PG 147, col. 945
οὗτος περιφανῶς νοητὸς γνόφος ἐστὶ, καὶ ὅτι ἐν
αύτῷ τελεῖται θείως καὶ ὑπερφυῶς ὲν τῷ μυστικῷ τῆς ψυχῆς ἀρῤήτως, τὰ τῆς πνευματικῆς ἑνώσεως
καὶ ἀγάπης μυστήρια · oi εἰσαγόμενοι μετὰ τῆς δᾳδουχίας τοῦ φωτίζοντος [Ινεύματος λίαν λαμπρῶς ἐπίς ’
στανται.
ιβ’. Τίς σε διακειμένως, Κύριε Τριὰς, όρῶν οὐ
χαίρει τὸν βασιλέα καὶ ἀδιάλειπτον πρύτανιν, καῖ
διανομέα παντὸς οὑτινοσοῦν καλοῦ καλ⁵ ἀγαθοῦ, καῖ
πηγαῖον δλὸον τούτων τυγχάνοντας καὶ τίς πρὸ τῆς
ὁράσεως τῆς παντοκρατορικῆς δεσποτείας σου χαί-
ρειν ἔχοι χαράν άληθῆς Δῆλον ὅτι οὐδεὶς οὐδαμῶς·
διὰ τοῦτο τῷ ὄντι, ι Μακάριοι oi καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ι
ὅτι οὗτοί σε ὁπτάνονται ὄμματι ψυχῆς, χαρὰν αὑτό-
χρημα ὄντα διαφερόντως πνευματικὴν, καὶ χαίρουσι
δὴ μετὰ γάννους, καὶ πολλῆς θυμηδίας, καὶ ἀφορή-
των ἐρώτων ἐμπίπλανται, πολλάκις καὶ σωματικαῖς
προσπαλαίοντες περιστάσεσι, καὶ δαιμονικαῖς επις
φοραῖς πάσχοντες· τὸ γὰρ πνευματικὸν φῶς τοῦ
κάλλους τοῦ προσώπου σου, Κύριε, ἀπειράκις ἀπεί-
ρως ὑπερεξῄρηται τοῦ καὶ ὁπωσοῦν λύπῃ προσίεσθαι
κοσμικῇ, ᾧ ὲλλάμπεσθαι γίγνεται διὰ χάριτος. Διὰ
τοῦτο γλυκασμδς ὅλος προπορεύεσαι. Ὄλος ἐπιθυμία,
ἁγία τε ἔφεσις, ἄρρητος ἐρωςο ἐντεῦθεν ἡ ἀγάπης
σου ἁφορήτοις ὑπερφυέσι κέντροις τετρωμένη.
’Δποκαοιστᾷ τοὺς κατά τινά σε ὁρῶντας ἐπίνοιαν·
ἐντεῦθεν είς ὀσμὴν μύρων σου ὀπίσω σου κατακο-
λουθοῦσαι τρέχουσι σφοδρῷ καὶ ἁνενδότῳ τόνῳ ai
ψυχαὶ τῶν, ὑφ’ ὧν δρᾶσαι, ἄρρητε Θεὲ, καὶ ἐν σφίσιν C
αὑταῖς ἕλκειν σε πάσῃ πειρῶνται μηχανῇ, ήττημέναι
πάντως, καὶ ἐκτετηκυῖαι τῷ πόθῳ σου θαυμαστῶς.
Ὅθεν ἁλήστως σε ἔχουσιν ὲπὶ νοῦν ἐξηρμέναι τοῦ
κάλλους σου τοῦ ὑπερφυοῦς. Μᾶλλον μὲν οὖν διηνε-
κῶς καὶ πνευματικῶς πρότερον κατέχεις τὰς καρδίας
αὐτῶν, καὶ νύκτωρ δήπου καὶ μεθ’ ἡμέραν, καὶ ὀ
ὕπνος ἀπέπτη ἀπὸ τῶν βλεφάρων αὐτῶνο καὶ ἡ
ἡδύτης..............-
ο 0 ο 0 ι 0 0 ’ 0 0 0 0 α 0 0
ει. ἀλλὰ καὶκαοεύδουσαιτέως, ὅμωςή καρδία αὐτῶν
καὶ [affirm γρηγορεῖ, ἀγαλλιώμεναι, ὡς ὁ προφήτης
λέγει ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν. Καὶ ἐφαμίλλως ὁρῶσι
καὶ συνέχονται, καὶ τί γενέσθαι οὐκ ἔχουσι, καὶ ἁπο-
ροῦσι, καὶ ἐξίστανται διὰ τὰ διακείμενα τῆς ἁφάτου
φαιδρότητος τοῦ προσώπου σου, διὰ τὴν μεγαλω-
σύνην τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου, διὰ τὰς ὑπερ-
κοσμίους ἃς διΙατίΘεν]ται ἐν ἑαυταῖς ἀναϐάσεις σου,
καὶ ἀποκαλύψεις τὰς μυστικὰς, διὰ τὰ μυρία άπόῤ⁶
ῥητά τε καὶ ἄφατα, πάγκαλά τε καὶ πανάγαθα δῶρα
Πάτερτὰπερὶσὲ. . . . . . . . . . . .
καὶ στηρίξαις τοὺς ἐν εύούτητι [κατοικοῦν]τας σὺν
τῷ προσώπῳ σου.
αύτῷ τελεῖται θείως καὶ ὑπερφυῶς ὲν τῷ μυστικῷ τῆς ψυχῆς ἀρῤήτως, τὰ τῆς πνευματικῆς ἑνώσεως
καὶ ἀγάπης μυστήρια · oi εἰσαγόμενοι μετὰ τῆς δᾳδουχίας τοῦ φωτίζοντος [Ινεύματος λίαν λαμπρῶς ἐπίς ’
στανται.
ιβ’. Τίς σε διακειμένως, Κύριε Τριὰς, όρῶν οὐ
χαίρει τὸν βασιλέα καὶ ἀδιάλειπτον πρύτανιν, καῖ
διανομέα παντὸς οὑτινοσοῦν καλοῦ καλ⁵ ἀγαθοῦ, καῖ
πηγαῖον δλὸον τούτων τυγχάνοντας καὶ τίς πρὸ τῆς
ὁράσεως τῆς παντοκρατορικῆς δεσποτείας σου χαί-
ρειν ἔχοι χαράν άληθῆς Δῆλον ὅτι οὐδεὶς οὐδαμῶς·
διὰ τοῦτο τῷ ὄντι, ι Μακάριοι oi καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ι
ὅτι οὗτοί σε ὁπτάνονται ὄμματι ψυχῆς, χαρὰν αὑτό-
χρημα ὄντα διαφερόντως πνευματικὴν, καὶ χαίρουσι
δὴ μετὰ γάννους, καὶ πολλῆς θυμηδίας, καὶ ἀφορή-
των ἐρώτων ἐμπίπλανται, πολλάκις καὶ σωματικαῖς
προσπαλαίοντες περιστάσεσι, καὶ δαιμονικαῖς επις
φοραῖς πάσχοντες· τὸ γὰρ πνευματικὸν φῶς τοῦ
κάλλους τοῦ προσώπου σου, Κύριε, ἀπειράκις ἀπεί-
ρως ὑπερεξῄρηται τοῦ καὶ ὁπωσοῦν λύπῃ προσίεσθαι
κοσμικῇ, ᾧ ὲλλάμπεσθαι γίγνεται διὰ χάριτος. Διὰ
τοῦτο γλυκασμδς ὅλος προπορεύεσαι. Ὄλος ἐπιθυμία,
ἁγία τε ἔφεσις, ἄρρητος ἐρωςο ἐντεῦθεν ἡ ἀγάπης
σου ἁφορήτοις ὑπερφυέσι κέντροις τετρωμένη.
’Δποκαοιστᾷ τοὺς κατά τινά σε ὁρῶντας ἐπίνοιαν·
ἐντεῦθεν είς ὀσμὴν μύρων σου ὀπίσω σου κατακο-
λουθοῦσαι τρέχουσι σφοδρῷ καὶ ἁνενδότῳ τόνῳ ai
ψυχαὶ τῶν, ὑφ’ ὧν δρᾶσαι, ἄρρητε Θεὲ, καὶ ἐν σφίσιν C
αὑταῖς ἕλκειν σε πάσῃ πειρῶνται μηχανῇ, ήττημέναι
πάντως, καὶ ἐκτετηκυῖαι τῷ πόθῳ σου θαυμαστῶς.
Ὅθεν ἁλήστως σε ἔχουσιν ὲπὶ νοῦν ἐξηρμέναι τοῦ
κάλλους σου τοῦ ὑπερφυοῦς. Μᾶλλον μὲν οὖν διηνε-
κῶς καὶ πνευματικῶς πρότερον κατέχεις τὰς καρδίας
αὐτῶν, καὶ νύκτωρ δήπου καὶ μεθ’ ἡμέραν, καὶ ὀ
ὕπνος ἀπέπτη ἀπὸ τῶν βλεφάρων αὐτῶνο καὶ ἡ
ἡδύτης..............-
ο 0 ο 0 ι 0 0 ’ 0 0 0 0 α 0 0
ει. ἀλλὰ καὶκαοεύδουσαιτέως, ὅμωςή καρδία αὐτῶν
καὶ [affirm γρηγορεῖ, ἀγαλλιώμεναι, ὡς ὁ προφήτης
λέγει ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν. Καὶ ἐφαμίλλως ὁρῶσι
καὶ συνέχονται, καὶ τί γενέσθαι οὐκ ἔχουσι, καὶ ἁπο-
ροῦσι, καὶ ἐξίστανται διὰ τὰ διακείμενα τῆς ἁφάτου
φαιδρότητος τοῦ προσώπου σου, διὰ τὴν μεγαλω-
σύνην τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου, διὰ τὰς ὑπερ-
κοσμίους ἃς διΙατίΘεν]ται ἐν ἑαυταῖς ἀναϐάσεις σου,
καὶ ἀποκαλύψεις τὰς μυστικὰς, διὰ τὰ μυρία άπόῤ⁶
ῥητά τε καὶ ἄφατα, πάγκαλά τε καὶ πανάγαθα δῶρα
Πάτερτὰπερὶσὲ. . . . . . . . . . . .
καὶ στηρίξαις τοὺς ἐν εύούτητι [κατοικοῦν]τας σὺν
τῷ προσώπῳ σου.