PG 148, col. 1336
ς’. Ἒμοῦ δὲ καὶ πλείους πολλῶν τῶν τοιούτων
ἐκείνου βλασφημιῶν παρενείρειν ἐθέλοντος. ἀνέκαιε
τὸν λόγον ὀ φίλος, καὶ μακροὺς τοῦ Παλαμᾶ διεξῆλ-
Θεν ἐπαίνους. Ἔπειτα πρῶτον μὲν κάκεῖνος ἀκτίστων
ἐνεργειῶν εἶναι πλῆθος σαφῶς ὡμολόγει τε καὶ
ἐπῄνει, τῆςῡούσίας πάντη διωρισμένας. Δεύτερον δ’,
ὅτι Πνεῦμα ἅγιόν τε καὶ ἄκτιστον οὐχ ἓν ἔλεγεν εἷ-
ναι, οὐδ’ ἑπτὰ μόνον (ὁποῖα καὶ τῷ Χριστῷ προείρη-
κεν ’Ῑῐσαῖας ὲπαναπαύσεσοαι), ἀλλ’ ἑϐδομηκοντάκις
ἑπτά , καὶ ὅσα πρὸς τούτοις δύναιτο ἄν τις τῇ δια·
νοίᾳ περιλαμϐάνειν, καὶ ἀπειράκις ἄπειρα · μεθ’ ὧν
καὶ τὰς ἐπὶ τῶν ἀποστόλων πυρίνας φανείσας δώδεκα
γλώσσας τακτέον ἔλεγεν εἶναι καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ X9:-
στοῦ βαπτιζομένου φανεῖσαν περιστεράν. Ταῦτα γὰρ
ποτὲ μὲν πνεύματα καλεῖν οἶδεν ἡ Γραφὴ, ποτὲ δ’
ἐνεργείας [Ρ. 6651ἁκτίστους καὶ χάριτας καὶ δυνά-
μεις. Καὶ ταύτας μὲν εἶναι τάς τοῖς κτίσμασι p.203-
κτὰς, καὶ πρὸς τούτοις ἀκτίστους γίνεσθαι τοὺς ἁν-
Ορὼπους , καὶ ἁγιάζεσῡαι τὰ ἀγιαζόμενα πάντα, τά
τε ἄλλα καὶ τὸ θεῖον ἡμῶν βάπτισμα, καὶ πρός γε
ὀ θυόμενος καὶ μεταλαμϐανόμενος ἡμῖν ἄρτος ἐν
ταῖς Θείαις μυσταγωγίαις ⁸ τὴν δὲ Θείαν οὖσῗαν πονε
τάπαπιν εἶναι ἀμὲθεκτον ἅπασι.
Z'. Kal. ὲπὶ τούτοις ὁ συμμαχικὸς εἰσήγετο πόλι
μος μετὰ τῶν ,ὑποδειγμάτωνο λέγω δὴ τδν σύν γε
αὐτῷ πρὸς τῆς πατριαρχικῆς γερουσίας ἐληλυθότι
ἡμῖν, τῶν ἑλλογίμωνεῐναι λεγόμενον καὶ αὐτόν. ὐς
δὴ καὶ λέγειν παρεσκευακὼς ἑαυτὸν τὰ ἐνδέοντα
δριμύτερον ἡμῖν ἁντίστησε καὶ ἧοος καὶ ὀφθαλμόν.
Πᾶσι γὰρ ἐξῆν ήδη τὰς ἐμὰς πατεῖν καὶ περιφρονεῖν
τύχας, μεμονωμένου τε ἅμα καὶ παντοδαποῖς παντα-
χόθεν περιειλημμένον τοῖς δεσμοφύλαξι ο καθάπερ
καὶ δρυὸς πεσούσης πᾶσιν ἐξείη, ὣς φασιν, ἀνδράσι
ξυλεύεσθαι (54)· αἰδὼς δὲ πᾶσα καθ’ ύγρῶν (ὡς
ἔοικεν) ἐρρύη, καὶ ἄμπωτις ἀφελομένη κατεδαπτισε.
Δριμύτερον οὖν ὲκείνῳ τὴν τοιαύτην διαδεξαμένῳ πά·
λην τὸν περὶ ἀμεθέκτου καὶ μεθεκτοῦ δι’ ύποδείγμαυ
τος ἐπῄει λόγον. ε Καὶ δὴ καὶ καθάπερ, φησὶν, ἐπὶ
τοῦ ἡλίου, τῆς μὶν οὐσίας, ἀκινήτου μενούσης ἐν ού-
ρανῷ, μετέχειν οὐκ ἔχομεν ο τῆς δὲ φωτιστικῆς ἐνερ-
γείας εύτοῦ,ῖπρὸ; ἡμᾶς κατιούσης, μετέχομεν ο οὕτω
κάπὶ Θεοῦ χρὴ νοεῖν. Τῆς γὰρ οὐσίας αὑτοῦ καθημέ-
νης ὲν ούρανῴ (ὃν Θρόνον εἴρηκεν ή Γραφὴ Θεοῦ)
μετέχειν oux ἐφικνούμεοα· μετέχομεν δ’ οὖν τῆς ἐν·
εργείας αὑτοῦ καὶ τῆς βουλήσεως καὶ ζωῆς καὶ δυνά·
Variorum notas.
Steph. pag. 191ἶ Meminit_Erasmu_s chiliad. tu,
eentur. l. proverb. 86, et sic exponit : ι Si quem
fortuna prmcipitem dederit, iu hunc passim omnes
incurrunt, ct quisque quod potest diripit. Jazu cnim
sibi putant impune fore. Evcmplum est apud Jure-
nal. de Sci-mo. › Ctrrenoxs.
ἐκείνου βλασφημιῶν παρενείρειν ἐθέλοντος. ἀνέκαιε
τὸν λόγον ὀ φίλος, καὶ μακροὺς τοῦ Παλαμᾶ διεξῆλ-
Θεν ἐπαίνους. Ἔπειτα πρῶτον μὲν κάκεῖνος ἀκτίστων
ἐνεργειῶν εἶναι πλῆθος σαφῶς ὡμολόγει τε καὶ
ἐπῄνει, τῆςῡούσίας πάντη διωρισμένας. Δεύτερον δ’,
ὅτι Πνεῦμα ἅγιόν τε καὶ ἄκτιστον οὐχ ἓν ἔλεγεν εἷ-
ναι, οὐδ’ ἑπτὰ μόνον (ὁποῖα καὶ τῷ Χριστῷ προείρη-
κεν ’Ῑῐσαῖας ὲπαναπαύσεσοαι), ἀλλ’ ἑϐδομηκοντάκις
ἑπτά , καὶ ὅσα πρὸς τούτοις δύναιτο ἄν τις τῇ δια·
νοίᾳ περιλαμϐάνειν, καὶ ἀπειράκις ἄπειρα · μεθ’ ὧν
καὶ τὰς ἐπὶ τῶν ἀποστόλων πυρίνας φανείσας δώδεκα
γλώσσας τακτέον ἔλεγεν εἶναι καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ X9:-
στοῦ βαπτιζομένου φανεῖσαν περιστεράν. Ταῦτα γὰρ
ποτὲ μὲν πνεύματα καλεῖν οἶδεν ἡ Γραφὴ, ποτὲ δ’
ἐνεργείας [Ρ. 6651ἁκτίστους καὶ χάριτας καὶ δυνά-
μεις. Καὶ ταύτας μὲν εἶναι τάς τοῖς κτίσμασι p.203-
κτὰς, καὶ πρὸς τούτοις ἀκτίστους γίνεσθαι τοὺς ἁν-
Ορὼπους , καὶ ἁγιάζεσῡαι τὰ ἀγιαζόμενα πάντα, τά
τε ἄλλα καὶ τὸ θεῖον ἡμῶν βάπτισμα, καὶ πρός γε
ὀ θυόμενος καὶ μεταλαμϐανόμενος ἡμῖν ἄρτος ἐν
ταῖς Θείαις μυσταγωγίαις ⁸ τὴν δὲ Θείαν οὖσῗαν πονε
τάπαπιν εἶναι ἀμὲθεκτον ἅπασι.
Z'. Kal. ὲπὶ τούτοις ὁ συμμαχικὸς εἰσήγετο πόλι
μος μετὰ τῶν ,ὑποδειγμάτωνο λέγω δὴ τδν σύν γε
αὐτῷ πρὸς τῆς πατριαρχικῆς γερουσίας ἐληλυθότι
ἡμῖν, τῶν ἑλλογίμωνεῐναι λεγόμενον καὶ αὐτόν. ὐς
δὴ καὶ λέγειν παρεσκευακὼς ἑαυτὸν τὰ ἐνδέοντα
δριμύτερον ἡμῖν ἁντίστησε καὶ ἧοος καὶ ὀφθαλμόν.
Πᾶσι γὰρ ἐξῆν ήδη τὰς ἐμὰς πατεῖν καὶ περιφρονεῖν
τύχας, μεμονωμένου τε ἅμα καὶ παντοδαποῖς παντα-
χόθεν περιειλημμένον τοῖς δεσμοφύλαξι ο καθάπερ
καὶ δρυὸς πεσούσης πᾶσιν ἐξείη, ὣς φασιν, ἀνδράσι
ξυλεύεσθαι (54)· αἰδὼς δὲ πᾶσα καθ’ ύγρῶν (ὡς
ἔοικεν) ἐρρύη, καὶ ἄμπωτις ἀφελομένη κατεδαπτισε.
Δριμύτερον οὖν ὲκείνῳ τὴν τοιαύτην διαδεξαμένῳ πά·
λην τὸν περὶ ἀμεθέκτου καὶ μεθεκτοῦ δι’ ύποδείγμαυ
τος ἐπῄει λόγον. ε Καὶ δὴ καὶ καθάπερ, φησὶν, ἐπὶ
τοῦ ἡλίου, τῆς μὶν οὐσίας, ἀκινήτου μενούσης ἐν ού-
ρανῷ, μετέχειν οὐκ ἔχομεν ο τῆς δὲ φωτιστικῆς ἐνερ-
γείας εύτοῦ,ῖπρὸ; ἡμᾶς κατιούσης, μετέχομεν ο οὕτω
κάπὶ Θεοῦ χρὴ νοεῖν. Τῆς γὰρ οὐσίας αὑτοῦ καθημέ-
νης ὲν ούρανῴ (ὃν Θρόνον εἴρηκεν ή Γραφὴ Θεοῦ)
μετέχειν oux ἐφικνούμεοα· μετέχομεν δ’ οὖν τῆς ἐν·
εργείας αὑτοῦ καὶ τῆς βουλήσεως καὶ ζωῆς καὶ δυνά·
Variorum notas.
Steph. pag. 191ἶ Meminit_Erasmu_s chiliad. tu,
eentur. l. proverb. 86, et sic exponit : ι Si quem
fortuna prmcipitem dederit, iu hunc passim omnes
incurrunt, ct quisque quod potest diripit. Jazu cnim
sibi putant impune fore. Evcmplum est apud Jure-
nal. de Sci-mo. › Ctrrenoxs.