PG 130, col. 1199
πλάσματα πάνυ δυσσεβῶς ἀνεπλάσαντο.
Dicunt ex tenebris et igne malum istud natum
esse principium. Quærendum ex ipsis est, cur tene-
bræ solæ ad ipsum generandum non fuerint satis,
aut cur ignis solus non satis fuerit? Quis es ad
malum principium gignendum congregarit ? Cur
non ipsa sint potius principium. Cur ita factum sit,
ut quod ex ipsis provenerit, sibi principium
vindicarit?
Siignis sub sensum cadit, cujus est opus? Si
ali, quomodo ipso et ex tenebris malum esse
profectum dicunt? Sin boni, quomodo negant sen-
sibile quidquam a bono profectum esse? Neque
enim dicere possunt ab intelligibili provenisse ma-
lum, cum intelligibilia cuncta bono attribuerint.
Necessarium igitur est, ut dum cavent ne ;malo
Iguis ortum tribuant, ne deprehendantur, eumdem
modo effectorem, modo factum dicere, vel itvii
fateantur ignem quoque bono provenisse. Cum
enim ignis sensibilis exsistat, quamvis in tenebris
versentur, cum tamen nec principio carere, nec
æternum esse dicent.
Duo non esse principia, sed unum esse cæli, et
terræ, et eorum quæ in medio sunt, effectorem.
Quidam ipsorum Deum bonum cœli tantum aucto-
rem esse conccdunt, terræ autem et eorum quæ in
medio sunt, effectorem alium affeuunt. Alli (nam
multiplex est istorum error) et cœlum ipsum, et
quæ in maedio sunt omnia, inimici alrmant esse
opere. Quod si, ut ipsi homines stupidiac dementes
afffirmant cœlum etiam est opus mali, quomodo
bonus Deus in ctœlis conqulescit, qui a malo con-
fecti suut? Quomodo Servator noster, cum pre-
candi rationem doceret, et admirabilem ac vene-
randam illam precationem traderet, dixit : Pater
noster, qui es in cælis ?. Et : iat volumas taa sicut
in cælo et in terra . Et rursum : Si dimiseritis Δο-
minibus peccata eorum, dlmittet vobis et Pater vester
rælestis . Et alibi, Quicunque frtterit voluntatem
Ptris mei, quiin cælis est,ipse meus frater, et soror,
et mater est ⁴, Sed ea longum esset enumerare, in
quibus cœlestem, et qui est in cælis, Servator
Parem sppellat. Miror tamen cur adversarioruma
impudentia non obruatur, Servatore clarius dicente:
Confiteor tibi , Pater, Domine cæli et terræ ⁵.
Non solum enim cœli Dominum, sed etiam terræ
perspicue dicit. Quid hoc testimonio clardus? quid
Dicunt ex tenebris et igne malum istud natum
esse principium. Quærendum ex ipsis est, cur tene-
bræ solæ ad ipsum generandum non fuerint satis,
aut cur ignis solus non satis fuerit? Quis es ad
malum principium gignendum congregarit ? Cur
non ipsa sint potius principium. Cur ita factum sit,
ut quod ex ipsis provenerit, sibi principium
vindicarit?
Siignis sub sensum cadit, cujus est opus? Si
ali, quomodo ipso et ex tenebris malum esse
profectum dicunt? Sin boni, quomodo negant sen-
sibile quidquam a bono profectum esse? Neque
enim dicere possunt ab intelligibili provenisse ma-
lum, cum intelligibilia cuncta bono attribuerint.
Necessarium igitur est, ut dum cavent ne ;malo
Iguis ortum tribuant, ne deprehendantur, eumdem
modo effectorem, modo factum dicere, vel itvii
fateantur ignem quoque bono provenisse. Cum
enim ignis sensibilis exsistat, quamvis in tenebris
versentur, cum tamen nec principio carere, nec
æternum esse dicent.
Duo non esse principia, sed unum esse cæli, et
terræ, et eorum quæ in medio sunt, effectorem.
Quidam ipsorum Deum bonum cœli tantum aucto-
rem esse conccdunt, terræ autem et eorum quæ in
medio sunt, effectorem alium affeuunt. Alli (nam
multiplex est istorum error) et cœlum ipsum, et
quæ in maedio sunt omnia, inimici alrmant esse
opere. Quod si, ut ipsi homines stupidiac dementes
afffirmant cœlum etiam est opus mali, quomodo
bonus Deus in ctœlis conqulescit, qui a malo con-
fecti suut? Quomodo Servator noster, cum pre-
candi rationem doceret, et admirabilem ac vene-
randam illam precationem traderet, dixit : Pater
noster, qui es in cælis ?. Et : iat volumas taa sicut
in cælo et in terra . Et rursum : Si dimiseritis Δο-
minibus peccata eorum, dlmittet vobis et Pater vester
rælestis . Et alibi, Quicunque frtterit voluntatem
Ptris mei, quiin cælis est,ipse meus frater, et soror,
et mater est ⁴, Sed ea longum esset enumerare, in
quibus cœlestem, et qui est in cælis, Servator
Parem sppellat. Miror tamen cur adversarioruma
impudentia non obruatur, Servatore clarius dicente:
Confiteor tibi , Pater, Domine cæli et terræ ⁵.
Non solum enim cœli Dominum, sed etiam terræ
perspicue dicit. Quid hoc testimonio clardus? quid