PG 120, col. 828
ὁ Χριστὸς τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐσθίειντοϊς είς αὒτὸν πισ-
τεύουσι παρέδωκεν ;
SA. Α’ᾼῤῥήτῳ φιλανθρωπίᾳ καὶ θαυμαστῇ οἰκο-
νομίᾳ ἐγένετο · τοῦτο μὲν πρὸς ἀπατροπίὴν τῶν
ἐναντίων δυνάμεων, τοῦτο δὲ καὶ εἷς περιποίησιν
ἡμῶν ψυχῆς ἅμα καί σώματος ⁸ ἐπειδὴ οὒκ. ἧν δυ·
νατὸν ἔτι καὶ σωματικῶς ἡμῖν τοῖς ἐπὶ γῆς τὸν
Χριστὸν μέχρι συντολείας τοῦ αἰῶνος συναναστρέ-
φεσθαι καὶ συνδιάγειν, καὶ τὰς παντοίας νόσους
ἡμῶν ἑκάστῃ ὥρᾳ ἰᾶσθαι. Διὰ τοῦτο τοίνυν παντο-
δύναμος ὢν καὶ πολυεύσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος,
οὐκ ’ἠϐουλήθη ἡμᾶς Ξωριίξεᾶαι
7 -. . - n. ι υ "‘"1 """
ὡς τέκνα αὐτῷ συνεῖναι διὰ τῆς μετοχῆς καὶ κοι-
_ 7 . η, 7—
νωνίας τούτου τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ
_ 7 ,η - η- ν--η ηπ- ’νυ
ὕδατος, ὡς συνηθεστέρων ὄντων τῇ ἡμετέρα φύσει,
ν, - - 1⁷ τι· -ιι-νν-νπ- τπνί
καὶμὴ βδελυκτιῖΝ, εἷς σῶμα αὐτοῦ, καὶ αἷμα μετα-
. . , - . , ιη--
ϐαλλομένων θείᾳ δυνάμει κατὰ τὴν αὐτοῦ πρόστα-
- . ι - ί ἡ r""'
Ξιν · ὃ καὶ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἷς ζωὴν
ιίώνιον, καὶ φυλακτίήριον ψυχῆς τε καὶ σώματος
τοῖς πίστει ἀξίως μεταλαμϐάνουσι γίνεται ’ ι Ἐὰν
ίὰΡ Δμὴ φάγητε, ἒίφη, τὴν σάρκα. τοῦ Υἱοῦ
-- ιν . .- ι μ, - τηεν --η -ν-
ἱνθρώπου, καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὒκ ἔχετε
. , - τη, Ἃ---
ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς, ι Διὸ καὶ ἡμῖν οὕτω παραδοθὲν, καὶ
-ι r """7""‘
ρυλάττεται καὶ ἀναμφιϐόδως πιστεύεται, ὂίχρις οὗ ἂν
ιῦτὸς ἔλθῃ, κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν.
AX. Αὕτη ἆρα ἡ κοινωνία καὶ ἡ θυσία τοῦ σώ-
ματος καὶ αὟματος τοῦ Χριστοῦ, ἣν προσφέρετε οἱ
ἱερεῖς, σῶμα καὶ αἷμα ἀληθινόν ἐστι Χριστοῦ, ἢ
ἀντίτυπος τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὡς ἡ θυσία τοῦ
τράγου ἣν Ἰουδαῖοι προσάγουσι ς
ΣΑ. Μὴ γένοιτο ἡμᾶς εἰπεῖν ἀντίτυπον τοῦ σώ-
ματος τοῦ Χριστοῦ τὴν ἁγίαν κοινωνίαν, ἢ ψιλὸν
ἄρτον, ἢ τύπον, ἢ εἰκόνας ἀλλ’ αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ
αἷμα ἀληθῶς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν τεθεωμένον
ιεταλαμϐάνειν, τοῦ σαρκωθέντος καὶ γεννηθέντος
κ ἁγίας Θεοτόκου¹ καὶ ἀειπαρθένού Μαρίαςζ
’ὐτω γὰρ πιστεύομεν, καὶ οὕτως ὁμολογοῦμεν κατὰ
ὴν φωνὴν αὐτοῦ Χριστοῦ, ἣ πρὸς τοὺς μαθητὰς
πὶ τοῦ δείπνου τοῦ μυστικοῦ μεταδιδοὺς αὐτοῖς
ὃν ζωοποιὸν ἄρτον, ἔλεγε ⁸ ( Λάϐετε, φάγετε, τοῦτό
,ού ἐστι τὸ σῶμα. ι ιΩσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετα-
ιδοὺς αὐτοῖς, ’φησί ⁸ ‹ Τοῦτό μού ἐστι τὸ αἷμα. ι
νύκ εἶπε, Ταῦτά μού ἐστι τὸ ἐντίτυπον τοῦ σώματος
αὶ τοῦ αἵματος, ἡὴ εἰκών, Καὶ ἐν ἑτέροις δὲ πλείοσι
ύποις φαίνεταί ὁ Χριστὸς εἰπὼν, ὅτι Ὀ τρώγων
μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν
αἰώνίον⁹ υ Λοιπὸν, αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ μαρτυροῦντος,
ὅτι σῶμα αὐτοῦ ἐστιν ἀληθῶς καὶ αἷμα, ὅπερ οἱ
πιστοὶ προσάγοντες μεταλαμϐάνομεν, τί δεῖ πλέον
περὶ τούτου ἀμφιϐάλλειν, εἰ Θεὸν καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ
ὒτὸν εἶναι πιστεύομενς Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος
m κόσμον πεποίηκε, καὶ ὁ αὖτοῦ λόγος ἀληθής
1ο ibid. 28. 11 Joan. v1, 55.
τεύουσι παρέδωκεν ;
SA. Α’ᾼῤῥήτῳ φιλανθρωπίᾳ καὶ θαυμαστῇ οἰκο-
νομίᾳ ἐγένετο · τοῦτο μὲν πρὸς ἀπατροπίὴν τῶν
ἐναντίων δυνάμεων, τοῦτο δὲ καὶ εἷς περιποίησιν
ἡμῶν ψυχῆς ἅμα καί σώματος ⁸ ἐπειδὴ οὒκ. ἧν δυ·
νατὸν ἔτι καὶ σωματικῶς ἡμῖν τοῖς ἐπὶ γῆς τὸν
Χριστὸν μέχρι συντολείας τοῦ αἰῶνος συναναστρέ-
φεσθαι καὶ συνδιάγειν, καὶ τὰς παντοίας νόσους
ἡμῶν ἑκάστῃ ὥρᾳ ἰᾶσθαι. Διὰ τοῦτο τοίνυν παντο-
δύναμος ὢν καὶ πολυεύσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος,
οὐκ ’ἠϐουλήθη ἡμᾶς Ξωριίξεᾶαι
7 -. . - n. ι υ "‘"1 """
ὡς τέκνα αὐτῷ συνεῖναι διὰ τῆς μετοχῆς καὶ κοι-
_ 7 . η, 7—
νωνίας τούτου τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ
_ 7 ,η - η- ν--η ηπ- ’νυ
ὕδατος, ὡς συνηθεστέρων ὄντων τῇ ἡμετέρα φύσει,
ν, - - 1⁷ τι· -ιι-νν-νπ- τπνί
καὶμὴ βδελυκτιῖΝ, εἷς σῶμα αὐτοῦ, καὶ αἷμα μετα-
. . , - . , ιη--
ϐαλλομένων θείᾳ δυνάμει κατὰ τὴν αὐτοῦ πρόστα-
- . ι - ί ἡ r""'
Ξιν · ὃ καὶ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἷς ζωὴν
ιίώνιον, καὶ φυλακτίήριον ψυχῆς τε καὶ σώματος
τοῖς πίστει ἀξίως μεταλαμϐάνουσι γίνεται ’ ι Ἐὰν
ίὰΡ Δμὴ φάγητε, ἒίφη, τὴν σάρκα. τοῦ Υἱοῦ
-- ιν . .- ι μ, - τηεν --η -ν-
ἱνθρώπου, καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὒκ ἔχετε
. , - τη, Ἃ---
ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς, ι Διὸ καὶ ἡμῖν οὕτω παραδοθὲν, καὶ
-ι r """7""‘
ρυλάττεται καὶ ἀναμφιϐόδως πιστεύεται, ὂίχρις οὗ ἂν
ιῦτὸς ἔλθῃ, κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν.
AX. Αὕτη ἆρα ἡ κοινωνία καὶ ἡ θυσία τοῦ σώ-
ματος καὶ αὟματος τοῦ Χριστοῦ, ἣν προσφέρετε οἱ
ἱερεῖς, σῶμα καὶ αἷμα ἀληθινόν ἐστι Χριστοῦ, ἢ
ἀντίτυπος τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὡς ἡ θυσία τοῦ
τράγου ἣν Ἰουδαῖοι προσάγουσι ς
ΣΑ. Μὴ γένοιτο ἡμᾶς εἰπεῖν ἀντίτυπον τοῦ σώ-
ματος τοῦ Χριστοῦ τὴν ἁγίαν κοινωνίαν, ἢ ψιλὸν
ἄρτον, ἢ τύπον, ἢ εἰκόνας ἀλλ’ αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ
αἷμα ἀληθῶς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν τεθεωμένον
ιεταλαμϐάνειν, τοῦ σαρκωθέντος καὶ γεννηθέντος
κ ἁγίας Θεοτόκου¹ καὶ ἀειπαρθένού Μαρίαςζ
’ὐτω γὰρ πιστεύομεν, καὶ οὕτως ὁμολογοῦμεν κατὰ
ὴν φωνὴν αὐτοῦ Χριστοῦ, ἣ πρὸς τοὺς μαθητὰς
πὶ τοῦ δείπνου τοῦ μυστικοῦ μεταδιδοὺς αὐτοῖς
ὃν ζωοποιὸν ἄρτον, ἔλεγε ⁸ ( Λάϐετε, φάγετε, τοῦτό
,ού ἐστι τὸ σῶμα. ι ιΩσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετα-
ιδοὺς αὐτοῖς, ’φησί ⁸ ‹ Τοῦτό μού ἐστι τὸ αἷμα. ι
νύκ εἶπε, Ταῦτά μού ἐστι τὸ ἐντίτυπον τοῦ σώματος
αὶ τοῦ αἵματος, ἡὴ εἰκών, Καὶ ἐν ἑτέροις δὲ πλείοσι
ύποις φαίνεταί ὁ Χριστὸς εἰπὼν, ὅτι Ὀ τρώγων
μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν
αἰώνίον⁹ υ Λοιπὸν, αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ μαρτυροῦντος,
ὅτι σῶμα αὐτοῦ ἐστιν ἀληθῶς καὶ αἷμα, ὅπερ οἱ
πιστοὶ προσάγοντες μεταλαμϐάνομεν, τί δεῖ πλέον
περὶ τούτου ἀμφιϐάλλειν, εἰ Θεὸν καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ
ὒτὸν εἶναι πιστεύομενς Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος
m κόσμον πεποίηκε, καὶ ὁ αὖτοῦ λόγος ἀληθής
1ο ibid. 28. 11 Joan. v1, 55.