PG 146, col. 1135
rogavit. Atque ubi ille quinquaginta dixisset, ser-
monem excipiens Atticus : Beatus, inquit, es, ο
Pater, qui tam longo tempore bonum opus curaris.
Apud eumdem Asclepiadem illud quoque intulit,
ωε ‹ Ego, inquiens, Novatum quidem valde
laudo : qui vero ab eo provenere, eos minime
recipiendos esse duco. ε Vocem hanc ut novam
et insolitam, postquam ille audivit: ι Quomodo,
ait, hoc dicis, cpiscOpe ῖ Propterea; Atticus inquit,
illum probo, quod ad communionem eos qui diis
sacrificaverant, non admiserit : id namque et ipse,
si afl‘uissem, fecissem. Novatianos autem aversor,
quod exiguarum rerum gratia homines a commu-
nione excludunt. Ad quae verba Asclepiades re-
spondit: At non sacrificia deorum tantum, sed
multa etiam alia sunt peccata ad mortem. Quorum
causa vos quidem clerum, nos vero etiam laicus
rcjicimus, soli Deo, qui novit omnia, omnia com-
mittentes. ι Dicunt etiam obitum eum suum pra?-
vidisse , et ad Calliopium Nicaeae presbyterum ab
eo discedentem, verbis hisce usum esse : ι Quod
si me rursus vivum videre voles, ante autumnum
exactum celeriter Constantinopolim te venire opor-
tebit. Sin tardius eo concesseris, superstitem me
non invenies. ι Id quod ita accidit. Nam vicesimo
primo ministerii sui anno, decimo Octobris mensis
die mortuus est, undecimo Theodosii consulatu.
τῆς λειτουργίας ἔτι δεκάτην ἄγοντος Ὀκτωῦρίου μηνὸς έτελεύτα, Θεοδοσίου τὸ ἑνδέκατον ὑπατεύον-
τος.
CAPUT XXV.
De Alexandro Antiochus episcopo: ut primus ipse
meritoriam et nomen divi Clirysostomt' tu sacros
codicillos retulerit, atque fiuicum,‘ itemque alios
idem [uteie curaverit, et Joannis studiosos tran-
quillitati et paci restituerit: id quod Cyrinus [α-
cere detrectavit.
Novum autem et admiramlum quiddam, quod
prius perfecit, quam defunctus est, ita ut repre-
hensionem eam qua expetitus est, quod Joannis
sectatores male acceperit, a se amolitus, aliis
obvelaverit bonis, exponam. Antiochiae Porphy-
rius, cujus supra meminimus, decessit : et sedem
Ecclesiae Alexander sortitus est. congruentem
episcopatui agens vitam. Monastieis enim antea
studiis exercitatus, fortis admodum decertator
exstitit, consona vitae facta exhibens, pietatis san-
etiorisque philosophia! meditatione, divitiarum
cmitemptu, eloquentia, et multis aliis donis atque
ornamentis niiiitice abundans. Alexander iste, eos
qui propter Eustathiuin suos sibi celebrabant con-
ventus, ωο cohortatione et persuasione tandem
reliquo Ecclesiae corpori (quod Paulinus, et post
illum Evagrius. impedierant) conjunxit, comen-
tumque ecclesraruin per unionem tantum covgit,
monem excipiens Atticus : Beatus, inquit, es, ο
Pater, qui tam longo tempore bonum opus curaris.
Apud eumdem Asclepiadem illud quoque intulit,
ωε ‹ Ego, inquiens, Novatum quidem valde
laudo : qui vero ab eo provenere, eos minime
recipiendos esse duco. ε Vocem hanc ut novam
et insolitam, postquam ille audivit: ι Quomodo,
ait, hoc dicis, cpiscOpe ῖ Propterea; Atticus inquit,
illum probo, quod ad communionem eos qui diis
sacrificaverant, non admiserit : id namque et ipse,
si afl‘uissem, fecissem. Novatianos autem aversor,
quod exiguarum rerum gratia homines a commu-
nione excludunt. Ad quae verba Asclepiades re-
spondit: At non sacrificia deorum tantum, sed
multa etiam alia sunt peccata ad mortem. Quorum
causa vos quidem clerum, nos vero etiam laicus
rcjicimus, soli Deo, qui novit omnia, omnia com-
mittentes. ι Dicunt etiam obitum eum suum pra?-
vidisse , et ad Calliopium Nicaeae presbyterum ab
eo discedentem, verbis hisce usum esse : ι Quod
si me rursus vivum videre voles, ante autumnum
exactum celeriter Constantinopolim te venire opor-
tebit. Sin tardius eo concesseris, superstitem me
non invenies. ι Id quod ita accidit. Nam vicesimo
primo ministerii sui anno, decimo Octobris mensis
die mortuus est, undecimo Theodosii consulatu.
τῆς λειτουργίας ἔτι δεκάτην ἄγοντος Ὀκτωῦρίου μηνὸς έτελεύτα, Θεοδοσίου τὸ ἑνδέκατον ὑπατεύον-
τος.
CAPUT XXV.
De Alexandro Antiochus episcopo: ut primus ipse
meritoriam et nomen divi Clirysostomt' tu sacros
codicillos retulerit, atque fiuicum,‘ itemque alios
idem [uteie curaverit, et Joannis studiosos tran-
quillitati et paci restituerit: id quod Cyrinus [α-
cere detrectavit.
Novum autem et admiramlum quiddam, quod
prius perfecit, quam defunctus est, ita ut repre-
hensionem eam qua expetitus est, quod Joannis
sectatores male acceperit, a se amolitus, aliis
obvelaverit bonis, exponam. Antiochiae Porphy-
rius, cujus supra meminimus, decessit : et sedem
Ecclesiae Alexander sortitus est. congruentem
episcopatui agens vitam. Monastieis enim antea
studiis exercitatus, fortis admodum decertator
exstitit, consona vitae facta exhibens, pietatis san-
etiorisque philosophia! meditatione, divitiarum
cmitemptu, eloquentia, et multis aliis donis atque
ornamentis niiiitice abundans. Alexander iste, eos
qui propter Eustathiuin suos sibi celebrabant con-
ventus, ωο cohortatione et persuasione tandem
reliquo Ecclesiae corpori (quod Paulinus, et post
illum Evagrius. impedierant) conjunxit, comen-
tumque ecclesraruin per unionem tantum covgit,