PG 150, col. 369
συντέλεια, πρὸς ἐκεῖνο τὸ ἔργον, καὶ τοῦτο τὸ τέλος,
εὐχαὶ, ψαλμῳδίαι, καὶ ίερῶν Γραφιῖνδ ἀναγνώσεις,
καὶ πάντα, ἁπλῶς, τὰ προ τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὃ ἷιρων,
ra! μετὰ τὸν ἁγιασμδν ίερῶς γινόμενα. καὶ λεγό-
μενα. Εἰ γὰρ προῖκα δίδωσιν ἡμῖν ὁ Θεὸς πάντα τὰ
ina, καὶ οὐδὲν αὐτῷ προεισφέρομεν, ἀλλ’ ἀτεχνῶς
rivi χάριτες ο ἀλλὰ τό γε ἐπιτηδείους γενέσθαι πρδις
τ δέξασθαι αὐτὰ καὶ φυλάξαι ἐξ ἀνάγκης ἀπαιτεῖ
παρ’ ἡμῶν · καὶ οὐκ ἂν μεταδοίη τοῦ ἁγιασμοέι, μὴ
οὗτε-ι διατεοετσιν. Οὕτω βαπτίζει, οὕτω χρίει, οὕτως
ἑστιᾷ, καὶ τῆς φρικτῆς μεταδίδωσι τραπέζης. Καὶ
τοῦτο ἐδήλωσεν ἐν τῇ τίιῦ σπΰρου παραϐολῇ. Ἐξῆλθε
γαρ, φησιν, ὁ σπείρων, οὐχ ἵνα ἀρόσῃπὴν χιίιρειν, ἁλλ’ Β
in σπείρῃ, ὡς δὴ τῆς ἀρόσεως καὶ πάσης παρα-
σκευῆς ὀφειλομένης εἰσενεχθῆναι. Ἐπεὶ τοίνυν οὒ·
τως ἀναγκαῖον ἦν πρὸς τὴν τεῦξιν τῶν μυστηρίων τὸ
εὖ ἔχοντας ἀπαντῆσαι καὶ παρασκευασμὲνους, ἔδει
καὶτοῦτο ἐνεῖναι τῇ συντάξει τῆς ἱερᾶς τελετῆς,
ra". ἔνεστι. Τοῦτο γὰρ δύνανται ἡμῖν εὐχαὶ. φιλλ-
μοὶ, καὶεῖ τι ίερὼς ὲν αὐτῇ γίνεται καὶ λέγεται.
’Λγιάζουσι γὰρ ἡμᾶς, καὶ δάτιοέασι, τοῦτο μὲν
πρὸς τὸ δέξασθαι καλῶς, τοῦτο δὲ πρὸς τὸ συντηρῆ-
cat τὸν ἁγιασμλν, καὶ μεῖναι κατέχοντας. Ἀγιά-
leuat δὲ δχῶς, ἕνα μὲν τρόπον, καθ’ ὃν ἀπ’ αὐτῶν
τῶν εὐχῶν ὡφελοὺμεθα, καὶ τὼν ψαλμῶν καὶ τῶν
ἀναγνώσεων. Ai μὲν γὰρ εὐχαὶ πρὸς τον Θεὸν ἐπι-
στρέφουσι, καὶ ἁμαρτιῶν ἄφεσιν προξενυῦσιν. αἶ τε
ψαλμῳδίαι ὁμοίως αὑτθιν ἡμῖν ἐξιλεοῦσι, καὶ τὴν C'
$153051; ἐπισπῶνται ῥοπήν. Θῦσον γὰρ, φησι, τῷ Θεῷ
(Γυσίαν αἰνέσεως, καὶ ὲξελοῦμαί σε, καὶ δοξάσης με.
ΑΞ δὲ τῶν ιερῶν Γραφιῗμν ἀναγνώσεις τὴν τοῦ Θεοῦ
καταγγέλλουσαι χρηστότητα xxi. φιλανθρωπίαν, καὶ
εὗθις τὸ δίκαιον καὶ τὴν κρίσιν, τόν τε αὐτοῦ φόϐον
εἰς τὰς ψυχὰς ἡμῶν ὲνιᾶσι, καὶ τὴν πρὸς αὑτὶν
ἀγάπην ἀνάπτουσι. καὶ οὕτω πρὸς τὺ τηρεῖν τὰς ἐντο-
λάς αὑτοῦ, πολλὴν ἐμϐάλλουσι προθυμίαν. Ταῦτα
δὲ πάντα ἐν τῷ ίερεί καὶ τῷ λαῷ καλλίω, καὶ Θειο-
τέραν ἐργαζόμενα τὴν ψυχὴν, καὶ ἀμφοτέρους μὲν
πρὸς τὴν ὑποδοχὴν τῶν τιμίων δώρων καὶ συντήο
ρησιν, ἐπιτηδείους ποιοῦσιν, ὅπερ ἐστὶ τῆς ἱερουρ-
γίας τὸ τέλος . ιδίως δὲ τὸν ἱερέα πρὸς τὸ τελέσαι
την Θυσίαν ἀξίως ἔχειν παρασκευάζουσιν, ἕπερ ἐστὶ D
τῆς μυσταγωγίας τὸ ἔργον, ὡς εἴρηται. Τοῦτο ἑὲ
αὐτὸ καὶ πολλαχοῦ τῶν εὑιῶν κεῖται· καὶ εῧχεται
ὸ ἱερεὺς μὴ ἀνάξιος ὀφθῆναι τοῦ προκειμένου, ἀλλὰ
καθαραῖς χερσὶ, καὶ ψυχῇ, καὶ γλώττῃ τῷ μυστηρίῳ
διακονῆσαι, καὶ οὕτω μὲν ἀπ’ αὐτῆς τῆς δυνάμεως
τῶν ῥημάτων, τῶν λεγομένων καὶ ᾀδομένων πρὸς
την τελετὴν ὼεελούμεοα· ἕτερον δὲ τρόπον ἀπὸ τού-
των, καὶ ἔτι πάντων τῶν ἐν τῇ ἱερουργία τελουμέ-
νων ἁγιαζόμεθα, καθ’ ὃν ξ’. αὐτοῖς ὁρῶμεν τόν Χρι-
στὸν τυπούμενον καὶ τὰ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτοῦ ἔργα, καὶ
τ.άί›η- καὶ γὰρ ὲν τοῖς ψαλμοῖς καὶ ἀναγνώσεσι καὶ
πᾶσι τοῖς ὑπὸ τῶν ἱερέων, διὰ πάσης τῆς τελετῆς
πραττομένοις ή οἰκονομία τοῦ Σωτῆρος σημαίνεται,
τα μιν πρῶτα αὐτῆς, τῶν πρώτων τῆς ἱερουργίας
εὐχαὶ, ψαλμῳδίαι, καὶ ίερῶν Γραφιῖνδ ἀναγνώσεις,
καὶ πάντα, ἁπλῶς, τὰ προ τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὃ ἷιρων,
ra! μετὰ τὸν ἁγιασμδν ίερῶς γινόμενα. καὶ λεγό-
μενα. Εἰ γὰρ προῖκα δίδωσιν ἡμῖν ὁ Θεὸς πάντα τὰ
ina, καὶ οὐδὲν αὐτῷ προεισφέρομεν, ἀλλ’ ἀτεχνῶς
rivi χάριτες ο ἀλλὰ τό γε ἐπιτηδείους γενέσθαι πρδις
τ δέξασθαι αὐτὰ καὶ φυλάξαι ἐξ ἀνάγκης ἀπαιτεῖ
παρ’ ἡμῶν · καὶ οὐκ ἂν μεταδοίη τοῦ ἁγιασμοέι, μὴ
οὗτε-ι διατεοετσιν. Οὕτω βαπτίζει, οὕτω χρίει, οὕτως
ἑστιᾷ, καὶ τῆς φρικτῆς μεταδίδωσι τραπέζης. Καὶ
τοῦτο ἐδήλωσεν ἐν τῇ τίιῦ σπΰρου παραϐολῇ. Ἐξῆλθε
γαρ, φησιν, ὁ σπείρων, οὐχ ἵνα ἀρόσῃπὴν χιίιρειν, ἁλλ’ Β
in σπείρῃ, ὡς δὴ τῆς ἀρόσεως καὶ πάσης παρα-
σκευῆς ὀφειλομένης εἰσενεχθῆναι. Ἐπεὶ τοίνυν οὒ·
τως ἀναγκαῖον ἦν πρὸς τὴν τεῦξιν τῶν μυστηρίων τὸ
εὖ ἔχοντας ἀπαντῆσαι καὶ παρασκευασμὲνους, ἔδει
καὶτοῦτο ἐνεῖναι τῇ συντάξει τῆς ἱερᾶς τελετῆς,
ra". ἔνεστι. Τοῦτο γὰρ δύνανται ἡμῖν εὐχαὶ. φιλλ-
μοὶ, καὶεῖ τι ίερὼς ὲν αὐτῇ γίνεται καὶ λέγεται.
’Λγιάζουσι γὰρ ἡμᾶς, καὶ δάτιοέασι, τοῦτο μὲν
πρὸς τὸ δέξασθαι καλῶς, τοῦτο δὲ πρὸς τὸ συντηρῆ-
cat τὸν ἁγιασμλν, καὶ μεῖναι κατέχοντας. Ἀγιά-
leuat δὲ δχῶς, ἕνα μὲν τρόπον, καθ’ ὃν ἀπ’ αὐτῶν
τῶν εὐχῶν ὡφελοὺμεθα, καὶ τὼν ψαλμῶν καὶ τῶν
ἀναγνώσεων. Ai μὲν γὰρ εὐχαὶ πρὸς τον Θεὸν ἐπι-
στρέφουσι, καὶ ἁμαρτιῶν ἄφεσιν προξενυῦσιν. αἶ τε
ψαλμῳδίαι ὁμοίως αὑτθιν ἡμῖν ἐξιλεοῦσι, καὶ τὴν C'
$153051; ἐπισπῶνται ῥοπήν. Θῦσον γὰρ, φησι, τῷ Θεῷ
(Γυσίαν αἰνέσεως, καὶ ὲξελοῦμαί σε, καὶ δοξάσης με.
ΑΞ δὲ τῶν ιερῶν Γραφιῗμν ἀναγνώσεις τὴν τοῦ Θεοῦ
καταγγέλλουσαι χρηστότητα xxi. φιλανθρωπίαν, καὶ
εὗθις τὸ δίκαιον καὶ τὴν κρίσιν, τόν τε αὐτοῦ φόϐον
εἰς τὰς ψυχὰς ἡμῶν ὲνιᾶσι, καὶ τὴν πρὸς αὑτὶν
ἀγάπην ἀνάπτουσι. καὶ οὕτω πρὸς τὺ τηρεῖν τὰς ἐντο-
λάς αὑτοῦ, πολλὴν ἐμϐάλλουσι προθυμίαν. Ταῦτα
δὲ πάντα ἐν τῷ ίερεί καὶ τῷ λαῷ καλλίω, καὶ Θειο-
τέραν ἐργαζόμενα τὴν ψυχὴν, καὶ ἀμφοτέρους μὲν
πρὸς τὴν ὑποδοχὴν τῶν τιμίων δώρων καὶ συντήο
ρησιν, ἐπιτηδείους ποιοῦσιν, ὅπερ ἐστὶ τῆς ἱερουρ-
γίας τὸ τέλος . ιδίως δὲ τὸν ἱερέα πρὸς τὸ τελέσαι
την Θυσίαν ἀξίως ἔχειν παρασκευάζουσιν, ἕπερ ἐστὶ D
τῆς μυσταγωγίας τὸ ἔργον, ὡς εἴρηται. Τοῦτο ἑὲ
αὐτὸ καὶ πολλαχοῦ τῶν εὑιῶν κεῖται· καὶ εῧχεται
ὸ ἱερεὺς μὴ ἀνάξιος ὀφθῆναι τοῦ προκειμένου, ἀλλὰ
καθαραῖς χερσὶ, καὶ ψυχῇ, καὶ γλώττῃ τῷ μυστηρίῳ
διακονῆσαι, καὶ οὕτω μὲν ἀπ’ αὐτῆς τῆς δυνάμεως
τῶν ῥημάτων, τῶν λεγομένων καὶ ᾀδομένων πρὸς
την τελετὴν ὼεελούμεοα· ἕτερον δὲ τρόπον ἀπὸ τού-
των, καὶ ἔτι πάντων τῶν ἐν τῇ ἱερουργία τελουμέ-
νων ἁγιαζόμεθα, καθ’ ὃν ξ’. αὐτοῖς ὁρῶμεν τόν Χρι-
στὸν τυπούμενον καὶ τὰ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτοῦ ἔργα, καὶ
τ.άί›η- καὶ γὰρ ὲν τοῖς ψαλμοῖς καὶ ἀναγνώσεσι καὶ
πᾶσι τοῖς ὑπὸ τῶν ἱερέων, διὰ πάσης τῆς τελετῆς
πραττομένοις ή οἰκονομία τοῦ Σωτῆρος σημαίνεται,
τα μιν πρῶτα αὐτῆς, τῶν πρώτων τῆς ἱερουργίας