PG 136, col. 776
Ol δὲ ἰδόντες αὑτὸν ἐροῦσι, Ποῦ ἐστιν ;
Πρόσωπα ἀσεϐῶν ἀτιμίας ἑμπλησθήσονται.
Φῶς ἀσεϐῶν σϐεσθήσεται.
Πᾶς ὁ βίος ἀσεϐοῦς ὲν φροντίδι. Ὅταν δοκῇ εἰρη-
νεύειν, ἥξει αὑτῷ ή καταστροφή.
Ἐλπὶς ἀσεϐοῦς ἀπολεῖται.
’Λᾳεϐῶν λύχνος σϐεσθήσεται. Ἐλεύσεται δὲ αῦ-
τοῖς ἡ καταστροφὴ, καὶ ἔσονται ὥσπερ ἄχυρα ὑπὸ
ἀνέμου.
Ὀφθαλμοὶ ἀσεϐῶν τακήσονται. Ἦ γὰρ ἐλπὶς αὑ-
τῶν ἀπώλεια.
Υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι. Υἱοὶ ἀλλότριοι ἑπα-
λαιῶοησαν, καὶ ὲχώλαναν ἀπὸ τῶν τρίϐων αὐτῶν.
Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς
καὶ ὑψωθῆναι, ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον.
Εἶδον τὸν ἀσεϐῆ ὑπερυψούμενον καὶ⁴ ἐπαιρόμενον,
ὼς τὰς κέδρους τοῦ Λιϐάνου. Καὶ παρῆλθον. καὶ
ίδοὺ οὐκ ἦν · καὶ ἐζήτησα αὐτὸν, καλ¹ οὐχ εὑρέθη ὁ
τόπος αὑτοῦ.
Ἰδοὺ ot μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦν-
ται. Ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ
σοῦ. κ
Ai ὁδοὶ τῶν ἀσεϐῶν σκοτειναὶ, καὶ οὐκ οἴδασι
πῶς προσκόπτουσιν.
Πρόχειρος γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεϐῶν ἀπώ-
λεια.
Ζωὴν ἀσεϐῶν ἀναστρέψει Κύριος.
Καρποὶ ἀσεϐῶν ἀπώλεια.
Ἀσεϐὴς ποιεῖ ἔργα ἄδικα.
Ὀδοὶ ἀσεϐῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται.
'0 διωγμὸς ἀσεϐῶν εἰς θάνατον.
Φυλάσσεται ὁ ἀσεϐὴς εἰς ἡμέραν κακήν.
Φεύγες ἀσεϐὴς μηδενὸς διώκοντος.
Ψυχὴ ἀσεϐοῦς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπ’ οὐδενὸς τῶν
ἀνθρώπων.
Ἀσεϐὴς ἐλθὼν εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ.
Τὰ σπλάγχνα τῶν ἀσεϐῶν ἀνελεήμοηα.
Κατάρα Κυρίου ὲν οἴκοις ἀσεϐῶν.”ίῐτη ἀσεϐῶν
ὀλίγα.
Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ’ ἐμοῦ ο δείλαιοι
εἰσιν, ὅτι ἠσέϐησαν είς ἐμέ. Ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην
αὐτούς ’ αὐτοὶ δὲ κατελά).ησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῆ.
Ἀσῦενήσουσιν οἱ ἀσεϐεῖς, καὶ ὲξαρῶ τοὺς ἅσεο
ϐεἰς ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. λέγει Κύριος.
Ἀκουε, οὐρανὲ, καὶ ὲνωτίζου, ἡ γῇ, τὰ ῥήματα
τοῦ στόματός μου, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν, «Υἰοὺς
ἐγέννησα. ι
Πρόσωπα ἀσεϐῶν ἀτιμίας ἑμπλησθήσονται.
Φῶς ἀσεϐῶν σϐεσθήσεται.
Πᾶς ὁ βίος ἀσεϐοῦς ὲν φροντίδι. Ὅταν δοκῇ εἰρη-
νεύειν, ἥξει αὑτῷ ή καταστροφή.
Ἐλπὶς ἀσεϐοῦς ἀπολεῖται.
’Λᾳεϐῶν λύχνος σϐεσθήσεται. Ἐλεύσεται δὲ αῦ-
τοῖς ἡ καταστροφὴ, καὶ ἔσονται ὥσπερ ἄχυρα ὑπὸ
ἀνέμου.
Ὀφθαλμοὶ ἀσεϐῶν τακήσονται. Ἦ γὰρ ἐλπὶς αὑ-
τῶν ἀπώλεια.
Υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι. Υἱοὶ ἀλλότριοι ἑπα-
λαιῶοησαν, καὶ ὲχώλαναν ἀπὸ τῶν τρίϐων αὐτῶν.
Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς
καὶ ὑψωθῆναι, ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον.
Εἶδον τὸν ἀσεϐῆ ὑπερυψούμενον καὶ⁴ ἐπαιρόμενον,
ὼς τὰς κέδρους τοῦ Λιϐάνου. Καὶ παρῆλθον. καὶ
ίδοὺ οὐκ ἦν · καὶ ἐζήτησα αὐτὸν, καλ¹ οὐχ εὑρέθη ὁ
τόπος αὑτοῦ.
Ἰδοὺ ot μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦν-
ται. Ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ
σοῦ. κ
Ai ὁδοὶ τῶν ἀσεϐῶν σκοτειναὶ, καὶ οὐκ οἴδασι
πῶς προσκόπτουσιν.
Πρόχειρος γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεϐῶν ἀπώ-
λεια.
Ζωὴν ἀσεϐῶν ἀναστρέψει Κύριος.
Καρποὶ ἀσεϐῶν ἀπώλεια.
Ἀσεϐὴς ποιεῖ ἔργα ἄδικα.
Ὀδοὶ ἀσεϐῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται.
'0 διωγμὸς ἀσεϐῶν εἰς θάνατον.
Φυλάσσεται ὁ ἀσεϐὴς εἰς ἡμέραν κακήν.
Φεύγες ἀσεϐὴς μηδενὸς διώκοντος.
Ψυχὴ ἀσεϐοῦς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπ’ οὐδενὸς τῶν
ἀνθρώπων.
Ἀσεϐὴς ἐλθὼν εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ.
Τὰ σπλάγχνα τῶν ἀσεϐῶν ἀνελεήμοηα.
Κατάρα Κυρίου ὲν οἴκοις ἀσεϐῶν.”ίῐτη ἀσεϐῶν
ὀλίγα.
Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ’ ἐμοῦ ο δείλαιοι
εἰσιν, ὅτι ἠσέϐησαν είς ἐμέ. Ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην
αὐτούς ’ αὐτοὶ δὲ κατελά).ησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῆ.
Ἀσῦενήσουσιν οἱ ἀσεϐεῖς, καὶ ὲξαρῶ τοὺς ἅσεο
ϐεἰς ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. λέγει Κύριος.
Ἀκουε, οὐρανὲ, καὶ ὲνωτίζου, ἡ γῇ, τὰ ῥήματα
τοῦ στόματός μου, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν, «Υἰοὺς
ἐγέννησα. ι