PG 122, col. 847
mones insusurrant, non quod voces aerem ferientes
et sonoras emittant, sed susurros quosdam, qui-
bus verba sua suggerunt. At fieri nequit, inquam,ut
verba sine voce proferant. Fieri, inquit ille, potest,
si hoc apud te reputes, Ei nimirum, qui loquitur,
si sit eminus, elatiore vociferatione opus esse;
qui cominus, in audientis aurem sensim quae vult
insusurrat. Quod si animm quoque spiritum subire
posset, nullo ei susurro esset opus, at sermo qui-
cunque tandem allubesceret, tacita quadam via
sine ullo strepitu ad locum sibi destinatum perveni-
ret ε quod animis etiam egressis a corporibus in-
esse aiuntzsi quidem et ipsi inter se citra strepitum
colloquuntur. Eodem prorsus modo ipsi quoque
damones nobiscum clam confabulantur, ita ut ne
sentiamus quidem undenam bellum nobis ingruat.
Nec est quod super hac re quidquam addubites, si
quid in aere accidat animadvertas. Quemadmodum
enim sole lucente hic varios colores et formas
assumit, atque in corpora eorum capacia trans-
mittit, ut in speculis videre est : sic etiam deamo-
nia figuras et colores et quascunque voluerint
formas assumentia, eas in animalem spiritum
nostrum trajiciunt, eoque pacto multa nobis ne-
gotia facessunt, dum consilia suggerunt, formas
subindicant, voluptatum memoriam refricant, et
affectuum idola simulacrave subinde nobis, tam
vigilantibus quam dormientibus, excitant, imo
etiam membra ventri subjecta titillationibus et
illecebris demulcent, atque in vesanos et exsecran-
dos amores succendunt et inflammant; tumque
maxime, si calores humidos, nobis a natura insi-
tos, cooperatores habeant. Atque hunc quidem in
modum daemones hi, assumpta Orci galea, homi-
num animas miro artificio miraque versutia con-
turbant. Reliqua vero daemonum genera insulsa,
ne micam quidem salis habent, neque tumultuari
norunt: molesta sunt tamen, et valde abominanda,
Charonaeique spiritus more laedunt. Quemadmo-
dum enim fertur ille corrumpere quidquid admo-
tum fuerit, sive sit quadrupes, sive homo, sive
GAULMINI NOT/E.
(7;?) qure Tzetzeslad Lycopbr. salensl nuga- η
tur de illis animarum inter se, quae exaudiebantur,
colloquiis.
(73) Negantmagi ; imo secundum sidussuum
cuique proprias formas asserunt._ llas vide, aut
otius ne vide, in sacerrimo tenebrione, qui, apud
eringos, l‘ratr_es_fictitios_ editus, prodiit.
(την-ῥιγωρὶοόρῆ ξιτά ὑπογάστρια πάθη ,ἀνακι-
νεῖται. Hi sunt qui rpiktpa,_vel ἀγώγιμα, υξι loqui-
tur Epiphanius, curant. _Magi suit-apag; ἀγάπηςνο-
cant. Stultissimus Graeculus, Οἱ τῆς ἀγάπης σῶτη-
ρες,.παραστήσατές, ⁵μοι τῂν ἐρο›μξ,νην.’Καὶ εὐθέως
παραστήσουσιν αὐτὴν κρούουσαν τὴν θύραν⁹ καὶ λέ-
γουσαν, ’(Ανοιιξον.
(75) Accepit ab_Athan_asio, apud quemgtvefipu
flo‘pvsiaq sic. loquitur Ἐγὼ, τά.. εἷς ίίαργαλισμόὺς
κατὰ τῶν νὲων ⁷ ἀνεδεξάμην, καῖ πνεῦμα πορνείας
κεκλημαι. Idem antea γαργαλίζειν dixit, quod
et sonoras emittant, sed susurros quosdam, qui-
bus verba sua suggerunt. At fieri nequit, inquam,ut
verba sine voce proferant. Fieri, inquit ille, potest,
si hoc apud te reputes, Ei nimirum, qui loquitur,
si sit eminus, elatiore vociferatione opus esse;
qui cominus, in audientis aurem sensim quae vult
insusurrat. Quod si animm quoque spiritum subire
posset, nullo ei susurro esset opus, at sermo qui-
cunque tandem allubesceret, tacita quadam via
sine ullo strepitu ad locum sibi destinatum perveni-
ret ε quod animis etiam egressis a corporibus in-
esse aiuntzsi quidem et ipsi inter se citra strepitum
colloquuntur. Eodem prorsus modo ipsi quoque
damones nobiscum clam confabulantur, ita ut ne
sentiamus quidem undenam bellum nobis ingruat.
Nec est quod super hac re quidquam addubites, si
quid in aere accidat animadvertas. Quemadmodum
enim sole lucente hic varios colores et formas
assumit, atque in corpora eorum capacia trans-
mittit, ut in speculis videre est : sic etiam deamo-
nia figuras et colores et quascunque voluerint
formas assumentia, eas in animalem spiritum
nostrum trajiciunt, eoque pacto multa nobis ne-
gotia facessunt, dum consilia suggerunt, formas
subindicant, voluptatum memoriam refricant, et
affectuum idola simulacrave subinde nobis, tam
vigilantibus quam dormientibus, excitant, imo
etiam membra ventri subjecta titillationibus et
illecebris demulcent, atque in vesanos et exsecran-
dos amores succendunt et inflammant; tumque
maxime, si calores humidos, nobis a natura insi-
tos, cooperatores habeant. Atque hunc quidem in
modum daemones hi, assumpta Orci galea, homi-
num animas miro artificio miraque versutia con-
turbant. Reliqua vero daemonum genera insulsa,
ne micam quidem salis habent, neque tumultuari
norunt: molesta sunt tamen, et valde abominanda,
Charonaeique spiritus more laedunt. Quemadmo-
dum enim fertur ille corrumpere quidquid admo-
tum fuerit, sive sit quadrupes, sive homo, sive
GAULMINI NOT/E.
(7;?) qure Tzetzeslad Lycopbr. salensl nuga- η
tur de illis animarum inter se, quae exaudiebantur,
colloquiis.
(73) Negantmagi ; imo secundum sidussuum
cuique proprias formas asserunt._ llas vide, aut
otius ne vide, in sacerrimo tenebrione, qui, apud
eringos, l‘ratr_es_fictitios_ editus, prodiit.
(την-ῥιγωρὶοόρῆ ξιτά ὑπογάστρια πάθη ,ἀνακι-
νεῖται. Hi sunt qui rpiktpa,_vel ἀγώγιμα, υξι loqui-
tur Epiphanius, curant. _Magi suit-apag; ἀγάπηςνο-
cant. Stultissimus Graeculus, Οἱ τῆς ἀγάπης σῶτη-
ρες,.παραστήσατές, ⁵μοι τῂν ἐρο›μξ,νην.’Καὶ εὐθέως
παραστήσουσιν αὐτὴν κρούουσαν τὴν θύραν⁹ καὶ λέ-
γουσαν, ’(Ανοιιξον.
(75) Accepit ab_Athan_asio, apud quemgtvefipu
flo‘pvsiaq sic. loquitur Ἐγὼ, τά.. εἷς ίίαργαλισμόὺς
κατὰ τῶν νὲων ⁷ ἀνεδεξάμην, καῖ πνεῦμα πορνείας
κεκλημαι. Idem antea γαργαλίζειν dixit, quod