ τὴν τελείωσιν δέ·
χεται.
ΛΔ’. Θεοφάνης δὲ, τὸ τίμιον ἐκεῖνο καὶ ἀδελφιδῶν
σκήνωμα μετά γε καὶ ἄλλων ἀνδρῶν εὐσεϐῶν , καὶ
ἰσους εἰκὸς ἦν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ συνδραμεῖν , ὡς
τοῦ ἐκείθεν ἁγιασμοῦ καὶ τῆς χάριτος μὴ διαμαρ-
τεῖν , πολλοῖς τιμήσας ἐγκωμίοις καὶ ᾁσμασι, ξυ-
λίνῃ λάρνακι κατατίθησι, καὶ παρ’ ἐαυτῴ συντηρεῖ-
τοῦτο μὲν καὶ τῆς ἁφθορέας αὐτὸ θαυμάζων (Il),
Fr. Combefisii notua.
tavit l'ore Theodori co_rpusculum,_v_el £gyptiaco
antiquo more unguentis condivit? Rem pla-ne ex
usu pauperis monachi et exsulis, atque iub ferro
et compedibus gementislgqui et ipse carcerem
coleret; siquidem in eo Theodorus animam in
manus Domini tradidit._ Ἀφθορία, eam proprie
corporum integritatem dicit, quae Virginum exsilit,
non qua aspersis unguentis ac mumia. illa a tabo
liberantur, diuque iis durata ac exsiccata conserui:-
tur; quod magnus Antonius etiam atque etiam cam
nein suo COI'PUSt’UIO heret, ut iuejus Vita magnus
Athanasius auctor est. Graeci itideiu nihil magis in
defunctis corporibus optant, quam ut puh'la" ul-
- καινὴν τιμωρίαν, ἢν διὰ τὴν τῶν θείων clad-.0?
t προσκύνησιν οί μακάριοι οὗτοι ὑπέστησαν , {tt τῷ
- λύθρῳ τοῦ αἵματος σταζομι-ων αὐτοῖς τῶν προσώ-
, πων, τῇ φρουρᾷ παραδίδονται. Εἶτα ταῖς τοῦ Ἰαννῆ
- πονηραῖς εἰσηγήσεσιν, ὃς τηνικαῦτα, σύμφρων ὢν
ι τῷ παρανόμῳ βασιλετ, τῆς Ἐκκλησίας ἐκράτει. τὴν.
ὑπερορίαν καταδικάζονται. Δέχεται τοίνυν αὐτοὺς
ἠ τῆς Βιθυνίας Ἀπάμεια. Οὐδὲ ἀξιωθῆναι sup-‘5
τὰ τούτων σώματα μετὰ θάνατον ἐπιτεταγμέ-.ον ἐκ
pasam;- τοῦτο μὲν τίς ἐκείνους ὐσρίζοντοςι
τοῦτο δὲ καὶ κοινῇ φθονοῦντος τοῖς ὀρθοδόξοις ἀγα-
θοῦ .τοιούτου καὶ ποθεινοῦ κτήματος. Διῆγεν οὖν
ἐκεῖσεή γενναία αετη τῆς ἀδελφότητος ξυνωρῖς.
τό τε ὀρθιὶδοξον ἐκπαιὸεὐουσα, καὶπρὸς τὴν τῆς
ἀρετῆς ἐργασίαν παρακαλοῦσα.Ἐπειθον δὲ ἰσχυρῶς.
ἅτε μὴ ἐκ τῶν λόγων, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἔργων palam
τὴν προτροπὴν ποιούμενοιΠῐσαν γὰρ αὐτοῖς ἀκίνη-
τοι πίστεις, τοῦ μιν ὁρθοδόξου ατ τε ὑπὲρ αὐτῆς
ἐκκεντήσεις καὶ αι χαλεπαὶ μάστιγες, τῆς δέ ἀρα
τῆς αὐτος ὁ βίος καὶ ἡ ἐγκράτεια, μικροῦ καὶ
πρὸς τὴν τῶν οὔλων φύσιν ἁμιλλωμένη.
ΛΓ. Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ καιρῖς ἐκάλει τῆς ἁ· αὶύσεως,
καὶ τῆς πρὸς ὃν ἐπόθουν autenm“, Θεόδωρος μὲν,
ι καὶ γήρᾳ καὶ νόσῳ. πρὸς δέ καὶ κακοπαθείᾳ τῇ ἐν.
.c τῆς φρουρᾶς πιεζόμινος, ἐν αὐτῇ τῇ φρουρᾷ χεροὶ
ι τοῦ διδημιουρτηκότος Θεοῦ τὴν ἐαυτοῦ ψυχὴν.
παρατίθησιν, ἄμωμον μέν τῇ πράξει τὶν βίον,
ἄπταιστον δέ τῇ εὐσεϐείᾳ τὸν λόγον διατηρήαας.
ἁνεπίληστον τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας μνήμην 2am):-
πών · ἅτε δὴ καὶ ταύτην τὴν ἡμέραν τὸ τοῦ βίον
τέλος δεξάμενος, καθ’ ἠν καὶ ὁ πρῶτος τῶν μαρτᾷ-
ρων Στέφανος τῷ [etp ζήλῳ τὴν τελείωσιν δέ·
χεται.
ΛΔ’. Θεοφάνης δὲ, τὸ τίμιον ἐκεῖνο καὶ ἀδελφιδῶν
σκήνωμα μετά γε καὶ ἄλλων ἀνδρῶν εὐσεϐῶν , καὶ
ἰσους εἰκὸς ἦν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ συνδραμεῖν , ὡς
τοῦ ἐκείθεν ἁγιασμοῦ καὶ τῆς χάριτος μὴ διαμαρ-
τεῖν , πολλοῖς τιμήσας ἐγκωμίοις καὶ ᾁσμασι, ξυ-
λίνῃ λάρνακι κατατίθησι, καὶ παρ’ ἐαυτῴ συντηρεῖ-
τοῦτο μὲν καὶ τῆς ἁφθορέας αὐτὸ θαυμάζων (Il),
Fr. Combefisii notua.
tavit l'ore Theodori co_rpusculum,_v_el £gyptiaco
antiquo more unguentis condivit? Rem pla-ne ex
usu pauperis monachi et exsulis, atque iub ferro
et compedibus gementislgqui et ipse carcerem
coleret; siquidem in eo Theodorus animam in
manus Domini tradidit._ Ἀφθορία, eam proprie
corporum integritatem dicit, quae Virginum exsilit,
non qua aspersis unguentis ac mumia. illa a tabo
liberantur, diuque iis durata ac exsiccata conserui:-
tur; quod magnus Antonius etiam atque etiam cam
nein suo COI'PUSt’UIO heret, ut iuejus Vita magnus
Athanasius auctor est. Graeci itideiu nihil magis in
defunctis corporibus optant, quam ut puh'la" ul-