PG 151, col. 682
κλντια. Καὶ .;5.>.ικι ὁ vi}; ἐν Χαλκηδόνι κανὼν ἐννέα
κτὼ δέκατυς, ,λίῖ τοὺς τῶν ἐκκλησιῶν προεατιῖιτας,
ἐν -τεὲςῃ μὲν ἡμέρᾳ, ἐξιιρέτως δὲ ταῖς Κνρεακαῐς,
παντο. τδν κλῐορςν v.2": ’.ἄν λαὸν ἐκδιδαςκειν τοὺς
τῇς εὐσεϐείας λόγους, ἐκ τῆς θείας Γραφῆς ἀναλε-
γε-μὲνοιας τὰ τῆς ἁλτιῢεὶας νυήματα τε καὶ ῥήματι
καὶ μὴ παραϐαίνοιτας τνιίις ῖαῖη τεὲιζκας ξμῖιι·,;,ἢ
τὴν ἐκ των Oswy/cam εὶῖλτὶρςυν παράδοσιν. Ἀὶὶξὶ
καὶ εἰ γςαᾳκξς αιακινιείνείτι lui-10;, μῦς ἄλλως τοί-
-τθν ἐρριπ-ευὲτιυταν, fit); iv ei τῆς Τιικλησίας qu.)-
στ ἦμες και ὃιὸἇσιςαλαι δια τῶν οἱνεὲων συγγραμμά ~
των παρὲίδενῑυ. Καὶ gi? ἴον ἒν ταύτης εἰιῧολιπιείύι-
σαν, ἢ ὶὲιόυς οἰέεξυυς '.~u»;dttc~.'ta;, ἔστιν ὅτε «12.6-
εως ἔχοντες ’τρὶς tmte. ἀπινπῖιςτῡλν ισ··ὖ 39"?!"-
κοντις. in}. 1'25. τῆς τῶν πίιοειρημέίων Μανέρων
δ.ὃατ;σιο.ιά; υ¹ λιιιὶιῐλ γνὼιεξ γίιιςῖςιενηνι τῶν ιε
επυυιέαήιν καῖ τίρκῶι καὶ τιτιν ἀσυμφόρων καὶ 5.7:".—
κελήτων, τὸν βίην με ςαρῤιαοςιιξουνιι ’τρὸς τι) μέλ τι ιι,
καὶ τὶ ζῇς ἀγνοῖας οὐχ ἀλίιῖκῢνῖίλι mea, ad? 10:3-
ἐχιλντες
ᾗ δ’ἇαδκμιλίᾳ, ἑαυτυῦς 1-,}; δτι, μη .,H_
o‘"
κῶς παθεῖν παραῦἡγουτι. *4"- φ’λίέῳ τίν’ ἴτ’-ἒ
τημέο
νων τιμωριῶν τὸ ·
σωτηρίαν αὑτοῖς ἐξὲξ-[ἀ-ξςν·
ται.
ζ’* Μῖίά μέντἰι τὴιιὰνάγνωσιι. τῶν αἰτῶι. ἐ-ρ””“δ
καὶ θείων κακιόνων προτακομὶσϐηςᾱν ἐπὶ τπιῦ μέση)
ἃς ὸ Rapuit; φθάσας ἐποιήσατο ὰμαψ-ερας κατὶ
ἀ·.α¹ξορῶν, πρ‹.ειρᾶπη ὁ ἣιαλῃφῦεἱς {sp-4rqu χο. αὖ)
γρηγιιριος ὁ Πειλαμὶς τὴν ιη’ comi.- ποιήσασθαι
ἀπολογίαν. ὡςαίτοῦ μαλιστα γαολπτομέναις, 632:;
καὶ εἰπὼν ἐν προοιμ³ου Ἰέγῳ, καῖ ἀπνιὶάγητάμενυς
ὅσα εἰκὸς, Enen-:1 διηγήσαιο ναὶ ὡς ἐπισυνὲὅη τα
τῆς αὖῖὼν ίιαφορᾶς, πρνιτὶρηυ τοῦ αὰςηὺ Παρία-ἀμ
ς’)γγραῲαμενου καὶ κατῃγπρῆσαντῃς una?” ᾇπερ
lixam-5.“; εἴρηται, καὶ tum; τοῖς τῶν Ματέρων
Οέίοις λόγος, ὡς ἀττὲίχῖη, ἐκθεμένῃυθ καὶ ὡς ἐξ
ἀνάγκης καὶ σὺτῖῖις πτάτ- τὴν ἁτ.;λεγὲαν καὶ ἀντέρ-
ρηςεν τε..κὶ·.ηται.
η’. Ἔπειτα ὡρίαοη ἐνξχηῇιπι τὶ τοῦ Βαρλᾶὰμ
Ἰιδγγράμῐιαεαθ ά καὶ τρὺξ ἐξαπατειιι τὼν ἀκουοντων
κατὰ Μασσαλιανὼν ἐπέγραφεν. Ἐν οἷς συγγρᾶρπ
ταμορφώσ.ιυς 20-1 Δεσποτηι, Συεηῆρυ, ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ, ναὶ τῶν τῆς του φωτὶς τούτου Οέσς hisac
μένων προκῖιτων {siC-rgum αὺτιῦ καὶ ἀποστόλων,
λέξεσιν αὑταῖς τάδε τ Τὸ ἐν θαςωρὶσει ὶάμιζιαν φῶς
(imm-.10; οὑι ἀπρόσιτον ἦν, οὐδὲ κατὰ. αὶηοτιαν
ὑπῆρχε φῶς Θεότητος, (ιῦδᾶ ἀγγέλων ὅλως ξέρώτε-
ρον ἦ θειότερον, ἀλλὰ καὶ χεῖρα-ι και κατώτερεν καὶ
αὐτῆς τῆς ἡμετέρας νοήσεως, Πάντα γὰρ ;ἀ τε νιιὴ-
ματα καὶ τα νπύμενα σ;μνότερα ἐστι τιλῦ τιωτὶις
ἐκείνου, ὡς τῇ ὅψει διὰ tu) αὲρυς προσπέπτιινενις,
καὶ αἰσὺητιχῇ ὀιονάςαεε εἴ. πο πίπτοντες, καὶ τὰ αι ξιτ-,τι
μόνα δεικνύντος τοῖς aps-3;, ὑλικκεῦ τε ὄντος καὶ
ὲσχηματιτμέν-λα, καὶ ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ $03.0-
ὶιέ·.·ο·.ρ καὶ τιν ἒίέλ ἵὲωέλιῖῖίξθντθςν ut VL" μὲν
‘22
κτὼ δέκατυς, ,λίῖ τοὺς τῶν ἐκκλησιῶν προεατιῖιτας,
ἐν -τεὲςῃ μὲν ἡμέρᾳ, ἐξιιρέτως δὲ ταῖς Κνρεακαῐς,
παντο. τδν κλῐορςν v.2": ’.ἄν λαὸν ἐκδιδαςκειν τοὺς
τῇς εὐσεϐείας λόγους, ἐκ τῆς θείας Γραφῆς ἀναλε-
γε-μὲνοιας τὰ τῆς ἁλτιῢεὶας νυήματα τε καὶ ῥήματι
καὶ μὴ παραϐαίνοιτας τνιίις ῖαῖη τεὲιζκας ξμῖιι·,;,ἢ
τὴν ἐκ των Oswy/cam εὶῖλτὶρςυν παράδοσιν. Ἀὶὶξὶ
καὶ εἰ γςαᾳκξς αιακινιείνείτι lui-10;, μῦς ἄλλως τοί-
-τθν ἐρριπ-ευὲτιυταν, fit); iv ei τῆς Τιικλησίας qu.)-
στ ἦμες και ὃιὸἇσιςαλαι δια τῶν οἱνεὲων συγγραμμά ~
των παρὲίδενῑυ. Καὶ gi? ἴον ἒν ταύτης εἰιῧολιπιείύι-
σαν, ἢ ὶὲιόυς οἰέεξυυς '.~u»;dttc~.'ta;, ἔστιν ὅτε «12.6-
εως ἔχοντες ’τρὶς tmte. ἀπινπῖιςτῡλν ισ··ὖ 39"?!"-
κοντις. in}. 1'25. τῆς τῶν πίιοειρημέίων Μανέρων
δ.ὃατ;σιο.ιά; υ¹ λιιιὶιῐλ γνὼιεξ γίιιςῖςιενηνι τῶν ιε
επυυιέαήιν καῖ τίρκῶι καὶ τιτιν ἀσυμφόρων καὶ 5.7:".—
κελήτων, τὸν βίην με ςαρῤιαοςιιξουνιι ’τρὸς τι) μέλ τι ιι,
καὶ τὶ ζῇς ἀγνοῖας οὐχ ἀλίιῖκῢνῖίλι mea, ad? 10:3-
ἐχιλντες
ᾗ δ’ἇαδκμιλίᾳ, ἑαυτυῦς 1-,}; δτι, μη .,H_
o‘"
κῶς παθεῖν παραῦἡγουτι. *4"- φ’λίέῳ τίν’ ἴτ’-ἒ
τημέο
νων τιμωριῶν τὸ ·
σωτηρίαν αὑτοῖς ἐξὲξ-[ἀ-ξςν·
ται.
ζ’* Μῖίά μέντἰι τὴιιὰνάγνωσιι. τῶν αἰτῶι. ἐ-ρ””“δ
καὶ θείων κακιόνων προτακομὶσϐηςᾱν ἐπὶ τπιῦ μέση)
ἃς ὸ Rapuit; φθάσας ἐποιήσατο ὰμαψ-ερας κατὶ
ἀ·.α¹ξορῶν, πρ‹.ειρᾶπη ὁ ἣιαλῃφῦεἱς {sp-4rqu χο. αὖ)
γρηγιιριος ὁ Πειλαμὶς τὴν ιη’ comi.- ποιήσασθαι
ἀπολογίαν. ὡςαίτοῦ μαλιστα γαολπτομέναις, 632:;
καὶ εἰπὼν ἐν προοιμ³ου Ἰέγῳ, καῖ ἀπνιὶάγητάμενυς
ὅσα εἰκὸς, Enen-:1 διηγήσαιο ναὶ ὡς ἐπισυνὲὅη τα
τῆς αὖῖὼν ίιαφορᾶς, πρνιτὶρηυ τοῦ αὰςηὺ Παρία-ἀμ
ς’)γγραῲαμενου καὶ κατῃγπρῆσαντῃς una?” ᾇπερ
lixam-5.“; εἴρηται, καὶ tum; τοῖς τῶν Ματέρων
Οέίοις λόγος, ὡς ἀττὲίχῖη, ἐκθεμένῃυθ καὶ ὡς ἐξ
ἀνάγκης καὶ σὺτῖῖις πτάτ- τὴν ἁτ.;λεγὲαν καὶ ἀντέρ-
ρηςεν τε..κὶ·.ηται.
η’. Ἔπειτα ὡρίαοη ἐνξχηῇιπι τὶ τοῦ Βαρλᾶὰμ
Ἰιδγγράμῐιαεαθ ά καὶ τρὺξ ἐξαπατειιι τὼν ἀκουοντων
κατὰ Μασσαλιανὼν ἐπέγραφεν. Ἐν οἷς συγγρᾶρπ
ταμορφώσ.ιυς 20-1 Δεσποτηι, Συεηῆρυ, ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ, ναὶ τῶν τῆς του φωτὶς τούτου Οέσς hisac
μένων προκῖιτων {siC-rgum αὺτιῦ καὶ ἀποστόλων,
λέξεσιν αὑταῖς τάδε τ Τὸ ἐν θαςωρὶσει ὶάμιζιαν φῶς
(imm-.10; οὑι ἀπρόσιτον ἦν, οὐδὲ κατὰ. αὶηοτιαν
ὑπῆρχε φῶς Θεότητος, (ιῦδᾶ ἀγγέλων ὅλως ξέρώτε-
ρον ἦ θειότερον, ἀλλὰ καὶ χεῖρα-ι και κατώτερεν καὶ
αὐτῆς τῆς ἡμετέρας νοήσεως, Πάντα γὰρ ;ἀ τε νιιὴ-
ματα καὶ τα νπύμενα σ;μνότερα ἐστι τιλῦ τιωτὶις
ἐκείνου, ὡς τῇ ὅψει διὰ tu) αὲρυς προσπέπτιινενις,
καὶ αἰσὺητιχῇ ὀιονάςαεε εἴ. πο πίπτοντες, καὶ τὰ αι ξιτ-,τι
μόνα δεικνύντος τοῖς aps-3;, ὑλικκεῦ τε ὄντος καὶ
ὲσχηματιτμέν-λα, καὶ ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ $03.0-
ὶιέ·.·ο·.ρ καὶ τιν ἒίέλ ἵὲωέλιῖῖίξθντθςν ut VL" μὲν
‘22