PG 150, col. 514
aberat, rum jam servi lacti essemus peccati. Quo
enim pacto eo cui serviebamus superiores disce-
deremus? Certe etsi etiam majores eramus, tamen
ι Νυιι est servus major domino suo“. ι Quoniam
igitur quem debitum hoc complecti, et victoriam
hanc reportare dignum erat, iis serviebat, quos
armis subigere oportuerat, Deus autem, in cujus
potestate ista sunt, nulli quidquam debebat, atque
ideo certamen neuter aggrediebatur, et peccatum
vivebat, et jam ut ex vera vita tropaeum nobis
exoriretur, fieri non poterat, cum alius deberet,
, Β alius posset. llanc ob causam, hoc et illud conve-
nire conjungiquc necesse luit, et unum eumdem-
que naturam veram gerere, tum ejus qui certamini
esset idoneus, tum ejus qui vincere posset. Fit, et
Deus quidem agonem pro hominibus assumit,
tratus homo; et homo debellat peccatum, purus
omnis pcccati,qnia Deus erat. Et hoc quidem
pacto opprobrium cessat. et peccato prostrato,
victoria- corona redimitur. Ast nondum etiam
homo quilibet aut propterea Vicit, aut certarit,
aut vinculis illis solutus est. Et hoc sane Salvator
ipse fecit per ea quae assumpsit, in quibus unicui-
que hominum potestatem dedit interficiendi pecca-
tum, et societatem fortitudinis ejus consequendi.
Quoniam enim post victoriam illam coronari et
triumphare oportebat, ipse autem plagas, crucem,
mortem, et hujuscemodi mala expertus est, et ut
Paulus ait : ‹ Proposito sibi gaudio. sustinuit
erucem, confusione contempta ‘7; ι quid fit? ille
scelus nullum conscivit, ob quod poenas tam
diras exsolveret, nullo se delicto obstrinxit, nec
patravit quidpiam, unde illum vel inter syco-
phantas impudentissimus accusare potuisset.
Plagae autem et'dolor et mors ab initio adversus
peccatum excogitata sunt. Quid enim concederet
illi, quanquam benignus Dominus? llautl enim
aequum est, perditione et morte la-tari bonitatem.
Quocirca post peccatum continuo mortem et
dolores immisit Deus, non magis ut reum supplicio
ὶῙ) multaret, quam ut aegroto medicinam admoveret.
Quia igitur actionibus Christi hujuscemodi anim-
adversio non conveniebat, nec ullum morbi vesti-
gium Salvator habebat, quod accepto medicamine
tolleretur, ad nos illius potionis ellicacitas transit,
ct peccatum in nobis hrcrens enecat, verberaque
ἱιιιιοίοιιιίε liunt supplicium pro his qui multis
Criminibus sunt involuti. Et quoniam poena iugi-ns
erat et singularis, majorque, quam ut eam homi-
num scctera ad.eqnarent, non hic t'OttStilil, ut cun-
tracta erimina expiaret, sed tantum bonorum Ctt-
inulum odjccit, ut cl in coalum ascenderem, et illic
Deo consortes regni tierent, terreni, inimicissimi,
enim pacto eo cui serviebamus superiores disce-
deremus? Certe etsi etiam majores eramus, tamen
ι Νυιι est servus major domino suo“. ι Quoniam
igitur quem debitum hoc complecti, et victoriam
hanc reportare dignum erat, iis serviebat, quos
armis subigere oportuerat, Deus autem, in cujus
potestate ista sunt, nulli quidquam debebat, atque
ideo certamen neuter aggrediebatur, et peccatum
vivebat, et jam ut ex vera vita tropaeum nobis
exoriretur, fieri non poterat, cum alius deberet,
, Β alius posset. llanc ob causam, hoc et illud conve-
nire conjungiquc necesse luit, et unum eumdem-
que naturam veram gerere, tum ejus qui certamini
esset idoneus, tum ejus qui vincere posset. Fit, et
Deus quidem agonem pro hominibus assumit,
tratus homo; et homo debellat peccatum, purus
omnis pcccati,qnia Deus erat. Et hoc quidem
pacto opprobrium cessat. et peccato prostrato,
victoria- corona redimitur. Ast nondum etiam
homo quilibet aut propterea Vicit, aut certarit,
aut vinculis illis solutus est. Et hoc sane Salvator
ipse fecit per ea quae assumpsit, in quibus unicui-
que hominum potestatem dedit interficiendi pecca-
tum, et societatem fortitudinis ejus consequendi.
Quoniam enim post victoriam illam coronari et
triumphare oportebat, ipse autem plagas, crucem,
mortem, et hujuscemodi mala expertus est, et ut
Paulus ait : ‹ Proposito sibi gaudio. sustinuit
erucem, confusione contempta ‘7; ι quid fit? ille
scelus nullum conscivit, ob quod poenas tam
diras exsolveret, nullo se delicto obstrinxit, nec
patravit quidpiam, unde illum vel inter syco-
phantas impudentissimus accusare potuisset.
Plagae autem et'dolor et mors ab initio adversus
peccatum excogitata sunt. Quid enim concederet
illi, quanquam benignus Dominus? llautl enim
aequum est, perditione et morte la-tari bonitatem.
Quocirca post peccatum continuo mortem et
dolores immisit Deus, non magis ut reum supplicio
ὶῙ) multaret, quam ut aegroto medicinam admoveret.
Quia igitur actionibus Christi hujuscemodi anim-
adversio non conveniebat, nec ullum morbi vesti-
gium Salvator habebat, quod accepto medicamine
tolleretur, ad nos illius potionis ellicacitas transit,
ct peccatum in nobis hrcrens enecat, verberaque
ἱιιιιοίοιιιίε liunt supplicium pro his qui multis
Criminibus sunt involuti. Et quoniam poena iugi-ns
erat et singularis, majorque, quam ut eam homi-
num scctera ad.eqnarent, non hic t'OttStilil, ut cun-
tracta erimina expiaret, sed tantum bonorum Ctt-
inulum odjccit, ut cl in coalum ascenderem, et illic
Deo consortes regni tierent, terreni, inimicissimi,