PG 139, col. 186
cere ex ambobus non habentibus in essentia diffe-
rentiam neque in nominum duplicitate discretio-
nem, sed in hypostaticis proprietatibus, longe a
Sabelliana impietate abest. Quare cum hoc dogma
aliud sita Sabellii opinione, neque Sabellianum
et abjiciendum illud existimes. Verum absurdum
illud esse aliunde demonstres.
5. GR. Sint haec ita, neque Sabellianum sit di-
cere, ex Patre et Filio sanctissimi Spiritus esse
processionem. Attamen illud certe absurdum os-
tendit, quod non dicam (Ι). Si Spiritus est ex utro-
que, composita ipsi erit hypostaseos proprietas, et
non simplex, et composita ipsa hypostasis, quia et
immediate et mediate procedit,scilicet tum ex Patre ,
tum ex Filio; sic autem et Filii preprietas de‘
prehenditur composita, quum non solum habeat
quod sit generatus ex Patre, verum etiam quod
Spiritum sanctum ex se ipso immediate produ-
cat.
LAT. Secundum hanc rationem in Patre quoque
foret compositio, et multo magis, quia non solum
ingenitus, verum etiam generans et spirans est.
Si vero haac in Patre nullam inducunt composi-
tionem, neque illa in Filio et in Spiritu composi—
tionem inducent. Aut qualis est ista sortitio et
distributio, Patrem quidem non esse compositum
ex innascibilitate,generatione etspiratione (activa),
Filium vero compositum esse pr0pter passivam
generationem et spirationem activam, et Spiritum
compositum, quia e duplici causa et duplici modo
procedat, sive ex Patre et ex Filio, mediate videli
cet et immediate ‘2 Quanquam et si simplicem de-
mus cuique proprietatem secundum tuum sermo-
nem. et sic, ut dicis, duplicitas inducetur et com-
positio sequetur et erit unumquodque compositum.
Etenim in Patre est tum divinitatis essentia tum
gignendi proprietas, et in Filio una cum essentia
proprietas geniti est, et in Spiritu cum eadem
essentia, proprietas processionis. Verum non est
compositio ibi, sed simplicitas super omnem sim-
plicitatem, quia nec partes Divinitatis ista sunt,
quum ea sit super omnem indivisibilitatem indi-
visibilis, verum proprietates, quae circa unam
essentiam et hujus unius essentia; hypostases spe-
ctantur et quarumque quamlibet personam dis-
tinguit suoque charactere insignit. Igitur neque
quando dico Spiritum immediate et mediate ha-
bere processionem, vel ex Patre Filium generari
et Spiritum producere (γη), duplicitatem quam-
νἕξ) Ita scriptum. Quod tamen mendum exhibere
ι e ur.
tuetur.
(τη) aptissimam hic non sumi passive usus vocis
in sequentibus demonstrat.
rentiam neque in nominum duplicitate discretio-
nem, sed in hypostaticis proprietatibus, longe a
Sabelliana impietate abest. Quare cum hoc dogma
aliud sita Sabellii opinione, neque Sabellianum
et abjiciendum illud existimes. Verum absurdum
illud esse aliunde demonstres.
5. GR. Sint haec ita, neque Sabellianum sit di-
cere, ex Patre et Filio sanctissimi Spiritus esse
processionem. Attamen illud certe absurdum os-
tendit, quod non dicam (Ι). Si Spiritus est ex utro-
que, composita ipsi erit hypostaseos proprietas, et
non simplex, et composita ipsa hypostasis, quia et
immediate et mediate procedit,scilicet tum ex Patre ,
tum ex Filio; sic autem et Filii preprietas de‘
prehenditur composita, quum non solum habeat
quod sit generatus ex Patre, verum etiam quod
Spiritum sanctum ex se ipso immediate produ-
cat.
LAT. Secundum hanc rationem in Patre quoque
foret compositio, et multo magis, quia non solum
ingenitus, verum etiam generans et spirans est.
Si vero haac in Patre nullam inducunt composi-
tionem, neque illa in Filio et in Spiritu composi—
tionem inducent. Aut qualis est ista sortitio et
distributio, Patrem quidem non esse compositum
ex innascibilitate,generatione etspiratione (activa),
Filium vero compositum esse pr0pter passivam
generationem et spirationem activam, et Spiritum
compositum, quia e duplici causa et duplici modo
procedat, sive ex Patre et ex Filio, mediate videli
cet et immediate ‘2 Quanquam et si simplicem de-
mus cuique proprietatem secundum tuum sermo-
nem. et sic, ut dicis, duplicitas inducetur et com-
positio sequetur et erit unumquodque compositum.
Etenim in Patre est tum divinitatis essentia tum
gignendi proprietas, et in Filio una cum essentia
proprietas geniti est, et in Spiritu cum eadem
essentia, proprietas processionis. Verum non est
compositio ibi, sed simplicitas super omnem sim-
plicitatem, quia nec partes Divinitatis ista sunt,
quum ea sit super omnem indivisibilitatem indi-
visibilis, verum proprietates, quae circa unam
essentiam et hujus unius essentia; hypostases spe-
ctantur et quarumque quamlibet personam dis-
tinguit suoque charactere insignit. Igitur neque
quando dico Spiritum immediate et mediate ha-
bere processionem, vel ex Patre Filium generari
et Spiritum producere (γη), duplicitatem quam-
νἕξ) Ita scriptum. Quod tamen mendum exhibere
ι e ur.
tuetur.
(τη) aptissimam hic non sumi passive usus vocis
in sequentibus demonstrat.