PG 126, col. 1207
rat-imus, quique ab ipso sancto, linis sui conscio,
archiepiscopus Moravi renuntiatus est.
ὀμιλητῶν ἀπηρίθμησεν, ὃς καὶ ἀρχιεπίσκοπος Μοράόου παρ’ αὑτοῦ τοῦ Ἁγίου τὰ τελευταῖα γνόντος
ιιὶνακεκήρυκτοο
\-‘ll. Non tulit autem audacissima haereticorum
multitudo Methodium habere etiam post mortem
vivum propugnatorem : sed venite, inquiunt, Go-
rasdo insidietnur, eumque opprimamus; abhorret
enim a-nobis hujus vita, dissimilcsque sunt via:
ejus, et exprobrat nobis delicta, et. si virere iste
permitteretur, nobis revivisceret Methodius. Hunc
ergo ab episcopali dignitate removent, et Vichni-
ιἾΙΙΙὶ quemdam, lmvreseos mero inebriatum aliosque
inebriare valentem, quem propterea Methodius
unaque chorum cum ipso insanientium , anathe-
matis Satana: tradiderat, istum, ο labores agones-
qne Methodii, ct Trinitas speciales infundens
qualitates! in sedem episcopalem evehunt, aut
potius sedem per hunc devehunt, et quantum per
Methodium illustris erat et plerisque fulgentior,
tantum per Vieluiicum dedecoris profundo suh-
jicitur.
Vill. llle tamen episcopatum ipsi minimc com-
petentem sic illegitimc occupavit, assumens sibi
honorem, rapto exercito, ct a Deo vocatum \‘io-
-entia eriminosi brachii propulsans. Caput vere
tollit haeresis et adversus orthodoxam discipulorum
Methodii multitudinem superbit. Et tumultuantes
fidelibusque insurgentes, Quare, inquiunt, adhuc
Methodii verbis faetidis et mortuis libentius «tl-
haeretis quam viventi archiepiscopo, et non conti-
tcmini ex Patre Filium genitum ct ex Filio Spiri-
tum procedentem? lli vero per Gorasdutn et Cle-
mentem dixerunt: Quod Methodius quidem adhuc
vivat. hoc a Domino certe didicimus, tum in
ipsum credentem, etsi mortuus sit, victurum asse-
rente, tum Deum Abraham, Isaac et Jacoh ut
viventibus et non mortuis dicendum esse docente.
Unde igitur erramus, si magistrum in Deo viven-
tem habemus, spiritualitcr nobis conviventem et
colloquentem, nosque contra vos confirmantem?
llauc autem novam vestram fidem, nec Scriptum
testimonio qualitercunque comprobatam, nec a
sanctis Patribus stabilitam invenientes, ne nos
anathemati subjiciamus veremur, Paulo non am-
bigue clamante : Si quis vobis evangelizat praeter
id quod accepistls. anathema sit“. Nos enim Filii
Spiritum, utpote Spiritv'm vita: ct veritatis, qua:
cst Filius, mentemque Christi Spiritum credimus ;
hunc autem ex Filio procedentem nec didicimus
nec. discemus, nec tidem negabimus, pejores inli-
delihus l‘acti, non certe, per Spiritus sancti gratia:
sanctificationem ; imo cx Patre procedere Spiritum
genitoremquc Filii esse istius principium ac pro-
⁵ Gztlal. ι, 3.
archiepiscopus Moravi renuntiatus est.
ὀμιλητῶν ἀπηρίθμησεν, ὃς καὶ ἀρχιεπίσκοπος Μοράόου παρ’ αὑτοῦ τοῦ Ἁγίου τὰ τελευταῖα γνόντος
ιιὶνακεκήρυκτοο
\-‘ll. Non tulit autem audacissima haereticorum
multitudo Methodium habere etiam post mortem
vivum propugnatorem : sed venite, inquiunt, Go-
rasdo insidietnur, eumque opprimamus; abhorret
enim a-nobis hujus vita, dissimilcsque sunt via:
ejus, et exprobrat nobis delicta, et. si virere iste
permitteretur, nobis revivisceret Methodius. Hunc
ergo ab episcopali dignitate removent, et Vichni-
ιἾΙΙΙὶ quemdam, lmvreseos mero inebriatum aliosque
inebriare valentem, quem propterea Methodius
unaque chorum cum ipso insanientium , anathe-
matis Satana: tradiderat, istum, ο labores agones-
qne Methodii, ct Trinitas speciales infundens
qualitates! in sedem episcopalem evehunt, aut
potius sedem per hunc devehunt, et quantum per
Methodium illustris erat et plerisque fulgentior,
tantum per Vieluiicum dedecoris profundo suh-
jicitur.
Vill. llle tamen episcopatum ipsi minimc com-
petentem sic illegitimc occupavit, assumens sibi
honorem, rapto exercito, ct a Deo vocatum \‘io-
-entia eriminosi brachii propulsans. Caput vere
tollit haeresis et adversus orthodoxam discipulorum
Methodii multitudinem superbit. Et tumultuantes
fidelibusque insurgentes, Quare, inquiunt, adhuc
Methodii verbis faetidis et mortuis libentius «tl-
haeretis quam viventi archiepiscopo, et non conti-
tcmini ex Patre Filium genitum ct ex Filio Spiri-
tum procedentem? lli vero per Gorasdutn et Cle-
mentem dixerunt: Quod Methodius quidem adhuc
vivat. hoc a Domino certe didicimus, tum in
ipsum credentem, etsi mortuus sit, victurum asse-
rente, tum Deum Abraham, Isaac et Jacoh ut
viventibus et non mortuis dicendum esse docente.
Unde igitur erramus, si magistrum in Deo viven-
tem habemus, spiritualitcr nobis conviventem et
colloquentem, nosque contra vos confirmantem?
llauc autem novam vestram fidem, nec Scriptum
testimonio qualitercunque comprobatam, nec a
sanctis Patribus stabilitam invenientes, ne nos
anathemati subjiciamus veremur, Paulo non am-
bigue clamante : Si quis vobis evangelizat praeter
id quod accepistls. anathema sit“. Nos enim Filii
Spiritum, utpote Spiritv'm vita: ct veritatis, qua:
cst Filius, mentemque Christi Spiritum credimus ;
hunc autem ex Filio procedentem nec didicimus
nec. discemus, nec tidem negabimus, pejores inli-
delihus l‘acti, non certe, per Spiritus sancti gratia:
sanctificationem ; imo cx Patre procedere Spiritum
genitoremquc Filii esse istius principium ac pro-
⁵ Gztlal. ι, 3.