PG 147, col. 609
Ἀνακάλυψις Ἰωσῆυ σὺν δακρίοις, ’
Ἀγωγὴ πατρὸς, χαρμονὴ τεραστία
"rma; Ἰακὼϐ, ἐντο¹ ταφῆς πάλιν,
Σφραγὶς Ἰωσὴφ ἐναλλάξ τῶν τεκνίων,
Θάνατος αὑτοῦ, πένθος Αἰγύπτου μέγα,
Λύσις Ἰωσὴφ τῶν ἀδελφῶν ὲκ φόϐου,
Τῶν ὀστέων ἔπαρσις ὲντεταλμένη,
illita. τελευτῶν Ἰωσὴφ ὲν Αίγύπτῳ.
ΕΞΟΔΟΣ.
Περὶ Φαραὼ καί Μωσέως.
’Ἄλλος Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγυπτίων,
“ Οὐκοῦν καταεῖδος Ἰσραὴλ τοὺς ἐκγόνους,
’Ὅστις ἐκάκου τοὺς λαοὺς τῶν Ἑϐραίων,
,Πλινοείᾳν πηλῷ, μαστίγων ἀτιμίαις,
Τούτων δὲ ῥιπτεῖν ἐγκελεύεται βρέφη.
’Ὅ Μωῦσῆς ἓκκλητος είς ᾰλα θίΰη,
Καὶ παῖς Φαραὼ τοῦτον ἀξίως τρέφει.
Ίίτείνει τὸν Αίγύπτιον, εἶτα καὶ κρίνει
Ὄνειδος αὐτοῦ, καὶ φυγή τε καὶ φόϐος.
’Ἱιυθὸρ οίκείωσις, Σλπφάρσοῖ γάμοίν
’Ἦ τῆς βάτου φλὸξ, ἀγγέλου παρουσία,
Ἃποστο).ή τε, καὶ τεράστια ξένα.
Σὺν ’Λαρὼν κάτεισιν είς Αἰγυπτίους,
-Περιτομὴ τέκνου δὲ πρὸς τοῦ ἀγγέλου,
Καὶ πρὸ; Φαραὼ σὺν Θεῴ παρρησία.
Τὦν Ἐίραίων κάκωσις alet; ἐκ λόγων.
Περὶ τῶν δέκα πληγῶν.
Τογγυσμὸς αὐτων, η δεκάπλταγος βία,
’Υιζωρ ἐρυθρὸν, βατράχων πλῆθος μέγα
Σκνίπες τὸ τρίτον, καὶ κυνόμυια πάλιν.
Τετραπόδων ὄλεθρος, ἕκτον φλυκτίδες,
ἱΧάλαζα καὶ πῦρ, καὶ βροῦχος σὺν ἀκρίδι,
Τὸ ψηλαφητθιν, καὶ πρωτοτόκων μόρος.
Ἀμνοῦ σφαγή τε, καὶ χρίσις ἐξ αἱμάτων,
Σκευῶν χρυσῶν σκύλευσις ὲξ Δίγυπτίων,
Ἑϐραίων φυγὴ, σὺν Ἰωσὴφ ὀστέοις,
Στῦλος πυρός τε καὶ νέφους κινουμένοις,
Μεταμέλεια Φαραὼ στρατηγίᾳ.
Περὶ Ἐρυθρᾶς.
Ῥῆξις Ἐρυθρᾶς, διάϐασις ξένη,
Αἰγυπτίων σύμπα .α πανωλεθρία,
’ῼδῆ Μαριάμ ᾀσματιςούσης μέγα.
Νάματα Μερῤάς καὶ γλυκασμὸς ἐν ξύλῳ,
Εἶτα γογγυσμὸς τῶν κακίστων Ἐϐραίων,
Δίων τὸ μάννα, καὶ βροχὴ πτηνῶν πάλιν,
Αὖθις τὸ δίψος, ῥάϐδος, ὲκ πέτρας ὕδωρ.
Ἤιτει-ις’ Ἰησοῦς ’Δμαλὴκ καταστρέφει
Τοῦ Μωσέως αίρςντος ἐκτάδην χεῖρας,
Ὕπαντᾷ Μωσῇ πενθερὸς, λαλεί πρέπον.
’Δγνισμὸς ἄκρος, καὶ πλακῶν θεία δῦσις,
Μόσχου κεφαλὴ, συντρισὴ πλακῶν πάλιν,
Ὀργὴ θεῖκῆ, Μωσέως παρρησία,
Ἀγωγὴ πατρὸς, χαρμονὴ τεραστία
"rma; Ἰακὼϐ, ἐντο¹ ταφῆς πάλιν,
Σφραγὶς Ἰωσὴφ ἐναλλάξ τῶν τεκνίων,
Θάνατος αὑτοῦ, πένθος Αἰγύπτου μέγα,
Λύσις Ἰωσὴφ τῶν ἀδελφῶν ὲκ φόϐου,
Τῶν ὀστέων ἔπαρσις ὲντεταλμένη,
illita. τελευτῶν Ἰωσὴφ ὲν Αίγύπτῳ.
ΕΞΟΔΟΣ.
Περὶ Φαραὼ καί Μωσέως.
’Ἄλλος Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγυπτίων,
“ Οὐκοῦν καταεῖδος Ἰσραὴλ τοὺς ἐκγόνους,
’Ὅστις ἐκάκου τοὺς λαοὺς τῶν Ἑϐραίων,
,Πλινοείᾳν πηλῷ, μαστίγων ἀτιμίαις,
Τούτων δὲ ῥιπτεῖν ἐγκελεύεται βρέφη.
’Ὅ Μωῦσῆς ἓκκλητος είς ᾰλα θίΰη,
Καὶ παῖς Φαραὼ τοῦτον ἀξίως τρέφει.
Ίίτείνει τὸν Αίγύπτιον, εἶτα καὶ κρίνει
Ὄνειδος αὐτοῦ, καὶ φυγή τε καὶ φόϐος.
’Ἱιυθὸρ οίκείωσις, Σλπφάρσοῖ γάμοίν
’Ἦ τῆς βάτου φλὸξ, ἀγγέλου παρουσία,
Ἃποστο).ή τε, καὶ τεράστια ξένα.
Σὺν ’Λαρὼν κάτεισιν είς Αἰγυπτίους,
-Περιτομὴ τέκνου δὲ πρὸς τοῦ ἀγγέλου,
Καὶ πρὸ; Φαραὼ σὺν Θεῴ παρρησία.
Τὦν Ἐίραίων κάκωσις alet; ἐκ λόγων.
Περὶ τῶν δέκα πληγῶν.
Τογγυσμὸς αὐτων, η δεκάπλταγος βία,
’Υιζωρ ἐρυθρὸν, βατράχων πλῆθος μέγα
Σκνίπες τὸ τρίτον, καὶ κυνόμυια πάλιν.
Τετραπόδων ὄλεθρος, ἕκτον φλυκτίδες,
ἱΧάλαζα καὶ πῦρ, καὶ βροῦχος σὺν ἀκρίδι,
Τὸ ψηλαφητθιν, καὶ πρωτοτόκων μόρος.
Ἀμνοῦ σφαγή τε, καὶ χρίσις ἐξ αἱμάτων,
Σκευῶν χρυσῶν σκύλευσις ὲξ Δίγυπτίων,
Ἑϐραίων φυγὴ, σὺν Ἰωσὴφ ὀστέοις,
Στῦλος πυρός τε καὶ νέφους κινουμένοις,
Μεταμέλεια Φαραὼ στρατηγίᾳ.
Περὶ Ἐρυθρᾶς.
Ῥῆξις Ἐρυθρᾶς, διάϐασις ξένη,
Αἰγυπτίων σύμπα .α πανωλεθρία,
’ῼδῆ Μαριάμ ᾀσματιςούσης μέγα.
Νάματα Μερῤάς καὶ γλυκασμὸς ἐν ξύλῳ,
Εἶτα γογγυσμὸς τῶν κακίστων Ἐϐραίων,
Δίων τὸ μάννα, καὶ βροχὴ πτηνῶν πάλιν,
Αὖθις τὸ δίψος, ῥάϐδος, ὲκ πέτρας ὕδωρ.
Ἤιτει-ις’ Ἰησοῦς ’Δμαλὴκ καταστρέφει
Τοῦ Μωσέως αίρςντος ἐκτάδην χεῖρας,
Ὕπαντᾷ Μωσῇ πενθερὸς, λαλεί πρέπον.
’Δγνισμὸς ἄκρος, καὶ πλακῶν θεία δῦσις,
Μόσχου κεφαλὴ, συντρισὴ πλακῶν πάλιν,
Ὀργὴ θεῖκῆ, Μωσέως παρρησία,