PG 120, col. 1208
ρήση εἷς τὸν αἶῶνα 6 βέϐαιος φύλαξ τῶν θείων
ἐντολῶν καὶ προσταγμάτων τοῦ Χριστοῦ, Ταῦτα
δὲ λέγει 6 Κύριος, οὒχὶ πάντως ἀναιρῶν τὸ τεθνά-
ναι σαρκὶ, ἀλλὰ τὸν θάλατον, θάνατον εἶναι μὴ
λογιζόμενος, ὡς Θεός (14)⁶ οὐδὲ τῷ Θεῷ τὸ νε-
κρὸν, καθὸ πέφυκεν, ἀλλά καὶ τὸ μή ὃν ἄγειν εξ
γένεσιν, καὶ τὸ κατεφθαρμένον εὒκόλως ζωοποιεῖν.
Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ λέγει, Νεανίσκε, σοὶ λέγω,
καὶ σοὶ προστάσσω, ἐγέρθητι. Σοὶ, τῷ τεθνεῶτι
λέγω ’ οὐχ ἐτέρατ ἀνθ’ ἐτέρας εἰσάγω ἢ ἐμπνέω ψυ-
χὴν (15), αὐτὴν ἀνακαλοῦμαι δεσποτικῶς τῇ ἐμῆ,
δυνάμει ὑποστρέψαι. Ζωώθητι καὶ ἐγέρθητι, ἐκέ-
λευσεν 6 Δεσπότης, καί 6 δοῦλος ὑπήκουσε τῷ τοῦ
Δεσπότου προστάγματι, καὶ ψυχωθεὶς, καὶ κινηθεὶς
ἀνεκάθισε, καὶ ἤρξατο λαλεῖν ἐνώπιον παντὸς τοῦ
λαοῦ, ἵνα μή τις ὑπολάϐῃ, ὅτι πνεῦμα (16) πονηρίας
ὑπεισελθὸν τὸ σῶμα ἐκίνησε, καὶ κατά φαντασίαν
λοιπὸν καὶ ἀπάτην τὸ πρᾶγμα γεγένηται. Διά τοῦτο
Ἐπειδὴ δὲ τὸ παράδοξον τοῦ μέγαλου θαύματος
τούτου εἷς φόϐον καὶ κατάπληξιν τοὺς τότε παρόν-
τας ἤγαγεν ἅπαντας, καὶ
ἐδόξαξον τὸν Θεὸν λέ-
γοντες, ὅτι ι Προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, ι
καὶ ὅτι «ἐπεσκέψατο 6 Θεὸς τὸν λαὸν αὑτοῦ, ι Οὔπω
γὰρ εἶχον ἔννοιαν ὡς περὶ Θεοῦ τοῦ Σωτῆρος Χρι-
στοῦ ’ ὅμως οὐδὲ τοῦτο μικρὸν ἧν τὸ μέγαν προφή-
την’ καὶ μείζονα μῶν λοιπῶν προφητῶν, καὶ αῦτώ
τοῦ νομοδότου Μωσέως νομίζειν τὸν Κύριον, και
κατὰ μικρὸν ὸδῷ προϐαίνοντας καὶ εἰς ὑψηλοτέραν
ἀναϐῆναι τὴν ἔννοιαν, καὶ Θεὸν εἶναι πιστεῦσαι
ἀληθινὸν. Καὶ ἐξῆλθεν 6 λόγος τοῦ θαύματος ἐν ὅλῃ
τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ πάσῃ τῇ περιχώρῳ, Διὰ γὰρ τοῦτο
πολλοὺς ἐπεφέρετο μάρτυρας τοῦ πράγματος, ἵνα,
καὶ βουλόμενοι οἱ βάσκανοι Ἰουδαῖοι διαϐάλλειν καὶ
ὑποκρύπτειν τὰ θαύματα, μὴ ἱσχύωσι. Τοσοῦτον
γὰρ ἐπλατύνθη ὁ λόγος τῆς ἐγέρσεως τοῦ νεκροῦ
καὶ ἐπέκεινα τῆς ὅλης περιχώρου τῆς Ἰουδαίας
ἐγένετο, ὡς (17) καὶ μέχρι τῆς ἀκοῆς Ἰωάννου τοῦ
Βαπτιστοῦ εἰς τὴν ἅρημον διατριϐόντος. Τρεῖς δὲ
ἐναστάσεις ἐγένοντο παρα τῶν προφητῶν πρὸ τῆς
Χριστοῦ παρουσίας, καὶ τέσσαρες παρ’ αὗτοῦ τοῦ
Χριστοῦ. Καὶ πρώτη μὲν ἀνάστασις τοῦ παιδὸς
τῆς (10) Σαραφθίας, ὃν Ἠλίας ἀνέστησε · δευτέρα
ἡ τοῦ παιδὸς τῆς Σουμανίτιδος (19) ἦν Ἐλισσαῖος
ἐθαυματούργησε ο τρίτη δὲ, ἢν τὸ νεκρὸν (20) σῶμα
τοῦ Ἐλισσαίου ἐποίησε. Διπλοῦν γὰρ ἔλαϐε τὸ χά-
disse φθάσαι Occasionem hujus sententiae dede-
runt ea, quae apud Lucam ibi de Joanne subji-
ciuntur.
(18( ( Σαραφθίαςλ. ι) I_I_I_ Beg. Χγιιζξὲ.
19) α Σουμανίτιδος. 113%. 1v, 32 seqq.
(20) T6 νεκρὸν σῶμα. IV Reg. xu, Ἡ.
ἐντολῶν καὶ προσταγμάτων τοῦ Χριστοῦ, Ταῦτα
δὲ λέγει 6 Κύριος, οὒχὶ πάντως ἀναιρῶν τὸ τεθνά-
ναι σαρκὶ, ἀλλὰ τὸν θάλατον, θάνατον εἶναι μὴ
λογιζόμενος, ὡς Θεός (14)⁶ οὐδὲ τῷ Θεῷ τὸ νε-
κρὸν, καθὸ πέφυκεν, ἀλλά καὶ τὸ μή ὃν ἄγειν εξ
γένεσιν, καὶ τὸ κατεφθαρμένον εὒκόλως ζωοποιεῖν.
Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ λέγει, Νεανίσκε, σοὶ λέγω,
καὶ σοὶ προστάσσω, ἐγέρθητι. Σοὶ, τῷ τεθνεῶτι
λέγω ’ οὐχ ἐτέρατ ἀνθ’ ἐτέρας εἰσάγω ἢ ἐμπνέω ψυ-
χὴν (15), αὐτὴν ἀνακαλοῦμαι δεσποτικῶς τῇ ἐμῆ,
δυνάμει ὑποστρέψαι. Ζωώθητι καὶ ἐγέρθητι, ἐκέ-
λευσεν 6 Δεσπότης, καί 6 δοῦλος ὑπήκουσε τῷ τοῦ
Δεσπότου προστάγματι, καὶ ψυχωθεὶς, καὶ κινηθεὶς
ἀνεκάθισε, καὶ ἤρξατο λαλεῖν ἐνώπιον παντὸς τοῦ
λαοῦ, ἵνα μή τις ὑπολάϐῃ, ὅτι πνεῦμα (16) πονηρίας
ὑπεισελθὸν τὸ σῶμα ἐκίνησε, καὶ κατά φαντασίαν
λοιπὸν καὶ ἀπάτην τὸ πρᾶγμα γεγένηται. Διά τοῦτο
Ἐπειδὴ δὲ τὸ παράδοξον τοῦ μέγαλου θαύματος
τούτου εἷς φόϐον καὶ κατάπληξιν τοὺς τότε παρόν-
τας ἤγαγεν ἅπαντας, καὶ
ἐδόξαξον τὸν Θεὸν λέ-
γοντες, ὅτι ι Προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, ι
καὶ ὅτι «ἐπεσκέψατο 6 Θεὸς τὸν λαὸν αὑτοῦ, ι Οὔπω
γὰρ εἶχον ἔννοιαν ὡς περὶ Θεοῦ τοῦ Σωτῆρος Χρι-
στοῦ ’ ὅμως οὐδὲ τοῦτο μικρὸν ἧν τὸ μέγαν προφή-
την’ καὶ μείζονα μῶν λοιπῶν προφητῶν, καὶ αῦτώ
τοῦ νομοδότου Μωσέως νομίζειν τὸν Κύριον, και
κατὰ μικρὸν ὸδῷ προϐαίνοντας καὶ εἰς ὑψηλοτέραν
ἀναϐῆναι τὴν ἔννοιαν, καὶ Θεὸν εἶναι πιστεῦσαι
ἀληθινὸν. Καὶ ἐξῆλθεν 6 λόγος τοῦ θαύματος ἐν ὅλῃ
τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ πάσῃ τῇ περιχώρῳ, Διὰ γὰρ τοῦτο
πολλοὺς ἐπεφέρετο μάρτυρας τοῦ πράγματος, ἵνα,
καὶ βουλόμενοι οἱ βάσκανοι Ἰουδαῖοι διαϐάλλειν καὶ
ὑποκρύπτειν τὰ θαύματα, μὴ ἱσχύωσι. Τοσοῦτον
γὰρ ἐπλατύνθη ὁ λόγος τῆς ἐγέρσεως τοῦ νεκροῦ
καὶ ἐπέκεινα τῆς ὅλης περιχώρου τῆς Ἰουδαίας
ἐγένετο, ὡς (17) καὶ μέχρι τῆς ἀκοῆς Ἰωάννου τοῦ
Βαπτιστοῦ εἰς τὴν ἅρημον διατριϐόντος. Τρεῖς δὲ
ἐναστάσεις ἐγένοντο παρα τῶν προφητῶν πρὸ τῆς
Χριστοῦ παρουσίας, καὶ τέσσαρες παρ’ αὗτοῦ τοῦ
Χριστοῦ. Καὶ πρώτη μὲν ἀνάστασις τοῦ παιδὸς
τῆς (10) Σαραφθίας, ὃν Ἠλίας ἀνέστησε · δευτέρα
ἡ τοῦ παιδὸς τῆς Σουμανίτιδος (19) ἦν Ἐλισσαῖος
ἐθαυματούργησε ο τρίτη δὲ, ἢν τὸ νεκρὸν (20) σῶμα
τοῦ Ἐλισσαίου ἐποίησε. Διπλοῦν γὰρ ἔλαϐε τὸ χά-
disse φθάσαι Occasionem hujus sententiae dede-
runt ea, quae apud Lucam ibi de Joanne subji-
ciuntur.
(18( ( Σαραφθίαςλ. ι) I_I_I_ Beg. Χγιιζξὲ.
19) α Σουμανίτιδος. 113%. 1v, 32 seqq.
(20) T6 νεκρὸν σῶμα. IV Reg. xu, Ἡ.