PG 133, col. 1005
Quibusdam non placet illud εὐσεϐῶς, quod errori Graecorum de Spiritu sancto videatur addictissimus.
Ipse :Iil Baream :
Alibique dicit de codem, Πατρὶς ὲκ μόνον. Quinimo singulari opusculo hoc idem contra Latinos defen-
dit, ut infra videbimus. Praepositum nomini Theodoro adjunctum τοῦ κυροῦ, qui ejus epigrammata
ediderunt, Cyri Theodori Prodromi, interpretati sunt, nomen esse proprium arbitrati. Quos Optime re-
fellitGilbertus Gaultninus in Aduot. ad eumdem Prodromnm, cap. l. Est enim κυρδς nuperisGrte-
cite scriptoribus loco κύριος, ιιι Latinis eodem sarculo domnus pro dominus: quod etiam potius κὺρ,
vel κύρις, corruptius extulerunt, probatque eamdem vocem sic perperam acceptam in omnibus linguis.
Fuit varia: eruditionis vir, scripsitque varia iu otnni genere scientiarum. illius edita, sunt epigrammata
Graeca cum aliis quibusdam, qua: sunt : Argumenta, seu capita utriusque Testamenti tetrastic/tis iant-
bicis senariis, et heroicis, ante ubique iambicis ejusdem sententite subnectuutur, non quidem in omne;
libros, sed in Pentateucltum, Josue, Iudices, et Reges. Item in quatuor Evangelia, et Acta apostolorum.
Tetrasticlta item iambica, et lteroica, in tres sanctos ltierarcltas Gregorium, Cltrysostomttm, et Basiliam.
’ Elegi, quibus alloquitur Paulum apostolum. Pares ad Gregorium theologum, alii in magnum Basiliam,
alii in Gregorium Nyssenum, alii in sanctum Nicolaum. Exsilium amicitia: senariis scriptum. In Pro-
videntiam. Versus expostulatorii in Baream, a quo temere nominatus fuerat Iiwreticus. In .imaginem
eitte. Basileaa apud Bebelinm anno 1553. Haec eadem omnia in manuscriptis Italicis habentur et‘cor-
rectiora, ct ampliora, quibus non nemo sullultns novam editionem non inglorio moliri posset. Habentur quoque
manuscripta in Bibliotheca regia Scoriaci. Illius epigrammata Grazca, Joannes Ribissus in Latinam lin.
gnam transtulit, et Genevae excudit Crispinus. Dialogus De amicitia iambicis trimetris scriptus, Greece
et Latine interprete Conrado Gesnero editus est Basilcae post Joannis διοικιτί sententias in fol. ln his
tamen quemadmodum etin reliquis aliis accuratior quantitatis syllabarum ratio desideratur.
Ejusdem dissertatio. qua veteris poetae versiculum, quo paupertati sapientiam attribnebat. exagitat :
nempe ἀνατροπὴ τοῦ, σοφίην πενίη ἔλαχεν. Refutatt
bibliorheca deprompta, edita est Graece et Latine cum uotis per Fredericnm Morellium Lutetia in-8. An
auctor hujusce dissertatiunculae idem sit cum κυρῷ Prodromo ἐποποιῷ, cujus piorum carminum ἐκ·
λογαὶ de oraculis utriusque Testamenti exstant, incertum sibi esse nec satis compertum fatetur idem
Morcllius. Et eumdem esse, fortasse aliquem colli-clarum, quod in exordio fateatur, se a pueris poetas
amore ac reverentia prosecutum, exemplo Platonis. At cur pius poeta oratorem agens sola profanorum
scriptorum auctoritate crebro usus, sanctorum auctorum, quos digitis callebat etaure, ne γρὺ quidem
nominasset, hoc illi rem vertit iu dubium. At sciat auctori contra profanos scriptores agenti, eosque
cxagitanti inopportunum visum fuisse ex sacris, quibus illi animum non advertunt, refellere, et praecl-
pne nulla eum compellente necessitate. Scripsit ut libuit. Attamen epopmum et oratorem eumdem esse
probant plane, qua: infra recensebimus illius opera ; necnon carnes manuscripti codices, qui hanc dis-
sertatinuculam inter alia ejusdem monumenta accensent.
Ejusdem Rliodantltes et Dosiclis amorum libri ΙΧ Gnece et Latine, Gilberto Gaulmino interprete editi
sunt Parisiis apud Fussannm de Bray 1625, iii-8. Ita tamen interpretatur Ganlminus, nt non ea qua:
Prodromi sunt, sed sua et suo modo digesta cOmpIaque reddat, addiditque in eumdem adnomtionnm
librum. Adnexuit ejusdem dialogum amarantum, sive senilem amorem, soluta oratione scriptum Graece.
et sua interpretatione Latinum. Graeca amorum habuit ex bibliotheca Palatina descripta mann Sal-
masii; quae deerant, curante senatore Peirescio, ex Vaticano codice : septemque diebus, ut ipse tradit,
Latina fecit. Antarantntn es Vaticana bibliotheca descriptqu communicavit idem Peirescius. Et haec
quidem edita sunt. Multo plura inedita sunt, qua: suo ordine ut possumus, digeremus potissimum ex
bibliothecis Italicis. Et primunt quidem Solnta oratione complura scripsit. Quae ipse videre potui sunt .
Ἐρωτὴματα γραμματικὲι πρὸς τὴν σεϐαστοκρατόρι
P. Καθάπερ τὸ ἀνθρώπινον σῶμα, φιλολογωτάτη p
error in indice manuscripto biltliOtheca: regia: S
γησις εἰς τὴν γραμματικὴν τοῦ Μοσχοπούλου. ΤΙιε
puli. Moschopnlus enim ιιιιιιιο recentior cst. Nisi alius nubis recentior Theo-lorus Prodromui cna
scatur, vel Moschopolus MoschOpulo Manut-le anti
ἑρμηνείας. Proverbia varia alpltabeti ordine digesta
Ipse :Iil Baream :
Alibique dicit de codem, Πατρὶς ὲκ μόνον. Quinimo singulari opusculo hoc idem contra Latinos defen-
dit, ut infra videbimus. Praepositum nomini Theodoro adjunctum τοῦ κυροῦ, qui ejus epigrammata
ediderunt, Cyri Theodori Prodromi, interpretati sunt, nomen esse proprium arbitrati. Quos Optime re-
fellitGilbertus Gaultninus in Aduot. ad eumdem Prodromnm, cap. l. Est enim κυρδς nuperisGrte-
cite scriptoribus loco κύριος, ιιι Latinis eodem sarculo domnus pro dominus: quod etiam potius κὺρ,
vel κύρις, corruptius extulerunt, probatque eamdem vocem sic perperam acceptam in omnibus linguis.
Fuit varia: eruditionis vir, scripsitque varia iu otnni genere scientiarum. illius edita, sunt epigrammata
Graeca cum aliis quibusdam, qua: sunt : Argumenta, seu capita utriusque Testamenti tetrastic/tis iant-
bicis senariis, et heroicis, ante ubique iambicis ejusdem sententite subnectuutur, non quidem in omne;
libros, sed in Pentateucltum, Josue, Iudices, et Reges. Item in quatuor Evangelia, et Acta apostolorum.
Tetrasticlta item iambica, et lteroica, in tres sanctos ltierarcltas Gregorium, Cltrysostomttm, et Basiliam.
’ Elegi, quibus alloquitur Paulum apostolum. Pares ad Gregorium theologum, alii in magnum Basiliam,
alii in Gregorium Nyssenum, alii in sanctum Nicolaum. Exsilium amicitia: senariis scriptum. In Pro-
videntiam. Versus expostulatorii in Baream, a quo temere nominatus fuerat Iiwreticus. In .imaginem
eitte. Basileaa apud Bebelinm anno 1553. Haec eadem omnia in manuscriptis Italicis habentur et‘cor-
rectiora, ct ampliora, quibus non nemo sullultns novam editionem non inglorio moliri posset. Habentur quoque
manuscripta in Bibliotheca regia Scoriaci. Illius epigrammata Grazca, Joannes Ribissus in Latinam lin.
gnam transtulit, et Genevae excudit Crispinus. Dialogus De amicitia iambicis trimetris scriptus, Greece
et Latine interprete Conrado Gesnero editus est Basilcae post Joannis διοικιτί sententias in fol. ln his
tamen quemadmodum etin reliquis aliis accuratior quantitatis syllabarum ratio desideratur.
Ejusdem dissertatio. qua veteris poetae versiculum, quo paupertati sapientiam attribnebat. exagitat :
nempe ἀνατροπὴ τοῦ, σοφίην πενίη ἔλαχεν. Refutatt
bibliorheca deprompta, edita est Graece et Latine cum uotis per Fredericnm Morellium Lutetia in-8. An
auctor hujusce dissertatiunculae idem sit cum κυρῷ Prodromo ἐποποιῷ, cujus piorum carminum ἐκ·
λογαὶ de oraculis utriusque Testamenti exstant, incertum sibi esse nec satis compertum fatetur idem
Morcllius. Et eumdem esse, fortasse aliquem colli-clarum, quod in exordio fateatur, se a pueris poetas
amore ac reverentia prosecutum, exemplo Platonis. At cur pius poeta oratorem agens sola profanorum
scriptorum auctoritate crebro usus, sanctorum auctorum, quos digitis callebat etaure, ne γρὺ quidem
nominasset, hoc illi rem vertit iu dubium. At sciat auctori contra profanos scriptores agenti, eosque
cxagitanti inopportunum visum fuisse ex sacris, quibus illi animum non advertunt, refellere, et praecl-
pne nulla eum compellente necessitate. Scripsit ut libuit. Attamen epopmum et oratorem eumdem esse
probant plane, qua: infra recensebimus illius opera ; necnon carnes manuscripti codices, qui hanc dis-
sertatinuculam inter alia ejusdem monumenta accensent.
Ejusdem Rliodantltes et Dosiclis amorum libri ΙΧ Gnece et Latine, Gilberto Gaulmino interprete editi
sunt Parisiis apud Fussannm de Bray 1625, iii-8. Ita tamen interpretatur Ganlminus, nt non ea qua:
Prodromi sunt, sed sua et suo modo digesta cOmpIaque reddat, addiditque in eumdem adnomtionnm
librum. Adnexuit ejusdem dialogum amarantum, sive senilem amorem, soluta oratione scriptum Graece.
et sua interpretatione Latinum. Graeca amorum habuit ex bibliotheca Palatina descripta mann Sal-
masii; quae deerant, curante senatore Peirescio, ex Vaticano codice : septemque diebus, ut ipse tradit,
Latina fecit. Antarantntn es Vaticana bibliotheca descriptqu communicavit idem Peirescius. Et haec
quidem edita sunt. Multo plura inedita sunt, qua: suo ordine ut possumus, digeremus potissimum ex
bibliothecis Italicis. Et primunt quidem Solnta oratione complura scripsit. Quae ipse videre potui sunt .
Ἐρωτὴματα γραμματικὲι πρὸς τὴν σεϐαστοκρατόρι
P. Καθάπερ τὸ ἀνθρώπινον σῶμα, φιλολογωτάτη p
error in indice manuscripto biltliOtheca: regia: S
γησις εἰς τὴν γραμματικὴν τοῦ Μοσχοπούλου. ΤΙιε
puli. Moschopnlus enim ιιιιιιιο recentior cst. Nisi alius nubis recentior Theo-lorus Prodromui cna
scatur, vel Moschopolus MoschOpulo Manut-le anti
ἑρμηνείας. Proverbia varia alpltabeti ordine digesta