PG 130, col. 1315
scriptum est. Nec animadvertunt in eo Evangelii
loco non tam verborum multitudinem, quam rerum
non convenientium petitionem reprehendi. Porro
Dominus noster precationem illam, Pater noster,
nobis tradidit tanquam obsecrandi formulam. et
exemplum, ac radicem, non ut illis verbis precandi
rationem concluderet. seu ut inde aliarum preca-
t‘mnnm argumenta,propagata iam lide, sumeremus
Etenim ne ιιι jejnnarent quidem. illis initio pra:-
cepit, neque ut aspere et duriter vitam traducerent,
uti postillius in caelum ascensum traduxerunt.
Quamobrem dicebat : Non possunt filii sponsi nictein
esse, quandiu cum illis est sponsus; venient autem Β
dies, cum sponsus auferetur ab eis, et tunc jejuna-
bunt '.
20. llzercsis istorum princeps aflirmabat, hanc Do.
mini vocem snisin Evangeliis esse scriptam: Dmmo-
nia colite, non ιιι vobis prosint,;‘sed ne obsint. Qua:
quidem verba explicans adjiciebat, colenda esse da:-
monia, qua: in templis manu factis habitant, ne
irascantur, et perdant eos qui id facere recusarint,
cum magnam atque invictam habeant nocendi vim,
cui ne Christus quidem aut Spiritus sanctus resi-
stere valent, quoniam Pater illis adhuc ignoscit, nec
adimit robur ipsorum, sed eis mundi dominatum us—
que ad consummationem szcculi concedit. Neque enim
l"ilium!cum inmundum mittereturetaPatretotam ipso-
rum eversionem postularet, eam propter bonitatem
Patris impetrare potuisse. Verqu quoniam has nu-
gas cx Masalianorum haeresi perceperunt, quaerito in
eo titulo, qui adversus illos conscriptus est, quintum
caput, et octo, quae deinceps sequuntur, et argu-
menta ad eas evertendas aptissima reperies. De hiset
superius dictum est in duodecimo capite hujusce titu—
li. Nam quod diemonas Christo et Spiritu sancto [οτ-
tiores asserunt, quo supplicio digni non sint homines
impii,hostesque Dei, adoratoresque et cultores da:-
monnm, verea daemonibus vexati et dzemonum amici?
στοῦ τε καὶτοῦ ἁγίου Πνεύματος, τίνος οὑκ ἂν εἶεν ἄξιοι κολάσεως οί Θεομάχοι, καὶ βλάσφημοι, καὶ
- προσκυνηταὶ, καὶ θεραπευταὶ τῶν δαιμόνων, καὶ δαιμονιὼδεις ὅντως, καὶ φιλοδαίμονεςς
21.ΙΙ;111(; item Domini vocem in Ewngcliis scrip- D
tam asserunt: Omni ratione saluti vestrae consulite,
hoc est, omni arte et dolo simulantes fidem eorum
qui vos opprimunt, servate vos a periculo, et morte
qua: vobis ab illis imminet. lluc enim ct illud spe-
ctare: Qua'cunque dixerint, cum simulatione nimi-
rum facile,secundum opera autem ipsorum nolite {a-
cere’, in veritate. Etenim ipsum quoque Domi-
num discipulis aperte luentum esse, incredulis autem
ιιι parabolis, ut increduli simulationis speciem in-
tuentes non videant id quod in cordibus ‘nostris
rcronditum est, et audientes non audiant. Pnraholam
¹ Matth. ιι, l5. ² Matth. xxxiii, 5.
loco non tam verborum multitudinem, quam rerum
non convenientium petitionem reprehendi. Porro
Dominus noster precationem illam, Pater noster,
nobis tradidit tanquam obsecrandi formulam. et
exemplum, ac radicem, non ut illis verbis precandi
rationem concluderet. seu ut inde aliarum preca-
t‘mnnm argumenta,propagata iam lide, sumeremus
Etenim ne ιιι jejnnarent quidem. illis initio pra:-
cepit, neque ut aspere et duriter vitam traducerent,
uti postillius in caelum ascensum traduxerunt.
Quamobrem dicebat : Non possunt filii sponsi nictein
esse, quandiu cum illis est sponsus; venient autem Β
dies, cum sponsus auferetur ab eis, et tunc jejuna-
bunt '.
20. llzercsis istorum princeps aflirmabat, hanc Do.
mini vocem snisin Evangeliis esse scriptam: Dmmo-
nia colite, non ιιι vobis prosint,;‘sed ne obsint. Qua:
quidem verba explicans adjiciebat, colenda esse da:-
monia, qua: in templis manu factis habitant, ne
irascantur, et perdant eos qui id facere recusarint,
cum magnam atque invictam habeant nocendi vim,
cui ne Christus quidem aut Spiritus sanctus resi-
stere valent, quoniam Pater illis adhuc ignoscit, nec
adimit robur ipsorum, sed eis mundi dominatum us—
que ad consummationem szcculi concedit. Neque enim
l"ilium!cum inmundum mittereturetaPatretotam ipso-
rum eversionem postularet, eam propter bonitatem
Patris impetrare potuisse. Verqu quoniam has nu-
gas cx Masalianorum haeresi perceperunt, quaerito in
eo titulo, qui adversus illos conscriptus est, quintum
caput, et octo, quae deinceps sequuntur, et argu-
menta ad eas evertendas aptissima reperies. De hiset
superius dictum est in duodecimo capite hujusce titu—
li. Nam quod diemonas Christo et Spiritu sancto [οτ-
tiores asserunt, quo supplicio digni non sint homines
impii,hostesque Dei, adoratoresque et cultores da:-
monnm, verea daemonibus vexati et dzemonum amici?
στοῦ τε καὶτοῦ ἁγίου Πνεύματος, τίνος οὑκ ἂν εἶεν ἄξιοι κολάσεως οί Θεομάχοι, καὶ βλάσφημοι, καὶ
- προσκυνηταὶ, καὶ θεραπευταὶ τῶν δαιμόνων, καὶ δαιμονιὼδεις ὅντως, καὶ φιλοδαίμονεςς
21.ΙΙ;111(; item Domini vocem in Ewngcliis scrip- D
tam asserunt: Omni ratione saluti vestrae consulite,
hoc est, omni arte et dolo simulantes fidem eorum
qui vos opprimunt, servate vos a periculo, et morte
qua: vobis ab illis imminet. lluc enim ct illud spe-
ctare: Qua'cunque dixerint, cum simulatione nimi-
rum facile,secundum opera autem ipsorum nolite {a-
cere’, in veritate. Etenim ipsum quoque Domi-
num discipulis aperte luentum esse, incredulis autem
ιιι parabolis, ut increduli simulationis speciem in-
tuentes non videant id quod in cordibus ‘nostris
rcronditum est, et audientes non audiant. Pnraholam
¹ Matth. ιι, l5. ² Matth. xxxiii, 5.