PG 118, col. 334
tes, talem ex eo sensum venabimur :Hactenus pro-
hibitus sum. Quare,inquit? Ne citius accedens,vos
adhuc infructuosos deprehenderem ; ideoque ad-
ventum distuli, quousque etiam in vobis fructum
aliquem germinantem quod fide dignum, esset, et
jam productum perciperem. Potest autem et alio
modo sensus concipi. Hactenus prohibitus sum.
Quare ? Quia fructum aliquem mihi adhuc relictum ’
colligebam. Et hanc sententiam in fine epistola)
confirmatam videre licet : quasi reminisci videa-
tur Apostolus eorum, qum praefatus fuerat. Ait
enim : Quapropter etiam impediebar frequenter,
quominus venirem ad vos. Nunc vero cum non
amplius habeam locum in his regionibus, 208
veniam ad vos. Spes itaque fructum ad hoc usque
tempus colligendi in aliis regionibus, prohibuit
eum Romam currere, cum fieri non posset ut caa-
ptum apud illos opus desereret. Deinde quod ad-
dit: ‹‹ Etiam in vobis » etc., tanquam objectionis
solutio est. Quid, inquient, in nobis fructum non
es habiturus ? Utique,ait, etiam in vobis hoc nitor,
hoc requiro, debitor sum, qui omnibus debeo.
« Sicut etiam in caeteris gentibus. ι Οωιθτίε eos con.
jungens gentibus fastum reprimitillorum: magisque
in eo quod sequitur : « Et Graacis et Barbaris. »
Hoc est. sicut Griecis ac Barbaris, ita et vobis de-
bitor sum. ‹‹ Debitor sum. υ Nihil proprium trado,
debitor sum,ut Evangelium omnibus annuntiem, et
compleam datum mihipraeceptum.« Sic quantum
in me est. » Quemadmodum, inquit, Graecis ac
Barbaris, sapientibus ac insipientibus, debitor
sum, ita quantum ad meum studium ac prompti-
tudinem spectat,etiam vobis Evangelium praedicare
debeo. Ab his enim quas praecesserunt repetendum
est,Debitor sum.«Non enim pudetme. nQuia vero in-
credulis multa in Evangelio abjecta esse censentur,
puta crux,mors,Judaaorum debacchatiozhoc interim
illos docet, ne quidquam esse in eo vile suspicen-
tur, atque idcirco pudeatillud suscipere : ac dein-
ceps progrediens Evangelium etiam extollit. Prae-
terea et aliter. Quia cristas erigebant Romani ob
multa quibus ceteris prmstantiores erant,puta di-
vitias, potentiam, et sapientiam : vos quidem in
his,inquit, efl‘erimini : ego autem Deum in medio
vestrum praedicaturus accedam : nec me hujus
pudet. Quamobrem ? Quia potentia Dei est ad sa-
lutem suscipientium. Pulchre autem addit: « Ad
salutem. ›› Nam est et ad ultionem potentia Dei.
Ad salutem itaque non cuilibet. sed credenti. Non
credentibus enim supplicium interminatur Evan-
gelium. ‹‹ Iudaeorum primum.» Dictio α Primum,.
verbi solum honorem confertnon gratim abundan-
hibitus sum. Quare,inquit? Ne citius accedens,vos
adhuc infructuosos deprehenderem ; ideoque ad-
ventum distuli, quousque etiam in vobis fructum
aliquem germinantem quod fide dignum, esset, et
jam productum perciperem. Potest autem et alio
modo sensus concipi. Hactenus prohibitus sum.
Quare ? Quia fructum aliquem mihi adhuc relictum ’
colligebam. Et hanc sententiam in fine epistola)
confirmatam videre licet : quasi reminisci videa-
tur Apostolus eorum, qum praefatus fuerat. Ait
enim : Quapropter etiam impediebar frequenter,
quominus venirem ad vos. Nunc vero cum non
amplius habeam locum in his regionibus, 208
veniam ad vos. Spes itaque fructum ad hoc usque
tempus colligendi in aliis regionibus, prohibuit
eum Romam currere, cum fieri non posset ut caa-
ptum apud illos opus desereret. Deinde quod ad-
dit: ‹‹ Etiam in vobis » etc., tanquam objectionis
solutio est. Quid, inquient, in nobis fructum non
es habiturus ? Utique,ait, etiam in vobis hoc nitor,
hoc requiro, debitor sum, qui omnibus debeo.
« Sicut etiam in caeteris gentibus. ι Οωιθτίε eos con.
jungens gentibus fastum reprimitillorum: magisque
in eo quod sequitur : « Et Graacis et Barbaris. »
Hoc est. sicut Griecis ac Barbaris, ita et vobis de-
bitor sum. ‹‹ Debitor sum. υ Nihil proprium trado,
debitor sum,ut Evangelium omnibus annuntiem, et
compleam datum mihipraeceptum.« Sic quantum
in me est. » Quemadmodum, inquit, Graecis ac
Barbaris, sapientibus ac insipientibus, debitor
sum, ita quantum ad meum studium ac prompti-
tudinem spectat,etiam vobis Evangelium praedicare
debeo. Ab his enim quas praecesserunt repetendum
est,Debitor sum.«Non enim pudetme. nQuia vero in-
credulis multa in Evangelio abjecta esse censentur,
puta crux,mors,Judaaorum debacchatiozhoc interim
illos docet, ne quidquam esse in eo vile suspicen-
tur, atque idcirco pudeatillud suscipere : ac dein-
ceps progrediens Evangelium etiam extollit. Prae-
terea et aliter. Quia cristas erigebant Romani ob
multa quibus ceteris prmstantiores erant,puta di-
vitias, potentiam, et sapientiam : vos quidem in
his,inquit, efl‘erimini : ego autem Deum in medio
vestrum praedicaturus accedam : nec me hujus
pudet. Quamobrem ? Quia potentia Dei est ad sa-
lutem suscipientium. Pulchre autem addit: « Ad
salutem. ›› Nam est et ad ultionem potentia Dei.
Ad salutem itaque non cuilibet. sed credenti. Non
credentibus enim supplicium interminatur Evan-
gelium. ‹‹ Iudaeorum primum.» Dictio α Primum,.
verbi solum honorem confertnon gratim abundan-