PG 120, col. 30
nasterium.
CAPUT II.
8. Cumque venerabundus consalutassethegume-
num et cunctos fratres,rogassetque, utsibi Domi-
num prepitium redderent, receptus est ab iis
ut filius et frater charissimus : etv cum vidissent
eum valde fessum de via, perhumaniter accepe-
runt, appositis piscibus et vino et caeteris, quibus
se reliCere monachi solent. At is, posthabitis
pluribus, quod minus convenirent statum ineunti-
bus religiosum, et praesertim in ipso juventutis
flore ferventibus et Christi jugum subire volenti-
bus, pane tantum et aqua corporis indigentiam
explebat, indignum se putans ob Christi amorem
vel illis vesci. Deinde hegumenum de rebus suis
certiorem facit, enalratque omnia, et consilium
exponit suum, cur illuc venisset, rogans sibi mo-
nasticum habitum dari ea lege, ut ne plus qua-
dragiula dies in illo monasterio moraretur, sed
cum bona ejus venia et benedictione liceat sibi
reverti ad sanctos Patres, quibus initio addictus
esset, et a quibus fuisset inunctus admonitionibus
et institmionibus spiritalibus. At vero abbas simul
atque consecrasset illum, hegumenum volebat
praeficere alteri suo monasterio. Quod ut ille
audivit, adeo visum sibi est grave et indignum,
ut Deo quoque ex illa hora spoponderit se nullam
prorsus suscipere praefecturam, etiamsi ad palriar-
chatum vocaretur, sed sibi satis esse, si in mona-
chorum ordine Deo placeret ct non sapere plus-
quam oportet sapere, posthabita Sobrietate 7. Quin
et alios quoque praefixit sibi terminos, quos tan-
quam plura comprehendentes et principaliures
virtutes, cmtera omnia laudis et honestatis plena
sibi iis obstricto, tanquam annuli catenarum con-
ιιι-λε, subsequercntur. Ea vero sunt, ut corpus
sibi castum purumque servaret jam Christo Ian-
quam hostiam rt munus oblatum, avaritiam fuge-
ret, radicem malorum omnium, u~que ad unum
obolum : ut nullum monachum, aut hegumenum
de suo exturbaret monasterio a'l parandum sibi
mans:onem.
9. Propter haec sibiconstitu'a et fixa, dum ange-
lit-umsumerethabitum, multas et maximas passus
est vexationes. Ubi enim major repugnantia, ibi
semper pugna, juxta-illud .8 : α In via hac, qua
CAPUT II.
8. Cumque venerabundus consalutassethegume-
num et cunctos fratres,rogassetque, utsibi Domi-
num prepitium redderent, receptus est ab iis
ut filius et frater charissimus : etv cum vidissent
eum valde fessum de via, perhumaniter accepe-
runt, appositis piscibus et vino et caeteris, quibus
se reliCere monachi solent. At is, posthabitis
pluribus, quod minus convenirent statum ineunti-
bus religiosum, et praesertim in ipso juventutis
flore ferventibus et Christi jugum subire volenti-
bus, pane tantum et aqua corporis indigentiam
explebat, indignum se putans ob Christi amorem
vel illis vesci. Deinde hegumenum de rebus suis
certiorem facit, enalratque omnia, et consilium
exponit suum, cur illuc venisset, rogans sibi mo-
nasticum habitum dari ea lege, ut ne plus qua-
dragiula dies in illo monasterio moraretur, sed
cum bona ejus venia et benedictione liceat sibi
reverti ad sanctos Patres, quibus initio addictus
esset, et a quibus fuisset inunctus admonitionibus
et institmionibus spiritalibus. At vero abbas simul
atque consecrasset illum, hegumenum volebat
praeficere alteri suo monasterio. Quod ut ille
audivit, adeo visum sibi est grave et indignum,
ut Deo quoque ex illa hora spoponderit se nullam
prorsus suscipere praefecturam, etiamsi ad palriar-
chatum vocaretur, sed sibi satis esse, si in mona-
chorum ordine Deo placeret ct non sapere plus-
quam oportet sapere, posthabita Sobrietate 7. Quin
et alios quoque praefixit sibi terminos, quos tan-
quam plura comprehendentes et principaliures
virtutes, cmtera omnia laudis et honestatis plena
sibi iis obstricto, tanquam annuli catenarum con-
ιιι-λε, subsequercntur. Ea vero sunt, ut corpus
sibi castum purumque servaret jam Christo Ian-
quam hostiam rt munus oblatum, avaritiam fuge-
ret, radicem malorum omnium, u~que ad unum
obolum : ut nullum monachum, aut hegumenum
de suo exturbaret monasterio a'l parandum sibi
mans:onem.
9. Propter haec sibiconstitu'a et fixa, dum ange-
lit-umsumerethabitum, multas et maximas passus
est vexationes. Ubi enim major repugnantia, ibi
semper pugna, juxta-illud .8 : α In via hac, qua