PG 120, col. 1216
ἀρετὰς, καὶ ἀπὸ τούτου φε.ικτον τὸ τοιοῦτον fido;
καὶ ἀποτρόπαιον διωρ’σιτο. Καθὼς (41) δὲ εἶπεν 6
νεανίσκος, εἰ ἐφύλαξε τὰς τοῦ νόμου ἐντολὰς, μεγάλα
πάντως κατώρθωσε, Πῶς δέ ἴσχυσε ἐκεῖνος κατορθῶ-
σαι τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον, ὡς ἑαυτὸν, εἴπερ αὖτδς
μὲν πλούσιος ἦν, 6 δὲ πλησίον πτωχός ; Οὗδεὶς
ἀγαπῶν τὸν πλησίον ὣς ἑαυτὸν, πλαυσιώτερος θέλει
εἶναι τοῦ πλησίον · πᾶς (42) δὲ ἄνθρωπος πλησὶσν
λέγεται καὶ εἷ ἠγάπα τὸν πλησίον 6 νεανίσκος,
ἐμερίσατο ἂν, ὅσα ἐκέκτητο πρὸς τοὺς ὀλίγα ἢ 0'3-
ὅτι κατώρθωσε καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν, καὶ τὺς ἀλλας 6 νεανίσκος,
ΙἸδωμεν καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ τοῦ Εὒατγε
λίου 143) μάλιστα, εί ἀγαπῶμεν τοὺς πλησίον ὣς
ἑαυτοὺς, καὶ συμμερίζομεν αὐτοῖς, ἅπερ ἔχομεν
ἀγαθὰ ἐκ Θεοῦ, Ὀλίγοι δέ εἰσιν, ὡς νομίζω οἱ πλη-
ροῦντες σήμερον ταύτην τὴν ἐντολήν. Ὀτε δὲ μηᾶ
ταύτην τὴν ἐντολὴν ποιοῦμεν, ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν
πλησίον ἁρπαζομεν, καὶ ἀδικοῦμεν καὶ πλεονεκτοῦ-
μεν, καὶ διαϐάλλομεν καὶ στενοχωροῦμεν αὐτοὺς,
ποίας καταδίκης καὶ κολάσεως οὒκ ἐσμὲν ἄξιος
α Τί ἔτι ὑστερῶ, ι Τί λείπομαι, λέγει 6 νεανίσκος;
Τοῦτο δὲ. ειπὸν ἐνέφηνε, καὶ ἧδήλωσε, ὅτι μείζονος
ἐπιθυμεῖ καὶ ἐφίεται ἀρετῆς. α Εφη αῦτῷ 6 Ἰη-
σοῦς ⁸ Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου
τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν
ἐν οὖρανοῖς, καὶ δεῦροι ἀκολούθει μοι. ι Ἐπειδῆ
τὰ ὑπάρχοντα, τουτέστιν, 6 πλοῦτος ἐμπόδιον ἦσαν
τοῦ ἀκολουθῆναι, κελεύει ό Χριστὸς τῷ νεανίσκῳ
πωλῆσαι ταῦτα καὶ δοῦναι πτωχοῖς, καὶ οὕτως ἐλευ-
θερωθῆναι καὶ ἀκολουθεῖν αὒτῷ. Εξεις δὲ θησαυρὸν,
εἷπε τῷ νεανίσκῳ 6 Κύριος, παραμυθούμενος τὴν
φιλοχρηματίαν αότοῦ, καὶ ἐπαγγελλόμενος, ὅτι θη-
σαυρίσει πάλιν, καὶ οῦ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ κρείττονι
θησαυρόν. Ἐν οὐρανῷ γὰρ, εἶπεν, ὅτι ἕξεις θη-
σαυρόν. Ἐδήλωσε δὲ διᾶ τούτου καὶ τὴν ἀποκειμὲ-
νην ἀεὶ τοῖς ἀξιοις ἀμοιϐὴν τῶν κατορθωμάτων. τὸ
ιι Δεῦρο ἀκολούθει μοι, ι) ἀντὶ τοῦ Βάδιζε κατ’ ἴχνος
τῆς ἐμῆς πολιτείας, καὶ ἀκολούθει ταῖς ἐμαῖς ἐντο-
λαῖς. Τοῦτο γάρ σοι λείπει τὰς νομικὰς ἐντολὰς
κατορθώσαντι, α Ἀκούσας δὲ 6 νεανίσκος τὸν λόγον,
ἐπῆλθε λ δποῦμενος ·
ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. 1
Οσον εἶχε πολλὰ 6 νεανίσκος, τοσοῦτον αὺτοῖς ἐδε-
δούλωθο ' καὶ γὰρ η’ προσθήκη τοῦ πλούτου προσ-
θήκην ποιεῖ τῆς φιλαργυρίας ⁶ γέγονεν οὖν αἰτία
πολυκτημοσύνη.
τῆς λύπης καὶ τῆς ἀπειθείας ἡ
τοῦ νόμου ἐντολὰς. μεγάλα πάντως κατώρθωσαι.
(4?) α Πγᾶς δὲ ἄνθρωπος πλησίον λέγεται. ξῌφῦ,
ni fallor. abesse poterant. Certe, quam vimhichr
bere possint, non intelligo.
(43.) ι Τοῦ Εὒαγγελίουῗμάλιστα. υ Forte pro μά-
λιστα legendum μαθηταί.
καὶ ἀποτρόπαιον διωρ’σιτο. Καθὼς (41) δὲ εἶπεν 6
νεανίσκος, εἰ ἐφύλαξε τὰς τοῦ νόμου ἐντολὰς, μεγάλα
πάντως κατώρθωσε, Πῶς δέ ἴσχυσε ἐκεῖνος κατορθῶ-
σαι τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον, ὡς ἑαυτὸν, εἴπερ αὖτδς
μὲν πλούσιος ἦν, 6 δὲ πλησίον πτωχός ; Οὗδεὶς
ἀγαπῶν τὸν πλησίον ὣς ἑαυτὸν, πλαυσιώτερος θέλει
εἶναι τοῦ πλησίον · πᾶς (42) δὲ ἄνθρωπος πλησὶσν
λέγεται καὶ εἷ ἠγάπα τὸν πλησίον 6 νεανίσκος,
ἐμερίσατο ἂν, ὅσα ἐκέκτητο πρὸς τοὺς ὀλίγα ἢ 0'3-
ὅτι κατώρθωσε καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν, καὶ τὺς ἀλλας 6 νεανίσκος,
ΙἸδωμεν καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ τοῦ Εὒατγε
λίου 143) μάλιστα, εί ἀγαπῶμεν τοὺς πλησίον ὣς
ἑαυτοὺς, καὶ συμμερίζομεν αὐτοῖς, ἅπερ ἔχομεν
ἀγαθὰ ἐκ Θεοῦ, Ὀλίγοι δέ εἰσιν, ὡς νομίζω οἱ πλη-
ροῦντες σήμερον ταύτην τὴν ἐντολήν. Ὀτε δὲ μηᾶ
ταύτην τὴν ἐντολὴν ποιοῦμεν, ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν
πλησίον ἁρπαζομεν, καὶ ἀδικοῦμεν καὶ πλεονεκτοῦ-
μεν, καὶ διαϐάλλομεν καὶ στενοχωροῦμεν αὐτοὺς,
ποίας καταδίκης καὶ κολάσεως οὒκ ἐσμὲν ἄξιος
α Τί ἔτι ὑστερῶ, ι Τί λείπομαι, λέγει 6 νεανίσκος;
Τοῦτο δὲ. ειπὸν ἐνέφηνε, καὶ ἧδήλωσε, ὅτι μείζονος
ἐπιθυμεῖ καὶ ἐφίεται ἀρετῆς. α Εφη αῦτῷ 6 Ἰη-
σοῦς ⁸ Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου
τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν
ἐν οὖρανοῖς, καὶ δεῦροι ἀκολούθει μοι. ι Ἐπειδῆ
τὰ ὑπάρχοντα, τουτέστιν, 6 πλοῦτος ἐμπόδιον ἦσαν
τοῦ ἀκολουθῆναι, κελεύει ό Χριστὸς τῷ νεανίσκῳ
πωλῆσαι ταῦτα καὶ δοῦναι πτωχοῖς, καὶ οὕτως ἐλευ-
θερωθῆναι καὶ ἀκολουθεῖν αὒτῷ. Εξεις δὲ θησαυρὸν,
εἷπε τῷ νεανίσκῳ 6 Κύριος, παραμυθούμενος τὴν
φιλοχρηματίαν αότοῦ, καὶ ἐπαγγελλόμενος, ὅτι θη-
σαυρίσει πάλιν, καὶ οῦ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ κρείττονι
θησαυρόν. Ἐν οὐρανῷ γὰρ, εἶπεν, ὅτι ἕξεις θη-
σαυρόν. Ἐδήλωσε δὲ διᾶ τούτου καὶ τὴν ἀποκειμὲ-
νην ἀεὶ τοῖς ἀξιοις ἀμοιϐὴν τῶν κατορθωμάτων. τὸ
ιι Δεῦρο ἀκολούθει μοι, ι) ἀντὶ τοῦ Βάδιζε κατ’ ἴχνος
τῆς ἐμῆς πολιτείας, καὶ ἀκολούθει ταῖς ἐμαῖς ἐντο-
λαῖς. Τοῦτο γάρ σοι λείπει τὰς νομικὰς ἐντολὰς
κατορθώσαντι, α Ἀκούσας δὲ 6 νεανίσκος τὸν λόγον,
ἐπῆλθε λ δποῦμενος ·
ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. 1
Οσον εἶχε πολλὰ 6 νεανίσκος, τοσοῦτον αὺτοῖς ἐδε-
δούλωθο ' καὶ γὰρ η’ προσθήκη τοῦ πλούτου προσ-
θήκην ποιεῖ τῆς φιλαργυρίας ⁶ γέγονεν οὖν αἰτία
πολυκτημοσύνη.
τῆς λύπης καὶ τῆς ἀπειθείας ἡ
τοῦ νόμου ἐντολὰς. μεγάλα πάντως κατώρθωσαι.
(4?) α Πγᾶς δὲ ἄνθρωπος πλησίον λέγεται. ξῌφῦ,
ni fallor. abesse poterant. Certe, quam vimhichr
bere possint, non intelligo.
(43.) ι Τοῦ Εὒαγγελίουῗμάλιστα. υ Forte pro μά-
λιστα legendum μαθηταί.