PG 151, col. 735
γεια, καὶ ποτιπὴή διαφορὰ, καὶ πῶς ἀν γένοιτο Α μένους, ἄλλους δ’ὲγκωμιάζοντας οὐκ ἀληθεύοντας
κόασιν, έν οἷς τὺ κατὰ Ἰωάννην θεῖον Εὐαγγέλιον
ἐξηγεῖται, δδάσκοντος ἀνερμήνευτον καὶ ἀπερινόη-
τον καὶ ὑπὲρ τοὺς τῆς φύσεως νόμους τὴν Θείαν
ἐνέργε;αν εἶναι. El γὰρ τούτου, φησι, τοῦ πνεύ-
ματος, οὗ τὴν αῖσθησιν δέχῃ τῇ ἀκοῇ καὶ τῇ
ἀρῇ. ἑρμηνεῦσαι οὐκ οἶδας οὐδὲ τὴν ὁδὸν, πῶς
τὴν ἀπὸ τοῦ θείου Πνεύματος ἐνέργειαι· πε-
ριεργίὶζῃ, τὴν τοῦ ἀνέμου οὐκ ἐπιστάμενος, καί·
τοι φωνὴν ἁκούων ; Τὸ δὲ. ι Ὀπου θέλει πνεῖ,ι
πρὸς παράστασιν τῆς τοῦ Παρακλιὶτου εῑρηται
ἐξουσίας. El γὰρ τοῦτο οὐδεὶς κατέχει, ἀλλ’
ὅπου θέλει, φέρεται, πολλῷ μᾶλλον τὴν τοῦ
Πιέὐματος ἐνέργειαν οὐ φύσεως δυνήσονται νό- Β
μοι κατασχεῖν, οὐχ ὅροι σωματικῆς γεννήσεως,
οὐκ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν · οὐδέ γε τοῦ με-
γάλου Βασιλείου Εὐνομίῳ ἀντιλέγοντος καὶ¹ θεολο-
γοῦντος, ι Ὠς ἄρα εί μέλλοιμεν ἅπαντα τῇ
καταλήψει μετρεῖν, καί τὸ τοῖς λογισμοῖς ἀπε-
ρίληπτον ’μηδὲ εἶναι τὸ παράπαν ὑπολαμϐά-
νειν, οἰχήσεται μὲν ό τῆς πίστεως, οἰχήσεται
δὲ ό τῆς ἐλπίδος μισθός. Πῶς δ’ ἂν εῐημεν ἔτι
τῶν μακαρισμῶν ἄξιοι, τῶν ἐπὶ τῇ πίστει τῶν
ἀοράτων ἐπικειμένων, οἱ μόνοις τοῖς κατά λογισμὸν
ἐναργέσι πειθόμενοι; Πόθεν ἐματαιώθησαν τά ἔθνη,
καὶ ἐσκοτίσθη ἀσύνετος αὐτῶν καρδία; οὐκ ἐπειδὴ
τοῖς τῷ λογισμῷ φαινομένοις ἀκολουθοῦντες, τῷ κη-
ρύγματι τοῦ Πνεύματοῦ ἀπειθοῦσιὶ Τίναςδὲ Ἥδαῖλὲ C δ θεῖος Δαμασκηνὸς, 'H κτίσις, ει καὶ μετὰ ταῦτα
ἀπολωλότας ὀδύρεται ; οὐ καὶ οἳ σοφοὶ παρ’ ἑαυτοῖς
καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονεςς οὐ τοὺς τοιούτους ;
Ταῦτα ἐχρῆν αὐτοὺς τῶν ἁγίων θεολογούντων
ἀκούειν, καί γ’ εὐθυς ἀσμένως ὑπακούειν, ὡς ἤδε-
στά τε τούτοις προσεσχηκέναι, καὶ ἀϐασανίστως
ταῖς τὴν διαφορὶιν σημαινούσαις θείαις φωναῖς αὐ-
τῶν ὐποπεπτωκέναι, εὐσεϐεῖ σιωπῇ ταύτην στέρ-
γοντάς τε καὶ δεχομένους ο τὸ δ’ ὅπως, ἢ μηδαμοῦ,
ἡμὴ ἐπ’ ἀναιρέσει τῆς διαφορᾶς προστιθέντας,
εἴπερ ἀρα τοῖς καὶ ὁπωσοῦν εἰς εύσεϐοῦντας τελεῖν
δοκοῦσιν, ἑαυτοὺς συγκαταλέγειν ηξίιιυν.”ΙΞπεὶ (ῖὲ
είς τοσοῦτον ὕϐρεως καὶ ἀναιδείας, μᾶλλον δὲ πα-
ραπληξίας ἀφίκοντο,ῶ; καὶ κατ’ αὐτῶν μανῆναι
τῶν τε ἁγίων καὶ οίκουμενικῶν συνόδων, καὶ πάν-
των, ῶς εἰπεῖν, τῶν ιερῶν θεολόγων, καὶ τολμᾷν
ἐίς εὐθύνας ηῖη καὶ τούτους ἄγειν, καὶ τοὺς μὲν,
φεῦί τῶν Ἑλληνικῶν ἐτι καὶ συντρόφων αὐτοῖς
δογμάτων ἀπόζειν λέγειν, τοὺς δ’ ἀμαθίας γράφε-
σθαι πλείστης, ὃλην καὶ ταῦτα σύνοδον ὄντας, ένίους
δ’ ὐπ’ ἀνάγκης είς ταύτην θεολογίαν ἐξῆχθαι, καί-
τοι μαρτυρίου θάνατον προθύμως ὑπὲρ αὐτῆς ἑλο-
(ll) Ὀ τι- ποτὲ περὶ θείου δείγματος. Vennn
istinl'cum, plerique Patres annsentnmt2 non-alii
mis :ulverrsfmlnr; nl sint testes (οιιιιιιυιιὶς ίὶιΙιεὶ, cl.
lrndilinnis vindices. Huc vero nuHusrvst Patrum
nncm l‘a'amim: cvi-neunt sic crasse}. sic ειιινίιίε ac
i'lli, de Deo SCDSi_'aSC, _ne_c_ ejus i_n nobis dona,
Crc'ala agnovisse , ipsa Dei in se virlulc, incrmln;
κόασιν, έν οἷς τὺ κατὰ Ἰωάννην θεῖον Εὐαγγέλιον
ἐξηγεῖται, δδάσκοντος ἀνερμήνευτον καὶ ἀπερινόη-
τον καὶ ὑπὲρ τοὺς τῆς φύσεως νόμους τὴν Θείαν
ἐνέργε;αν εἶναι. El γὰρ τούτου, φησι, τοῦ πνεύ-
ματος, οὗ τὴν αῖσθησιν δέχῃ τῇ ἀκοῇ καὶ τῇ
ἀρῇ. ἑρμηνεῦσαι οὐκ οἶδας οὐδὲ τὴν ὁδὸν, πῶς
τὴν ἀπὸ τοῦ θείου Πνεύματος ἐνέργειαι· πε-
ριεργίὶζῃ, τὴν τοῦ ἀνέμου οὐκ ἐπιστάμενος, καί·
τοι φωνὴν ἁκούων ; Τὸ δὲ. ι Ὀπου θέλει πνεῖ,ι
πρὸς παράστασιν τῆς τοῦ Παρακλιὶτου εῑρηται
ἐξουσίας. El γὰρ τοῦτο οὐδεὶς κατέχει, ἀλλ’
ὅπου θέλει, φέρεται, πολλῷ μᾶλλον τὴν τοῦ
Πιέὐματος ἐνέργειαν οὐ φύσεως δυνήσονται νό- Β
μοι κατασχεῖν, οὐχ ὅροι σωματικῆς γεννήσεως,
οὐκ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν · οὐδέ γε τοῦ με-
γάλου Βασιλείου Εὐνομίῳ ἀντιλέγοντος καὶ¹ θεολο-
γοῦντος, ι Ὠς ἄρα εί μέλλοιμεν ἅπαντα τῇ
καταλήψει μετρεῖν, καί τὸ τοῖς λογισμοῖς ἀπε-
ρίληπτον ’μηδὲ εἶναι τὸ παράπαν ὑπολαμϐά-
νειν, οἰχήσεται μὲν ό τῆς πίστεως, οἰχήσεται
δὲ ό τῆς ἐλπίδος μισθός. Πῶς δ’ ἂν εῐημεν ἔτι
τῶν μακαρισμῶν ἄξιοι, τῶν ἐπὶ τῇ πίστει τῶν
ἀοράτων ἐπικειμένων, οἱ μόνοις τοῖς κατά λογισμὸν
ἐναργέσι πειθόμενοι; Πόθεν ἐματαιώθησαν τά ἔθνη,
καὶ ἐσκοτίσθη ἀσύνετος αὐτῶν καρδία; οὐκ ἐπειδὴ
τοῖς τῷ λογισμῷ φαινομένοις ἀκολουθοῦντες, τῷ κη-
ρύγματι τοῦ Πνεύματοῦ ἀπειθοῦσιὶ Τίναςδὲ Ἥδαῖλὲ C δ θεῖος Δαμασκηνὸς, 'H κτίσις, ει καὶ μετὰ ταῦτα
ἀπολωλότας ὀδύρεται ; οὐ καὶ οἳ σοφοὶ παρ’ ἑαυτοῖς
καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονεςς οὐ τοὺς τοιούτους ;
Ταῦτα ἐχρῆν αὐτοὺς τῶν ἁγίων θεολογούντων
ἀκούειν, καί γ’ εὐθυς ἀσμένως ὑπακούειν, ὡς ἤδε-
στά τε τούτοις προσεσχηκέναι, καὶ ἀϐασανίστως
ταῖς τὴν διαφορὶιν σημαινούσαις θείαις φωναῖς αὐ-
τῶν ὐποπεπτωκέναι, εὐσεϐεῖ σιωπῇ ταύτην στέρ-
γοντάς τε καὶ δεχομένους ο τὸ δ’ ὅπως, ἢ μηδαμοῦ,
ἡμὴ ἐπ’ ἀναιρέσει τῆς διαφορᾶς προστιθέντας,
εἴπερ ἀρα τοῖς καὶ ὁπωσοῦν εἰς εύσεϐοῦντας τελεῖν
δοκοῦσιν, ἑαυτοὺς συγκαταλέγειν ηξίιιυν.”ΙΞπεὶ (ῖὲ
είς τοσοῦτον ὕϐρεως καὶ ἀναιδείας, μᾶλλον δὲ πα-
ραπληξίας ἀφίκοντο,ῶ; καὶ κατ’ αὐτῶν μανῆναι
τῶν τε ἁγίων καὶ οίκουμενικῶν συνόδων, καὶ πάν-
των, ῶς εἰπεῖν, τῶν ιερῶν θεολόγων, καὶ τολμᾷν
ἐίς εὐθύνας ηῖη καὶ τούτους ἄγειν, καὶ τοὺς μὲν,
φεῦί τῶν Ἑλληνικῶν ἐτι καὶ συντρόφων αὐτοῖς
δογμάτων ἀπόζειν λέγειν, τοὺς δ’ ἀμαθίας γράφε-
σθαι πλείστης, ὃλην καὶ ταῦτα σύνοδον ὄντας, ένίους
δ’ ὐπ’ ἀνάγκης είς ταύτην θεολογίαν ἐξῆχθαι, καί-
τοι μαρτυρίου θάνατον προθύμως ὑπὲρ αὐτῆς ἑλο-
(ll) Ὀ τι- ποτὲ περὶ θείου δείγματος. Vennn
istinl'cum, plerique Patres annsentnmt2 non-alii
mis :ulverrsfmlnr; nl sint testes (οιιιιιιυιιὶς ίὶιΙιεὶ, cl.
lrndilinnis vindices. Huc vero nuHusrvst Patrum
nncm l‘a'amim: cvi-neunt sic crasse}. sic ειιινίιίε ac
i'lli, de Deo SCDSi_'aSC, _ne_c_ ejus i_n nobis dona,
Crc'ala agnovisse , ipsa Dei in se virlulc, incrmln;