PG 122, col. 836
λὰ καὶ τῶν ἀμφὶ Διϐύην καὶ Σύρτιν ἱστόρηται· τοιοῦ-
τον δὲ κακίας εἶδος οὐδὲν ἀκούσῃ οὔτε περὶ αὐτοὺς,
οὔτε περὶ Κελτοὺς, οὐδ’ ἂν τι περὶ Βρετανίαν ἔθνος
ἕκνομον καὶ ἄγριον
ΤΙΜΟΘ. Δεινόν γε, ὧ Θρᾷξ, εἶ’ τοιοῦτον μύσος εἷς
τήν καθ’ ἡμᾶς εἶκουμὲνην ἐπεχωρίασεν.’Λλλὰ τούτους
μὲν ἕα φθινύθειν, καῖ κακοὺς κακῶς αὐτοῖς ἐπιτηδεύ-
μασιν ἐξαπόλλυσθαι’ ἐμὲ δὲ δαιμόνων περὶ πολυετὴς
ἀπορία διαταράττει, τά τε ἄλλα καὶ εἰ τοῖς κακοδαί-
uoci τούτοις ἐμφανῶς ὁρῶνται.
ΘΡᾼΞ. Καὶ μὴν, ὧ λῷστε, πρὸς τοῦτο πᾶσιν αὐτοῖς
ἡ σπουδὴ συντείνει καὶ ἔντευξις καὶ θυσία καὶ τελετὴ,
καὶ πᾶν ὶπιῤῥητον καὶ ἄπόρῥητον, τῆς αὐτοιρανείας
ταύτης ἕνεκα, παρ’ αὐτοῖς τελεῖται.
ΤΙΜΟΘ. Πῶς οὗν, μή σῶμα ὄντες, τοῖς ἐκτὸς ὄμμα-
σιν ὁρῶνται ;
ΘΡᾼΞ. Ἀλλ’ οὐκ ἀσώματον (44), ὦγενναῖε, τὸ
δαιμόνιόν ἐστι φῦΛον· μετὰ σώματος δέ γε καὶ ἀμφὶ
σώματα διατέτριφε. Καὶ τοῦτο ἔστι μὶν καὶ παρ’
αὐτῶν μαθεῖν τῶν ἡμεδαπῶν κτὶ σεπτῶν πατέρων,
ν δι’λλυκ
ει τις τα αυτων ουκ αργως ποι εστι και πο (Ol
ἀκοῦσαι, τὰς μετά σωμάτων αὐτοῖς αὖτοφανείας
διηγουμένων. Καὶ ὁ μέγας Βασίλειος, ἐξηγούμενος
τὸ ἐν Ἠσαίᾳ ῥητὸν, τὸ φάσκον ‹‹ ὀλολύξατε, τά γλυ-
πτὰ, ›› ταῦτά φησιν (45), ὅτι ‹‹ τοῖς εἰδώλοις ἐκ τοῦ
ἀφανοῦς δαίμονὲς τινες προσπτάντες παρακαθὲζονο
ται, τῆς ἀπὸ τῶν μιασμάτων ἡδονῆς ἀπολαύοντες·
ὥσπερ γάρ τά λίχνοι κυνίδια περὶ τοὺς τόπους τῶν
μακέλλων παρακαθέζονται, ὲν οἷς αἷμα καὶ ἰχῶρες
εἷ’σιν, οὕτω καὶ τά λίχνα δαιμόνια, θηρώμενα τὴν
ἀπὸ τῶν αἱμάτων καὶ τῆς κνίσσης τῶν θυσιῶν ἄπο-
λαυσιν, περῖ τοὺς βωμοὺς εἶ’ληται καὶ τά ἀγάλματα
αὐτοῖς ἀνακείμενα· τούτοις γάρ που καὶ τρέφεται τὰ
ἀὲρινα αὐτῶν σώματα, ε’ίτε καὶ πύρινα, ἢ καὶ ἐξ ἀμφοο
τέρων τῶν στοιχείων μικτά. Καὶ πάλιν ὁ θεῖος Βασί-
λειος,ὁ τῶν ἀθεάτων ἐπόπτης τῶν ἡμῖν ἀδήλων,οὖ δαί-
μοσι μόνοις, ἀλλὰ καὶτοῖς ἀχράντοις ἀγγέλοις ἐνεῖναι
σώματα διατείνεται (46), οἶά τινα πνεύματα λεπτά
GAULMINI NOTAE.
πνεῦμα, εἰ τύχοι, ’δεῦρ ’ᾅϋλον κατά τὸ γεγραμμὲ;
νον “('0' nodi); τοῖξξ ἀγγέλους ἀὐτοῦ πνεύματα καὶ
τοὺς ,λειτουργοὺς αὐτοῦ ’τὶῦρ ΔιρλὲγονεκΔιὸ καὶ tv τό·
πῳ εἰσὶ καὶίὸρατοὶ γίνονταί, ἐν τῷεῖδει τῶν οἰκείων
αότῶν σωμάτων τοῖς ἀξίοις ἐμφανιζόμενοι.
τον δὲ κακίας εἶδος οὐδὲν ἀκούσῃ οὔτε περὶ αὐτοὺς,
οὔτε περὶ Κελτοὺς, οὐδ’ ἂν τι περὶ Βρετανίαν ἔθνος
ἕκνομον καὶ ἄγριον
ΤΙΜΟΘ. Δεινόν γε, ὧ Θρᾷξ, εἶ’ τοιοῦτον μύσος εἷς
τήν καθ’ ἡμᾶς εἶκουμὲνην ἐπεχωρίασεν.’Λλλὰ τούτους
μὲν ἕα φθινύθειν, καῖ κακοὺς κακῶς αὐτοῖς ἐπιτηδεύ-
μασιν ἐξαπόλλυσθαι’ ἐμὲ δὲ δαιμόνων περὶ πολυετὴς
ἀπορία διαταράττει, τά τε ἄλλα καὶ εἰ τοῖς κακοδαί-
uoci τούτοις ἐμφανῶς ὁρῶνται.
ΘΡᾼΞ. Καὶ μὴν, ὧ λῷστε, πρὸς τοῦτο πᾶσιν αὐτοῖς
ἡ σπουδὴ συντείνει καὶ ἔντευξις καὶ θυσία καὶ τελετὴ,
καὶ πᾶν ὶπιῤῥητον καὶ ἄπόρῥητον, τῆς αὐτοιρανείας
ταύτης ἕνεκα, παρ’ αὐτοῖς τελεῖται.
ΤΙΜΟΘ. Πῶς οὗν, μή σῶμα ὄντες, τοῖς ἐκτὸς ὄμμα-
σιν ὁρῶνται ;
ΘΡᾼΞ. Ἀλλ’ οὐκ ἀσώματον (44), ὦγενναῖε, τὸ
δαιμόνιόν ἐστι φῦΛον· μετὰ σώματος δέ γε καὶ ἀμφὶ
σώματα διατέτριφε. Καὶ τοῦτο ἔστι μὶν καὶ παρ’
αὐτῶν μαθεῖν τῶν ἡμεδαπῶν κτὶ σεπτῶν πατέρων,
ν δι’λλυκ
ει τις τα αυτων ουκ αργως ποι εστι και πο (Ol
ἀκοῦσαι, τὰς μετά σωμάτων αὐτοῖς αὖτοφανείας
διηγουμένων. Καὶ ὁ μέγας Βασίλειος, ἐξηγούμενος
τὸ ἐν Ἠσαίᾳ ῥητὸν, τὸ φάσκον ‹‹ ὀλολύξατε, τά γλυ-
πτὰ, ›› ταῦτά φησιν (45), ὅτι ‹‹ τοῖς εἰδώλοις ἐκ τοῦ
ἀφανοῦς δαίμονὲς τινες προσπτάντες παρακαθὲζονο
ται, τῆς ἀπὸ τῶν μιασμάτων ἡδονῆς ἀπολαύοντες·
ὥσπερ γάρ τά λίχνοι κυνίδια περὶ τοὺς τόπους τῶν
μακέλλων παρακαθέζονται, ὲν οἷς αἷμα καὶ ἰχῶρες
εἷ’σιν, οὕτω καὶ τά λίχνα δαιμόνια, θηρώμενα τὴν
ἀπὸ τῶν αἱμάτων καὶ τῆς κνίσσης τῶν θυσιῶν ἄπο-
λαυσιν, περῖ τοὺς βωμοὺς εἶ’ληται καὶ τά ἀγάλματα
αὐτοῖς ἀνακείμενα· τούτοις γάρ που καὶ τρέφεται τὰ
ἀὲρινα αὐτῶν σώματα, ε’ίτε καὶ πύρινα, ἢ καὶ ἐξ ἀμφοο
τέρων τῶν στοιχείων μικτά. Καὶ πάλιν ὁ θεῖος Βασί-
λειος,ὁ τῶν ἀθεάτων ἐπόπτης τῶν ἡμῖν ἀδήλων,οὖ δαί-
μοσι μόνοις, ἀλλὰ καὶτοῖς ἀχράντοις ἀγγέλοις ἐνεῖναι
σώματα διατείνεται (46), οἶά τινα πνεύματα λεπτά
GAULMINI NOTAE.
πνεῦμα, εἰ τύχοι, ’δεῦρ ’ᾅϋλον κατά τὸ γεγραμμὲ;
νον “('0' nodi); τοῖξξ ἀγγέλους ἀὐτοῦ πνεύματα καὶ
τοὺς ,λειτουργοὺς αὐτοῦ ’τὶῦρ ΔιρλὲγονεκΔιὸ καὶ tv τό·
πῳ εἰσὶ καὶίὸρατοὶ γίνονταί, ἐν τῷεῖδει τῶν οἰκείων
αότῶν σωμάτων τοῖς ἀξίοις ἐμφανιζόμενοι.