PG 137, col. 1136
ι ξεν ἐνιαυτὸν ἀκροᾶσθαι (75;, ὑποπεσεῖν δὲ τρία
ι ἐτη, εὐχῆς δὲ κοινωνῆσαι ἐτη δύο, καὶ τότε
‹ ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ τέλειον. ι
ΒΑᾹΣ. Τοῦ διαληφθέντος τρίτου κανόνος συγγνω-
μονῆσαντος ἁδιαστίκτως τοῖς κατὰ βίαν ὑποδεξομέ-
νοις εἰδωλόθυτα ο ἐπεί τινες ἤθελον καὶ τοὺς κατὰ
βίαν φαγόντας αὐτὰ, ἢ καὶ θύσαντας, συγγινώ-
σκεσθαι, ὥρισαν οί Πατέρες διὰ τούτου τοῦ κανόνος
καὶ τοῦ πέμπτου, ὡς ὅσοι μὲν ἀπαγόμενοι πρὸς τὸν
είδωλικὺν δεῖπνον σχῆμα ⁸χαιρόντων ἐνεδείξαντο,
καὶ μετὰ λαμπροτέρων ἐσθήτων ἀνέπεσον, καὶ μετ·
ἐςχον τῶν εἰδωλοθύτων, ὲπιτιμηθήσονται, ὡς ὅλως
Β
ἐνδόντες πρδς τὴν ἀσέϐειαν. Διὸ ἐπὶ ἕνα μὲν ἔνιανο
τὸν ἁκροάσονται τῶν θείων Γραφῶν ὲν τῷ νάρθηκι.
καὶ μετὰ τοῦτο ἐπὶ τριετίαν ὑποπέσωσι, τουτέστιν
ὲκκλησιάσουσιν ὀπίσω τοῦ ἄμϐωνος ἱστάμενοι, μέ-
χρι τῆς τῶν κατηχουμένων ὲξελεύσεως· τηνικαῦτα
γὰρ καὶ αὐτοὶ ἐξέλθωσι. Συμπληρωθέντων δὲ καὶ
τούτων τῶν τριῶν ἐνιαυτῶν, ἐπὶ ἔτη δύο συγκοι-
νωνήσουσι τοῖς πιστοῖς, καὶ ἔκτοτε είς τὸ τέλειον
ἔλθωσι, τουτέστι, καὶ τῶν θείων ἀγιασμάτων μετα.
λάϐωσιν. Ὅσοι δὲ ἀπαγόμενοι τὴν βίαν ἀπεκλαίοντο,
καὶ μετὰ πενθικῆς ἐσθῆτος ἀνέπεσον καὶ ἔφαγον,
μετὰ τὴν τριετίαν τῆς ὑποπτώσεως είς κοινωνίαν
ὲκκλησιαστικὴν δεχθήσονται· οὐ μέντοι γε· δὲ καὶ
τῶν θείων ἁγιασμάτων ’ἀξιωθήσονται. Τοῦτο γάρ
ἐστι τὸ δεχθῆναι τούτους χωρὶς προσφορᾶς. Ei ὁὶ
ἀνέπεσον μὲν, οὐκ ἔφατον δὲ, ἐπὶ διετίαν Orco-neote-
σι, καὶ είς τὸν τρίτον χρόνον συνεκκλησιάσουσι τώς
πιστοῖς χωρῖς τιροσφσρᾶς⁹ μετὰ γὰρ τὴν παραδρο-
μὴν καὶ τούτου τῆς Θείας μεταλήψεως ἁξιωθήσονται
Ταῦτα δὲ πάντα είς τὴν ὲπισκοπικὴν διάκρισιν ἁν-
έθεντο οἱ Πατέρες, ὡς ἂν πρὸς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ
ἡμαρτηκότος καὶ τὴν ρᾳθυμίαν ἦ προστεθήσονταί
τὰ ἐπιτίμια, ἢ ὲκκοπήσονται. Ἐξετάζεται δὲ καὶ
ἡ προτέρα τούτων ἀναστροφὴ ἵνα ἢ φιλανθρωπίας
ἢ αὐστηρίας τύχωσιν. Ἐρωτήσει δέ τις, Καὶ διὰ τί
οί μὲν τῷ γ’ κανόνι δηλούμενοι κληρικοὶ ἦ λαῖκοὶ
κατὰ βίαν ὑποδεξάμενοι λίϐανον ῆ εἰδωλόθυτον οὐκ
ἐπιτιμῶνται, ὡς μὴ ἐπταικότες, ἀλλὰ καὶ είς βαίτ-
μοῦς ἐκκλησιαστικοὺς προκόπτουσιν · οί δὲ’ ὲν τῷ
τέλει τοῦ ε’ κανόνος περιεχόμενοι, καὶ κατὰ βὲαν
ἀναπεσόντες, ἐπιτιμῶνται, ὡς ἡμαρτηκότες, καὶ
ταῦτα δακρυρῤοοῦντες, καὶ μηδὲ γευσάμενοι τῶν
είδωλοθύτων; Λύσις. Διαφορά ἐστι τῶν κατὰ βίαν
Guill. Beveregii notae.
etiam ecclesiastica supplicia ab iis a praesenti sy-
nodo exigantur : ut, exempli gratia, hoc canone
cautum est, utqui laetiore habitu accesserunt. et
parati ethnicorum prandii indiderenter participes
luerunt, uno anno audiant, tribus subst—ornantur.
duobus autem in oratione sola communicent, et
sic postea inter perfectos fideles recenseantur. ln
aliis__canoni_lms haec supplicia aliter definiuntur.
Qualia ea (uerunt, noti-lupus est hic repetamus,
cum de iis in annotationibus‘ad undecimum primi
oecnmenici concilii Nicaeae celebrati canoneni fuse
commentati fuerimus.
ι ἐτη, εὐχῆς δὲ κοινωνῆσαι ἐτη δύο, καὶ τότε
‹ ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ τέλειον. ι
ΒΑᾹΣ. Τοῦ διαληφθέντος τρίτου κανόνος συγγνω-
μονῆσαντος ἁδιαστίκτως τοῖς κατὰ βίαν ὑποδεξομέ-
νοις εἰδωλόθυτα ο ἐπεί τινες ἤθελον καὶ τοὺς κατὰ
βίαν φαγόντας αὐτὰ, ἢ καὶ θύσαντας, συγγινώ-
σκεσθαι, ὥρισαν οί Πατέρες διὰ τούτου τοῦ κανόνος
καὶ τοῦ πέμπτου, ὡς ὅσοι μὲν ἀπαγόμενοι πρὸς τὸν
είδωλικὺν δεῖπνον σχῆμα ⁸χαιρόντων ἐνεδείξαντο,
καὶ μετὰ λαμπροτέρων ἐσθήτων ἀνέπεσον, καὶ μετ·
ἐςχον τῶν εἰδωλοθύτων, ὲπιτιμηθήσονται, ὡς ὅλως
Β
ἐνδόντες πρδς τὴν ἀσέϐειαν. Διὸ ἐπὶ ἕνα μὲν ἔνιανο
τὸν ἁκροάσονται τῶν θείων Γραφῶν ὲν τῷ νάρθηκι.
καὶ μετὰ τοῦτο ἐπὶ τριετίαν ὑποπέσωσι, τουτέστιν
ὲκκλησιάσουσιν ὀπίσω τοῦ ἄμϐωνος ἱστάμενοι, μέ-
χρι τῆς τῶν κατηχουμένων ὲξελεύσεως· τηνικαῦτα
γὰρ καὶ αὐτοὶ ἐξέλθωσι. Συμπληρωθέντων δὲ καὶ
τούτων τῶν τριῶν ἐνιαυτῶν, ἐπὶ ἔτη δύο συγκοι-
νωνήσουσι τοῖς πιστοῖς, καὶ ἔκτοτε είς τὸ τέλειον
ἔλθωσι, τουτέστι, καὶ τῶν θείων ἀγιασμάτων μετα.
λάϐωσιν. Ὅσοι δὲ ἀπαγόμενοι τὴν βίαν ἀπεκλαίοντο,
καὶ μετὰ πενθικῆς ἐσθῆτος ἀνέπεσον καὶ ἔφαγον,
μετὰ τὴν τριετίαν τῆς ὑποπτώσεως είς κοινωνίαν
ὲκκλησιαστικὴν δεχθήσονται· οὐ μέντοι γε· δὲ καὶ
τῶν θείων ἁγιασμάτων ’ἀξιωθήσονται. Τοῦτο γάρ
ἐστι τὸ δεχθῆναι τούτους χωρὶς προσφορᾶς. Ei ὁὶ
ἀνέπεσον μὲν, οὐκ ἔφατον δὲ, ἐπὶ διετίαν Orco-neote-
σι, καὶ είς τὸν τρίτον χρόνον συνεκκλησιάσουσι τώς
πιστοῖς χωρῖς τιροσφσρᾶς⁹ μετὰ γὰρ τὴν παραδρο-
μὴν καὶ τούτου τῆς Θείας μεταλήψεως ἁξιωθήσονται
Ταῦτα δὲ πάντα είς τὴν ὲπισκοπικὴν διάκρισιν ἁν-
έθεντο οἱ Πατέρες, ὡς ἂν πρὸς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ
ἡμαρτηκότος καὶ τὴν ρᾳθυμίαν ἦ προστεθήσονταί
τὰ ἐπιτίμια, ἢ ὲκκοπήσονται. Ἐξετάζεται δὲ καὶ
ἡ προτέρα τούτων ἀναστροφὴ ἵνα ἢ φιλανθρωπίας
ἢ αὐστηρίας τύχωσιν. Ἐρωτήσει δέ τις, Καὶ διὰ τί
οί μὲν τῷ γ’ κανόνι δηλούμενοι κληρικοὶ ἦ λαῖκοὶ
κατὰ βίαν ὑποδεξάμενοι λίϐανον ῆ εἰδωλόθυτον οὐκ
ἐπιτιμῶνται, ὡς μὴ ἐπταικότες, ἀλλὰ καὶ είς βαίτ-
μοῦς ἐκκλησιαστικοὺς προκόπτουσιν · οί δὲ’ ὲν τῷ
τέλει τοῦ ε’ κανόνος περιεχόμενοι, καὶ κατὰ βὲαν
ἀναπεσόντες, ἐπιτιμῶνται, ὡς ἡμαρτηκότες, καὶ
ταῦτα δακρυρῤοοῦντες, καὶ μηδὲ γευσάμενοι τῶν
είδωλοθύτων; Λύσις. Διαφορά ἐστι τῶν κατὰ βίαν
Guill. Beveregii notae.
etiam ecclesiastica supplicia ab iis a praesenti sy-
nodo exigantur : ut, exempli gratia, hoc canone
cautum est, utqui laetiore habitu accesserunt. et
parati ethnicorum prandii indiderenter participes
luerunt, uno anno audiant, tribus subst—ornantur.
duobus autem in oratione sola communicent, et
sic postea inter perfectos fideles recenseantur. ln
aliis__canoni_lms haec supplicia aliter definiuntur.
Qualia ea (uerunt, noti-lupus est hic repetamus,
cum de iis in annotationibus‘ad undecimum primi
oecnmenici concilii Nicaeae celebrati canoneni fuse
commentati fuerimus.