PG 140, col. 952
σιν πρὸς καὶ πρὸς τοὺς ὰρχιιριῐς ἐποίησιν. 0-3-
τω γὰρ ὤμοσεν · ‹‹ Εἰ βουληθῶ τι κακωτικὸν ἔργα·
σασθαι, εἶτα δι’ ὶμοῦ δι’ ἐτέρου, εἰς τὸν ortiab-rm
μου καὶ κληρονόμον καὶ διάδοχον τῆς βασιλείας, ἵνα
ciui ἀγωρισμίιος ἀπὸ τῆς ζωαρχιιιῆς καὶ ὀμοουσίον
Τριάδος, παραδεδομένος τῷ διαϐόλῳ. ›› Σὺν τού-
τῳ τῷ ὅρκῳ καὶ ἔτερος γέγονεν ὄρχος πρὸς ἅπαντα
τὸν λαὸν, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, μεγιστᾶνας, στρατευο-
μένους xui. ἰδιώτας· ὅντινα ὰπὸ τῶν δύο βασιλέων
ἴδοι ό λαός ἐκκλίναντα εἰς ἐπιϐουλήν τοῦ έτὶρου, εἰ
μέν φονεύσει τόν ἐπιϐουλευθέντα ὀ ἐπίϐουλος, ἶνα
Β σωριύωνται ἅπαντας, καὶ φονεύωσι καὶ τοῦτον ·
ἁναγοριὺωσι δέ ἐκ τῆς συγκλήτου βασιλέα ὃν καὶ
θέλουσιν · εἶδε ματαία φανῇ ἡ ὶπιϐουλή, ἶνα κρατῇ
ό λαὸς τόν φανέντα ἐπίϐουλον, καὶ φονευῃ τοῦτον,
καὶ ἔχῃ καὶ τὸν ἐπιϐουλευθέντα βασιλέα· εἰ δὲ οὗ
ποιήσει οὓτωςὸ λαός, ἱνα ὦσι ααὶ αὐτοί ἀφωρισμέ-
νοι καὶ ἆνατιθεματισμὶνοι.
ς’· Τούτοις τοῖς ὅρκοις συνδεσμὴσας αὐτὸς ἑαυτὸν,
καὶ πάντα τὸν λαόν. Καὶ καιρὸς οὐ πολύς παριλθὼν,
καὶ πρὸς τὴν στέψιν ἢδη κατίπιιγί tu. Πῶς ἄν ἁπα-
ριθμήσωμαι τάς τυραννίδας ἃς ὑπίστηνς πῶς τὰς
ὑπιραπιίρους βίας ἐκείνας, τὰς ἓν νυκτί, τάς ἰν
ἡμέρᾳ; πῶς τὰς τῶν ἀρχιερέων, τὰς τῶν far/wra-
νων. τὰς τῶν ἱερέων, τὰς τῶν μοναχῶν, τὰς τῶν
Ἀγιοριτῶν (5), τὰς τῶν ἠσυχαστῶν, καὶ ἁπαξα-
C πλῶς εἰπεῖν, σχεδὸν παντων τῶν ἓν τίλιι καὶ τῶν
ἐν ἱερωσύνῃ καὶ ἰδιωτείας Ἀλλ’ οὖδὶ γυναίκις οἶμοι-
ροι τῆς τοιαύτης βίας ὶναπιλιίφθησαν. Μαρτυρή-
σουσί μοι οἱ τῆς ἀληθείας πάντες σύντρσφοι (6),
ὅσοι κατὰ τὰ Σύρῥια (7) καὶ τό Λουπάδὴν, (8) καὶ
τὴνῐῖροῦσαν ύπέστην.¹Ως δέ οὐχ σῦρισ-κόν με τοίς
τούτων Θελὴμασι πιιθόμινον, τεσσαράκοντα ἀρχιε-
ρεῖς καὶ πρὸς, τὰς ἑαυτῶν μοι γραφὰς ἐνεχείρισαν,
ἔχειν φάσκοντες εἰς τὰς ἑαυτῶν κεφαλάς τὴν τῶν
ὅρκων παρατροπὴν, καὶ στέψαι τὸν Παλαιολόγον
πρῶτον · ὅπερ ἦν ἀπώμοτον (9). Οὗτος γὰρ ἦν ό ὁρ-
sequerer codices quihabent, sterceae, θ. stercus. id
erst’stercoreus, stercoratus. Atque in eam senten-
tias! ιιιιοερςεάίὺμξ discede
(7) Τά Σύῥρεα. Id est, siAinterpreteris, confluen-
D tia : quo ex'aiqnarum confluxu multa loca Latinum
nomen gerunt.
Τὸλουπάδην Forte τόν-Λουπάδινλγρνο Λου-
πάὸξίον. Urbs nota, quae Aonqidt0v,_Lopaditlm, ζ.βο-
ῧῗᾱίυω, μυρδᾱὶυιιξ, Lupardum, Lupar, Lupadi, et
uhat dicta reperitur.
luhat dicta reperitur.
(9) Ἀπώμοτονξρυὶά sit ἀπώμοτος, (ιιιὶάγᾶνὼμο-
τος et ἐνώμοτος, etiam tirones, sciuntt Sed pauci
forte extricabunt se ex istis Philonis libro De som-
niis, p._H49 ζ Οὕτως ἠ δυστυχὴς (ψυχὴ) ἕξηνεμώθη,
ὼς iui. ἐνομοτον γενέσθαί περί fro? fissile»; xuii πα-
γίως τιαυθῖστάνοιι oriunda}; ’ὑπίλαξῇ Equidem ergo
sic existimo.a viro incomparabili scriptum fuisse,
διο ensumo.a Viro incom aranui scriptum tuisse,
ἐνώμοτον, et οἵ χευδῶς, ad guno sensum ; Sic infe-
lix'anima eventilata est. ut etiam jurejurando ob-
strinxerit se,quod firmiteret solide illa consistant,
quas falso existimavit.
τω γὰρ ὤμοσεν · ‹‹ Εἰ βουληθῶ τι κακωτικὸν ἔργα·
σασθαι, εἶτα δι’ ὶμοῦ δι’ ἐτέρου, εἰς τὸν ortiab-rm
μου καὶ κληρονόμον καὶ διάδοχον τῆς βασιλείας, ἵνα
ciui ἀγωρισμίιος ἀπὸ τῆς ζωαρχιιιῆς καὶ ὀμοουσίον
Τριάδος, παραδεδομένος τῷ διαϐόλῳ. ›› Σὺν τού-
τῳ τῷ ὅρκῳ καὶ ἔτερος γέγονεν ὄρχος πρὸς ἅπαντα
τὸν λαὸν, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, μεγιστᾶνας, στρατευο-
μένους xui. ἰδιώτας· ὅντινα ὰπὸ τῶν δύο βασιλέων
ἴδοι ό λαός ἐκκλίναντα εἰς ἐπιϐουλήν τοῦ έτὶρου, εἰ
μέν φονεύσει τόν ἐπιϐουλευθέντα ὀ ἐπίϐουλος, ἶνα
Β σωριύωνται ἅπαντας, καὶ φονεύωσι καὶ τοῦτον ·
ἁναγοριὺωσι δέ ἐκ τῆς συγκλήτου βασιλέα ὃν καὶ
θέλουσιν · εἶδε ματαία φανῇ ἡ ὶπιϐουλή, ἶνα κρατῇ
ό λαὸς τόν φανέντα ἐπίϐουλον, καὶ φονευῃ τοῦτον,
καὶ ἔχῃ καὶ τὸν ἐπιϐουλευθέντα βασιλέα· εἰ δὲ οὗ
ποιήσει οὓτωςὸ λαός, ἱνα ὦσι ααὶ αὐτοί ἀφωρισμέ-
νοι καὶ ἆνατιθεματισμὶνοι.
ς’· Τούτοις τοῖς ὅρκοις συνδεσμὴσας αὐτὸς ἑαυτὸν,
καὶ πάντα τὸν λαόν. Καὶ καιρὸς οὐ πολύς παριλθὼν,
καὶ πρὸς τὴν στέψιν ἢδη κατίπιιγί tu. Πῶς ἄν ἁπα-
ριθμήσωμαι τάς τυραννίδας ἃς ὑπίστηνς πῶς τὰς
ὑπιραπιίρους βίας ἐκείνας, τὰς ἓν νυκτί, τάς ἰν
ἡμέρᾳ; πῶς τὰς τῶν ἀρχιερέων, τὰς τῶν far/wra-
νων. τὰς τῶν ἱερέων, τὰς τῶν μοναχῶν, τὰς τῶν
Ἀγιοριτῶν (5), τὰς τῶν ἠσυχαστῶν, καὶ ἁπαξα-
C πλῶς εἰπεῖν, σχεδὸν παντων τῶν ἓν τίλιι καὶ τῶν
ἐν ἱερωσύνῃ καὶ ἰδιωτείας Ἀλλ’ οὖδὶ γυναίκις οἶμοι-
ροι τῆς τοιαύτης βίας ὶναπιλιίφθησαν. Μαρτυρή-
σουσί μοι οἱ τῆς ἀληθείας πάντες σύντρσφοι (6),
ὅσοι κατὰ τὰ Σύρῥια (7) καὶ τό Λουπάδὴν, (8) καὶ
τὴνῐῖροῦσαν ύπέστην.¹Ως δέ οὐχ σῦρισ-κόν με τοίς
τούτων Θελὴμασι πιιθόμινον, τεσσαράκοντα ἀρχιε-
ρεῖς καὶ πρὸς, τὰς ἑαυτῶν μοι γραφὰς ἐνεχείρισαν,
ἔχειν φάσκοντες εἰς τὰς ἑαυτῶν κεφαλάς τὴν τῶν
ὅρκων παρατροπὴν, καὶ στέψαι τὸν Παλαιολόγον
πρῶτον · ὅπερ ἦν ἀπώμοτον (9). Οὗτος γὰρ ἦν ό ὁρ-
sequerer codices quihabent, sterceae, θ. stercus. id
erst’stercoreus, stercoratus. Atque in eam senten-
tias! ιιιιοερςεάίὺμξ discede
(7) Τά Σύῥρεα. Id est, siAinterpreteris, confluen-
D tia : quo ex'aiqnarum confluxu multa loca Latinum
nomen gerunt.
Τὸλουπάδην Forte τόν-Λουπάδινλγρνο Λου-
πάὸξίον. Urbs nota, quae Aonqidt0v,_Lopaditlm, ζ.βο-
ῧῗᾱίυω, μυρδᾱὶυιιξ, Lupardum, Lupar, Lupadi, et
uhat dicta reperitur.
luhat dicta reperitur.
(9) Ἀπώμοτονξρυὶά sit ἀπώμοτος, (ιιιὶάγᾶνὼμο-
τος et ἐνώμοτος, etiam tirones, sciuntt Sed pauci
forte extricabunt se ex istis Philonis libro De som-
niis, p._H49 ζ Οὕτως ἠ δυστυχὴς (ψυχὴ) ἕξηνεμώθη,
ὼς iui. ἐνομοτον γενέσθαί περί fro? fissile»; xuii πα-
γίως τιαυθῖστάνοιι oriunda}; ’ὑπίλαξῇ Equidem ergo
sic existimo.a viro incomparabili scriptum fuisse,
διο ensumo.a Viro incom aranui scriptum tuisse,
ἐνώμοτον, et οἵ χευδῶς, ad guno sensum ; Sic infe-
lix'anima eventilata est. ut etiam jurejurando ob-
strinxerit se,quod firmiteret solide illa consistant,
quas falso existimavit.