PG 125, col. 336
ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος, τζ) βορόόρῳ τῆς
σωματικῆς ἀκαθαρσίας τὴν μεταλασοῦσαν σάρκι
ἐγκυλίωμεν, ἄρα οὐ καταπατοῦμεν τὸν Υἰδν τοῦ
Θεοῦ; 'U πηλὸς γὰρ τῆς γῆς οὐ τοσοῦτον ἀνάξιος
τοῦ θείου σώματος, ὡς ὴ ἀκαθαρσία. Κρήτῃ δὲ τῷ
ῥητῷ ⁸⁸ καὶ κατὰ,Νεστοριανῶν. Οὗτοι γὰρ ψιλὴν
ἄνθρωπον οἰόμενοι τὸν Χριστὸν, καὶ τὸ αἷμα αὑτοῦ
κοινὸν οἴονται ⁸⁸, καὶ οὐδὲν τῶν λοιπῶν διαφέρον.
Ἐν ᾧ ἡγιάσθη. Τὸ ἀναίσθητον καὶ ἀγνῶμον ἐν·
ταῦθα δείκνυσιν· ἔδει γὰρ, φησι, τὸν ἁγιασμὺν
ἱυσωπηθῆναι, οὗ ἠξιώθη ἐν τῷ αἵματι.
Καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυϐρίσας '0 γὰρ
τὴν δεδομένην εὐεργεσίαν μὴ ἀξίως οἰκονομήσας,
ὕϐρισε τὸν παρασχόντα. Ἐποίησέ σε Υίὸν Θεοῦ, σὺ
δὲ δοῦλος γίνῃ παοῶνς Ἦλθεν ἐνοικῆσαί σοι. σὺ δὲ
ἑπεισάγεις σαυτῷ τὸν διάϐολον; Ἆρα ταῦτα οὐχ
’ύὸρις τοῦ Πνεύματος;
Οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα υ Ἐμοὶ ἐκδίκησις,
ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος. Καὶ πάλιν· Ku—
ριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ. Φοὸερὸν τὸ ἐμπεσεῖν
εις χεῖρας Θεοῦ ζῶντος. Ταῦτα εἴρηκε μὲν καὶ
κατὰ τὸ ἀκόλουθον, πρὸς τὸ ἀποδεῖξαι, ὅτι ἐκδίκησιν
μέλλει ποιήσασθαι ἑπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ὁ Κύ-
ριος. Εἶπε γὰρ τοῦτο διὰ τοῦ προφήτου. [lupatu-
θεῖται δὲ ’καὶ αὐτοὺς μικροψυχοῶτας διὰ τοὺς ἐκ
τῶν θλιϐόντων αὐτοὺς Ἰουδαίων πειρασμούς· ὡσανεὶ
γὰρ τοιαῦτά φησι’ Μὴ κατα-πίπτετε, ἔχετε τὸν ἐκδι-
κοῦντα καὶ ἀνταποδιδόντα, ὅστις ἀεὶ ζῇ, καὶ οὐκ
ἐκφεύξονται αὑτὸν πάντως οι ἐπηρεάζοντες ὑμᾶς.
Ὑμεῖς μὲν είς τὰς ἐκείνων χεῖρας ἐνεπὲσατε θνη-
τῶν ἀνθρώπωνι ἐκεῖνοι δὲ, είς τὰς τοῦ Θεοῦ τοῦ
ἀεὶ ζῶντος, καὶ διὰ τοῦτο ἁναποδράοτου.
Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας.
Οὐκ ἄρα μάτην ἐλέγομεν ⁸⁸ ὅτι τό. Ἐμοὶ ἐκδίκησις,
πρδς παραμυθίαν αὐτῶν εἰσάγει λεληθότως. Ἰδοὺ
γὰρ ἐκδηλότερον αὐτοῖς διαλέγεται, προτρεπόμενος
μὴ ἐκστῆναι τῆς ὑπομονῆς. Φησὶν οὖνῐ ὅτι μὴ ἄλ-
λους τινὰς μιμήσασθε, ἀλλ’ αὐτοὶ ἑαυτούς. Ἐν ἀρχῇ
ἂρ τῆς πίστεως ὑμῶν ήγωνίσασθε· τοῦτον τὶν
ἀγῶνα ἀεὶ ἀναλογίζεσθε· μὴ διὰ ρᾳθυμίαν ἀπολέ-
σητε τὰ προηγωνισμένα. Ὅρα δὲ πνευματικὴν cm-
φίαν· πρότερον luctuosi“; αὐτῶν τὰς ψυχὰς, διὰ
τοῦ τῆς γεέννης ἀναμνῆσαι, νῦν μαλάττει δι’ ἐγκω·
μίων, οὺ κολακεύων, ἀλλὰ δι’ αὐτῶν τούτων προτρε-
πόμενος. Ἀξιοπιστότερος γὰρ ὁ συμϐουλεύων τινὶ
ἑαυτὸν μιμήσασθαι, καὶ ἃ. προειργάσατο ἔργα.
Ἐναῖς φωτισθέντες, ,πολλὴν ᾇθλησιν ὑπ-
εμείνατε παθημάίων. Ἢ περὶ τοῦ βαπτίσματὸς
νδτίεθ lectiones.
σωματικῆς ἀκαθαρσίας τὴν μεταλασοῦσαν σάρκι
ἐγκυλίωμεν, ἄρα οὐ καταπατοῦμεν τὸν Υἰδν τοῦ
Θεοῦ; 'U πηλὸς γὰρ τῆς γῆς οὐ τοσοῦτον ἀνάξιος
τοῦ θείου σώματος, ὡς ὴ ἀκαθαρσία. Κρήτῃ δὲ τῷ
ῥητῷ ⁸⁸ καὶ κατὰ,Νεστοριανῶν. Οὗτοι γὰρ ψιλὴν
ἄνθρωπον οἰόμενοι τὸν Χριστὸν, καὶ τὸ αἷμα αὑτοῦ
κοινὸν οἴονται ⁸⁸, καὶ οὐδὲν τῶν λοιπῶν διαφέρον.
Ἐν ᾧ ἡγιάσθη. Τὸ ἀναίσθητον καὶ ἀγνῶμον ἐν·
ταῦθα δείκνυσιν· ἔδει γὰρ, φησι, τὸν ἁγιασμὺν
ἱυσωπηθῆναι, οὗ ἠξιώθη ἐν τῷ αἵματι.
Καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυϐρίσας '0 γὰρ
τὴν δεδομένην εὐεργεσίαν μὴ ἀξίως οἰκονομήσας,
ὕϐρισε τὸν παρασχόντα. Ἐποίησέ σε Υίὸν Θεοῦ, σὺ
δὲ δοῦλος γίνῃ παοῶνς Ἦλθεν ἐνοικῆσαί σοι. σὺ δὲ
ἑπεισάγεις σαυτῷ τὸν διάϐολον; Ἆρα ταῦτα οὐχ
’ύὸρις τοῦ Πνεύματος;
Οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα υ Ἐμοὶ ἐκδίκησις,
ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος. Καὶ πάλιν· Ku—
ριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ. Φοὸερὸν τὸ ἐμπεσεῖν
εις χεῖρας Θεοῦ ζῶντος. Ταῦτα εἴρηκε μὲν καὶ
κατὰ τὸ ἀκόλουθον, πρὸς τὸ ἀποδεῖξαι, ὅτι ἐκδίκησιν
μέλλει ποιήσασθαι ἑπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ὁ Κύ-
ριος. Εἶπε γὰρ τοῦτο διὰ τοῦ προφήτου. [lupatu-
θεῖται δὲ ’καὶ αὐτοὺς μικροψυχοῶτας διὰ τοὺς ἐκ
τῶν θλιϐόντων αὐτοὺς Ἰουδαίων πειρασμούς· ὡσανεὶ
γὰρ τοιαῦτά φησι’ Μὴ κατα-πίπτετε, ἔχετε τὸν ἐκδι-
κοῦντα καὶ ἀνταποδιδόντα, ὅστις ἀεὶ ζῇ, καὶ οὐκ
ἐκφεύξονται αὑτὸν πάντως οι ἐπηρεάζοντες ὑμᾶς.
Ὑμεῖς μὲν είς τὰς ἐκείνων χεῖρας ἐνεπὲσατε θνη-
τῶν ἀνθρώπωνι ἐκεῖνοι δὲ, είς τὰς τοῦ Θεοῦ τοῦ
ἀεὶ ζῶντος, καὶ διὰ τοῦτο ἁναποδράοτου.
Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας.
Οὐκ ἄρα μάτην ἐλέγομεν ⁸⁸ ὅτι τό. Ἐμοὶ ἐκδίκησις,
πρδς παραμυθίαν αὐτῶν εἰσάγει λεληθότως. Ἰδοὺ
γὰρ ἐκδηλότερον αὐτοῖς διαλέγεται, προτρεπόμενος
μὴ ἐκστῆναι τῆς ὑπομονῆς. Φησὶν οὖνῐ ὅτι μὴ ἄλ-
λους τινὰς μιμήσασθε, ἀλλ’ αὐτοὶ ἑαυτούς. Ἐν ἀρχῇ
ἂρ τῆς πίστεως ὑμῶν ήγωνίσασθε· τοῦτον τὶν
ἀγῶνα ἀεὶ ἀναλογίζεσθε· μὴ διὰ ρᾳθυμίαν ἀπολέ-
σητε τὰ προηγωνισμένα. Ὅρα δὲ πνευματικὴν cm-
φίαν· πρότερον luctuosi“; αὐτῶν τὰς ψυχὰς, διὰ
τοῦ τῆς γεέννης ἀναμνῆσαι, νῦν μαλάττει δι’ ἐγκω·
μίων, οὺ κολακεύων, ἀλλὰ δι’ αὐτῶν τούτων προτρε-
πόμενος. Ἀξιοπιστότερος γὰρ ὁ συμϐουλεύων τινὶ
ἑαυτὸν μιμήσασθαι, καὶ ἃ. προειργάσατο ἔργα.
Ἐναῖς φωτισθέντες, ,πολλὴν ᾇθλησιν ὑπ-
εμείνατε παθημάίων. Ἢ περὶ τοῦ βαπτίσματὸς
νδτίεθ lectiones.