PG 122, col. 830
est Dei visiones, impii vocant, quas qui spectare
velint, heu! quot turpia ipsis, quotque infanda et
exsccrabiliadesignantl Nam quodcunque legitimum
praedicandumque dogma, faciendumve opus esse
censemus, antiquantes illi et abolentes, insaniunt,
imo naturales quoque leges antiquant. Atque hu-
jusmodi contumelias litterarum monumentis comi
mendare, unius fortasse. Archilochi fuerit, homi-
nis impuri ac petulantis. Quin et illum existimo,
si adesset, memoria nequaquam orgia illa digna-
turum esse, quippe quae exsecranda detestanda-
que sint, nec ulla in regione, seu Graeca, seu bar-
bara,celebrentur. Ubi enim, et quando, et apud quos
auditum fuit alicubi siccae et arridaa, excrementum
ab homine, venerando illo et sacro animali, de-
gustari? Quod ne rabidas quidem feras facturas
esse puto, ad hoc tamen exsecrandi illi sacrorum
suorum initio faciunt.
TIMOTH. Quanam de causa, mi Thrax?
THRAX. Arcanum quidem sacrum, ο amice, ii
noverint qui eo initiantur certe mihi quamlibet
sciscitanti nihil aliud responderunt, quam excre-
ρ menta degustantibus benevola tandem et afl‘abilia
fieri daemonia. Et hac quidem in parte mihi neuti-
quam mentiri videntur, quamvis alias veri nihil
efl‘ari soleant. Siquidem nulla res est qua: spiritus
adversarios aeque delectat, atque si homo, cui
invident, quia divina imagine sit insignitus, eo con-
tumeliae prolabatur. Hic ergo est dementiae illorum
etl‘ectus, qui communis est non solum haareseos
antistitibus, quos apostolos appellant, sed etiam
‘ Euchitis et Gnostis. Mysticum porro seu arcanum
illorum sacrificium, o Deus Verbum malorum aver-
runcatOrl quisdam verbis assequatur? Me certe,
Βαιὸς Ἔρως καὶ πικρὸν ἔπος καὶ κηκάδα-γιιὼσ-
Καὶ ιμά νίκησεν στήθεᾳ πυρπολέ.ωντ - [fy
Κάμνε τὸ πῦρ Θυμοῦ ἑτέρῳ πυρ.ὶ“(ᾼγηρνίδιιςιὲίῑόει)·
ἀλλὰ Λυκάμϐης
Ἠρὲθισεν σφηκῶν ἐσμὸν ἀπηλεγήέα.
(29) Βειροειιιὶίεηρῐις,Δ quod _deerat_ in ms.‘ meo.
Familiarem Hebra'ais loquendi modum, et Graecis
postea, viri docti observarunt.
(30) 'Verum est, imoiet signum toilévepyouptvog,
Athenas. in Antonii Vita‘Znum. 63) τ’νᾹλλος δὲ
τις τῶν ξπιιρανξῖλν¹ ἦλθεν,ἔχων έδαίμιῄα,⁸ προὸς αύ-
τόν · ἦν δὶ ⁵ὁ δαίμων ἐκεῖνος οὕτω δεινὸς,’ὡς ’τὸν
ἔνεργούμενον μὴ γινώσκειν εἴ πρὸς ’Λντώνιον ᾔει,
ἀλλᾶ καὶ τοῖῗ σώματος αὐτοῦ’τὰ περιττὰ κατή-
Legc Γνωστικοῑς, qui notissimi ex Philastrio
etégfliiuatmfiv θυσίαν _ nebulones acceperant aii-
(32) Μοστικὴν θυσίαν nebulones acceperant ἰι ιι-
de ibus Christianis,qui sacratissimum Eucharistiaa
sacramentum τήν ’μυστικὴν θυσίαν vocabant. ΔΤει-
men αἱρετικῶν *μοστῇριαι vecat occultas. haeretico-
rum caeremonias A’ttaliata Procons. tit. ιιι Syno-
pm.
(33) Alcaeus :
ὒὲλω τιν’ εἰπεῖν · ἀλλά [με] κωλύει αἰδώς.
velint, heu! quot turpia ipsis, quotque infanda et
exsccrabiliadesignantl Nam quodcunque legitimum
praedicandumque dogma, faciendumve opus esse
censemus, antiquantes illi et abolentes, insaniunt,
imo naturales quoque leges antiquant. Atque hu-
jusmodi contumelias litterarum monumentis comi
mendare, unius fortasse. Archilochi fuerit, homi-
nis impuri ac petulantis. Quin et illum existimo,
si adesset, memoria nequaquam orgia illa digna-
turum esse, quippe quae exsecranda detestanda-
que sint, nec ulla in regione, seu Graeca, seu bar-
bara,celebrentur. Ubi enim, et quando, et apud quos
auditum fuit alicubi siccae et arridaa, excrementum
ab homine, venerando illo et sacro animali, de-
gustari? Quod ne rabidas quidem feras facturas
esse puto, ad hoc tamen exsecrandi illi sacrorum
suorum initio faciunt.
TIMOTH. Quanam de causa, mi Thrax?
THRAX. Arcanum quidem sacrum, ο amice, ii
noverint qui eo initiantur certe mihi quamlibet
sciscitanti nihil aliud responderunt, quam excre-
ρ menta degustantibus benevola tandem et afl‘abilia
fieri daemonia. Et hac quidem in parte mihi neuti-
quam mentiri videntur, quamvis alias veri nihil
efl‘ari soleant. Siquidem nulla res est qua: spiritus
adversarios aeque delectat, atque si homo, cui
invident, quia divina imagine sit insignitus, eo con-
tumeliae prolabatur. Hic ergo est dementiae illorum
etl‘ectus, qui communis est non solum haareseos
antistitibus, quos apostolos appellant, sed etiam
‘ Euchitis et Gnostis. Mysticum porro seu arcanum
illorum sacrificium, o Deus Verbum malorum aver-
runcatOrl quisdam verbis assequatur? Me certe,
Βαιὸς Ἔρως καὶ πικρὸν ἔπος καὶ κηκάδα-γιιὼσ-
Καὶ ιμά νίκησεν στήθεᾳ πυρπολέ.ωντ - [fy
Κάμνε τὸ πῦρ Θυμοῦ ἑτέρῳ πυρ.ὶ“(ᾼγηρνίδιιςιὲίῑόει)·
ἀλλὰ Λυκάμϐης
Ἠρὲθισεν σφηκῶν ἐσμὸν ἀπηλεγήέα.
(29) Βειροειιιὶίεηρῐις,Δ quod _deerat_ in ms.‘ meo.
Familiarem Hebra'ais loquendi modum, et Graecis
postea, viri docti observarunt.
(30) 'Verum est, imoiet signum toilévepyouptvog,
Athenas. in Antonii Vita‘Znum. 63) τ’νᾹλλος δὲ
τις τῶν ξπιιρανξῖλν¹ ἦλθεν,ἔχων έδαίμιῄα,⁸ προὸς αύ-
τόν · ἦν δὶ ⁵ὁ δαίμων ἐκεῖνος οὕτω δεινὸς,’ὡς ’τὸν
ἔνεργούμενον μὴ γινώσκειν εἴ πρὸς ’Λντώνιον ᾔει,
ἀλλᾶ καὶ τοῖῗ σώματος αὐτοῦ’τὰ περιττὰ κατή-
Legc Γνωστικοῑς, qui notissimi ex Philastrio
etégfliiuatmfiv θυσίαν _ nebulones acceperant aii-
(32) Μοστικὴν θυσίαν nebulones acceperant ἰι ιι-
de ibus Christianis,qui sacratissimum Eucharistiaa
sacramentum τήν ’μυστικὴν θυσίαν vocabant. ΔΤει-
men αἱρετικῶν *μοστῇριαι vecat occultas. haeretico-
rum caeremonias A’ttaliata Procons. tit. ιιι Syno-
pm.
(33) Alcaeus :
ὒὲλω τιν’ εἰπεῖν · ἀλλά [με] κωλύει αἰδώς.