PG 150, col. 388
δώρων είς ἀνάμνησιν γίνεται τού Κυρίου, καὶ διὰ
πάσηςόαὺτοῦ καταγίνεται Θάνατος. Τίνα δὲ τὰ
ἐπιλεγόμενα; Εἰς δόξαν τῆς παναγίου τοῦ Θεοῦ Μα-
τρὸς· εί; πρεσόείαν τοῦδε τοῦ ἁγίου, ἢ τοῦδε, είς
εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ψυχῶν ζώντων ἢ τεθνηκό-
των. Καὶ τί ταῦτα βούλεταις Εὐχαριστίαν πρὸς
om Θεὸν, ἱκεσίαν, τὰς ἀφορμὰς τὰ αίτια τῆς τῶν
δώρων προσαγωγῆς. Ἔχει γὰρ οὕτως. Οὐδὲν δᾶ,-
ρον δίδοται μάτην εἴτε Θεὸν Θεραπεύειν. εἴτε
τοὺς ἀνθρώπους χαρίζεσθαι δεῖο ἀλλ’ ἀγαθοῦ τινὲς
ἕνεκα, ἢ γενομένου, ἦ ἐλπιζομένου. ι ἸΙ γὰρ
ὑπὲρ ὧν ἐλάϐομεν, ἀμλειείμεοα τὸν εὐεργέτην
τί-ἰν μήπω γενομένων ἡμῖν. ῗνι τύχω
μεν, τὸν δοῦναι δυκὰμενον θεραπεύομεν. Ταῦτα δὲ
τὰ δῶρα καὶ ἀμφοτέρων ἕνεκα τῷ Θεῷ προοαγὸμενα
φαίνεται, καὶ ὅτι ἐλάϐομεν, καὶ ἵνα λάϐωμεν, καὶ
εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ, καὶ ἱκετεύοντες αὐτόν’
εὖχαριττοῦντες ὑπὲρ ὧν πεπόνῡα μεν, ἱκετεύοντες ἵν’
εὖ πάθωμεν , ὥστε τὰ αὐτὰ δῶρα εἶναι καὶ εὐχαρι-
στήρια, καὶ ίκὲτια. Ἀλλὰ τίνα τὰ ἤδη δοθέντα
ἡμῖν ἀγαοά; τίνα δὲ τὰ ζητούμενας Τὰ αὐτὰ πάν-
τως, ἄφεσις ἁμαρτιῶν, βασιλείας κληρονομία. Ταῦ-
τι γὰρ αὐτὸς ἐκέλευσε πρδ πάντων αἰτεῖσθαι, ταῦ-
τά ἔστιν ἆπερ ἐλαϐενὴ Ἐκκλησία ἤδη, ταῦτα καὶ
ὑπὲρ ὧν ἱκετεύει. Καὶ τίς ὀ τρόπος καθ’ ὃν ἔτυχε
τῶν ἀγαθῶν τούτων ; τίς δὲ καθ’ ὂν οὔπω τετύχηκε
καὶ ἵνα τύχῃ, τοῦ Θεοῦ δεῖται ; ’τετύχηκε πρώτου,
ὅτι δύναμιν hoino πρδς αὐτά. Καὶ γὰρ ἔλαϐεν ἔξευ-
σίαν, τέκνα Θεοῦ γενέσί)- ι, καὶ τοῦτο κοινόν ἐστι δῶ-
ρον Χ( ιστιακοίς ἅπασι διὰ τοῦ θανάτου ἡμῖν γενόμενον
τοῦ Σωτῆρος. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ βάπτισμα τὸ θεῖον,
καὶ τὰ ἄλλα μυστήρια δι’ ὧν είσποιούμεθα τῷ Θεῷ,
καὶ βασιλείας οὐρανῶν γινόμεθα κληρονόμοι· lustra
καὶ αὐτῆς ἐκληρονόμησεν ἐνεργείᾳ τῆς βασιλείας
ὲν μυρίοις τῶν ἑαυτῆς οἰκετῶν, οὓς ἀποικίαν ἁπέ-
στειλεν είς τὸν οὐρανὸν, οὓς Ἐκκλησίαν πρωτοτόκων
ἀπογεγραμμένων ὲν οὐρανοῖς 6⁸ μακάριος Παῦλος
ἐκάλεσεν. οὕτω μὲν τῶν μεγάλων τούτωνὴ Ἐκ-
κλησία τετύχηκε ἀγαθῶν. Διὰ δὲ τοὺς ἐπιτρέχοντας
τῶν τέκνων αὐτῆς. ἐπὶ τὸ βραϐεῖον, καὶ ἁπλιῖς
τοὺς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ ζῶντας, ὧν τὸ πέρας ἄδηλον
ο καὶ τοὺς ἀπελθόντας, ού μετὰ πάνυ χρηστῶν ira“.
βεϐαίων ὲ) πίδων, τούτου χάριν, μέμνηται μὲν τοῦ
Κυρίου· μέμνηταιδὲ καὶτῶν ἀπελθόντων ἁγίων*
μέμνηταιδὲ τῶν μήπω τελείων, ὑπὲρ μὲν ἐκείνων
εύχαριστουμὲνη, ὑπὲρ δὲ τούτων ίκιτευομένη. Ὠσ-
τε τὰ μὲν πρῶτα τῆς προσαγωγῆς, καὶ ἔτι τὰ δεύ-
τερα χαριστήρια, τὰ δὲ μετ’ ἐκεῖνα, ἰκέσια είς
ἀνάμνησιν τοῦ Κυρίου,. είς δόξαν τῆς μαρτυρίου
αὐτοῦ Μητρξς, εἰς πρεσϐείαν τῶν ἁγίων. ι Εὐχαρι-
στούμέν σοι, φησὶν, ὅτι τῷ θανάτῳ ouo τὰς τῆς
ζωῆς ’πύλας ἡμῖν ἀνέῳξας. ὅτι Μητέρα παρ’ ἡμων
ελαὸες , ὃτι τοσαύτης δόξης ἔτυχεν ἄνθρωπος, ὃτι
πρεσϐωτὰς ἔχομεν ὁμοφύλους, καὶ τοῖς ὁμογενέσιν
ἡμῶν τοσαύτης μετέδωκας παρρησίας. ι Τὺγὰρ, ι lii;
δόξαν, t ut, ι Εἰς «pes-Gelu,» τοῦτο ἔστι, τὸ, -'.='.~..xa.
πάσηςόαὺτοῦ καταγίνεται Θάνατος. Τίνα δὲ τὰ
ἐπιλεγόμενα; Εἰς δόξαν τῆς παναγίου τοῦ Θεοῦ Μα-
τρὸς· εί; πρεσόείαν τοῦδε τοῦ ἁγίου, ἢ τοῦδε, είς
εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ψυχῶν ζώντων ἢ τεθνηκό-
των. Καὶ τί ταῦτα βούλεταις Εὐχαριστίαν πρὸς
om Θεὸν, ἱκεσίαν, τὰς ἀφορμὰς τὰ αίτια τῆς τῶν
δώρων προσαγωγῆς. Ἔχει γὰρ οὕτως. Οὐδὲν δᾶ,-
ρον δίδοται μάτην εἴτε Θεὸν Θεραπεύειν. εἴτε
τοὺς ἀνθρώπους χαρίζεσθαι δεῖο ἀλλ’ ἀγαθοῦ τινὲς
ἕνεκα, ἢ γενομένου, ἦ ἐλπιζομένου. ι ἸΙ γὰρ
ὑπὲρ ὧν ἐλάϐομεν, ἀμλειείμεοα τὸν εὐεργέτην
τί-ἰν μήπω γενομένων ἡμῖν. ῗνι τύχω
μεν, τὸν δοῦναι δυκὰμενον θεραπεύομεν. Ταῦτα δὲ
τὰ δῶρα καὶ ἀμφοτέρων ἕνεκα τῷ Θεῷ προοαγὸμενα
φαίνεται, καὶ ὅτι ἐλάϐομεν, καὶ ἵνα λάϐωμεν, καὶ
εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ, καὶ ἱκετεύοντες αὐτόν’
εὖχαριττοῦντες ὑπὲρ ὧν πεπόνῡα μεν, ἱκετεύοντες ἵν’
εὖ πάθωμεν , ὥστε τὰ αὐτὰ δῶρα εἶναι καὶ εὐχαρι-
στήρια, καὶ ίκὲτια. Ἀλλὰ τίνα τὰ ἤδη δοθέντα
ἡμῖν ἀγαοά; τίνα δὲ τὰ ζητούμενας Τὰ αὐτὰ πάν-
τως, ἄφεσις ἁμαρτιῶν, βασιλείας κληρονομία. Ταῦ-
τι γὰρ αὐτὸς ἐκέλευσε πρδ πάντων αἰτεῖσθαι, ταῦ-
τά ἔστιν ἆπερ ἐλαϐενὴ Ἐκκλησία ἤδη, ταῦτα καὶ
ὑπὲρ ὧν ἱκετεύει. Καὶ τίς ὀ τρόπος καθ’ ὃν ἔτυχε
τῶν ἀγαθῶν τούτων ; τίς δὲ καθ’ ὂν οὔπω τετύχηκε
καὶ ἵνα τύχῃ, τοῦ Θεοῦ δεῖται ; ’τετύχηκε πρώτου,
ὅτι δύναμιν hoino πρδς αὐτά. Καὶ γὰρ ἔλαϐεν ἔξευ-
σίαν, τέκνα Θεοῦ γενέσί)- ι, καὶ τοῦτο κοινόν ἐστι δῶ-
ρον Χ( ιστιακοίς ἅπασι διὰ τοῦ θανάτου ἡμῖν γενόμενον
τοῦ Σωτῆρος. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ βάπτισμα τὸ θεῖον,
καὶ τὰ ἄλλα μυστήρια δι’ ὧν είσποιούμεθα τῷ Θεῷ,
καὶ βασιλείας οὐρανῶν γινόμεθα κληρονόμοι· lustra
καὶ αὐτῆς ἐκληρονόμησεν ἐνεργείᾳ τῆς βασιλείας
ὲν μυρίοις τῶν ἑαυτῆς οἰκετῶν, οὓς ἀποικίαν ἁπέ-
στειλεν είς τὸν οὐρανὸν, οὓς Ἐκκλησίαν πρωτοτόκων
ἀπογεγραμμένων ὲν οὐρανοῖς 6⁸ μακάριος Παῦλος
ἐκάλεσεν. οὕτω μὲν τῶν μεγάλων τούτωνὴ Ἐκ-
κλησία τετύχηκε ἀγαθῶν. Διὰ δὲ τοὺς ἐπιτρέχοντας
τῶν τέκνων αὐτῆς. ἐπὶ τὸ βραϐεῖον, καὶ ἁπλιῖς
τοὺς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ ζῶντας, ὧν τὸ πέρας ἄδηλον
ο καὶ τοὺς ἀπελθόντας, ού μετὰ πάνυ χρηστῶν ira“.
βεϐαίων ὲ) πίδων, τούτου χάριν, μέμνηται μὲν τοῦ
Κυρίου· μέμνηταιδὲ καὶτῶν ἀπελθόντων ἁγίων*
μέμνηταιδὲ τῶν μήπω τελείων, ὑπὲρ μὲν ἐκείνων
εύχαριστουμὲνη, ὑπὲρ δὲ τούτων ίκιτευομένη. Ὠσ-
τε τὰ μὲν πρῶτα τῆς προσαγωγῆς, καὶ ἔτι τὰ δεύ-
τερα χαριστήρια, τὰ δὲ μετ’ ἐκεῖνα, ἰκέσια είς
ἀνάμνησιν τοῦ Κυρίου,. είς δόξαν τῆς μαρτυρίου
αὐτοῦ Μητρξς, εἰς πρεσϐείαν τῶν ἁγίων. ι Εὐχαρι-
στούμέν σοι, φησὶν, ὅτι τῷ θανάτῳ ouo τὰς τῆς
ζωῆς ’πύλας ἡμῖν ἀνέῳξας. ὅτι Μητέρα παρ’ ἡμων
ελαὸες , ὃτι τοσαύτης δόξης ἔτυχεν ἄνθρωπος, ὃτι
πρεσϐωτὰς ἔχομεν ὁμοφύλους, καὶ τοῖς ὁμογενέσιν
ἡμῶν τοσαύτης μετέδωκας παρρησίας. ι Τὺγὰρ, ι lii;
δόξαν, t ut, ι Εἰς «pes-Gelu,» τοῦτο ἔστι, τὸ, -'.='.~..xa.