PG 122, col. 821
ΘΡΑΞ. Μακροτὲρας ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν σχολὴν
ἀπαιτεῖς ὑποθέσεις λόγων. Ἀνάγκη γάρ με συνεί-
ρειν τὸν Ἀλκίνου ἀπόλογον (1⁸⁸), εἰ δὲοι λέγειν ὅσα
ἐπῄειν, ὅσα τε ἔτλην ἀσεϐέσι συμπλακεὶς ἀνδράσιν.
Εὐχίτας (2) αὐτοὺς καὶ Ένθουσιαστάς (3) οἱ πολλοὶ
καλοῦσιν. ’Ἡ οὐκ ἀκοήν τινα ἔχων περὶ τούτων καὶ
αὐτὸς τυγχάνεις ;
ΤΙΜΟΘ. Μανθάνω μὲν (4) τινας θεομάχους ἄνδρας
καὶ ἀτόπους ἐπιεικῶς ἐν μέσῳ στρέφεσθαι τοῦ καθ’
ἡμᾶς ἱεροῦ κόμματος, κατά τὴν κωμῳδίαν εἰπεῖν·
δόγματα δε αὐτῶν, καὶ ἔθη, καὶ νόμους, καὶ ἔργα,
καὶ λόγους παρ’ οὐδενὸς οὐδεπω μοι μαθεῖν ἐξεγένετο.
.. , ιι, ,ι .. με. , . μ _ .
Καί σου δέομαι ἅττα ἂν εἰδείης σαφέστατα ἐπελθεῖν, εἴ
Ἰ
τι βούλει ἀνδρὶ συνήθει, πρεσθήσω δὲ καὶ φίλῳ, χα-
ρίζισθαι.
ΘΡᾼΞ. Ἔα, φίλε Τιμόθεε. ’Λνάγκη γὰρ ἐμὲ τε
περιωσθῆναι πρὸς ἴλιγγον, ἐπιόντα δόγματα τε ἀλ-
λόκοτα καὶ ἔργα δαιμόνια, και σί γε μηδὶν περὶ
τοΰτων ἐσχηκέναι κὲρδος. Εἰ γὰρ, κατά τὸν Σιμωνί-
δην (5), ὁ λόγος τῶν πραγμάτων εἲκών ἐστιν, ὡς εἶναι
τὸν μὶν τῶν ὠφελίμων ὠφέλιμον, τὸν δὶ μή τοιούτων
οὐκ ἀγαθὸν, τί ἃν οἷ’συι χρηστὸν, ὁ τοὺς ἐναγεῖς εἶκο-
νίζων λόγους ς
τιΜΟθ. Καὶ πάνυ γε, ὧ Θρᾷξ⁶ εἷ’περ καὶ ἷα-
τροῖς εἰδέναι τὰ θανατώδη τῶν φαρμάκων οὐκ ἄχρησ-
τον, ὡς μή τῷ τούτων περιπεσεῖν τινα κινδυνεῦσαν C
ἐῶ γὰρ λέγειν, ὅτι καὶ ἓνια τούτων εἷς ὑγείαν οὐκ
ἆσυντὲλεστα. ’Ὠστ’ ἔσται καὶ ἡμῖν δυοῖν θάτερον· ἢ γὰρ
ἀποισόμεθά τι χρηστότερον ἐκ τοῦ σκέμματος, ἢ φυ-
λαξόμεθα εἷ’ τι πρόσεστι βλαϐερόν.
ΘΡᾼΞ. Εἶεν⁶ Ἀκούσῃ, κατᾶ τήν ποίησιν, ἐτήτυμα
μὲν, οὐχ ὡς ἥδιστα δέ El. δὲ τινων ἀσχημόνων ὁ
λόγος ἑπιμνησθῇ, μὴ χαλέπαινε’ μηδ’ ἐμὶ τὸν παρε-
νείροντα, τοὺς δὶ δρῶντας αἰτιῶ δικαίως.
GAULMINI ΝΟΤᾸΞ.
(1⁵) Diogenianus ἰπὶ τῶν φλυάρωνώκαὶ μακροὺς Ι)
ἀποτεινόντ-ων λόγους · utdaretdlogzis Ulysses Auso-
αποτιινοντων ΛΟ ους ¹ ut. α
nio [imo Juvenali xv, 16] :
- Tale super coenam facinus narraret Ulysses
Alcinoo, bilem aut risum fortasse quibusdam
Moverat, ut mendax aretalogus.
Idemin Polluce et Siuida. Adagii origo notissima
ex Aristotele lib. ιιι Rhetor.
(2) Massalianos, quod vocabulum interpretati
sunt εόχίτας. Barmenop. De sect. ; Τὸ τῶν Μασσα-
λιανῶν ίῖνομα ὲξελληνιζόμενον εὗχίτας δηλοῖ ’ πολὺ
γὰρ αὐτοῖς τὸ τῆς, εὗχῇς. 3v‘opa1’l‘jihil fingit. 1753-7;
orantes, Esr. χ, 6. liisi obstet Chronologus '_7tepi
aipéa. ineditus, qui ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἢ ἀπὸξῆς ἐπω-
νόμου χώρας τῆς Περσίδος vocatos scribit, forte
meliussi Assyria: dixisset, quia, Mosel Arabum
geographia Assyria est. Tamen~ prima nebulonum
istorum origo Persica a Manete Persa. — Ex Eu-
thymii titulo de Bogomilia, patet cum eis fere oon-
ἀπαιτεῖς ὑποθέσεις λόγων. Ἀνάγκη γάρ με συνεί-
ρειν τὸν Ἀλκίνου ἀπόλογον (1⁸⁸), εἰ δὲοι λέγειν ὅσα
ἐπῄειν, ὅσα τε ἔτλην ἀσεϐέσι συμπλακεὶς ἀνδράσιν.
Εὐχίτας (2) αὐτοὺς καὶ Ένθουσιαστάς (3) οἱ πολλοὶ
καλοῦσιν. ’Ἡ οὐκ ἀκοήν τινα ἔχων περὶ τούτων καὶ
αὐτὸς τυγχάνεις ;
ΤΙΜΟΘ. Μανθάνω μὲν (4) τινας θεομάχους ἄνδρας
καὶ ἀτόπους ἐπιεικῶς ἐν μέσῳ στρέφεσθαι τοῦ καθ’
ἡμᾶς ἱεροῦ κόμματος, κατά τὴν κωμῳδίαν εἰπεῖν·
δόγματα δε αὐτῶν, καὶ ἔθη, καὶ νόμους, καὶ ἔργα,
καὶ λόγους παρ’ οὐδενὸς οὐδεπω μοι μαθεῖν ἐξεγένετο.
.. , ιι, ,ι .. με. , . μ _ .
Καί σου δέομαι ἅττα ἂν εἰδείης σαφέστατα ἐπελθεῖν, εἴ
Ἰ
τι βούλει ἀνδρὶ συνήθει, πρεσθήσω δὲ καὶ φίλῳ, χα-
ρίζισθαι.
ΘΡᾼΞ. Ἔα, φίλε Τιμόθεε. ’Λνάγκη γὰρ ἐμὲ τε
περιωσθῆναι πρὸς ἴλιγγον, ἐπιόντα δόγματα τε ἀλ-
λόκοτα καὶ ἔργα δαιμόνια, και σί γε μηδὶν περὶ
τοΰτων ἐσχηκέναι κὲρδος. Εἰ γὰρ, κατά τὸν Σιμωνί-
δην (5), ὁ λόγος τῶν πραγμάτων εἲκών ἐστιν, ὡς εἶναι
τὸν μὶν τῶν ὠφελίμων ὠφέλιμον, τὸν δὶ μή τοιούτων
οὐκ ἀγαθὸν, τί ἃν οἷ’συι χρηστὸν, ὁ τοὺς ἐναγεῖς εἶκο-
νίζων λόγους ς
τιΜΟθ. Καὶ πάνυ γε, ὧ Θρᾷξ⁶ εἷ’περ καὶ ἷα-
τροῖς εἰδέναι τὰ θανατώδη τῶν φαρμάκων οὐκ ἄχρησ-
τον, ὡς μή τῷ τούτων περιπεσεῖν τινα κινδυνεῦσαν C
ἐῶ γὰρ λέγειν, ὅτι καὶ ἓνια τούτων εἷς ὑγείαν οὐκ
ἆσυντὲλεστα. ’Ὠστ’ ἔσται καὶ ἡμῖν δυοῖν θάτερον· ἢ γὰρ
ἀποισόμεθά τι χρηστότερον ἐκ τοῦ σκέμματος, ἢ φυ-
λαξόμεθα εἷ’ τι πρόσεστι βλαϐερόν.
ΘΡᾼΞ. Εἶεν⁶ Ἀκούσῃ, κατᾶ τήν ποίησιν, ἐτήτυμα
μὲν, οὐχ ὡς ἥδιστα δέ El. δὲ τινων ἀσχημόνων ὁ
λόγος ἑπιμνησθῇ, μὴ χαλέπαινε’ μηδ’ ἐμὶ τὸν παρε-
νείροντα, τοὺς δὶ δρῶντας αἰτιῶ δικαίως.
GAULMINI ΝΟΤᾸΞ.
(1⁵) Diogenianus ἰπὶ τῶν φλυάρωνώκαὶ μακροὺς Ι)
ἀποτεινόντ-ων λόγους · utdaretdlogzis Ulysses Auso-
αποτιινοντων ΛΟ ους ¹ ut. α
nio [imo Juvenali xv, 16] :
- Tale super coenam facinus narraret Ulysses
Alcinoo, bilem aut risum fortasse quibusdam
Moverat, ut mendax aretalogus.
Idemin Polluce et Siuida. Adagii origo notissima
ex Aristotele lib. ιιι Rhetor.
(2) Massalianos, quod vocabulum interpretati
sunt εόχίτας. Barmenop. De sect. ; Τὸ τῶν Μασσα-
λιανῶν ίῖνομα ὲξελληνιζόμενον εὗχίτας δηλοῖ ’ πολὺ
γὰρ αὐτοῖς τὸ τῆς, εὗχῇς. 3v‘opa1’l‘jihil fingit. 1753-7;
orantes, Esr. χ, 6. liisi obstet Chronologus '_7tepi
aipéa. ineditus, qui ἀπὸ τῆς εὐχῆς, ἢ ἀπὸξῆς ἐπω-
νόμου χώρας τῆς Περσίδος vocatos scribit, forte
meliussi Assyria: dixisset, quia, Mosel Arabum
geographia Assyria est. Tamen~ prima nebulonum
istorum origo Persica a Manete Persa. — Ex Eu-
thymii titulo de Bogomilia, patet cum eis fere oon-