PG 120, col. 41
ε
Et?) Ἀπόστολον ἐγκαυχώμενον 1 οἶδα. ’ὅμως {cui ταῦτα
τοῖς μὲν ἀπείροις πολλαϐις ἄπιστα δόξουσιν, τοῖς
δὲ ποσῶς πεπειραμένοις ζῆλον ἐνθήσουσι καὶ μνή-
μης ἒμπύρευμα .
l
S. Nilusjejuniis vigiliisque carnem domat et spiritui subj icit: varie orationes occupationesth diurnas
dividit ad vitandum mdium: antiquorum Patrum singulas vivendi normas experitur : jejunio et
mortificationem usque ad stuporem colit, varieque a daemone imitatus in morbum incidit.
ιε’. Ἐκεῖνος ὀ ἕνσαρκος ἅγγελος ὑπέταξε μὲν ψυχὴν
καὶ πνεῦμα τῷ νόμῳ τοῦ πνεύματος, μηδὲν ὅλως
ἐάσας τὸν νοῦν ςοροντίζειν τῶν κάτω καὶ χαμαὶ
ἐρχομένων, ἀλλ’ ἒξερευνᾷν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, καὶ
ἒν ὅλῃ καρδίᾳ ἐπιζητεῖν τοῦ πληρῶσαι τὰς ἐντολὰς
αὺτοῦ. ’Υπέταξε δὲ τὴν σάρκα τῷ πνεύματι, πλεῖστα
αὐτῇ νομοθετήσας καὶ σφόδρα ὃουλαγωγήσςπις³ τοῦ
εὒπειθῆ καὶ simum, εἶναι τῷ νεύματι τοῦ ἐπιστα-
τοῦντος. Ἐδίδαξε μὲν γὰρ αὐτὴν, διὰ δύο ἢ τριῶν
ἡμερῶν, ἢ καὶ πέντε λαμϐάνειν τροφῆς, καὶ τοσαύο
την ἔιεί ἐνδεῆ³ καὶ οἵαν ἂν τύχῃ, τῇ τε τῶν ἡδέων
ὀρέξει μηδαμῶς ἐπισπεωειν · ἀπέχεσθαι οἴνου, καὶ
τιντοίων διὰ πυρὸς ἐδεσμάτων. Ἐμάστιζε δὲ αὐτὴν
impendat; καὶ ψαλμῳδίαις καὶ παννᾷχοις στάσεσιν.
Ἐπειδὴ δὲ ἐστι καί ἐν αὗτοῖς τοῖς καλοῖς πανουργία
διίμόνων, πέρα τοῦ μέτρού ἐκτείνεσθαι ὑποϐάλλου-
:1 τοῖς ἀπείροις, ταῦτα ἐκείνῳ μέτρῳ ὃιετελεϊτο,
ἶν’ εἷ μὲν ἐλλείψῃ τι τῶν τετυπωμένων, ῥᾳθυμίας
δειχθῇ τὸ λεῖψαι, καὶ ὡς χρεώστην-αὐτὸν τὴν συν-
ἦθειαν ἀπαιτήσῃ ' εἰ δέ τι περισσότερον ὁ λογισμὸς
ὗποόέλλῃ, ᾇαιμόνων εἶναι τὸ ἔργον³ καὶ άποφεύγῃ
τὸν ρὈϐεν ἀπὸ πρωΐ ἕως ’τρίτής ὀξέως ἕκαλ-
λιτρὰρει, λεπτῷ καὶ πυκνῷ χρώμενος ἷδιοχείρῳ,
ui πτράδιον πληρῶν καθ’ ἑκάστην ' ἐν τούτῳ πλη-
ριῖη τὴν τοῦ ἐργάζεσθαι κελεύουσαν ἐντολήν, Τὴν
ii. τοῦ Πνεύματος χάριν μετὰ τῶν ἀποστόλων λαμ-
ἷάνων ἵστατο μέχρις ἕκτης παρὰ τῷ σταυρῷ του
securim μετὰ Μαρίας καὶ Ἰωάννου τὸ ψαλτήριον
τειχῶν, καὶ ποιῶν γονυκλισίας χιλίας, τελειουμένης
1’2: τούτῳ τῆς ἀεὶ προσεύχεσθαι» ἐντολῆς παρεγγυώ-
στας. Ἀπὸ δὲ ἕκτης ’ἓως ’ἐνάτης ἐκάθητο ἀναγινώσ-
ιων καὶ ἐξερευνῶν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, καὶ τὰ
imiimi τῶνῄ διδασκάλων. Τοῦτο γὰρ ὁ θεῖος Ἀπό-
ετολος τράφεν Πρόσεχε, λέγων, τῇ ἀναγνώσει. Ἐνά-
ττλν δὲ πλσῖιριιῖκηις² καὶ ὡς θυμίαμα Θεῷ ἀναπέμ-
mw τὸν ἑσπέριον ὕμνον, ἐξήρχετο ἔξω περιπατῶν
ιιὶῶραϊζόμιενος, καὶ μικρὸν ἀναπαύων τὴν αἴσθησιν
lupum?” τῷ μήκει τῆς ἡμέρας φέρων ὁμοῦ τὸ
Οτι τὰ ἀόρατα ,
τώ Ἀποστόλου ἐπὶ τοῦ στόματος ·
7:3 Θεοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοού-
μνα κιώορᾶται · καὶ τὸ, Ἐκ τῶν δημιουρῃμάτων
τὸν Δημιωργὸν καταλαμϐάνοντες.
i“Tim. Iv. 13. 15 Rom. ι, 20.
16 Ibid.
Phaon. Gn. CXX.
Et?) Ἀπόστολον ἐγκαυχώμενον 1 οἶδα. ’ὅμως {cui ταῦτα
τοῖς μὲν ἀπείροις πολλαϐις ἄπιστα δόξουσιν, τοῖς
δὲ ποσῶς πεπειραμένοις ζῆλον ἐνθήσουσι καὶ μνή-
μης ἒμπύρευμα .
l
S. Nilusjejuniis vigiliisque carnem domat et spiritui subj icit: varie orationes occupationesth diurnas
dividit ad vitandum mdium: antiquorum Patrum singulas vivendi normas experitur : jejunio et
mortificationem usque ad stuporem colit, varieque a daemone imitatus in morbum incidit.
ιε’. Ἐκεῖνος ὀ ἕνσαρκος ἅγγελος ὑπέταξε μὲν ψυχὴν
καὶ πνεῦμα τῷ νόμῳ τοῦ πνεύματος, μηδὲν ὅλως
ἐάσας τὸν νοῦν ςοροντίζειν τῶν κάτω καὶ χαμαὶ
ἐρχομένων, ἀλλ’ ἒξερευνᾷν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, καὶ
ἒν ὅλῃ καρδίᾳ ἐπιζητεῖν τοῦ πληρῶσαι τὰς ἐντολὰς
αὺτοῦ. ’Υπέταξε δὲ τὴν σάρκα τῷ πνεύματι, πλεῖστα
αὐτῇ νομοθετήσας καὶ σφόδρα ὃουλαγωγήσςπις³ τοῦ
εὒπειθῆ καὶ simum, εἶναι τῷ νεύματι τοῦ ἐπιστα-
τοῦντος. Ἐδίδαξε μὲν γὰρ αὐτὴν, διὰ δύο ἢ τριῶν
ἡμερῶν, ἢ καὶ πέντε λαμϐάνειν τροφῆς, καὶ τοσαύο
την ἔιεί ἐνδεῆ³ καὶ οἵαν ἂν τύχῃ, τῇ τε τῶν ἡδέων
ὀρέξει μηδαμῶς ἐπισπεωειν · ἀπέχεσθαι οἴνου, καὶ
τιντοίων διὰ πυρὸς ἐδεσμάτων. Ἐμάστιζε δὲ αὐτὴν
impendat; καὶ ψαλμῳδίαις καὶ παννᾷχοις στάσεσιν.
Ἐπειδὴ δὲ ἐστι καί ἐν αὗτοῖς τοῖς καλοῖς πανουργία
διίμόνων, πέρα τοῦ μέτρού ἐκτείνεσθαι ὑποϐάλλου-
:1 τοῖς ἀπείροις, ταῦτα ἐκείνῳ μέτρῳ ὃιετελεϊτο,
ἶν’ εἷ μὲν ἐλλείψῃ τι τῶν τετυπωμένων, ῥᾳθυμίας
δειχθῇ τὸ λεῖψαι, καὶ ὡς χρεώστην-αὐτὸν τὴν συν-
ἦθειαν ἀπαιτήσῃ ' εἰ δέ τι περισσότερον ὁ λογισμὸς
ὗποόέλλῃ, ᾇαιμόνων εἶναι τὸ ἔργον³ καὶ άποφεύγῃ
τὸν ρὈϐεν ἀπὸ πρωΐ ἕως ’τρίτής ὀξέως ἕκαλ-
λιτρὰρει, λεπτῷ καὶ πυκνῷ χρώμενος ἷδιοχείρῳ,
ui πτράδιον πληρῶν καθ’ ἑκάστην ' ἐν τούτῳ πλη-
ριῖη τὴν τοῦ ἐργάζεσθαι κελεύουσαν ἐντολήν, Τὴν
ii. τοῦ Πνεύματος χάριν μετὰ τῶν ἀποστόλων λαμ-
ἷάνων ἵστατο μέχρις ἕκτης παρὰ τῷ σταυρῷ του
securim μετὰ Μαρίας καὶ Ἰωάννου τὸ ψαλτήριον
τειχῶν, καὶ ποιῶν γονυκλισίας χιλίας, τελειουμένης
1’2: τούτῳ τῆς ἀεὶ προσεύχεσθαι» ἐντολῆς παρεγγυώ-
στας. Ἀπὸ δὲ ἕκτης ’ἓως ’ἐνάτης ἐκάθητο ἀναγινώσ-
ιων καὶ ἐξερευνῶν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, καὶ τὰ
imiimi τῶνῄ διδασκάλων. Τοῦτο γὰρ ὁ θεῖος Ἀπό-
ετολος τράφεν Πρόσεχε, λέγων, τῇ ἀναγνώσει. Ἐνά-
ττλν δὲ πλσῖιριιῖκηις² καὶ ὡς θυμίαμα Θεῷ ἀναπέμ-
mw τὸν ἑσπέριον ὕμνον, ἐξήρχετο ἔξω περιπατῶν
ιιὶῶραϊζόμιενος, καὶ μικρὸν ἀναπαύων τὴν αἴσθησιν
lupum?” τῷ μήκει τῆς ἡμέρας φέρων ὁμοῦ τὸ
Οτι τὰ ἀόρατα ,
τώ Ἀποστόλου ἐπὶ τοῦ στόματος ·
7:3 Θεοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοού-
μνα κιώορᾶται · καὶ τὸ, Ἐκ τῶν δημιουρῃμάτων
τὸν Δημιωργὸν καταλαμϐάνοντες.
i“Tim. Iv. 13. 15 Rom. ι, 20.
16 Ibid.
Phaon. Gn. CXX.