PG 132, col. 1249
τοῦ Ἱάρῶν, καὶ ol ἐπίσκοποι οἱ ὄντες ὑπὸ τὴν ἐξουο
σίαν τῶν Ῥωμαίων, ἀπῆλθον εἰς Κωνσταντινού πολιν ·
καὶ μεγάλα ἐρευνήσαντες, ἐπείσθησαν αὐτοῖς, καὶ
γράψαντες γραφίδια ps’l' ὅρκου, συνωμολόγησαν αὐ-
τοὶ, ἰδίαις χερσὶν ὲγγράζαντεξ. ’Υποστρέψαντες ἐν
τῇ Ἀρμενίᾳ, οὐκ ἐδέχθησαν παρὰ τῷ Μωσῆ, καὶ τοῖς
λοιποῖς ἐπισκόποις, τοῖς ἐν Περσίδι, καὶ τῇ Ἀρμε-
νῖα. Ἐποῖησε δὲ αὐτὸς Καθολικὸν τὸν Ἰωάννην, ἀπὸ
τοῦ Κωκοστὶ Παγκράτων χώρας.
Πολλὴν δὲ ἔνστασιν εἶχον περὶ τῶν ἐν Χριστῷ δύο
φύσεων μετ’ ἀλλήλων, καὶ διὰ τὴν ἑν Χαλκηδόνι σύν-
οόον , ἐτη ιδ’, ἓως τῆς τελευτῆς · ὲν ᾧ ἔτει , προσ-
ἔλαϐε ὁ Χοσρόης ὁ βασιλεὺς τὴν χώραν Ἀρμενίαέ.
ὅτε καὶ Ἀδραάμ κατεστάθη καθολικός· καὶ τῴ αὐτῷ
ἔτει κατηνάγκασε τοὺς ἐπισκόπους, καὶ πρεσὸυτέ-
ρους, καὶ ἡγουμένους, ἀναθεματίσαι τὴν ὲν Χαλκη-
όνι σύνοδον, ἦ ἐκχωρῆσαι ἀπὸ τῆς χώρας. Οἱ δὲ
ἀνεθεμάτισαν, καὶ ἔπαυσεν ἡ ἀντιλογία.
Μετὰ δὲ χρόνους τρεῖς ἐγένετο πόλεμος τοί, Φρα-
σιανοίς, καὶ ἐπάταξαν οἱ Πέρσαι τοὺς Ῥωμαίους,
καὶ ὲπολιορκίσϐη πόλις Κιτρίε , καὶ ἠ Θεοδοσιοὺπο-
λις, τῷ ι’ ἔτει τοῦ Καίσαρος Φωκᾶ, καὶ τῷ κ’ τοῦ
Χοσρόη . καὶ ἄλλαι πολλαὶ κωμοπόλεις ⁸ ὲν αἷς, καὶ
τὸν ⁴Ιωάννην τὸν Καθολικὺν, τὸν ὄντα μὲν εἰς τὴν
Ἀρμενίαν, ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων δὲ τότε, ἠνάγκασεν
’Ᾱϐραὰμ ὁ Καθολικὸς, (καὶ) τοὺς ἐπισκόπους τῶν
μερῶν Ἰωάννου, ἢ ἁναϋεματίσαι τὴν ὲν Χαλκηδόνι
σύνοδον. ἢ ἐκχωρῆσαι ἐκ τῶν μερῶν ”Αρμενίας· ᾧ
μὴ πεισθέντες άπεληλύθασιν , οἱ μὲν εἰς τὴν Τάεις ,
οἱ δὲ εἰς Ρωμανίαν , οἳ καὶ ἐτελεύτησαν ἐπὶ ξένης..
Εἶτα Κομιτὰς ὁ καθολικδς, ὑπὲρ οὗ μεγάλαι συνοχαὶ
καὶ θλίψεις γεγόνασιν ὲν Ῥωμανίᾳ διὰ χειρὸς Περ-
σῶν. Οὗτος ὁ Καμιτὰς μᾶλλον ὑπὲρ πάντας διήγειρε
τὴν φιλονικείαν, εἰς τὸ ἀναθεματίσαι τὴν σύνοδον
mislum.) etc. Oblatio vero qme in sacrificio altaris
nfl'ertnr. nullam commiStionem aut corruptionem
fernienti habere debet ; sicut Β. Virgo Maria absque
omni corruptione Christum cance'pit et peperit:
sic et oblatio debet esse munda a fermento, juxta
quod in Gestis pontificalibus a Basilvestro legimus
esse statutum. Μιιιι ejusmodi habet Anastasius,
sed tantum celebrasse Latine apostolicum legatum
in sede Sancta: Sophim, laudantibus Graecis Hilarion
monachus Graecus exponit ile celebratione in azy.
mis dum ita Graecos suos premit : Πόθεν δὲ ἐκεῖνα
τά ἐνύπνια τῶν εἰπόντων, κατὰ τὴν ἑκτην σύνιὸον
ἐπὶ Κωνσταντίνου βασιλέως. Ἀγάθωνα τὸν πάπαν,
καὶ Γρηγόριον τὸν Ἀκραγαντίνων ἐπίσκοπον, κατὰ
τῶν ἀζύμων νομοθετοῦντας, ταῦτα ὓστερον μὴ 7i-
νεσθαι παρά τινος τῶν πιστῷν ; ἀφίοῦ γάρ καιροῦ
ᾖρξαντο οἱ Λατῖνοι τὴν τῶν ᾴζύμων θυσίαν, ταύτης
πώποτε ,οὐκ άφίστησαν f καὶ μᾶλλον περ)⁵ τῇς Esc-
της ,συνόδους ἁνέγνωνλοὺςλπῆατέρας, ’μετὰ το ἀξο-
κιμάσαι τὴν τῶν Μονοοελητῶν αἴρεσιν,τῇ ὀγ-
6016: tofrIldoxa, ὲν τῇ Κωνσταντινουπόλει, ἐν τῷ
ναῷ τῆς Ἀγίας Σοφίας, τῷ θεῷ χάριτας, χα-
ριζομένους, ἑορτάσαι Λατινικῶς, ἐπαινούντων
ω ων τῶν Ἑλλήνων, τρόπον τῆς θυσίας Λατινικῆς.
σίαν τῶν Ῥωμαίων, ἀπῆλθον εἰς Κωνσταντινού πολιν ·
καὶ μεγάλα ἐρευνήσαντες, ἐπείσθησαν αὐτοῖς, καὶ
γράψαντες γραφίδια ps’l' ὅρκου, συνωμολόγησαν αὐ-
τοὶ, ἰδίαις χερσὶν ὲγγράζαντεξ. ’Υποστρέψαντες ἐν
τῇ Ἀρμενίᾳ, οὐκ ἐδέχθησαν παρὰ τῷ Μωσῆ, καὶ τοῖς
λοιποῖς ἐπισκόποις, τοῖς ἐν Περσίδι, καὶ τῇ Ἀρμε-
νῖα. Ἐποῖησε δὲ αὐτὸς Καθολικὸν τὸν Ἰωάννην, ἀπὸ
τοῦ Κωκοστὶ Παγκράτων χώρας.
Πολλὴν δὲ ἔνστασιν εἶχον περὶ τῶν ἐν Χριστῷ δύο
φύσεων μετ’ ἀλλήλων, καὶ διὰ τὴν ἑν Χαλκηδόνι σύν-
οόον , ἐτη ιδ’, ἓως τῆς τελευτῆς · ὲν ᾧ ἔτει , προσ-
ἔλαϐε ὁ Χοσρόης ὁ βασιλεὺς τὴν χώραν Ἀρμενίαέ.
ὅτε καὶ Ἀδραάμ κατεστάθη καθολικός· καὶ τῴ αὐτῷ
ἔτει κατηνάγκασε τοὺς ἐπισκόπους, καὶ πρεσὸυτέ-
ρους, καὶ ἡγουμένους, ἀναθεματίσαι τὴν ὲν Χαλκη-
όνι σύνοδον, ἦ ἐκχωρῆσαι ἀπὸ τῆς χώρας. Οἱ δὲ
ἀνεθεμάτισαν, καὶ ἔπαυσεν ἡ ἀντιλογία.
Μετὰ δὲ χρόνους τρεῖς ἐγένετο πόλεμος τοί, Φρα-
σιανοίς, καὶ ἐπάταξαν οἱ Πέρσαι τοὺς Ῥωμαίους,
καὶ ὲπολιορκίσϐη πόλις Κιτρίε , καὶ ἠ Θεοδοσιοὺπο-
λις, τῷ ι’ ἔτει τοῦ Καίσαρος Φωκᾶ, καὶ τῷ κ’ τοῦ
Χοσρόη . καὶ ἄλλαι πολλαὶ κωμοπόλεις ⁸ ὲν αἷς, καὶ
τὸν ⁴Ιωάννην τὸν Καθολικὺν, τὸν ὄντα μὲν εἰς τὴν
Ἀρμενίαν, ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων δὲ τότε, ἠνάγκασεν
’Ᾱϐραὰμ ὁ Καθολικὸς, (καὶ) τοὺς ἐπισκόπους τῶν
μερῶν Ἰωάννου, ἢ ἁναϋεματίσαι τὴν ὲν Χαλκηδόνι
σύνοδον. ἢ ἐκχωρῆσαι ἐκ τῶν μερῶν ”Αρμενίας· ᾧ
μὴ πεισθέντες άπεληλύθασιν , οἱ μὲν εἰς τὴν Τάεις ,
οἱ δὲ εἰς Ρωμανίαν , οἳ καὶ ἐτελεύτησαν ἐπὶ ξένης..
Εἶτα Κομιτὰς ὁ καθολικδς, ὑπὲρ οὗ μεγάλαι συνοχαὶ
καὶ θλίψεις γεγόνασιν ὲν Ῥωμανίᾳ διὰ χειρὸς Περ-
σῶν. Οὗτος ὁ Καμιτὰς μᾶλλον ὑπὲρ πάντας διήγειρε
τὴν φιλονικείαν, εἰς τὸ ἀναθεματίσαι τὴν σύνοδον
mislum.) etc. Oblatio vero qme in sacrificio altaris
nfl'ertnr. nullam commiStionem aut corruptionem
fernienti habere debet ; sicut Β. Virgo Maria absque
omni corruptione Christum cance'pit et peperit:
sic et oblatio debet esse munda a fermento, juxta
quod in Gestis pontificalibus a Basilvestro legimus
esse statutum. Μιιιι ejusmodi habet Anastasius,
sed tantum celebrasse Latine apostolicum legatum
in sede Sancta: Sophim, laudantibus Graecis Hilarion
monachus Graecus exponit ile celebratione in azy.
mis dum ita Graecos suos premit : Πόθεν δὲ ἐκεῖνα
τά ἐνύπνια τῶν εἰπόντων, κατὰ τὴν ἑκτην σύνιὸον
ἐπὶ Κωνσταντίνου βασιλέως. Ἀγάθωνα τὸν πάπαν,
καὶ Γρηγόριον τὸν Ἀκραγαντίνων ἐπίσκοπον, κατὰ
τῶν ἀζύμων νομοθετοῦντας, ταῦτα ὓστερον μὴ 7i-
νεσθαι παρά τινος τῶν πιστῷν ; ἀφίοῦ γάρ καιροῦ
ᾖρξαντο οἱ Λατῖνοι τὴν τῶν ᾴζύμων θυσίαν, ταύτης
πώποτε ,οὐκ άφίστησαν f καὶ μᾶλλον περ)⁵ τῇς Esc-
της ,συνόδους ἁνέγνωνλοὺςλπῆατέρας, ’μετὰ το ἀξο-
κιμάσαι τὴν τῶν Μονοοελητῶν αἴρεσιν,τῇ ὀγ-
6016: tofrIldoxa, ὲν τῇ Κωνσταντινουπόλει, ἐν τῷ
ναῷ τῆς Ἀγίας Σοφίας, τῷ θεῷ χάριτας, χα-
ριζομένους, ἑορτάσαι Λατινικῶς, ἐπαινούντων
ω ων τῶν Ἑλλήνων, τρόπον τῆς θυσίας Λατινικῆς.