PG 122, col. 1115
EXPOSITIO
IN OBACULA CHALDAICA.
(Oracula Sibyllina ed. Gallaei, ad calcem.)
ΜΑΓΙΚΑ ΛΟΓΙΑ
ToN ΑΠο Tor ZOPOAXTPOI‘ Maron (1).
QUAS A ZOROASTRE PRODIERE.
Δίζιο σὺ ψυχῆς ὀχετὸν, ὅθεν (2), ἢ νίνι τάξει,
Σώματι (3) θητεύσεις ἐπὶ τάξιν ἀφ’ ἧς ἑρῥῦης,
Exquire anima: viam, unde aut qua ratione,ubi
corpori inservieris, eadem rursus in locum a quo
JOANNIS OPSOPOEI NOT/E.
(t) Cicero lib.1 De divinatione, scribit, neminem
Persarum regem esse potuisse, qui non ante ma-
gorum disciplinam scientiamque percepisset : tanto
1n honore et admiratione habebantur nrazcenta
1n nonore et admiratione naneoanlur praecepta
magica. Quid autem veterum magia et qui magi
fuerint. e Platone. Xenonhonte. trabone. Plutar-
fuerint, e Platone, Xenophonte, Strabone, Plutar-
cho, Luciano, Cicerone et aliis infinitis, cuique
repetere licet. Ut breviter dicam,theologiam simul
cum physiologia tractabant apud Persas, Sacas, et
Medos, quemadmodum Brachmanes et Gymnoso—
phistaa apud Indos. Chaldaei_apud Assyrios. ξιερο-
ραμματεῖς apud Egyptios, Le_vitae apud Judaa'os,
ῐοοὺιέξειόξ apud auren‘iensesftrusci apud'Roma-
nos. Druides apud Gallos et Germanos. Ne quis
igitur hic artis portentosae et prmstigiatoriaa pra?-
cepta tradi putet. Dogmata sunt de pietate et cultu
divino secretiora sive Magorum, sive Egyptiorum,
sive Cbaldzeorum, a fide orthodoxa non admodum
aliena, uti Psellusr docet, etante hunc Synesius
episcopus Cyrenensis (α). Β cujuslibro Περὶ ἐν·
υᾶτνίωηί patet vix reliquias e sacris illis oraculis ad
nos pervenisse, easdemque adeo mutilas et confu-
sas, ut centonem merito dicereupossis e veterum
scriptum consutum. Quae enim ille carmina refert,
partim multum dissimilia sunt,partim in hisce non
reperiuntur. Ea, ne quid jure desiderare posses,
lector, breviter indicanda censui.
ln his nostris non exstant qumdlibello citato le-
guntur: Εἴ ᾐδὲ τις μέγα μὲν οἷέταιΔ τὴμν ᾇγωγὴν,
ᾧαντασίᾳ δί ἀπισαςξῐημῆ τοι xui καῖ’ αὐτήν frore
ficopmefivat τήν εὐδαίμονᾳ ςωναφὴν , ⁸ᾀκουσοὶτω ’τῷν
ἱερὦνῃλογίωνρᾷ λέγειζπερὶν δλαφόρὶωννρδὧν. κΜεξό. δὲ C
τόν ὅλον ἰατάλο ον’τῶν ὀῗίιοθεν εἷς ἀναγωγὴν ἀφορ-
μῶν , καθ’ ὅν ⁸ἔξεο-ιη. τὸ ἔνδοθεν minus: αὐξῆσαι.
μῶν ,δίαιθ’ ὅν Egeo? τὸ ἔνδοθεν arripiam αὐξῆσὰι.
Τοῖς ’δὲ (φησὶ) ’ διδακτὸν ἔδωκε (adeo: γνώξὶσμα
Ιλαϐἑσ αι.
(a) Patr-alogias tom. LXVI.
IN OBACULA CHALDAICA.
(Oracula Sibyllina ed. Gallaei, ad calcem.)
ΜΑΓΙΚΑ ΛΟΓΙΑ
ToN ΑΠο Tor ZOPOAXTPOI‘ Maron (1).
QUAS A ZOROASTRE PRODIERE.
Δίζιο σὺ ψυχῆς ὀχετὸν, ὅθεν (2), ἢ νίνι τάξει,
Σώματι (3) θητεύσεις ἐπὶ τάξιν ἀφ’ ἧς ἑρῥῦης,
Exquire anima: viam, unde aut qua ratione,ubi
corpori inservieris, eadem rursus in locum a quo
JOANNIS OPSOPOEI NOT/E.
(t) Cicero lib.1 De divinatione, scribit, neminem
Persarum regem esse potuisse, qui non ante ma-
gorum disciplinam scientiamque percepisset : tanto
1n honore et admiratione habebantur nrazcenta
1n nonore et admiratione naneoanlur praecepta
magica. Quid autem veterum magia et qui magi
fuerint. e Platone. Xenonhonte. trabone. Plutar-
fuerint, e Platone, Xenophonte, Strabone, Plutar-
cho, Luciano, Cicerone et aliis infinitis, cuique
repetere licet. Ut breviter dicam,theologiam simul
cum physiologia tractabant apud Persas, Sacas, et
Medos, quemadmodum Brachmanes et Gymnoso—
phistaa apud Indos. Chaldaei_apud Assyrios. ξιερο-
ραμματεῖς apud Egyptios, Le_vitae apud Judaa'os,
ῐοοὺιέξειόξ apud auren‘iensesftrusci apud'Roma-
nos. Druides apud Gallos et Germanos. Ne quis
igitur hic artis portentosae et prmstigiatoriaa pra?-
cepta tradi putet. Dogmata sunt de pietate et cultu
divino secretiora sive Magorum, sive Egyptiorum,
sive Cbaldzeorum, a fide orthodoxa non admodum
aliena, uti Psellusr docet, etante hunc Synesius
episcopus Cyrenensis (α). Β cujuslibro Περὶ ἐν·
υᾶτνίωηί patet vix reliquias e sacris illis oraculis ad
nos pervenisse, easdemque adeo mutilas et confu-
sas, ut centonem merito dicereupossis e veterum
scriptum consutum. Quae enim ille carmina refert,
partim multum dissimilia sunt,partim in hisce non
reperiuntur. Ea, ne quid jure desiderare posses,
lector, breviter indicanda censui.
ln his nostris non exstant qumdlibello citato le-
guntur: Εἴ ᾐδὲ τις μέγα μὲν οἷέταιΔ τὴμν ᾇγωγὴν,
ᾧαντασίᾳ δί ἀπισαςξῐημῆ τοι xui καῖ’ αὐτήν frore
ficopmefivat τήν εὐδαίμονᾳ ςωναφὴν , ⁸ᾀκουσοὶτω ’τῷν
ἱερὦνῃλογίωνρᾷ λέγειζπερὶν δλαφόρὶωννρδὧν. κΜεξό. δὲ C
τόν ὅλον ἰατάλο ον’τῶν ὀῗίιοθεν εἷς ἀναγωγὴν ἀφορ-
μῶν , καθ’ ὅν ⁸ἔξεο-ιη. τὸ ἔνδοθεν minus: αὐξῆσαι.
μῶν ,δίαιθ’ ὅν Egeo? τὸ ἔνδοθεν arripiam αὐξῆσὰι.
Τοῖς ’δὲ (φησὶ) ’ διδακτὸν ἔδωκε (adeo: γνώξὶσμα
Ιλαϐἑσ αι.
(a) Patr-alogias tom. LXVI.