PG 133, col. 113
των insulturam.
ια’. '0 ἀρνησιχριστος. διὰ βίου μιταμελείσθω.
ιβ’. οὐκ eiectam εἰς ναδν ὸ ἀδελφῇ ἢ νύμφῃ μευ
μησμὲνος* ἀποστὰς μέντοι hri. τριετίαν προσ-
fluctu, καὶ ἑξαετίαν ὑποπιπτέτω.
ιγ’. ὀ τὴν ἰδίαν ἀφεὶς, καὶ λαμϐάνων ἑτέραν,
pta-.13; ὢν, ιπταιτιαν ὑποπιπτέτω.
ιδ’. ὐ τῇ μητρυιᾷ μανεὶς, ὡς ὁ μανεὶς ἀδελφῇ.
ιε’. οι Μλῦγαμοι, κτηνώδεις· ἀλλ’ δῦν μετὰ τριε-
τίαν δεχέσοωσαν.
ις’. οι παραϐάντες τὴν πίστιν διὰ βασάνων,
omne!” ὑποπιπτέτωσαν· οι δὲ αὐθαιρέτως, δωδε-
malev.
ιζ’. '0 lx βίας ἐπιορκήσας, μετὰ ἑξαετίαν ama;-
ιι δὶ ἄνευ ἀνάγκης, μετὰ δύο καὶ δέκα.
ιη’. Μὴ χρόνῳ κρίνῃς, ἀλλὰ τρόποις τὰ Eme-leta-
εἰ δ’ lupinum ταῖς ἁμαρτίαις, καὶ ἀντιλέγοιεν· σὺ
δὲ σῶζε τὴν οἰκείαν ψυχήν.
Joannes Leunclavius anno 1578 Grmce Latineque Basileaa edidit, ex codice Joannis
Sambuci sumptam, [heat-iani philosophi religiosam (imputationem cum Armeniorum
triarcha generali Nersele anno 1170_ habitam; isque libellus in Patrum deinde Bi-
liothecas transiit. et α Galano quoque in opere suo Der concordia exhibitus fuit, elabo-
rnlaretiam in Armeniorum gratiamkilnicana interpretatione, quia id scriptum nusquam
apud Armenios nancisci pot—uerat. E50 nuper libellum hunc, op ventilandasquasdam
gentis ejus opiniones cum inspexissem’,_ dolebam equidem tam _utileipulchrumque Opus-
éulnm lacuna quadam'in medio esse foedatum. itaque ad codices Vaticanos conversus,
duos illico deprehendi et deinde tertium, qui Theoriani praedictam disputationem nullo
vitio violatam tenebant. Neque hactenus fructus substitit; sed cum ’Leunclavius edi-
tionem suam itis verbis auspicatus, sit: βασιλι
λιπὼν τῶν Ἀρμενίων, imperatorium diploma ad gen
seu epistola. in ejus editione prbrsus non exstet, in codicibus autem 'Vaticani's lega-
tur; miratus sumLeunclavii errorem, qui non agnovit hanc csse exterioreminScI-i-
[itionem epistolae in Samhuei codice propter avulsam initio chartam desiderem; vel
certeAbune: titulum consequenti opusculo non, esie idoneum, quod certe non impe-
ratoris epistola. sed» theologica V'l‘rheoriani disputatio est.- Ego igitur, ope codicum
Yatiunorirtn, nactugjam duo libelliIejussupplementa, nempe lacunae in triedio, et epi-
stola praevia qua Manuel imp. :l‘ltcoriani_'legationeunmuniverat; gaudium meum
multo‘vehetncntius cumulari Sensi, cum in duobus ex his codicibus secundam quoque
ια’. '0 ἀρνησιχριστος. διὰ βίου μιταμελείσθω.
ιβ’. οὐκ eiectam εἰς ναδν ὸ ἀδελφῇ ἢ νύμφῃ μευ
μησμὲνος* ἀποστὰς μέντοι hri. τριετίαν προσ-
fluctu, καὶ ἑξαετίαν ὑποπιπτέτω.
ιγ’. ὀ τὴν ἰδίαν ἀφεὶς, καὶ λαμϐάνων ἑτέραν,
pta-.13; ὢν, ιπταιτιαν ὑποπιπτέτω.
ιδ’. ὐ τῇ μητρυιᾷ μανεὶς, ὡς ὁ μανεὶς ἀδελφῇ.
ιε’. οι Μλῦγαμοι, κτηνώδεις· ἀλλ’ δῦν μετὰ τριε-
τίαν δεχέσοωσαν.
ις’. οι παραϐάντες τὴν πίστιν διὰ βασάνων,
omne!” ὑποπιπτέτωσαν· οι δὲ αὐθαιρέτως, δωδε-
malev.
ιζ’. '0 lx βίας ἐπιορκήσας, μετὰ ἑξαετίαν ama;-
ιι δὶ ἄνευ ἀνάγκης, μετὰ δύο καὶ δέκα.
ιη’. Μὴ χρόνῳ κρίνῃς, ἀλλὰ τρόποις τὰ Eme-leta-
εἰ δ’ lupinum ταῖς ἁμαρτίαις, καὶ ἀντιλέγοιεν· σὺ
δὲ σῶζε τὴν οἰκείαν ψυχήν.
Joannes Leunclavius anno 1578 Grmce Latineque Basileaa edidit, ex codice Joannis
Sambuci sumptam, [heat-iani philosophi religiosam (imputationem cum Armeniorum
triarcha generali Nersele anno 1170_ habitam; isque libellus in Patrum deinde Bi-
liothecas transiit. et α Galano quoque in opere suo Der concordia exhibitus fuit, elabo-
rnlaretiam in Armeniorum gratiamkilnicana interpretatione, quia id scriptum nusquam
apud Armenios nancisci pot—uerat. E50 nuper libellum hunc, op ventilandasquasdam
gentis ejus opiniones cum inspexissem’,_ dolebam equidem tam _utileipulchrumque Opus-
éulnm lacuna quadam'in medio esse foedatum. itaque ad codices Vaticanos conversus,
duos illico deprehendi et deinde tertium, qui Theoriani praedictam disputationem nullo
vitio violatam tenebant. Neque hactenus fructus substitit; sed cum ’Leunclavius edi-
tionem suam itis verbis auspicatus, sit: βασιλι
λιπὼν τῶν Ἀρμενίων, imperatorium diploma ad gen
seu epistola. in ejus editione prbrsus non exstet, in codicibus autem 'Vaticani's lega-
tur; miratus sumLeunclavii errorem, qui non agnovit hanc csse exterioreminScI-i-
[itionem epistolae in Samhuei codice propter avulsam initio chartam desiderem; vel
certeAbune: titulum consequenti opusculo non, esie idoneum, quod certe non impe-
ratoris epistola. sed» theologica V'l‘rheoriani disputatio est.- Ego igitur, ope codicum
Yatiunorirtn, nactugjam duo libelliIejussupplementa, nempe lacunae in triedio, et epi-
stola praevia qua Manuel imp. :l‘ltcoriani_'legationeunmuniverat; gaudium meum
multo‘vehetncntius cumulari Sensi, cum in duobus ex his codicibus secundam quoque