PG 133, col. 1009
Ἐξήγησις εἰς τοὺς ἐν ταῖς ἱεραῖς Δεσποτικαῖς ἑορταῖς ὲκτεθέντας κανῦνας παρὰ τῶν ἁγίων καὶ σοφῶν
sanctorum et sapientium poetarum Cosma: et Joannis Damasceni (quos illi composuerunt in sacras Domini
ηὸτινὶ solemnitates.) Proazmium ad Orpltanotrophum.
Δεσποτικαῖς καὶ δημοτελέσιν ἑορταῖς. Posseviuus in
Theodorus pauper explicuit interpretationem libri Joannis Damasceni qui octoechus dicitur. Theodorus iste
pauper non alius fuit a Prodromo. Nam iste pauperis etiam sibi veluti cognomen adnexuit : indeque
› factum πτωχοπρόδρομος, nempe pauper Prodromus. Et erat vere conditione miser ae pauper. Somnium
merum est, Interpretatio libri Damasceni. Nullum enim ille titulo Octoech'i scripsit. Octoechns, quem Pro
dromus explieaverit, quid monstrum sit, explicet Possevinus. Et oetoechum Joannis Opus. octoechi no-
mine, quod nuspiam est, misere fmdavit. Quare sententia ita corrigenda est: Theodorus PtochOprodt-omns
interpretatus est Joannis Damasceni librum, qui octoechus dicitur. Sed id quoque falsum erit. Quamvis
enim iste Prodromus scripserit interpretationem in canones Cosmae et Damasceni (ι), quos illi in Domini
nostri solemnes dies festos concinnarunt, nunquam tamen legi eumdem Dumasceui Octoechum inter-
pretatum, quem fusissimo commentario Joannes Zonaras explicavit. Cum reliqua peregerit Prodromus,
potuit et hanc quoque interpretationem perlicere; sed eam ad hunc usque diem nulla in bibliotheca
signatam vidi. Utinam et haec quoque eaStaret! llujus expositionis meminit Thessalonicensis iu Prommio
suae Expositionis canonis Joannis Damaseeui in Per
Πρόδρομος αἰτιολογεῖ σεμνῶς αὐτὸ, κανόνας ἱεροὺς
Theodorus Prodromus hujusce grauem causam reddat, qui sacros canones exposuit. In eam quoque respe-
xit Nicephorus Blemmida oratione ad Jacobum Βι
⁸πολλοῖς θαυμαζόμενος, 6 καὶ τῶν ιερῶν κανόνων πρῶτος σαφηνιστὴς, ea ἐκλάμψαντα, φησὶ, τὴν ἄνω γέν-
νησιν τοῦ Υἱοῦ ἀπαθῆ παρίστησιν. Ad hac interpres
primus exposuit .' Ewm, inquit, supernam Filii absque passione generatione»: denotat. [labetur haec Expo-
sitio manuscripts Scoriaei in Bibliotheca regia, Roma: iu Vaticana, Barberim, Altempsiana.
Carmine etiam tum politico, tum iambico, tum heroico praeter jam edita olurima lusit. Nos qum hic
adnotamus legimus, et sunt :
Εἰς γραμματικὸν-Θεόδωρον τὸν Στυππιώτην. In gra
γραμματικῶν.
ραμματικων..
El; τὸν μοναχὸν κυρὸν Ἰωαννίκιον. In monac/tun
αι γάρ·
Ἐπιτύμὸιος εἰς τὸν κύριν Κωνσταντῖνον τὸν Καμυτ
tum. P. Τί τοὺς τύπους ἕστηκας ἱστορῷν ξένε.
Κατὰ μακρογενείου, δοκοῦντος εἶναι διὰ τοῦτο σοφο
ciem habentem. P. ’ἰατταταιὰξ τῆς ἁδρᾶς γενειάδος. ~
Σχετλιαστικοὶ πρὸς τὴν Πρόνοιαν. Indignabundi in Ρ]
Κατὰ φθονούντων. Adversus invidos. P. 03x ἐστιν fit.
dversns invidos. P. 03x ἐστιν ἡμῖν ἰνὸς ἴχνος ὲν βίῳ.
Σχετλιαστικοὶ ἐπὶ τῇ ἀτιμίᾳ. Indiguubundi propter i
Κατὰ νόσου ἡρῷοι. Contra morbum heroici. Ρ. Ἥ) σε
ῷοι. Contra morbum heroici. Ρ. Ἥ) σε μέγα κρατεή.
Εἰς εἰκονισμένον βίον. In vitam effigiatam. P. Ἐμὲ
Αἷνιγμα εἰς τὴν νεφέλην. ίΕηὶθηια in nebulam. Ρ. Υἱέος ἡμετέρου με φιτύσσατο δία θυγάτηρ.
Ὑποθετικοὶ ὲπι τινι ἐκϐρασθέντι τῆς θαλάσσης ἄχει
manibus mortuo. P. Ξεῖνε, τί νῦν με δέδορκας.
Συντακτήριοιτοίς Βυζαντίοις. νοιεάὶι-εηιεε Byzantini
De horto. P. Ὁρᾷς θεατὰ τοῦ φυτῶνος τὴν χάριν.
Aliud. P. Ὁρῶν σε, κῆπε. .
Aliud. P. Ἄνθρωπε δεῦρο καὶ τρύγησον.
Aliud. P. Βαεαὶ πόσαις ὁ κῆπος.
Aliud. P. Τὴν καλλονὴν, ἄνθρωπε, τοῦ ῥόδου.
Ἐπὶ τῷ γάμῳ τοῦ υἱοῦ κυροῦ Νικηφόρον τοῦ Φορὸηι
Phorbeni, domno Alexio. P. Ὠς εὐτυχὴς καὶ εὐκλεὴ
txio. P. Ὠς εὐτυχὴς καὶ εὐκλεὴς ἡ σὴ νυμφαγωγία.
In easdem. P. Κατάθου σου τὸν θώρακα.
In easdem. Ρ. Τίς εἶδε κῆπον ἀρετῶν.
In easdem -P. Τρισευτυχὴς, τρισεύδαιμον.
(4) llnjus interpretationis specimen habesin no- nos in Spicil. Rom. t. Υ, p. 161-585. Locus_a_u_-
stro'Spicilegio Rom, t. V. p.390 seqq. A. Μ. γ tem ab A'llatio citatus legitur apud nos, ρ. ιη...
(5) Hane Eustachii egregiam Expositionem in Da- A. Μ.
masceui hymnum pentecostalem edidimus Grtcce
sanctorum et sapientium poetarum Cosma: et Joannis Damasceni (quos illi composuerunt in sacras Domini
ηὸτινὶ solemnitates.) Proazmium ad Orpltanotrophum.
Δεσποτικαῖς καὶ δημοτελέσιν ἑορταῖς. Posseviuus in
Theodorus pauper explicuit interpretationem libri Joannis Damasceni qui octoechus dicitur. Theodorus iste
pauper non alius fuit a Prodromo. Nam iste pauperis etiam sibi veluti cognomen adnexuit : indeque
› factum πτωχοπρόδρομος, nempe pauper Prodromus. Et erat vere conditione miser ae pauper. Somnium
merum est, Interpretatio libri Damasceni. Nullum enim ille titulo Octoech'i scripsit. Octoechns, quem Pro
dromus explieaverit, quid monstrum sit, explicet Possevinus. Et oetoechum Joannis Opus. octoechi no-
mine, quod nuspiam est, misere fmdavit. Quare sententia ita corrigenda est: Theodorus PtochOprodt-omns
interpretatus est Joannis Damasceni librum, qui octoechus dicitur. Sed id quoque falsum erit. Quamvis
enim iste Prodromus scripserit interpretationem in canones Cosmae et Damasceni (ι), quos illi in Domini
nostri solemnes dies festos concinnarunt, nunquam tamen legi eumdem Dumasceui Octoechum inter-
pretatum, quem fusissimo commentario Joannes Zonaras explicavit. Cum reliqua peregerit Prodromus,
potuit et hanc quoque interpretationem perlicere; sed eam ad hunc usque diem nulla in bibliotheca
signatam vidi. Utinam et haec quoque eaStaret! llujus expositionis meminit Thessalonicensis iu Prommio
suae Expositionis canonis Joannis Damaseeui in Per
Πρόδρομος αἰτιολογεῖ σεμνῶς αὐτὸ, κανόνας ἱεροὺς
Theodorus Prodromus hujusce grauem causam reddat, qui sacros canones exposuit. In eam quoque respe-
xit Nicephorus Blemmida oratione ad Jacobum Βι
⁸πολλοῖς θαυμαζόμενος, 6 καὶ τῶν ιερῶν κανόνων πρῶτος σαφηνιστὴς, ea ἐκλάμψαντα, φησὶ, τὴν ἄνω γέν-
νησιν τοῦ Υἱοῦ ἀπαθῆ παρίστησιν. Ad hac interpres
primus exposuit .' Ewm, inquit, supernam Filii absque passione generatione»: denotat. [labetur haec Expo-
sitio manuscripts Scoriaei in Bibliotheca regia, Roma: iu Vaticana, Barberim, Altempsiana.
Carmine etiam tum politico, tum iambico, tum heroico praeter jam edita olurima lusit. Nos qum hic
adnotamus legimus, et sunt :
Εἰς γραμματικὸν-Θεόδωρον τὸν Στυππιώτην. In gra
γραμματικῶν.
ραμματικων..
El; τὸν μοναχὸν κυρὸν Ἰωαννίκιον. In monac/tun
αι γάρ·
Ἐπιτύμὸιος εἰς τὸν κύριν Κωνσταντῖνον τὸν Καμυτ
tum. P. Τί τοὺς τύπους ἕστηκας ἱστορῷν ξένε.
Κατὰ μακρογενείου, δοκοῦντος εἶναι διὰ τοῦτο σοφο
ciem habentem. P. ’ἰατταταιὰξ τῆς ἁδρᾶς γενειάδος. ~
Σχετλιαστικοὶ πρὸς τὴν Πρόνοιαν. Indignabundi in Ρ]
Κατὰ φθονούντων. Adversus invidos. P. 03x ἐστιν fit.
dversns invidos. P. 03x ἐστιν ἡμῖν ἰνὸς ἴχνος ὲν βίῳ.
Σχετλιαστικοὶ ἐπὶ τῇ ἀτιμίᾳ. Indiguubundi propter i
Κατὰ νόσου ἡρῷοι. Contra morbum heroici. Ρ. Ἥ) σε
ῷοι. Contra morbum heroici. Ρ. Ἥ) σε μέγα κρατεή.
Εἰς εἰκονισμένον βίον. In vitam effigiatam. P. Ἐμὲ
Αἷνιγμα εἰς τὴν νεφέλην. ίΕηὶθηια in nebulam. Ρ. Υἱέος ἡμετέρου με φιτύσσατο δία θυγάτηρ.
Ὑποθετικοὶ ὲπι τινι ἐκϐρασθέντι τῆς θαλάσσης ἄχει
manibus mortuo. P. Ξεῖνε, τί νῦν με δέδορκας.
Συντακτήριοιτοίς Βυζαντίοις. νοιεάὶι-εηιεε Byzantini
De horto. P. Ὁρᾷς θεατὰ τοῦ φυτῶνος τὴν χάριν.
Aliud. P. Ὁρῶν σε, κῆπε. .
Aliud. P. Ἄνθρωπε δεῦρο καὶ τρύγησον.
Aliud. P. Βαεαὶ πόσαις ὁ κῆπος.
Aliud. P. Τὴν καλλονὴν, ἄνθρωπε, τοῦ ῥόδου.
Ἐπὶ τῷ γάμῳ τοῦ υἱοῦ κυροῦ Νικηφόρον τοῦ Φορὸηι
Phorbeni, domno Alexio. P. Ὠς εὐτυχὴς καὶ εὐκλεὴ
txio. P. Ὠς εὐτυχὴς καὶ εὐκλεὴς ἡ σὴ νυμφαγωγία.
In easdem. P. Κατάθου σου τὸν θώρακα.
In easdem. Ρ. Τίς εἶδε κῆπον ἀρετῶν.
In easdem -P. Τρισευτυχὴς, τρισεύδαιμον.
(4) llnjus interpretationis specimen habesin no- nos in Spicil. Rom. t. Υ, p. 161-585. Locus_a_u_-
stro'Spicilegio Rom, t. V. p.390 seqq. A. Μ. γ tem ab A'llatio citatus legitur apud nos, ρ. ιη...
(5) Hane Eustachii egregiam Expositionem in Da- A. Μ.
masceui hymnum pentecostalem edidimus Grtcce