PG 13, col. 837
μένουσι, πάντες μὲν τὴν ἡμέραν ἐκείνην, τάχα δέ
τινες αὐτῶν καὶ ἐπὶ πλεῖον. Καὶ τὰ τοιαῦτά γε οἶμαι
δεδηλῶσθαι ἐν τῷ κατά Ἰωάννην Εὐαγγελὶῳ διὰ
τούτων (ΙΙ)⁶ ι Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ό Ἰωάν-
νης καὶ ὲκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.» Ἔτι εἰς παρά·
στασιν τοῦ, ὅτι τῶν ὲπιτραπέντων σὺν τῷ Ἰησοῦ
πορεύεσθαι καὶ ἰδεῖν αὑτοῦ τὴν οἰκίαν ὁ διαφέρων
καὶ ἀπόστολος γίνεται, ἐπιφέρεται τούτοιςοο ι Ἦν
Ἀνδρέας ό ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου, εἷς ἐκ τῶν δύο
τῶν ἀκουσάντων ὑπὸ Ἰωάννου, καὶ ἀκολουθησάντων
αὐτῷ.» Καὶ ἡμεῖς οῦν, εἴπερ βουλόμεθα (12) μὴ ὡς
ὄχλοι ἀκούειν τοῦ Ἰησοῦ, οὓς ἀφίησι, καὶ ἔρχε-
ται (15) εἰς τὴν οἰκίαν, ἐξαίρετόν τι παρὰ τοὺς
ὄχλους ἀναλαμϐάνοντες, οἱκειωθῶμεν τῷ Ἰησοῦ, ἵν’
ὡς μαθηταὶ αὑτοῦ ἐλθόντι εἰς τὴν οἰκίαν προσέλθω-
μεν, καὶ προσελθόντες ἀξιώσωμεν περὶ φράσεως (14)
παραϐολῆςεεῖτε τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ, εἴθ’ ἡστι-
νοσοῦν. Ἵνα δὲ ἀκριϐέστερον νοηθῇ τίνος παραστα-
τικὸν ἐστι πράγματοςὴ τοῦ Ἰησοῦ οἰκία, ωναγαγέτω
τις ἀπὸ τῶν anm).th ὅσα περὶ τῆς οἰκίας Ἰησοῦ
εἴρηται, καὶ τινα ὲν αὐτῇ λελάληται, ἢ πέπρακται
αὐτῷ· ἐπὶ γὰρ τὸ αὐτὸ συναχθέντα πάντα (l5) πεί-
σει τὸν προσέχοντα ταύτῃ τῇ ἀναγνώσει, ὅτι οὐχ
ἁπλῶς, ὡς οἴονταί τινες, ἔστι μόνον τὰ τοῦ Εὑαγγε-
λίου γράμματα (16), ἀλλά τοῖς μὲν ἁπλοῖς, κατ’ οξ-
κονημίαν, ὡς ἀτιλᾶ γεγένηται (l7), τοῖς δὲ ὀξύτερον
ἀκούειν αὐτῶν βουλομένοις καὶ δυναμένοις ἐγκέ-
spumat σοφὰ καὶ ἀξια λόγου θεοῦ πράγματα.
tum ταῦτα ἀποκριθεὶς εἶπεν ἀπὸ τοῦ (18) ’ Ὀ
σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ό Υἱὸς τοῦ ἀνθρώ»
που. ι Περὶ ὧν εἰ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν ἐν τοῖς
πρὸ τούτων διειλήφαμεν, οὐδὲν ἦττον καὶ νῦν λελέξε-
ται τὰ δυνάμενα ἐκείνοις προσαρμόσαι, εἰ καὶ καθ’
ἑτέραν διήγησιν ἔχει λόγον. Καὶ 1:96:75; γε εἰ δύνα-
εαιτδ καλὸν σπέρμα τοὺς υἱοὺς τῆς βασιλείας πρὸς
τοῖς προσαποδεδομένοις καὶ ἑτέρως λαϐεῖν, ὃτι ὅσα
ὲν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύεται ψυχῇ καλὰ, ταῦτα ὑπὸ
ι τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν Λόγου Θεοῦ ι γεννήο
ματα ἔσπαρται τυγχάνοντα (l9) τῆς τοῦ θεοῦ βασι·-
¹¹ Joan. ι, 55. " ibid. 40. ³³ Matth. xm, 37.
,(ιθλετιιξιιιυε ιοείι-αῷτόν..ῐ’ξιυιο post codex '[a- Β
riu), τάχα δέ τινεξκαὶ ἐπὶ πλεῖοιρ sicque codex ,νοτ
ῑὶιιιιιιεΪ Ibidem solus codex Tariniauus Καὶ τά
τοιαῦτά γε. In aliis deest τέ.
(ll) Codd. Vaticanus et Tarinianus, περὶ τούτωνι
ξω ριωειιιι lectio διὰ τούτων, sicque videtur legisse
Erasinus.
ἡμεῖς οὖν, εἴπερ βουλόμεθα, etc. (iri.
(12) Καὶ
{ctua lib. III-contra (ἔφη eumnam?) τοῖς ἔξεο
ἐλάλησεν Ἰησοῦς, τηρῶν αῦτῶν τῂν σαςρήνειαννξοίς
ι σεν ιησους, τηρων αυτων την σαφηνειαν τοις
ἕθεϐηκόσι τὰς ὲξωτερικάς ἀκοας, καὶ κατ’ ζδέαν
υπε
αὐτῷ ὲν οἰκίᾳ προσερχομένας. Qtue non semel re-
Dclit hoc ibm- Vide item eiusdem bum. in Genes.
fluit hoc libro; Vide iteiu' ejusdem hom. iu Genes.
ΙἚΕΤΙΙῘΕΑ
ιῖῑτιιιε.
ηίιῦι Ἔρχεται Sic omnes codd. mss. Videtur _ui-
llilomiuus scribendum ἔρχεσθαι. Paulo post Nuntius
cflitlit ἶνα ὡς μαθηταὶ αὸέὸῡρ codd. Vaticanus et Tu-
nniauus: ἶν’ ὡς μαθηταὶ αὑτοῦ.
τινες αὐτῶν καὶ ἐπὶ πλεῖον. Καὶ τὰ τοιαῦτά γε οἶμαι
δεδηλῶσθαι ἐν τῷ κατά Ἰωάννην Εὐαγγελὶῳ διὰ
τούτων (ΙΙ)⁶ ι Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ό Ἰωάν-
νης καὶ ὲκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.» Ἔτι εἰς παρά·
στασιν τοῦ, ὅτι τῶν ὲπιτραπέντων σὺν τῷ Ἰησοῦ
πορεύεσθαι καὶ ἰδεῖν αὑτοῦ τὴν οἰκίαν ὁ διαφέρων
καὶ ἀπόστολος γίνεται, ἐπιφέρεται τούτοιςοο ι Ἦν
Ἀνδρέας ό ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου, εἷς ἐκ τῶν δύο
τῶν ἀκουσάντων ὑπὸ Ἰωάννου, καὶ ἀκολουθησάντων
αὐτῷ.» Καὶ ἡμεῖς οῦν, εἴπερ βουλόμεθα (12) μὴ ὡς
ὄχλοι ἀκούειν τοῦ Ἰησοῦ, οὓς ἀφίησι, καὶ ἔρχε-
ται (15) εἰς τὴν οἰκίαν, ἐξαίρετόν τι παρὰ τοὺς
ὄχλους ἀναλαμϐάνοντες, οἱκειωθῶμεν τῷ Ἰησοῦ, ἵν’
ὡς μαθηταὶ αὑτοῦ ἐλθόντι εἰς τὴν οἰκίαν προσέλθω-
μεν, καὶ προσελθόντες ἀξιώσωμεν περὶ φράσεως (14)
παραϐολῆςεεῖτε τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ, εἴθ’ ἡστι-
νοσοῦν. Ἵνα δὲ ἀκριϐέστερον νοηθῇ τίνος παραστα-
τικὸν ἐστι πράγματοςὴ τοῦ Ἰησοῦ οἰκία, ωναγαγέτω
τις ἀπὸ τῶν anm).th ὅσα περὶ τῆς οἰκίας Ἰησοῦ
εἴρηται, καὶ τινα ὲν αὐτῇ λελάληται, ἢ πέπρακται
αὐτῷ· ἐπὶ γὰρ τὸ αὐτὸ συναχθέντα πάντα (l5) πεί-
σει τὸν προσέχοντα ταύτῃ τῇ ἀναγνώσει, ὅτι οὐχ
ἁπλῶς, ὡς οἴονταί τινες, ἔστι μόνον τὰ τοῦ Εὑαγγε-
λίου γράμματα (16), ἀλλά τοῖς μὲν ἁπλοῖς, κατ’ οξ-
κονημίαν, ὡς ἀτιλᾶ γεγένηται (l7), τοῖς δὲ ὀξύτερον
ἀκούειν αὐτῶν βουλομένοις καὶ δυναμένοις ἐγκέ-
spumat σοφὰ καὶ ἀξια λόγου θεοῦ πράγματα.
tum ταῦτα ἀποκριθεὶς εἶπεν ἀπὸ τοῦ (18) ’ Ὀ
σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ό Υἱὸς τοῦ ἀνθρώ»
που. ι Περὶ ὧν εἰ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν ἐν τοῖς
πρὸ τούτων διειλήφαμεν, οὐδὲν ἦττον καὶ νῦν λελέξε-
ται τὰ δυνάμενα ἐκείνοις προσαρμόσαι, εἰ καὶ καθ’
ἑτέραν διήγησιν ἔχει λόγον. Καὶ 1:96:75; γε εἰ δύνα-
εαιτδ καλὸν σπέρμα τοὺς υἱοὺς τῆς βασιλείας πρὸς
τοῖς προσαποδεδομένοις καὶ ἑτέρως λαϐεῖν, ὃτι ὅσα
ὲν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύεται ψυχῇ καλὰ, ταῦτα ὑπὸ
ι τοῦ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν Λόγου Θεοῦ ι γεννήο
ματα ἔσπαρται τυγχάνοντα (l9) τῆς τοῦ θεοῦ βασι·-
¹¹ Joan. ι, 55. " ibid. 40. ³³ Matth. xm, 37.
,(ιθλετιιξιιιυε ιοείι-αῷτόν..ῐ’ξιυιο post codex '[a- Β
riu), τάχα δέ τινεξκαὶ ἐπὶ πλεῖοιρ sicque codex ,νοτ
ῑὶιιιιιιεΪ Ibidem solus codex Tariniauus Καὶ τά
τοιαῦτά γε. In aliis deest τέ.
(ll) Codd. Vaticanus et Tarinianus, περὶ τούτωνι
ξω ριωειιιι lectio διὰ τούτων, sicque videtur legisse
Erasinus.
ἡμεῖς οὖν, εἴπερ βουλόμεθα, etc. (iri.
(12) Καὶ
{ctua lib. III-contra (ἔφη eumnam?) τοῖς ἔξεο
ἐλάλησεν Ἰησοῦς, τηρῶν αῦτῶν τῂν σαςρήνειαννξοίς
ι σεν ιησους, τηρων αυτων την σαφηνειαν τοις
ἕθεϐηκόσι τὰς ὲξωτερικάς ἀκοας, καὶ κατ’ ζδέαν
υπε
αὐτῷ ὲν οἰκίᾳ προσερχομένας. Qtue non semel re-
Dclit hoc ibm- Vide item eiusdem bum. in Genes.
fluit hoc libro; Vide iteiu' ejusdem hom. iu Genes.
ΙἚΕΤΙΙῘΕΑ
ιῖῑτιιιε.
ηίιῦι Ἔρχεται Sic omnes codd. mss. Videtur _ui-
llilomiuus scribendum ἔρχεσθαι. Paulo post Nuntius
cflitlit ἶνα ὡς μαθηταὶ αὸέὸῡρ codd. Vaticanus et Tu-
nniauus: ἶν’ ὡς μαθηταὶ αὑτοῦ.