PG 141, col. 1295
cundum considerandum est, his ipsissimis vel
expositum: «Praeterea unitas identitalis causa
dualitas diversitatis Hinc Filius et Spiritus sanc
uti ex uno Patre exsistentes, inter sese idem
turae cum Patre possident: uti vero rursus ι
sunt inter sese alia sunt,et a Patre quoque,sed
cundum hypostases,non secundum naturam; ne
enim fieri poterat, ut quae eadem natura sunt,
versa rursus natura essent. Si itaque ex uno,:
scilicet Patre, Spiritus progreditur, unus eri
idem cum seipse; si autem ex duobus,l’atre ne:
et Filio,a|ius erit ipse a seipso. tanquam quia
est a Patre, alius ex Filio. Quandoquidem e:
aliud est Pater. aliud vero Filius. necesse es
Spiritum quiex Patre et Filio est.aliud atque ξιξ
esse.Hoc vero absurdum est. Quodsi quis idin
Ει quomodo ex alio atque alio Patre mireque e
tus tielus,non est aliud atque aliud,scd unum?
ενοηᾱοιηυδ non esse simpliciter unum,sed ex
mine patris et sanguinibus matris compositu"
Quae hic quoque proponutur mendacii prehendi
tur manifesto modo, tantum abest ut vera s
Attendatur.Cum enim per ea auctor pronuntia:
unitatem identitatis, dualitatem diversitatis ε
causam, probavissetque Filium et Spiritum sa
tum, quo-tl ex uno Putre exsistuntpidem nati
inter sese et cum Patre possidere, uti vero ι
rursus inter sese. el cum l’atre secundum hyp
tases alia esseztum deinceps et illius, quod cor
opponi poterat, solutionem adjunxisset :Et:
sz’cumdum naturam: neque mim fieri patera
qua: eadem natura sunt,di versa rursus natura
senl,aperte tlemonstrat,hac divisione sese aflirl
re,unum nullo modo diversitatis causam esse
vero lizlei universae fundamenti eversio est. Νε
que Ecclesia: et doctrinae principium,quze piet
fundamentum est,opinio illa certa atqueindubi
est,tria esso quae adorantur, quorum alterum,
trem scilicet, ex nullo suam exsistentiam ne
subsistentiam consequi, sed absque causa esse
ejusdem vero essentia duo,sed diverso progre
subsisterezalterum, quae ex essentia Patris su
idem essentia inter se et cum l’atre possideri
cundum ν ero progressus diversitatem ,diversita
consequi.Ex hoc enim ingenitum Patris astrui
et absque eausa,et ex Patre generatio Filii,etp
ductio Spiritus sancti,quibus hypostaseon prop,
tates,et trium diversitas agnoscuntur. Si itaqut
uno,et cum illo,et inter sese duo eadem sunt
aliud e_t_aliud etcum illo et inter sese separantu
lud, cUnitas quidem itlentilalis causa est, dual
diversitatis, ιι in quanam dogmalum certa tirmi
et fundamento sistetur?Sed rectus veritatis cogn
plane cognoscit mendacium,quo vel ex sola prol:
expositum: «Praeterea unitas identitalis causa
dualitas diversitatis Hinc Filius et Spiritus sanc
uti ex uno Patre exsistentes, inter sese idem
turae cum Patre possident: uti vero rursus ι
sunt inter sese alia sunt,et a Patre quoque,sed
cundum hypostases,non secundum naturam; ne
enim fieri poterat, ut quae eadem natura sunt,
versa rursus natura essent. Si itaque ex uno,:
scilicet Patre, Spiritus progreditur, unus eri
idem cum seipse; si autem ex duobus,l’atre ne:
et Filio,a|ius erit ipse a seipso. tanquam quia
est a Patre, alius ex Filio. Quandoquidem e:
aliud est Pater. aliud vero Filius. necesse es
Spiritum quiex Patre et Filio est.aliud atque ξιξ
esse.Hoc vero absurdum est. Quodsi quis idin
Ει quomodo ex alio atque alio Patre mireque e
tus tielus,non est aliud atque aliud,scd unum?
ενοηᾱοιηυδ non esse simpliciter unum,sed ex
mine patris et sanguinibus matris compositu"
Quae hic quoque proponutur mendacii prehendi
tur manifesto modo, tantum abest ut vera s
Attendatur.Cum enim per ea auctor pronuntia:
unitatem identitatis, dualitatem diversitatis ε
causam, probavissetque Filium et Spiritum sa
tum, quo-tl ex uno Putre exsistuntpidem nati
inter sese et cum Patre possidere, uti vero ι
rursus inter sese. el cum l’atre secundum hyp
tases alia esseztum deinceps et illius, quod cor
opponi poterat, solutionem adjunxisset :Et:
sz’cumdum naturam: neque mim fieri patera
qua: eadem natura sunt,di versa rursus natura
senl,aperte tlemonstrat,hac divisione sese aflirl
re,unum nullo modo diversitatis causam esse
vero lizlei universae fundamenti eversio est. Νε
que Ecclesia: et doctrinae principium,quze piet
fundamentum est,opinio illa certa atqueindubi
est,tria esso quae adorantur, quorum alterum,
trem scilicet, ex nullo suam exsistentiam ne
subsistentiam consequi, sed absque causa esse
ejusdem vero essentia duo,sed diverso progre
subsisterezalterum, quae ex essentia Patris su
idem essentia inter se et cum l’atre possideri
cundum ν ero progressus diversitatem ,diversita
consequi.Ex hoc enim ingenitum Patris astrui
et absque eausa,et ex Patre generatio Filii,etp
ductio Spiritus sancti,quibus hypostaseon prop,
tates,et trium diversitas agnoscuntur. Si itaqut
uno,et cum illo,et inter sese duo eadem sunt
aliud e_t_aliud etcum illo et inter sese separantu
lud, cUnitas quidem itlentilalis causa est, dual
diversitatis, ιι in quanam dogmalum certa tirmi
et fundamento sistetur?Sed rectus veritatis cogn
plane cognoscit mendacium,quo vel ex sola prol: