PG 120, col. 1228
Οἱ γὰρ ἐν τῷ φωτὶ τοὺς ἐν σκότει ἑστῶτας οὐ βλέ-
πουσιν ⁸ ἀλλ’ 6 πλούσιος τὸν Λάζαρον βλέπει ἒν tot;
κόλποις ὄντα τοῦ Ἀϐραάμ, ἵνα μειζόνως κατατρύ-
χητσι. Ἐν ἀμηχανίᾳ τινὶ ὢν 6 πλούσιος, καὶ δτι.
νῶς ἀποτηγανιζόμενος (80) ἱκετηρίαν κινεῖ πρὸς τὸν
Ἀϐραὰμ λέγων · α Πάτερ Ἀϐραὰμ, ἐλέησόν μὲ,
καὶ πέμψον Λᾶζαρον, ἵνα ϐάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ διατίθ-
λου αὐτοῦ ὕδατος, καὶ καταψύξῃ μου *τὴν γλῶσσαν,
ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταῦτῃ. ι (bavi, τὰ (Si?
ματα εἷς συμπάθειαν καὶ οἶκτον τὸν Ἀϐραᾶπ ἐφεὶ-
κύσασθαι, ἀλλ’ ὅμως οὒδὲ οὕτως ὠφέλειαν εῧρατε”
ἄκαιρος γὰρ ἡ παράκλησις ⁶ τὸ μὲν, διὰ τὸ μετέ)
χάος · τὸ δὲ, διὰ τὴν ὀδύνην, ι Φωνήσας δὲ εἶπ’
Ἐλέησόν με, πάτερ Ἀϐραάμ, καὶ πέμψον Λάζαρον, ι
ἐκεῖνον τὸν πένητα, ὅν καὶ ἐϐδελυττόμην τὸ flgiti.-
ρον, καὶ οὖδὲ τῶν ἀπὸ τῆς τραπέζης pstea-130w ᾦξ-
χίων, ἐκείνου δέομαι, Βλέπετε, πῶς συνέπειὶῆ
αὐτὸν ἡ τιμωρία, πῶς ἡ θλίψις αὺτὸν ἐσωφρόνισε,
πλησίον (81) ὄντα παρέτρεχε, καὶ μακρόθεν καλεῖ,
νῦν, καὶ ὃν πολλάκις εἰσερχόμενος καί ἐξερχόμε-
νος (82) οὐχ ἑώρα, τοῦτον μακρόθεν ὄντα μετ’
ϐείας βλέπει, Ἐλέησόν με, καὶ πέμψον Λάζαρον, ι
Ἀρτίως ζητεῖς τὸν ἔλεον, ὅτε καιρὸς ἐλέους οζιιί
fier-rw; οὐκ ἤκουσας τοῦ Κυρίου λέγοντος ' Ἣ ιφὲο
σις ἀνίλεώς (83) ἐστι τῷ μὴ ποιήσαντι Eleos; Νῦν
μετανοετς, ὅτε οὒκ ’ἐστι μετάνοια. Οὔκ ’ἐστιν ἐν
ᾃδῃ ἒκομολόγησις, οὒκ ἔστι συμπάθεια ’ ἐν γὰρ τῷ
ᾃδῃ, φησὶ, τίς ἐξομολογήσεται (84); Τὴν γλῶσσαν
κολάζεται 6 πλούσιος, δι’ ἧς τὴν τρυφὴν ἒλαμῦανεν.
’Ῥανίδα ζητεῖ ὕδατος, ἐπειδὴ οὒδὲ ποτήριον ψυχρά)
ὕδατος τῷ διψῶντι μετέδωκεν. Αὕτη ἡ κατάλληλος
ἀντίδοσις ⁶ τὸ πῦρ έκεῖνο καὶ ἧ ἐν ᾇδου κόλασις,
γλῶσσα κατάξηρος μικρᾶς ῥανίδος εἰς παραμυθίαν
ἐπιθαμοῦσα, ἀντὶ τοῦ αὔλητοῦ (85) καὶ τῶν ὀργάνων
6 στεναγμός ⁸ ἀντὶ τᾶς ἀμέτρου μέθης, humida
σταγόνος ⁸ ἀντὶ τῶν ἀσελγῶν θεαμάτων, τὸ σκότε(
τὸ βαθύ · ἀντὶ τῆς ἀκοιμήτου ἐπιθυμίας, ὀ ἀκοίμη-
τος σγώληξ. α Εϊπε δὲ ’Λϐραάμ ⁸ Τέκνον, μνήσθητι,
ὅτι ἀπέλαϐες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σω, καὶ
Λάζαρος ὁμοίως τά κακά ο νῦν δὲ ὅδε παρακαλεῖται,
σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι. ) Ἐννοήσωμεν τοῦ πατριάρχω τὴν
ἀγαθότητα ⁶ οὒκ εἶπεν αὐτῷ, Ἀπάνθρωπε καὶ
οὒκ ἐρυθριᾷς, οὒκ αἰσχύνῃς φιλανθρωπίας νῦν μέ-
μνησαι καὶ συμπαθείας καὶ παρακλήσεωςς Οὖδὲν
τοιοῦτον ἐφθέγξατο 6 δίκαιος Ἀϐραὰμ, ἀλλᾶ τὰνῦν
ὀνομάζει ⁸ ψυχὴν (86) γὰρ τεταπεινωμένην μὴ πρεττ-
sunt, cap. _2, _v. 13, qua; dives_iste vix_ potent
audivisse. Videtur ergo potius ad sententiain res-
pexisse, quam adverba.
(84) α ’Τίς ἐξομολογήσεται. ι Psal, VI, 5.
(35) ς Τοῆίαῦλητοῦ. υ Sic uterque codex. Malia
tamm plurali numero τῶν αὐλητῶν,
(86) α, ψυχὴν ·· πεοσταράξης ξ _Haec videtur rne-
moriter laudavisse. Forte respicit ad Syr. ιν, 3.
πουσιν ⁸ ἀλλ’ 6 πλούσιος τὸν Λάζαρον βλέπει ἒν tot;
κόλποις ὄντα τοῦ Ἀϐραάμ, ἵνα μειζόνως κατατρύ-
χητσι. Ἐν ἀμηχανίᾳ τινὶ ὢν 6 πλούσιος, καὶ δτι.
νῶς ἀποτηγανιζόμενος (80) ἱκετηρίαν κινεῖ πρὸς τὸν
Ἀϐραὰμ λέγων · α Πάτερ Ἀϐραὰμ, ἐλέησόν μὲ,
καὶ πέμψον Λᾶζαρον, ἵνα ϐάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ διατίθ-
λου αὐτοῦ ὕδατος, καὶ καταψύξῃ μου *τὴν γλῶσσαν,
ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταῦτῃ. ι (bavi, τὰ (Si?
ματα εἷς συμπάθειαν καὶ οἶκτον τὸν Ἀϐραᾶπ ἐφεὶ-
κύσασθαι, ἀλλ’ ὅμως οὒδὲ οὕτως ὠφέλειαν εῧρατε”
ἄκαιρος γὰρ ἡ παράκλησις ⁶ τὸ μὲν, διὰ τὸ μετέ)
χάος · τὸ δὲ, διὰ τὴν ὀδύνην, ι Φωνήσας δὲ εἶπ’
Ἐλέησόν με, πάτερ Ἀϐραάμ, καὶ πέμψον Λάζαρον, ι
ἐκεῖνον τὸν πένητα, ὅν καὶ ἐϐδελυττόμην τὸ flgiti.-
ρον, καὶ οὖδὲ τῶν ἀπὸ τῆς τραπέζης pstea-130w ᾦξ-
χίων, ἐκείνου δέομαι, Βλέπετε, πῶς συνέπειὶῆ
αὐτὸν ἡ τιμωρία, πῶς ἡ θλίψις αὺτὸν ἐσωφρόνισε,
πλησίον (81) ὄντα παρέτρεχε, καὶ μακρόθεν καλεῖ,
νῦν, καὶ ὃν πολλάκις εἰσερχόμενος καί ἐξερχόμε-
νος (82) οὐχ ἑώρα, τοῦτον μακρόθεν ὄντα μετ’
ϐείας βλέπει, Ἐλέησόν με, καὶ πέμψον Λάζαρον, ι
Ἀρτίως ζητεῖς τὸν ἔλεον, ὅτε καιρὸς ἐλέους οζιιί
fier-rw; οὐκ ἤκουσας τοῦ Κυρίου λέγοντος ' Ἣ ιφὲο
σις ἀνίλεώς (83) ἐστι τῷ μὴ ποιήσαντι Eleos; Νῦν
μετανοετς, ὅτε οὒκ ’ἐστι μετάνοια. Οὔκ ’ἐστιν ἐν
ᾃδῃ ἒκομολόγησις, οὒκ ἔστι συμπάθεια ’ ἐν γὰρ τῷ
ᾃδῃ, φησὶ, τίς ἐξομολογήσεται (84); Τὴν γλῶσσαν
κολάζεται 6 πλούσιος, δι’ ἧς τὴν τρυφὴν ἒλαμῦανεν.
’Ῥανίδα ζητεῖ ὕδατος, ἐπειδὴ οὒδὲ ποτήριον ψυχρά)
ὕδατος τῷ διψῶντι μετέδωκεν. Αὕτη ἡ κατάλληλος
ἀντίδοσις ⁶ τὸ πῦρ έκεῖνο καὶ ἧ ἐν ᾇδου κόλασις,
γλῶσσα κατάξηρος μικρᾶς ῥανίδος εἰς παραμυθίαν
ἐπιθαμοῦσα, ἀντὶ τοῦ αὔλητοῦ (85) καὶ τῶν ὀργάνων
6 στεναγμός ⁸ ἀντὶ τᾶς ἀμέτρου μέθης, humida
σταγόνος ⁸ ἀντὶ τῶν ἀσελγῶν θεαμάτων, τὸ σκότε(
τὸ βαθύ · ἀντὶ τῆς ἀκοιμήτου ἐπιθυμίας, ὀ ἀκοίμη-
τος σγώληξ. α Εϊπε δὲ ’Λϐραάμ ⁸ Τέκνον, μνήσθητι,
ὅτι ἀπέλαϐες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σω, καὶ
Λάζαρος ὁμοίως τά κακά ο νῦν δὲ ὅδε παρακαλεῖται,
σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι. ) Ἐννοήσωμεν τοῦ πατριάρχω τὴν
ἀγαθότητα ⁶ οὒκ εἶπεν αὐτῷ, Ἀπάνθρωπε καὶ
οὒκ ἐρυθριᾷς, οὒκ αἰσχύνῃς φιλανθρωπίας νῦν μέ-
μνησαι καὶ συμπαθείας καὶ παρακλήσεωςς Οὖδὲν
τοιοῦτον ἐφθέγξατο 6 δίκαιος Ἀϐραὰμ, ἀλλᾶ τὰνῦν
ὀνομάζει ⁸ ψυχὴν (86) γὰρ τεταπεινωμένην μὴ πρεττ-
sunt, cap. _2, _v. 13, qua; dives_iste vix_ potent
audivisse. Videtur ergo potius ad sententiain res-
pexisse, quam adverba.
(84) α ’Τίς ἐξομολογήσεται. ι Psal, VI, 5.
(35) ς Τοῆίαῦλητοῦ. υ Sic uterque codex. Malia
tamm plurali numero τῶν αὐλητῶν,
(86) α, ψυχὴν ·· πεοσταράξης ξ _Haec videtur rne-
moriter laudavisse. Forte respicit ad Syr. ιν, 3.