PG 147, col. 965
λαῖς τοῦ ἐχθροῦ, καὶ εἷς ἀγάπην καὶ πόθον θεῖον τὸ καθ’ Α βέασαι τοῦτο ἀντ’ ἄλλης ἑννοίας πάντοτε ἔνδον βοᾷν.
Geo] συνεργοῦντος σοι, εὑρεῖν τὺ ζητούμενον. Οἶδας,
ὅτιτὸ λογιστικὸν παντὸς ἀνθρώπου ὲν τῷ στήθει
ἐστίν. Ἐντὸς γὰρ τοῦ στήθους, σιωπώντων ἡμῶν
τῶν χειλέων, ἐκεῖσε λαλοῦμεν, καὶ βουλευόμεθα, καὶ
εὐχὰς καέατάττομεν, καὶ ψαλμοὺς, καὶ¹ ἄλλα τινά.
Τούτῳ οὖν τῷ λογιστικῷ, πάντα λογισμὸν ἐξ αὑτοῦ
περιάρας (δύνασαι γὰρ, ἐὰν θέλῃς), δὸς αὑτῷ τὸ, καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ’Δμήν.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με’ καὶ
anima {cadus firmum cum ipsa iniit, iuellabilem
voluptatem et laetitiam percipit.
Igitur, oro te, frater mi, assuefae mentem tuam
ad perseverandum in isto tam utili secessu ; nec
quantavis conditione acquiescendo in recessum
inde. Novitatis periculum lac vincas impetu ge-
neroso animi. Ubi primas desidia: ac taedii, de con-
clusione intra quasdam istas angustias, tentationes
hernica virtute superaveris : prona deinceps plana-
que se omnia prabebunt. Assuetudo succedet heri-
gnns’ omnia ; nec ullmn te desiderium capiet vana-
rum in exteriora erogationum, Cllltl utique regnum
cmlorum intra nos sit. Quod in.illo statu, positum
ἱιι sinu tuo undique intuens, et ut pr0prium id
perpetuumque tibi sit, pura oratione posmlans,
exterius arocantia cuncta. abominanda et odio
digni summo repumbis. Vide solum ut e primo, Ο Christe, Fili Dei, miserere mei.» Ctitttltciquttc ae
prout dictum est, ingressu penetrare ac subire
contendas intraimum ac secretissimum ,cordis tui
fundum : quem tibi, Deo mihi grutilicaute, mou-
stravi. Exsulta driucrps tibi gratulans et Deum latt-
dans, in eaque exercitatione constanter perdura.
llrc enim te devehit caetera quse nondum nosti.
Oportet autem te el hoc insuper nosse : haud cou-
renire te, mente in eum quem dixi gradum erceta,
silere deinceps ac desidere otiosam et elinguem.
Esclamrs decet in lucc verba : «Domine Jcsu Chri-
ste lt'ili Dei, miserere mei.) quue tanquam opus
tit-inaudatum, continue, usu nunquam intermisso,
Icrgc facere, ttccdesistc ulmis causa. Sic ruiut
indcllcxc Ι)εο aliisam habens et pro: te l'creus
Geo] συνεργοῦντος σοι, εὑρεῖν τὺ ζητούμενον. Οἶδας,
ὅτιτὸ λογιστικὸν παντὸς ἀνθρώπου ὲν τῷ στήθει
ἐστίν. Ἐντὸς γὰρ τοῦ στήθους, σιωπώντων ἡμῶν
τῶν χειλέων, ἐκεῖσε λαλοῦμεν, καὶ βουλευόμεθα, καὶ
εὐχὰς καέατάττομεν, καὶ ψαλμοὺς, καὶ¹ ἄλλα τινά.
Τούτῳ οὖν τῷ λογιστικῷ, πάντα λογισμὸν ἐξ αὑτοῦ
περιάρας (δύνασαι γὰρ, ἐὰν θέλῃς), δὸς αὑτῷ τὸ, καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ’Δμήν.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με’ καὶ
anima {cadus firmum cum ipsa iniit, iuellabilem
voluptatem et laetitiam percipit.
Igitur, oro te, frater mi, assuefae mentem tuam
ad perseverandum in isto tam utili secessu ; nec
quantavis conditione acquiescendo in recessum
inde. Novitatis periculum lac vincas impetu ge-
neroso animi. Ubi primas desidia: ac taedii, de con-
clusione intra quasdam istas angustias, tentationes
hernica virtute superaveris : prona deinceps plana-
que se omnia prabebunt. Assuetudo succedet heri-
gnns’ omnia ; nec ullmn te desiderium capiet vana-
rum in exteriora erogationum, Cllltl utique regnum
cmlorum intra nos sit. Quod in.illo statu, positum
ἱιι sinu tuo undique intuens, et ut pr0prium id
perpetuumque tibi sit, pura oratione posmlans,
exterius arocantia cuncta. abominanda et odio
digni summo repumbis. Vide solum ut e primo, Ο Christe, Fili Dei, miserere mei.» Ctitttltciquttc ae
prout dictum est, ingressu penetrare ac subire
contendas intraimum ac secretissimum ,cordis tui
fundum : quem tibi, Deo mihi grutilicaute, mou-
stravi. Exsulta driucrps tibi gratulans et Deum latt-
dans, in eaque exercitatione constanter perdura.
llrc enim te devehit caetera quse nondum nosti.
Oportet autem te el hoc insuper nosse : haud cou-
renire te, mente in eum quem dixi gradum erceta,
silere deinceps ac desidere otiosam et elinguem.
Esclamrs decet in lucc verba : «Domine Jcsu Chri-
ste lt'ili Dei, miserere mei.) quue tanquam opus
tit-inaudatum, continue, usu nunquam intermisso,
Icrgc facere, ttccdesistc ulmis causa. Sic ruiut
indcllcxc Ι)εο aliisam habens et pro: te l'creus