PG 120, col. 524

tem invenissent, comederunt me. Deliciae enim et
laudes humanae emedullarunt et enervarunt ani-
mam meam, abstuleruntque mihi robur et alacri-
aseipsa profectas ostentans, mortuum me reddi-
derunt. Dic, amabo, an non miserabile, et mise-
ratione dignissimum est, cum tam multae affec—
tiones, et impetus turbulenti in me repente irrueo
runt, et omni virtute exutum ac despoliatum in-
teremerunt, rursum me ipsum nescio, ct nihil
eorum quae milii contigerunt agnocens, statuo me
majorem omnibus, et vacantem perturbationibus,
et virum sanctum, etsapii-ntem, eximiumque tbeo-
logum, et jure venerandum ab universis morta-
libus Sed et cum laudor, ut laudem meritus om-
colligendum puto. Congregatis enim illis, ego am-
plius intumesco, et crebro circumspicio, ne forte
quis absit, qui me non videat. Quod si forte quis-
piam limis oculis me aspexerit, malignor, et con-
vicior, et deillo detraho, ut et ipse, lllS auditis,
convitiorum meorum impatiens veniat, me salutet,
meaeque fidei, mearumque precum, et charitatis
indignus appareat.Quod de reliquis omnibus dico.
Venit alius, et benedictionem meam reportat, ser-
mones et doctrinam meam auscultat. Proh stulti-
tiam meam! Quomodo nuditatem ac miseriam
meam non cerno, et plagas non sentio, non tri-
stor, non fleo, nec sanationem quaero in nosoco-
mio jacens, nec accerso medicos ostendens Vibi-
mei aegritudines, ut sicca emplastra et ustnria
imponant, quae fortifer sanitatis recuperandae
causa sustineam? Sed potius addo vulnera quo-
tidie.
At tu, ο Deus meus, miserere mei,qui deceptus
sum et erravi; et timorem tuum insere in cor
meum, ut secundum mandata tua mundum fu-
giam, et oderim, et salubri metu contraham me
sapienter. Ne sinas, Christe, me in medio illius
oberrare vagarique; nam te solum, hactenus non
dilectum, diligo, et tua solum praecepta me serva-
turum confido, qui totus sumin vitiis, nec cogno-