PG 127, col. 493
ἀθυμίας ἐτράποντο, εὐχαριστηρίους τε φωνὰς τῷ⁷
η Θεῷ ἀνέπεμπον, καὶ τὸν ὅσιον αὐτοῦ ἐμεγάλυνον (6).
ιζ’. '0 δὲ ταπεινόφρων τῷ ὄντι, καὶ τῶν τοῦ Χρι-
στσῦ ἐντολῶν ἀκριϐέστατος φύλαξ. καὶ αὖθις ταπει-
νόῷρων ἐδείκνυτο, καὶ οἷς είὼθει τὸ Θεϊον θερα-
πεύειν ὲπεκτείνετο, νηστεία συζῶν ὡς μόνοις τοῖς
ἀναγκαίοις τρέφεσθαι, ταπεινώσει δὲ ἑαυτὸν ἑξευκ
τελίζειν, ὡς μηδὲ γνωρίζεσθαι εί αὑτός ἐστιν 6 προσ .
στάτης ⁸ ἀγρυπνίαις τε ἑαυτὸν κατατρύχων, ὡς μι-
κροῦ τοῖς ἀσωμάτοις συναμιλλᾶσθαι’ σὺν τούτοις
καὶ ταῖς χερσὶ κοπιῶν, καὶ ἀδιαλείπτως πονούμενος.
αὶΒ
Ἔγραψε γὰρ 6 θαυμάσιος καὶ είς κάλλος, εἱ κ
[ὡσεὶ καὶ vel εί καὶ μὴ ?] συγγράφων ἦν, καὶ οὕτως
ἄμεμπτα, ὡς μηδεμίαν λαϐὴν διδόναι τοῖς περὶ ταῦτα
κομψοῖς (7). Ἐνδς ἔτι μνησθεὶς, ἐπὶ τὴν αὑτοῦ τε-
λευτὴν, καὶ τῶν ἐκείνης θαυμάτων τὸν λόγον κατα-
παύ σω.
ιη’. Τῆς μονῆς τοιγαροῦν, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦν-
τος, εἰς πλῆθος ἐπιδούσης, ἔδει καὶ ζῶα είς ύπουρ·
γίαν τῶν μοναχῶν καὶ τῶν ἑτέρων χρειῶν συν-
υπάρχειν, μεθ’ ὧν καὶ ἵπποι. Εἷς δὲ τούτων ποτὲ
μονώτατος ἀπολειφθεὶς, μὴ τοῦ ἁγίου τότε τῇ μονῇ
ἑνδημοῦντος, φὼρεσιν εὐάλωτος ἐγεγόνει. Ἦκςλού-
θει οὗτος [οὖνῖ] 6 ἵππος τοῖς φώρεσι μέχρι τινος, τοῦ
Θεοῦ οὖτωςοίκονομήσαντος, ὥστε καὶ αὐτοὺς διορθω-
θῆναι, καὶ τὸν ὅσιον αὐτοῦ, καὶ μὴ παρόντα, δοξάσαι.
υἱ eripe; δὲ, τοῦ ἵπποι» αὐτοῖς ἑπομένου, χαίροντες
ἔθεον. Ἀλλά προσεκτέον τῷ διηγήματι ο οὐκ ἄχαρι
γὰρ, ἀλλὰ πολὺ μετά τοῦ θαύματος ἔχον καὶ τὸ χα-
ρίεν. Ὠς γὰρ τὰ τῆς κλοπῆς, ὡς αὐτοῖς ἐδόκει,
πέρας ἔσχε, καὶ τὸ κέρδος ἦν ὲν μυχοῖς, καὶ ἑλπί-
δων ἐμπεπλησμένοι ἔθεον, ἄφνω ἔστη ὁ ἵππος ἐοι-
κὼς, καὶ μηδ’ δλως τὺ παράπαν κινούμενος. Τῶν δὲ
ραπιζόντων καὶ προπηλακιζόντων καὶ τῆς φορδιᾶς
θάτερος θατέρου είλημμένοι, καὶ ὡς εἶχον ἕλκοντες,
αὐτὸς ὥς τινων ἀψύχων ἵστατο, μηδ’ ὅλως αὐτοῖς
ὑπακούων, μήτε μὴν βαδίζειν ὅλως ἐπὶ vi πρόσω
ἀνεχόμενος. ’Δπογνόντις οὖν οι φῶρες τῆς ἐπὶ τὰ
πρόσω πορείας, δι’ ἦς ἧρχοντο, τὸν ἵππον δοκιμά-
ζοντες ὑπέστρεφον. Ὠς δὲ τοῖς ὄπισθεν βαδίζειν
ᾔσθετο (ὢ τοῦ θαύματος ί) ὀξύτατος ἐδαινε καὶ προ-
θυμίας πεπλησμένας τὴν ἐφ’ ἢν ἤρχετο ἤλαυνε.
Τοῦτο ικιῖνοι ἰδόντες, τέως μιν ἐκπλήξει καὶ⁵ θάμ-
δει συνείχοντο · ἀνενεγκόντες δὲ, καὶ τὸ θαῦμα cu}.-
λογισάμενοι, τὸν ἵππον φέροντες, τὸ μοναστήριον
κατέλαϐον ἐξομολογούμενοι καὶ διομνύμενοι μηκέτι
τοις προτέροις ἐπιχειρεῖν, ,ἀλλὰ ταῖς χερσὶ πονουμέ-
νοις τὰς τῆς ζωῆς ἀφορμὰς πορίζεσθαι. Καὶ οὗτοι
μὲν οὕτως · διὰ πάντων δὲ Θεὸς ἐδοξάζετο 6 μειζὸο
νως διντιδοξάζων.
(6) llos quoque miraculum visitur in Sampierii
ρεισκε terra 9-1519. ενρειιοιθκι λ - κι κ-
(7)Δ Rei boias testem in manibus habeo_codicem
sancti viri manu exaratummt epigrapbe anto-
gtapha in calce testatur; quem codicem in hac nova
η Θεῷ ἀνέπεμπον, καὶ τὸν ὅσιον αὐτοῦ ἐμεγάλυνον (6).
ιζ’. '0 δὲ ταπεινόφρων τῷ ὄντι, καὶ τῶν τοῦ Χρι-
στσῦ ἐντολῶν ἀκριϐέστατος φύλαξ. καὶ αὖθις ταπει-
νόῷρων ἐδείκνυτο, καὶ οἷς είὼθει τὸ Θεϊον θερα-
πεύειν ὲπεκτείνετο, νηστεία συζῶν ὡς μόνοις τοῖς
ἀναγκαίοις τρέφεσθαι, ταπεινώσει δὲ ἑαυτὸν ἑξευκ
τελίζειν, ὡς μηδὲ γνωρίζεσθαι εί αὑτός ἐστιν 6 προσ .
στάτης ⁸ ἀγρυπνίαις τε ἑαυτὸν κατατρύχων, ὡς μι-
κροῦ τοῖς ἀσωμάτοις συναμιλλᾶσθαι’ σὺν τούτοις
καὶ ταῖς χερσὶ κοπιῶν, καὶ ἀδιαλείπτως πονούμενος.
αὶΒ
Ἔγραψε γὰρ 6 θαυμάσιος καὶ είς κάλλος, εἱ κ
[ὡσεὶ καὶ vel εί καὶ μὴ ?] συγγράφων ἦν, καὶ οὕτως
ἄμεμπτα, ὡς μηδεμίαν λαϐὴν διδόναι τοῖς περὶ ταῦτα
κομψοῖς (7). Ἐνδς ἔτι μνησθεὶς, ἐπὶ τὴν αὑτοῦ τε-
λευτὴν, καὶ τῶν ἐκείνης θαυμάτων τὸν λόγον κατα-
παύ σω.
ιη’. Τῆς μονῆς τοιγαροῦν, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦν-
τος, εἰς πλῆθος ἐπιδούσης, ἔδει καὶ ζῶα είς ύπουρ·
γίαν τῶν μοναχῶν καὶ τῶν ἑτέρων χρειῶν συν-
υπάρχειν, μεθ’ ὧν καὶ ἵπποι. Εἷς δὲ τούτων ποτὲ
μονώτατος ἀπολειφθεὶς, μὴ τοῦ ἁγίου τότε τῇ μονῇ
ἑνδημοῦντος, φὼρεσιν εὐάλωτος ἐγεγόνει. Ἦκςλού-
θει οὗτος [οὖνῖ] 6 ἵππος τοῖς φώρεσι μέχρι τινος, τοῦ
Θεοῦ οὖτωςοίκονομήσαντος, ὥστε καὶ αὐτοὺς διορθω-
θῆναι, καὶ τὸν ὅσιον αὐτοῦ, καὶ μὴ παρόντα, δοξάσαι.
υἱ eripe; δὲ, τοῦ ἵπποι» αὐτοῖς ἑπομένου, χαίροντες
ἔθεον. Ἀλλά προσεκτέον τῷ διηγήματι ο οὐκ ἄχαρι
γὰρ, ἀλλὰ πολὺ μετά τοῦ θαύματος ἔχον καὶ τὸ χα-
ρίεν. Ὠς γὰρ τὰ τῆς κλοπῆς, ὡς αὐτοῖς ἐδόκει,
πέρας ἔσχε, καὶ τὸ κέρδος ἦν ὲν μυχοῖς, καὶ ἑλπί-
δων ἐμπεπλησμένοι ἔθεον, ἄφνω ἔστη ὁ ἵππος ἐοι-
κὼς, καὶ μηδ’ δλως τὺ παράπαν κινούμενος. Τῶν δὲ
ραπιζόντων καὶ προπηλακιζόντων καὶ τῆς φορδιᾶς
θάτερος θατέρου είλημμένοι, καὶ ὡς εἶχον ἕλκοντες,
αὐτὸς ὥς τινων ἀψύχων ἵστατο, μηδ’ ὅλως αὐτοῖς
ὑπακούων, μήτε μὴν βαδίζειν ὅλως ἐπὶ vi πρόσω
ἀνεχόμενος. ’Δπογνόντις οὖν οι φῶρες τῆς ἐπὶ τὰ
πρόσω πορείας, δι’ ἦς ἧρχοντο, τὸν ἵππον δοκιμά-
ζοντες ὑπέστρεφον. Ὠς δὲ τοῖς ὄπισθεν βαδίζειν
ᾔσθετο (ὢ τοῦ θαύματος ί) ὀξύτατος ἐδαινε καὶ προ-
θυμίας πεπλησμένας τὴν ἐφ’ ἢν ἤρχετο ἤλαυνε.
Τοῦτο ικιῖνοι ἰδόντες, τέως μιν ἐκπλήξει καὶ⁵ θάμ-
δει συνείχοντο · ἀνενεγκόντες δὲ, καὶ τὸ θαῦμα cu}.-
λογισάμενοι, τὸν ἵππον φέροντες, τὸ μοναστήριον
κατέλαϐον ἐξομολογούμενοι καὶ διομνύμενοι μηκέτι
τοις προτέροις ἐπιχειρεῖν, ,ἀλλὰ ταῖς χερσὶ πονουμέ-
νοις τὰς τῆς ζωῆς ἀφορμὰς πορίζεσθαι. Καὶ οὗτοι
μὲν οὕτως · διὰ πάντων δὲ Θεὸς ἐδοξάζετο 6 μειζὸο
νως διντιδοξάζων.
(6) llos quoque miraculum visitur in Sampierii
ρεισκε terra 9-1519. ενρειιοιθκι λ - κι κ-
(7)Δ Rei boias testem in manibus habeo_codicem
sancti viri manu exaratummt epigrapbe anto-
gtapha in calce testatur; quem codicem in hac nova