PG 122, col. 1329
γάρ σε δεῖ πρᾶξαι τήν ἐπιθυμίαν, (ἐμὴ) [ἐμὴ εἰσ, εἰ μήῗ] κατ’ ὶμαυτῆς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς σοφίας · ἐὰν
γὰρ ἧν τις σοφὸς, οὐκ ἐπιστρέψῃ ἴχνος πρός με.
Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἀκούσας καὶ Θαυμάσας ἐσφρά-
γισα αὐτὰς ἐν τῷ δακτυλιδίῳ” καὶ ἐπειδὴ ταῦτοκαι
(εί6)ἦσαν, ἰκὲλευσα αὐτὰς ὀρύσσειν τοὺς θεμελίους
τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦο ἐπεὶ διακοσίους πεντήκοντα πή-
χεις ἦν τὸ μῆκος· ἴφησα δὲ αὐτὰς εὐτόνους εἶναι
καὶ κοινῶς γογγύταται τελέσαι τὰ κελευσθέντα αὐ-
ταῖς κατηργάζοντο. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν δοξάσας τὸν
Κύριον, ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον.
Καὶ προσενὲχθη μοι δαιμόνιον ἄνθρωπος ἔχων τὰ
πάντα μέλη, ἀκέφαλος δέ · κάγὼ ἰδὼν εἶπον αὐτῷ ⁹
Λὲγε μοι σὺ τίς εἶ. Ὁ δὲ εἶπεν. Δαιμόνιόν εἶμι. Εἶ-
πον δὲ αὐτῷ. ΤίςςὈ δὶ ἔφη. Ἐγὼ καλοῦμαι Φθό-
νοςο ἐγὼ γὰρ κεφαλὰς ἡδέως κατεσθίω, θέλων
ἐμαυτῷ κεφαλὴν περιποιήσασθαι, καὶ οὐ χορτάζω,
ἰπιθυμῶ δὲ κεφαλὴν τοιαύτην ἔχειν, ο“ίαν καὶ σύ·
Ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν ἐσφραγισα αὐτὸ, ἐκ·
τείνας τήν χεῖρά μου κατᾶ τοῦ στήθους αὐτοῦ, καὶ
ἀνεπήδησεν ὁ δαίμων καὶ ἔρριψεν ἑαυτὸν, καὶ ἐγόγ-
γυσεν εἰπὼν, Οἷ’μοι, ποῦ πάρειμις ὧ προδότα Ὀρ-
νία, οὐ βλέπω. "Ecan δὲ αὖτῷ ἐγὼ Σολομὼν· Λέγε
μοι γὰρ πόθεν βλέπεις. Ὁ δὲ ἔφη, Διὰ τῶν παθῶν
μου. Κάγὼ οὖν Σολομῶν τὴν ἄνοδον τῆς φωνῆς αὐ-
τοῦ ἀκούσας, καὶ θὲλων εὐδηλότερον μαθεῖν, ἔπη-
ρώτησα αὐτὸν, Πόθεν λαλεῖς; ἔφη δὲ μοι· Ἐγὼ,
βασιλεῦ Σολομῶν, ὅλως φωνή εἰμὶ, πολλῶν γὰρ ἀν-
θρώπων φωνὰς κατεκληρονόμησα· ὅσοι γὰρ ἄνθρωα-
ποι καλοῦνται κωφοὶ, τούτων ἐγὼ τὰς κεφαλὰς κατ-
ὲκλησα, ὅτε παιδία γεννῶνται, καὶ ἡμερῶν ὀκτὼ
φθάσωσι, τότε κλαίοντος τοῦ παιδίου νυκτὸς γίνομαι
πνεῦμα’ καὶ διὰ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἐπεισέρχομαι’
ἐνορίαις καὶ πάνυ διακονῶ, καὶ τὸ συνάντημά μου
βλαϐερόν ἐστιν’ καὶ εὐθέως λαϐὼν ταῖς χερσί μο-
ὡς ἐπὶ ξίφος τὴν κεφαλὴν ἆποτὲμνω’ καὶ προστι-
θῶ ἐμαυτῷ· καὶ οὕτως ὑπὸ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν ἐμοὶ
διὰ τοῦ τραχήλου καταδαπανᾶται· ἐγὼ εἶμι ὁ τὰς
πηρώσεις τὰς μεγάλας καὶ ἀθεραπεύτους ἐν τοῖς
ποσὶν ἐπιπέμπων, καὶ ἕλκη ἐμποιῶ. Κάγὼ Σολομῶν
ἀκούσας ταῦτα, εἶπον αὐτῷ· Λέγε μοι οὗν πῶς ἐπα-
φίης τὸ πῦρ, ἀφ’ ὧν ἀποπέμπεις ἐξ αὐτῶν;Ἕφη
δὲ μοι τὸ πνεῦμα, Ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς ⁶ ὧδε γὰρ
οὔπω εὑρέθη κάκεῖνος Ἐλϐουρίων ὡς ἐπευχῶν τὸ
αὐτὸ καὶ λυχναψίαν αὐτῷ οἱ ἅνθρωποι ἐπιτελοῦσι’ D
κάκείνου τὸ ὅνωμα (sic) : = ὄνομα) ἐπικαλοῦνται οἱ
ἔπτὰ δαίμονες ἐνώπιόν μου · κάκεῖνος θεραπεύει
αὐτούς. Εἶπον δὲ αὐτῷ· Εἰπέ μοι τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
Ὀ δὲ ἔφη’ Οὐ δύναμαί σοι εἰπεῖν ’ ἐὰν γὰρ εἷ’πω αὖ·
τοῦ τὸ ὄνομα, ἀθεράπευτον ἐμαυτὸν ποιῶ· ἀλλ’
ἐκεῖνος ἐλθὼν ἰπὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα. Καὶ ταῦτα ἀκού-
σας ὲγὼ Σολομῶν εἶπον αὐτῷ ⁸ Είπὲ μοι οὖν ὑπὸ
στοίουῌᾶγγὲλου καταργῇ σύ; Ὁ δὲ, Διὰ τῆς ἐμπύρου ἀστραπῆς ἔφη. Καὶ προσκυνήσας ἐγὼ Κυρίῳ τῷ .9“? τοῦ
Ισραὴλ, ἐκέλευσα αὺτὸν ἐν τηρήσει εἶναι ἐπὶ τοῦ. Βεελζεϐούλ · μέχρις ὅτου ἷάξ (sic) παραγένηται. Καὶ ἐκέλευσα
παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον.
Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου κύων, τὸ σχῆμα ἔχων
γὰρ ἧν τις σοφὸς, οὐκ ἐπιστρέψῃ ἴχνος πρός με.
Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἀκούσας καὶ Θαυμάσας ἐσφρά-
γισα αὐτὰς ἐν τῷ δακτυλιδίῳ” καὶ ἐπειδὴ ταῦτοκαι
(εί6)ἦσαν, ἰκὲλευσα αὐτὰς ὀρύσσειν τοὺς θεμελίους
τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦο ἐπεὶ διακοσίους πεντήκοντα πή-
χεις ἦν τὸ μῆκος· ἴφησα δὲ αὐτὰς εὐτόνους εἶναι
καὶ κοινῶς γογγύταται τελέσαι τὰ κελευσθέντα αὐ-
ταῖς κατηργάζοντο. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν δοξάσας τὸν
Κύριον, ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον.
Καὶ προσενὲχθη μοι δαιμόνιον ἄνθρωπος ἔχων τὰ
πάντα μέλη, ἀκέφαλος δέ · κάγὼ ἰδὼν εἶπον αὐτῷ ⁹
Λὲγε μοι σὺ τίς εἶ. Ὁ δὲ εἶπεν. Δαιμόνιόν εἶμι. Εἶ-
πον δὲ αὐτῷ. ΤίςςὈ δὶ ἔφη. Ἐγὼ καλοῦμαι Φθό-
νοςο ἐγὼ γὰρ κεφαλὰς ἡδέως κατεσθίω, θέλων
ἐμαυτῷ κεφαλὴν περιποιήσασθαι, καὶ οὐ χορτάζω,
ἰπιθυμῶ δὲ κεφαλὴν τοιαύτην ἔχειν, ο“ίαν καὶ σύ·
Ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν ἐσφραγισα αὐτὸ, ἐκ·
τείνας τήν χεῖρά μου κατᾶ τοῦ στήθους αὐτοῦ, καὶ
ἀνεπήδησεν ὁ δαίμων καὶ ἔρριψεν ἑαυτὸν, καὶ ἐγόγ-
γυσεν εἰπὼν, Οἷ’μοι, ποῦ πάρειμις ὧ προδότα Ὀρ-
νία, οὐ βλέπω. "Ecan δὲ αὖτῷ ἐγὼ Σολομὼν· Λέγε
μοι γὰρ πόθεν βλέπεις. Ὁ δὲ ἔφη, Διὰ τῶν παθῶν
μου. Κάγὼ οὖν Σολομῶν τὴν ἄνοδον τῆς φωνῆς αὐ-
τοῦ ἀκούσας, καὶ θὲλων εὐδηλότερον μαθεῖν, ἔπη-
ρώτησα αὐτὸν, Πόθεν λαλεῖς; ἔφη δὲ μοι· Ἐγὼ,
βασιλεῦ Σολομῶν, ὅλως φωνή εἰμὶ, πολλῶν γὰρ ἀν-
θρώπων φωνὰς κατεκληρονόμησα· ὅσοι γὰρ ἄνθρωα-
ποι καλοῦνται κωφοὶ, τούτων ἐγὼ τὰς κεφαλὰς κατ-
ὲκλησα, ὅτε παιδία γεννῶνται, καὶ ἡμερῶν ὀκτὼ
φθάσωσι, τότε κλαίοντος τοῦ παιδίου νυκτὸς γίνομαι
πνεῦμα’ καὶ διὰ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἐπεισέρχομαι’
ἐνορίαις καὶ πάνυ διακονῶ, καὶ τὸ συνάντημά μου
βλαϐερόν ἐστιν’ καὶ εὐθέως λαϐὼν ταῖς χερσί μο-
ὡς ἐπὶ ξίφος τὴν κεφαλὴν ἆποτὲμνω’ καὶ προστι-
θῶ ἐμαυτῷ· καὶ οὕτως ὑπὸ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν ἐμοὶ
διὰ τοῦ τραχήλου καταδαπανᾶται· ἐγὼ εἶμι ὁ τὰς
πηρώσεις τὰς μεγάλας καὶ ἀθεραπεύτους ἐν τοῖς
ποσὶν ἐπιπέμπων, καὶ ἕλκη ἐμποιῶ. Κάγὼ Σολομῶν
ἀκούσας ταῦτα, εἶπον αὐτῷ· Λέγε μοι οὗν πῶς ἐπα-
φίης τὸ πῦρ, ἀφ’ ὧν ἀποπέμπεις ἐξ αὐτῶν;Ἕφη
δὲ μοι τὸ πνεῦμα, Ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς ⁶ ὧδε γὰρ
οὔπω εὑρέθη κάκεῖνος Ἐλϐουρίων ὡς ἐπευχῶν τὸ
αὐτὸ καὶ λυχναψίαν αὐτῷ οἱ ἅνθρωποι ἐπιτελοῦσι’ D
κάκείνου τὸ ὅνωμα (sic) : = ὄνομα) ἐπικαλοῦνται οἱ
ἔπτὰ δαίμονες ἐνώπιόν μου · κάκεῖνος θεραπεύει
αὐτούς. Εἶπον δὲ αὐτῷ· Εἰπέ μοι τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
Ὀ δὲ ἔφη’ Οὐ δύναμαί σοι εἰπεῖν ’ ἐὰν γὰρ εἷ’πω αὖ·
τοῦ τὸ ὄνομα, ἀθεράπευτον ἐμαυτὸν ποιῶ· ἀλλ’
ἐκεῖνος ἐλθὼν ἰπὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα. Καὶ ταῦτα ἀκού-
σας ὲγὼ Σολομῶν εἶπον αὐτῷ ⁸ Είπὲ μοι οὖν ὑπὸ
στοίουῌᾶγγὲλου καταργῇ σύ; Ὁ δὲ, Διὰ τῆς ἐμπύρου ἀστραπῆς ἔφη. Καὶ προσκυνήσας ἐγὼ Κυρίῳ τῷ .9“? τοῦ
Ισραὴλ, ἐκέλευσα αὺτὸν ἐν τηρήσει εἶναι ἐπὶ τοῦ. Βεελζεϐούλ · μέχρις ὅτου ἷάξ (sic) παραγένηται. Καὶ ἐκέλευσα
παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον.
Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου κύων, τὸ σχῆμα ἔχων